[1] عیسی پُر اَ روح قدوس خدا، اَ رود اُردُن بَرگَشت و روح خدا، به عیسی به طَرَه بیابُن شیبو.
[2] اُجا اِبلیس به عیسی چهل رو وسوسه ایکِه. توی اُ روزُ عیسی هیچی اینَخارد، وقتی اُ چهل روز به آخِر رِسی عیسی گُشنه هَستَه.
[3] اِبلیس به عیسی ایگُو: «اَگه پُسِ خدایی، فَرمُن هادَه تا ایی سنگ نُن بَشِت.»
[4] عیسی جواب ایدا: «توی نوشته هوی مُقَدَّس نوشته بودِن که ”انسان فَکَط با نُن زنده نین.“»
[5] بعد اِبلیس به عیسی به جایِ بلند ایبو و همۀ پادشاهی هوی دنیا رو تو یه لحظه بِهِش نِشُن ایدا
[6] و به عیسی ایگُفت: «مِه همۀ ایی کُدرَت و تَمُمِ شکوه و جلالشُ رو به تو اَدَم، چونکه همۀ ایشُ رو به دَسِ مِه شُدادِن و مِه اُ رو به هَرکَ که مَوات اَدَم.
[7] پَ اَگه به مِه پرستش بُکُنی، همۀ ایشُ مالِ تو اَبو.»
[8] عیسی جواب ایدا: «توی نوشته هوی مُقَدَّس نوشته بودِن که، «”به خداوند، خدا خو بپرست و فَکَط به اُ خِذمت بُکُن.“»
[9] بعد اِبلیس به عیسی به شهر اورشَلیم ایبُرد و روی بلند ترین جایِ مَعبَد شیناها و بِهِش ایگُفت: «اَگه تو پُسِ خدایی، به خوت اَ ایجا تُش هادَه.
[10] چون توی نوشته هوی مُقَدَّس نوشته بودِن: «”اُ به فرشتهُ خو فَرمُن اَدِت که واسار تو بَشن.“
[11] و ”اُشُ به تو رو دَسُخُ اَبَرَن که یه وقت نَکُن پات به یه سنگی بُخارِت.“»
[12] عیسی به اِبلیس جواب ایدا: «توی نوشته هوی مُقَدَّس نوشته بودِن که ”به خداوند، خدا خو امتحان مَکُن.“»
[13] موکعی که اِبلیس همۀ ایی امتحانُ خو تَمُم ایکِه، تا یه فرصت دِگَه به عیسی وِل ایکِه رَه.
[14] عیسی با کُدرَت روح قدوس خدا به منطکه جَلیل بَرگَشت و خبرش تو همه جایِ اُ منطکه ایپیچی.
[15] عیسی توی عبادتگاه هوی یَهودیُ تعلیم شَدا، و همه مردم اَ اُ تعریف شاکِه.
[16] بعد به شهر ناصِرَه که اُجا گَپ بودَه، رَه و هَمُطُو که عادتشَه، توی روز شنبه مُقَدَّس یَهودیون، به عبادتگاه اُشُ رَه. و پا بو تا کَلُم خدائو بُخونه.
[17] طومار اِشعیای پیغمبرُ بِهِش شُدا. وقتی باز ایکِه، اُ جُئیُ پیدا ایکِه که نوشته بودِن:
[18] «روح خداوند بر مِن، چونکه اُ به مِه انتخاب ایکِردِن تا خبر خاشُ به فَخیرُن هادَم. به مِه ایفِرِستادِن تا آزادیُ به اسیرون و بیناییُ به کورُن اعلام بُکُنُم، و به مظلومُ آزاد بُکُنُم،
[19] و ایی خبر خاشُ هادَم که وقتش رِسیدن، که خداوند به انسان لطف اَکُن.»
[20] عیسی طومارُ ایبَست و به خادم عبادتگاه پَس ایدا و نِشت. همۀ کسونی که تو عبادتگاه هَسترن به عیسی خیره بودَن.
[21] عیسی گپُ خو شروع ایکِه و ایگُو: «اِمرو ایی نوشته، هَمُ موکعی که بِهِش گوش تادا، اَنجُم بو.»
[22] همه اَ عیسی تعریف شاکِه، به خاطر گَپوی پُر فیضی که شَگُفتَه، تعجب شُکِردَه و اَ همدِگَه شاپُرسی: «مگه ایی پُسِ ایسُف نَن؟»
[23] عیسی بِهِشُ ایگُفت: «شَکی نین که ایی ضرب المَثَل رو به مِه اَگِین که ”ای طبیب به خوت شفا هادَه!“ و اُ کارویی که مُشنُتِن توی شهر کَفَرناحوم اِتکِردِن، توی شهر خوتَم اَنجُم هادَه.»
[24] عیسی بِهِشُ ایگُو: «حقیقتا به شما اَگَم که، به هیچ پیغمبری توی شهر خوش کِبول ناکُنَن.
[25] ولی بُدونین که زَمُن اِلیاس پیغمبر، موکعی که آسَمُنُ سه سال و شیش ماه بسته بو و کَحطی گَپی توی همه اُ سرزمین هُند، بیوه زنوی زیادی میونِ کوم خدا هَسترن.
[26] ولی خدا به اِلیاس پَهلوی هیچِتا اَ اُشُ اینَفِرِستا، به جز اُ بیوه زن، که توی شهر صَرِفَه تویِ سرزمین صیدونَ.
[27] زَمُنِ اِلیشَع پیغمبر هم، جُذامیون زیادی میونِ کوم خدا هَسترن، ولی هیچِتا اَ جُذام پاک نَبودَن، به جز نَعْمانِ سُریانی.»
[28] همۀ کسونی که توی عبادتگاه یَهودیُ هَسترن، اَ شنیدن ایی گَپُن جَعلی بودَن.
[29] اُشُ بلند بودَن و به عیسی اَ شهر دَر شُکِه و به سَرِ تَل که شهر روش ساخته بودَه، شُبُرد تا اَ اُجا به عیسی تُش هادَن.
[30] ولی عیسی اَ میونشُ رَد ایکِه و رَه.
[31] پَ عیسی به شهر کَفَرناحوم، توی منطکه جَلیل رَه و تو روز شنبه مُقَدَّس یَهودیون به مردم تعلیم ایدا.
[32] اُشُ اَ تعلیم عیسی حیرون بودَرَن، چون که با کُدرَت گَپ شَزَه.
[33] توی عبادتگاه یَهودیون، مردی هَستَه که زار ایشَستَه. اُ با صدای بلند غار ایزَه:
[34] «ای عیسای ناصِری، تو با ما چه کار اِتَستِن؟ هُندِی که به ما نابود بُکُنی؟ اَدونُم که تو کی، تو هَمُ قدوسِ خدایی.»
[35] ولی عیسی به اُ نهیب ایدا و ایگُفت: «چُپ بِزَن و اَ اُ مرد دَر بُدو!» وا یه گیر، زار، جلوی همۀ مردم به اُ مرد وا زمین ایزَه و بدون ایکِه طوریش بَشِت، اَزش دَرهُند.
[36] مردم همه تعجب شُکِه و به همدِگَه شاگُفت: «ایی چِطُو کَلُمین؟ اُ با کُدرَت به زارُ فَرمُن اَدِت و اُشُ هم اَ آدمُ دَر اَتان.»
[37] خبر کاروی عیسی تو تَمُمِ منطکه هوی اُ اطراف پخش بو.
[38] عیسی بلند بودُ اَ عبادتگاه یَهودیون دَرهُند و به لَهر شَمعون رَه. مُم زن شَمعون تُوِ بدی ایشَستَه، اُشُ اَ عیسی شُخواست که کمکی بُکُنت.
[39] عیسی بالا سَری ووستا و به تُو نهیب ایدا و تُوی کَط بو. اُ زن هَمُ موکَ اَ جا خو بلند بو و اَزشُ پذیرایی ایکِه.
[40] غایه غروب، مردم کسوئی که مریضی هوی مختلف شُهَستَه، پَهلوی عیسی شُوا، و عیسی روی تک تک اُشُ دَسِ ایناهادُ شفاشُ ایدا.
[41] همیطُو زارُ هم اَ خیلیُ دَرهُندن و غار شازَه: «که تو پُس خدایی!» ولی عیسی به اُشُ نهیب شَدا و ایناواشتَه که گَپی بِزَنَن، چونکه زارُ شافهمی که اُ هَمُ مَسیح موعودِن.
[42] دَم صُحب عیسی به دعا، به جایِ دور رَه. مردم دُمبالی شاگَشت و وقتی پیدایی شُکِه، شُناواشتَه که عیسی اَ پَهلوشُ بِرِت.
[43] ولی عیسی ایگُفت: «مِه باید خبر خاش پادشاهی خدائو به شهروی دِگَه هم هادَم؛ چونکه به ایی هدف فرستادَه بودَم.»
[44] پَ توی منطکه یَهودیَه، توی عبادتگاهوی یَهودیُ کَلُم خدائو به مردم شَگُفت!