[1] بعد اَ اُ، عیسی به شهرُ و بالا شهرُ شَرَه و خبر خاش پادشاهی خدا رو اعلام شَکِه شَوا. اُ دوازده شاگرد هم باهاش هَسترن،
[2] و همیطُو یه تعداد زَنُنی که اَ زارُ و مَرَضُ خو شفا شُگِفتَه، با عیسی شارَفتَه: میریَم که مَجدلیَه ایشاگُو اَ اُ هفت تا زار دَرهُندَه،
[3] یوآنّا زن خوزا، که خوزا مُباشر هیرودیس حاکمَ، سوسن و خیلی اَ زَنُنِ دِگَه. ایی زنُ اَ مالُ خو خوراکِ هر روزِ عیسی و شاگردُنِش آماده شاکِه.
[4] وقتی که جمعیت گَپی جمع بودَرِن و مردم اَ شهروی دِگَه پَهلو عیسی هُندَرِن، اُ ایی مَثَلُ بِهِشُ ایگُفت:
[5] «یه برزگری به پاشوندن بذر دَربو. وقتی که بذر شَپاشی، بعضیُ سَرِ راه رو زمین رِخت و زیر پا لِه بو و پَرَندَئُن بذرُ اَ زمین شُچی و شُخوا.
[6] بعضی اَ اُشُ روی زمین سنگی کَفت، وقتی که رشد ایکِه، خشک بو، به چه که زمین نِم اینَهَسته.
[7] بعضی هم میونِ خارُ کَفتَن و خارُ با بذرُ رشد شُکِهُ به بذرُ خفه ایکِه.
[8] ولی بعضی اَ بذرُ روی خاک وَلم کَفتَنُ رشد شُکِه و سوز بودَن و صد برابر ثمر ایدا.» وقتی عیسی گَپُ خو تَمُم ایکِه، با صدای بلند ایگُفت: «هَرکَ گوش شنوا ایشَه، بِشنُوه!»
[9] وقتی شاگردُ معنی ایی مَثَلُ اَ عیسی شُپُرسی،
[10] عیسی بِهِشُ ایگُفت: «به شما درک رازویِ پادشاهی خدائو شُدادِن، ولی با بقیه با مَثَل گَپ اَزَنُم، تا: «”نگاه بُکُنَن، ولی نَگینَن بِشنُوَن، ولی نَفَهمَن.“»
[11] «معنی مَثَل ایین: بذر، کَلُمِ خدان.
[12] بذرویی که توی راه کَفتَن، کسوئیَن که کَلُمِ خدا اَشنُوَن، ولی اِبلیس اَتات و کَلُمُ اَ دِلشُ اَچِرکُنت، تا نَتونَن ایمُن بیارَن و نجات پیدا بُکُنَن.
[13] بذرویی که رو زمین سنگی اَکِت کسوئیَن که وقتی کَلُمُ اَشنُوَن، با شادی خاشی کِبول اَکُنَن، ولی کَلُم تو اُشُ ریشه ناکُن، ایشُ یه مدتی ایمُن شوهَه، ولی موکِ آزمایش، اَ ایمُن اَکَن.
[14] بذرویی که میونِ خارُ اَکِت، کسوئیَن که کَلُمُ اَشنُوَن، ولی با گذشت زَمُن نِگَرُنیُ، مالُ مِنال و خاشی هوی زندگی به اُشُ خفه اَکُنت و ثمر نادِه.
[15] ولی بذرویی که روی خاک وَلم اَکِت، کسوئیَن که کَلُمُ اَشنُوَن و با دِلی صاف و خُب به اُ نگه اَکُنَن، و با صبر ثمره اَتارَن.
[16] «هیچکَ بعد اَ روشن کِردِنِ چراغ روش سرپوش و یا زیر تخت نانوسه، بلکه به اُ رو پایه اَنوسِه تا هَرکَ که داخل اَبوت، نورش رو بیگینِت.
[17] چون هیچ چیزِ پِنهونی نین که رو نَبَشِت، و نه چیز زَفت بودِه ای که معلوم نَبَشِه و زیر نور نیاد.
[18] پَ دقت بُکُنی چِطُو اَشنُوین، چون به اُ کِ ایشَه، بیشتِه بِهِش اَدَن ولی اَ کسی که چیزی اینین حتی هَمُ هم که گَمُن اَکُن ایشَه، اَ بارِش اَگِرَن.»
[19] همی موکَ، مُم و کاکائُنِ عیسی هُندن، تا به اُ بِگینَن، ولی به خاطر جمعیت زیاد شُنَتونِست به عیسی نِزیک بَشن.
[20] پَ به عیسی خبر شُدا که: «مُمِت و کاکائُت صَرا ووستادَن و شاوات اِدبِگینَن.»
[21] ولی عیسی جواب ایدا: «مُم و کاکائُنِ مِه کسوئیَن که کَلُم خدائو اَشنُوَن و اُ رو اَنجُم اَدَن.»
[22] یه رو عیسی با شاگردُنُخُ سوار کایِک بودَن و بِهِشُ ایگُو: «به اُ طَرَه دریاچه بِرِم.» پَ راه کَفتَن.
[23] وقتی که روی دریاچه هَسترن، عیسی خُو رَه. توفُنِ شدیدی رو دریاچه هُند، و کایِک پُر اَ هُو بو و جُنِشُ توی خطر کَ.
[24] شاگردُن پَهلوی عیسی رَفتن و بیداری شُکِه، شُگُفت: «اُستاد، اُستاد، هلاک اَبودیم!» عیسی بیدار بو و به باد و موجوی گَپ نهیب ایدا. توفُن کَفت و همه جا خواهر بو.
[25] عیسی به شاگردُن ایگُفت: «ایمُنِتُ کُجان؟» شاگردُن با تعجب و ترس اَ همدِگَه شاپُرسی: «ایی کِن که حتی به باد و هُو فَرمُن اَدِت و اُشُ اَزی فَرمُن اَبَرَن.»
[26] اُشُ به منطکه جِراسیان که اُ طَرَه دریاچه، رو وا رویِ منطکه جَلیل هَستَه، رِسیدن.
[27] وقتی عیسی اَ کایِک زیر بو، به یه مردی که زارُ شیگِفتَه و مالِ اُ شهرَ ایدی. اُ خیلی وقتَ که نه جِمه ای گَرِشَه و نه لَهری ایشَستَهُ و میونِ کَبرُ زندگی شَکِه.
[28] وقتی که اُ به عیسی ایدی، غار ایزَه و به پاش کَفت و با صدای بلند ایگُفت: «عیسی ای پُس خدای متعال، تو با مِه چه کار اِتَستِن؟ به تو التماس اَکُنُم که عذابُم نَدِی.»
[29] چون عیسی به اُ روح ناپاک فَرمُن ایدادَه که اَ اُ مرد دَر بَشِت. زار به اُ مرد دفعه هوی زیادی ایگِفتَه. با ایی که مردم به اُ غُل و زنجیر شاکِه و نِگَهبُنی شادا، ولی غُل و زنجیرُ رو پارَه شَکِه و زار بِی اُ به بیابُن شَبو.
[30] عیسی اَزی ایپُرسی: «نُمِت چِن؟» جواب ایدا: «لشکر،» چون زاروی زیادی توو جُنِ اُ مرد رَفترن.
[31] اُشُ به عیسی التماس شُکِه تا به جهنم شُنَفِرستِه.
[32] هَمُ نِزیکُ، گَلِه گَپی اَ خوکُ روی تَل مشغول خوراک خواردِن هَسترن. زارُ به عیسی التماس شُکِه که بُواله تو جُنِ خوکُ بِرَن. عیسی هم به اُشُ ایواشت که بِرَن.
[33] پَ، زارُ اَ اُ مرد دَربودَن و تو جُنِ خوکُ رَفتن و خوکُ اَ رو تَلُ سرازیرِ دریاچه بودَن و غَرک بودَن.
[34] وقتی که گَلَه دارُ شُدی که چه اِتفاقی کَفت، دَر رَفتنُ ایی اِتفاقُ توی شهر و بالاشهر، تعریف شُکِه.
[35] پَ مردم دَرهُندن تا اِتفاقی که کَفتَهُ بیگینَن و وقتی پَهلوی عیسی هُندن، شُدی اُ مردی که زارُ اَزش دَرهُندَه، جِمه گَرُخُ ایکِردَه و عاقل بودِنُ، پَهلوی پا عیسی نِشتِن. اُشُ هَمُشُ تِرسیدَن.
[36] کسوئی که ایی اِتفاقُ شُدیدَه، به مردم تعریف شُکِه چِطُو مردی که گرفتار زار هَستَه شفا ایگِفتَه.
[37] بعد همۀ مردمی که اطراف جِراسیان هَسترن، اَ عیسی شُخواست که اَ پَهلوشُ بِرِت، چونکه اُشُ خیلی تِرسیدَرَن. پَ عیسی هم سوار کایِک بو و بَرگَشت.
[38] مردی که زارُ اَزش دَربودَرَن، به عیسی التماس ایکِه که بُواله با اُ بَشِت، ولی عیسی به اُ ایفِرِستا و بِهِش ایگُفت:
[39] «به لَهرت بَربِگَرد و اُ کاری که خدا به تو ایکِردِنُ اعلام بُکُن.» اُ مرد رَه و توی تَمُم اُ شهر اعلام ایکِه که عیسی به اُ چی ایکِردِن.
[40] وقتی عیسی بَرگَشت، مردم همه به گرمی اَزی استقبال شُکِه، چون همه منتظرش هَسترن.
[41] همی موکَ مردی که نُمی یایروسَ و رئیس عبادتگاه یَهودیون هَستَه، هُند و به پای عیسی کَفت و بِهِش التماس ایکِه که به لَهری برِیت،
[42] چون که اُ فَکَط یه تا دُخت ایشَستَه که دوازده سالِشَه و نِزیکَ که بِمِرت. وقتی که عیسی شَرَه، مردم اَ هر طَرَه بِهِش فشار شاوا.
[43] وسط جمعیت، یه زن هَستَه که دوازده سال خونریزی ایشَستَه و با ایی که تَمُم دارایی خو خرج دَرمُن خو ایکِردَه هیچکَ اینَتونِستَه، مریضی اُ زنُ دَرمُن بُکُنت.
[44] اُ زن پُشتِ سَرِ عیسی هُند و به بُشِ جِمه عیسی دَس ایزَه. دَرجا خونریزیش بَن هُند.
[45] عیسی ایپُرسی: «کِئَه که به مِه دَس ایزَه؟» وقتی همه حاشا شُکِه، پِطرُس ایگُفت: «اُستاد، مردم اَ هر طَرَه دورت شُگِفتِن و به تو فشار اَواردَن!»
[46] ولی عیسی ایگُفت: «یکی به مِه دَس ایزَه! چون اُمفَهمی کُدرِتی اَ مِه دَربو.»
[47] اُ زن وقتی ایدی که ناتون به خوش زَفت بُکُنت، با ترس و لرز جلو هُند و به پای عیسی کَفت و جلو همۀ مردم اعلام ایکِه که به چه به عیسی دَس ایزَدِن و چِطُو دَرجا شفا ایگِفتِن.
[48] عیسی بِهِش ایگُفت: «دُختُم، ایمُنِت شفات ایدا. به سلامت بِرَه.»
[49] عیسی هِنوزا گَپ شَزَه که یه نفر اَ لَهر اُ رئیس هُند و ایگُفت: «دُختِت مُرد، دِگَه به اُستاد زحمت مَدَه.»
[50] ولی وقتی عیسی ایی خبرُ شِشنُت، به یایروس ایگُفت: «مَتِرس! فَکَط ایمُن اِدبَشه! دُختِت خُب اَبو.»
[51] موکعی که عیسی به لَهر یایروس رِسی، اینَواشت کسی جز پِطرُس، یوحنا، یَعکوب و بَپ و مُم اُ دُخت داخل بیان.
[52] همۀ مردم به خاطر اُ دُخت گیریک و زاری شاکِه. ولی عیسی به اُشُ ایگُفت: «گیریک مَکُنی چون که اُ نَمُردِن، بلکه اُ خوافتِن.»
[53] مردم به عیسی رِشخَند شُکِه، چون شافهمی که اُ دُخت مُردِن.
[54] ولی عیسی دَسِ دُخت رو ایگِفت و بِهِش ایگُو: «دُخت، هُرُس.»
[55] روح اُ دُخت بَرگَشت و دَرجا اَ جا خو بلند بو. عیسی ایگُو تا بِهِش غذا هادَن.
[56] بَپ و مُم دُخت حیرون بودَرَن، ولی عیسی بِهِشُ سفارش ایکِه که به کسی نَگَن که چه اِتفاقی کَفتِن.