[1] عیسی به اطرافُ خو نگاه ایکِه و به پولدارویی ایدی که هدیهُ خو توی صَندوکِ هدیه هوی مَعبَد شاکَردی.
[2] به یه بیوه زن فَخیر هم ایدی که دوکِنی سکه مسی توی صَندوک ایکَردی.
[3] عیسی ایگُو: «به شما اَگَم ایی بیوه زن فَخیر اَ همۀ اُشُ بیشتِه هدیه ایدادِن.
[4] چون اُشُ اَ زیادی مالُ خو شُدا، ولی ایی بیوه زن با نَداری خو، تَمُمِ خرجی خو ایدا.»
[5] وقتی که یه عده درباره مَعبَد گَپ شازَه که چِطُو با سنگوی جُن و هدیه هوئی که تقدیم بودَه تزئین بودِن، عیسی ایگُو:
[6] «زَمونی اَتات که همه چیزوئی که ایجا اَگینی طوری ویرون اَبو که سنگ رو سنگ بَن نابو.»
[7] اُشُ اَ عیسی شُپُرسی: «اُستاد، ایی اِتفاقُ کِی اَکِت و نِشونه هوی نِزیک بودِن اُ اِتفاقُ چِن؟»
[8] عیسی جواب ایدا: «واسار بَشی که گمراه نَبَشین؛ چون خیلیُ به نُمِ مِه اَتان و اَگَن: که ”مِه هَمُ اَم“ و ”زَمُنِ موعود رِسیدن“. دُمبالِ اُشُ مَرِی.
[9] «و وقتی خبر جنگُ و آشوبُ اَشنُوی، مَتِرسی. چون اَوِل باید ایی اِتفاقُ بِکِت، ولی پایُن کار به ایی زودیُ نارَسِه.»
[10] بعد بِهِشُ ایگُفت: «یه ملت به ضد ملت دِگَه و یه پادشاهی به ضد پادشاهی دِگَه بلند اَبو.
[11] زلزله‌هوی گَپ، کَحطی و طاعون توی جاهوی مختلف اَتا. اِتفاقوی وحشتناک اَکِت، توی آسَمُن علامتوی عجیب و غریب نَمایُن اَبو.
[12] «ولی کَبل اَ همه ایی اِتفاقُ، اُشُ به شما اَگیرَن، اَذیت تاکُنَن و به شما به عبادتگاهُ و زندونُ تحویل اَدَن، به خاطر نُمِ مِه، به شما پَهلوی پادشاهُ و فَرمُندارُ اَبَرَن
[13] و ایی فرصتی به شما اَبو تا درباره مِه شهادت هادِین.
[14] اییُ خُب وا یاد تُبَشِت که ایناوا پیشتِه اَ ایی به فکر بَشی که به دفاع اَ خوتُ چه بِگِی.
[15] چون که مِه به شما کَلُم و حِکمَتی اَدَم که هیچِتا اَ دشمَنویِ شما ناتون جلوتُ ووستِه یا باهاتُ مخالفت بُکُن.
[16] حتی بَپ و مُم، کاکائُتُ و کوم و خویشُ و رِفیکُتُ به شما تحویل دشمن اَدَن و به بعضی اَ شماهو اَکُشَن.
[17] مردم همه به خاطر نُم مِه اَ شما متنفر اَبَن.
[18] ولی حتی یه کال مود اَ سَرِتُ کم نابو.
[19] با صبر و تحمل، جُنُ خو نجات اَدِین.
[20] «ولی وقتی که تُدی لشکر دشمن، دور شهر اورشَلیمُ ایگِفتِن، اُ موکَ بُدونی که ویرونی اورشَلیم نِزیکِن.
[21] اُغایه کسوئی که توی منطکه یَهودیَه اَن به طَرَه کوهُ دَربِرَن و اُشُ که توی شهرَن اَ شهر دَربَشَن و اُشوئی که دَر اَ شهرَن نباید به شهر بَربِگَردَن.
[22] چون اُ روزُ، روزوی انتقامِن تا همۀ نوشته هوی مُقَدَّس اَنجُم بَشِت.
[23] وای به حال زَنُنی که اُ روزُ، اُشکُمِشُن و زَنُنی که شیر اَدَن چونکه مصیبت گَپی روی زمین اَبو و غضب خدا به ایی مردم اَتا.
[24] اُشُ با شمشیر کشته اَبَن و بین همه ملتُ به اسارت شابَرَن. شهر اورشَلیم زیر پای غیر یَهودیون لِه اَبو تا موکعی که دوران غیر یَهودیون تَمُم بَشِه.
[25] «نِشونه هوئی توی اَفتُوُ، ماهُ اِستالهُ اَبو و روی زمین ملتُ اَ غُرش دیریا پریشون اَبَن.
[26] مردم اَ وحشتِ ایی که چه بلایی سَرِ دنیا اَتات اَ هوش اَرَن، چونکه کُدرَتوی آسَمُن اَلَرزَن.
[27] اُغایه اُشُ به پُس انسان اَگینَن که با کُدرَت و جلالی گَپ اَ داخل یه ابر اَتات.
[28] وقتی ایی اِتفاقُ شروع بَشِت راست ووستی و سَرُ خو بالا بگیری چون وقت آزادیتُ نِزیکِن.»
[29] عیسی ایی مَثَلُ هم بِهِشُ ایگُو: «به درخت انجیر و همه درختُ بیگینی
[30] همی که تُدی شاخهُ گَرگی چِق اَزَدِن، اَفَهمین که تابستون نِزیکِن.
[31] پَ، همیطُوَم وقتی تُدی ایی اِتفاقُ اَکَفتِن، بِفَهمین که پادشاهی خدا نِزیکِن.
[32] حقیقتا به شما اَگَم، تا زَمونی که همه ایی اِتفاقُ نَکِت ایی نَسل اَ بین نارِت.
[33] آسَمُن و زمین اَ بین اَرِت، ولی گَپُنِ مِه اَ بین نارِت.
[34] «واسار بُبی تا یه وقت نَکُن قلبتُ با عیاشی و مَستی و نِگَرُنی به کاروی ایی دنیا سنگین بَشِت و اُ روز مِثه یه تَلَه رو سَرِتُ اَتات.
[35] چونکه ایی اِتفاقُ وا سَرِ تَمُمِ کسوئی که روی زمین زندگی اَکُنَن اَتات.
[36] ولی همیشه واسار بُبی و دعا بُکُنی تا کُوَت تُبَشِه اَ همه ایی اِتفاقویی که به زودی اَکِت، دَر اَمُن بَشین و رو وا روی پُسِ انسان ووستین.»
[37] عیسی هَر رو توی مَعبَد تعلیم شَدا، ولی شُوُ اَ شهر دَرشَبو و بالای کوه زیتون شُوُ خو صُحب شَکِه.
[38] صُحبِ شَفَک همۀ مردم توی مَعبَد پَهلوش شاهُند تا گَپُنی بِشنُوَن.