[1] یه رو عیسی توی جُئی دعا شَکِه. وقتی دعا کِردِنی تَمُم بو، یه تا اَ شاگردُنِش به اُ ایگُو: «سرورُمُ، به ما دعا کِردِن یاد هادَه، هَمُطُو که یَحیای تَعمید دَهَندَه به شاگردُنِش یاد ایدا.»
[2] عیسی بِهِشُ ایگُفت: «وقتی دعا اَکُنی بِگِی: ”ای بَپ، نُمِ تو مُقَدَّس بَشِت، پادشاهی تو بیاد،
[3] نُن هَر روز ما رو، هَر رو به ما هادَه.
[4] و گناهوی ما رو بِبَخش، چون ما هم کسوئی که به ما کَرض شُهَستِنُ اَبَخشیم. و به ما طَرَه امتحانُ مَبَر.“»
[5] و بعد بِهِشُ ایگُفت: «میونِ شما کِن که یه رِفیکی ایبَشِت و شُو بِرِه پَهلوش و بِگِت: ”ای رِفیک، سه تا نُن بِهِم کَرض هادَه،
[6] چون یه تا اَ رِفیکُم اَ راه رِسیدن، چیزی اُمنی جلوش بُنوسُم،“
[7] و اُ اَ توی لَهر جواب اَدِت: ”مزاحِمُم مَبَش؛ چون دَر کُفلِن، و با چوکونُم تو جاخو خوافتِیم، ناتونُم بلند بَشُمُ چیزی بِهِت هادَم.“
[8] به شما اَگَم، اَگه به خاطر رفاقتُ خو بلند نَبَشِت و چیزی نَدِت هم به خاطر اصرار اُ آدم که دَر اَزَدِن، بلند اَبوت و هرچه که شَوات بِهِش اَدِت.
[9] «پَ بِهِتُ اَگَم بخوای که به شما داده اَبو؛ جُست و پِی بُکُنی که پیدا اَکُنی، بِزِنی که دَر وا روتُ باز اَبو.
[10] چون هَرکَ بخواد، به دَس اَتارِه؛ و هَرکَ جُست و پِی بُکُن، پیداش اَکُن؛ و هَرکَ دَر بِزَن دَر وا روش باز اَبو.
[11] میونتُ کم بَپین که اَگه پُسِش اَ اُ مُئی بخواد، اُ به جایِ مُئی بِهِش مار اَدِت؟
[12] یا اَگه تخم مرگ بخواد، عقرب بِهِش اَدِت؟
[13] پَ اَگه شما که شَریرین اَدونین که چِطُو، چیزوی وَلم به چوکُنِتُ هادِی، چِکَه بیشتِه بَپ آسَمُنی شما، به اُشُ که اَزش بِخوان، روح قدوسُ بِهِشُ اَدِت.»
[14] عیسی به یه زارِ گُنگ اَ یکی دَرشَکِه. وقتی زار دَر بو، اُ مرد گُنگ گَپ ایزَه و مردم همه تعجب شُکِه.
[15] ولی بعضی اَ اُشُ شُگُو: «اُ به زارُ با کمک بِعِلزِبول، رئیس زارُ دَر اَکُن.»
[16] بقیه هم اَزی یه نِشونه آسَمُنی شُخواست تا امتحانی بُکُنَن.
[17] ولی عیسی فکر اُشُ رو ایخوند و بِهِشُ ایگُو: «هر پادشاهی ایی که به ضد خوش تقسیم بَشِت، نابود اَبوت، و لَهری که توی اُ دو دستگی بَشِت، ویرون اَبوت.
[18] اَگه شِیطُن هم به ضد خویی جدایی بِکَردُنِه، چِطُو پادشاهیش دَووم اَتارِه؟ چونکه شما تُگُفت که مِه با کمک بِعِلزِبول به زارُ دَر اَکُنُم.
[19] اَگه مِه با کمک بِعِلزِبول به زارُ دَر اَکُنُم، پَ شاگردُن خوتُ با کمک کِ به اُشُ دَر اَکُنَن؟ پَ همی شاگردُنتُ، به شما قضاوت اَکُنَن.
[20] ولی اَگه مِه با کُدرَتِ خدا به زارُ دَر اَکُنُم، پَ بُدونین که پادشاهی خدا بَر شما هُندن.
[21] وقتی که یه مرد کِوی که سَر تا پا مُسَلَحِن اَ کاخُ خو نِگَهبُنی اَدِت، مالُ مِنالی دَر اَمُن اَمونِه.
[22] ولی وقتی کسی نیرومندتِه اَ اُ به اُ حمله اَکُن اَ پا دَرِش اَتارِه و سلاحی که دِلُ خو بِهِش خاش ایکِردِنُ اَزش اَگیرِه و مالُ مِنالِشُ غارت اَکُنت.
[23] هَرکَ با مِه نَبَشِت، به ضد مِن، و هَرکَ با مِه جمع نَکُنت، پخش و پلا اَکُنت.
[24] «وقتی روح ناپاک اَ کسی دَر اَتات، به استراحت به جایِ خشک و بی هُو و علف اَرِیت. ولی وقتی جُئی پیدا ناکُنت، اَگِت: ”به لَهرُم که اَ اُجا هُندَم بَراَگَردُم.“
[25] وقتی که اَتات لَهرُ جارو کِردَه و مرتب اَگینِت،
[26] پَ اَرِت و هفت تا روح ناپاک تِه اَ خوش اَتارِه، اُشُ داخل جُنِش اَرَن و اُجا اَمُنَن. عاقبتِ اُ شخص بَدتِه اَ کَبل اَبوت.»
[27] وقتی عیسی ایی گَپُ شَزَه، یه زن اَ میونِ جمعیت با صدای بلند ایگُو: «خوش به حال اُشکُمی که به تو ایزائیدِن و پستونویی که شیرِت ایدادِن.»
[28] ولی عیسی جواب ایدا: «خوش به حال اُشُ که کَلُم خدا رو اَشنُوَن و بِهِش عمل اَکُنَن.»
[29] وقتی که جمعیت زیاد بو، عیسی بقیه گَپُ خو ایطُو ایزَه: «ایی نَسل، نَسل شَریرین. نِشونه ای به اُشُ نادَن، به جز نِشونه یونس پیغمبر.
[30] چِطُو هَمُطُو که یونس به مردم شهر نِینَوا نِشونه بو، پُسِ انسان هم هَمُطُو بی ایی نَسل نِشونه اَبو.
[31] ملکه جنوب، با مردم ایی نَسل توی روز قیامت زنده اَبوت و محکومِشُ اَکُنت، چونکه اُ، اَ اُ طَرَه دنیا، هُند تا حِکمَتِ سُلِیمُن پادشاهُ بِشنُوِت، بیگینین ایجا کسی هَستِن که اَ سُلِیمُن اَم گَپتِرِن.
[32] مردم شهر نِینَوا توی روز قیامت با ایی نَسل زنده اَبَن و به اُشُ محکوم اَکُنَن، چون مردم نِینَوا با گَپوی یونس توبه شُکِه، بیگینین ایجا کسی هَستِن که اَ یونس هم گَپَتِرِن.
[33] «هیچکَ چراغُ روشن ناکُن تا اُ رو بُپوشونِه یا زیر یه کاسه بُنوسِه، بلکه چراغُ روی پایه اَنوسَن تا اُشوئی که داخل اَبَن نورُ بیگینَن.
[34] چِهمِ تو چراغ بَدَنتِن. اَگه چِهمِ تو سالم بَشِت همه وجود تو پُر اَ نور اَبو، ولی اَگه چِهمِ تو فاسد بَشِت، همه وجود تو پُر اَ تُریکی اَبو.
[35] پَ وا هوش بَش، که نَکُنت نوری که دَر تون، تُریکی بَشِت.
[36] پَ اَگه تَمُم وجود تو پُر اَ نور بَشِت و هیچ جاش تُریک نَبَشِه، وجودت به تَمُم نورانی اَبو انگار که چراغ تَمُم نورُخو به تو اَزَدِن.»
[37] وقتی عیسی گَپُ خو تَمُم ایکِه، یه عالم فرقه فَریسی بی خوراک خواردِن دعوتش ایکِه. پَ اُ داخل رَه و سَرِ سُفرَش نِشت.
[38] وقتی فَریسی ایدی که برعکس رسمِ یَهودیُ، عیسی کَبل اَ خوراک خواردِن دَسُ خو اینَشو، ماتِش ایزَه.
[39] ولی خداوند عیسی به اُ مرد ایگُفت: «شما فَریسیُ صَرایِ پیاله و صَحنُ پاک اَکُنین، ولی درونِتُ پُر اَ طمع و بَدین!
[40] ای نادونُ، مگه اُ کِ بیرونُ ایساخت، درون رو هم اینَساخت؟
[41] پَ اَ اُ چه که تو درونِتُن، صَدَکَه هادِین تا همه چی بِی شما پاک بَشِت.
[42] «وای به حال شما ای عالموی فَریسی! چونکه شما اَ نعناع و شِوِت و هر سبزی، حُکم ده یک توراتُ اَنجُم اَدِی، ولی توو عدالت و محبت خدا کوتاهی اَکُنین. واجبن که، حُکم ده یک توراتُ اَنجُم هادِین و توو عدالت و محبت خدا هم کوتاهی مَکُنین.
[43] وای به حال شما! ای عالموی فَریسی! چونکه دوست تُهَستِن توی بهترین جایِ عبادتگاهُ بِنینگین و مردم توی کوچه و بازار بِهِتُ سلام بُکُنَن.
[44] وای به حال شما! چون شما مِثه کَبرویین که معلوم نَهَن و مردم نَدونستَه روی اُ راه اَرَن.»
[45] یه تا اَ قاضی هوی شریعت ایگُفت: «اُستاد، تو با ایی گَپُ به ما هم توهین اَکُنی.»
[46] عیسی ایگُفت: «وای به حال شما، ای قاضی هوی شریعت، شما بارویِ سنگین رو دوش مردم اَنوسی، ولی کِلِنچُ خو هم به اُ بارُ نازَنین.
[47] وای به حال شما! چونکه شما به پیغمبرویی که بَپُتُ شُکُشت مقبره درست اَکُنین!
[48] پَ ایطُو، شما شاهدین و اَ کاری که بَپُتُ شاکِه رُضین. به چه که، اُشُ به پیغمبرُن شُکُشت و شما هم به اُ پیغمبرُن مقبره درست اَکُنین.
[49] حِکمَتِ خدا هم اَگِت که ”مِه بِی اُشُ پیغمبرُن و رسولُن اَفِرِستُم. ولی به بعضی اَکُشَن و به بعضیُ اَذیت و آزار اَرَسونَن.“
[50] پَ، خون همه پیغمبرُن که اَ اَوِل دنیا تا الان رِختَه بودِن، به گردُن ایی نَسلِن.
[51] اَ خون هابیل گِفتَه تا خون زکریا، که خون اُ بین جُیِ کُربونی و قُدسِ مَعبَد رِختَه بو. بله، به شما اَگَم مردم ایی نَسل حساب همه ایشُ رو پَس اَدَن.
[52] وای به حال شما ای قاضی هوی شریعت! چونکه شما کِلیلِ دَرِ معرفتُ تُسِیدِن. نه خوتُ داخل اَبی و نه اَوالی اُشُ که شاوات داخل بَشن.»
[53] وقتی عیسی اَ اُجا دَربو، معلموی تورات و عالموی فَریسی دوری شُگِفتَه و به خاطر اییکِه تحریکش بُکُنَن اَزی خیلی چیزُ شاپُرسی
[54] و کمینی شُکِردَه تا اَ گَپُنِش یه چیزی پیدا بُکُنَن که به اُ بِگِرَن.