[1] وقتی عیسی همه گپُ خو با کسوئی که شاشنوته تَمُم ایکِه، به شهر کَفَرناحوم رَه.
[2] اُجا، یه اَفسر رومی هَستَه، اُ اَفسر رومی نوکری ایشَستَه؛ که خاطری به اُ خیلی عزیزَه. نوکر اُ مریضَه و نِزیک هَستَه بِمِره.
[3] وقتی که اُ اَفسر درباره عیسی شِشنُت، به چند نفر اَ شیخوی کوم یَهود پَهلو عیسی ایفِرِستا تا اَ عیسی بِخوان بیاد و به نوکری شفا هادِه.
[4] وقتی اُشُ پَهلوی عیسی هُندن و با التماس به عیسی شُگُفت: «ایی مرد لایِکِن که ایی کار رو دَر حقی بُکُنی،
[5] چونکه اُ به کوم ما دوست ایشَه و ایی مرد هَمُ کسی هَستَه که عبادتگاهِمُ به ما درست ایکِه.»
[6] عیسی با اُشُ رَه. به نِزیکیِ اُ لَهر که رِسی، اُ اَفسر دوستُ خو ایفِرِستا، تا به عیسی بِگَن: «سرورُم، به خوت زحمت مَدَه، چون مِه لایک ایی نَهَم که به زیر سقف لَهر مِه بیِی.
[7] به خاطر همی، حتی به خوم لایک ایی اُمنَدونِست که پَهلوت بیام. تو فَکَط یک کلمه بِگَه، نوکرُم شفا بِگِنت.
[8] چون مِه خوم مامورُم. و سربازویی اُمهَستِن که اَ مِه فَرمُن اَبَرَن. به یکی بِگَم ”بِرَه“ اَرِیت؛ به یکی بِگَم ”بُدو“، اَتات و وقتی به نوکرُم اَگَم ”ایی کار رو اَنجُم هادَه“، اَنجُم اَدِیت.»
[9] عیسی وقتی ایی گَپُنُ شِشنُت، تعجب ایکِه و به جمعیتی که دُمبالش شاهُندَه ایگُفت: «به شما اَگَم، که مِه حتی میونِ کوم خدا هم ایطُو ایمُنی اُمنَدیدِن.»
[10] وقتی فرستادَهُ به لَهر بَرگَشتن، به نوکرو سالم و سلامت شُدی.
[11] زَمُن زیادی نگذشته که عیسی همراه با شاگردُش و جمعیت زیادی اَ مردم که باهاش هَسترن، به شهری به نُم نائین رَه.
[12] نِزیک دروازه شهر که رِسی، ایدی یه مُردَه شابُردَه که تنها پُس یه بیوه زنَ. جمعیت زیادی اَ مردم شهر با اُ زَنو هَسترن.
[13] وقتی خداوند عیسی به اُ زن ایدی، دِلی به اُ درد ایکِه و ایگُفت: «گیریک مَکُن.»
[14] بعد عیسی نِزیک بو و به تابوت دَس ایزَه. کسونی که تابوتُ شابُردَه، ووستادَن. عیسی ایگُفت: «ای جَوُن، به تو اَگَم، هُرُس!»
[15] اُ مُردَه نِشت و شروع به گَپ زَدِن ایکِه! عیسی به اُ جَوُن دَس مُمِش ایدا.
[16] همه ترس وا جونشُ کَ و همیطُو که به خدا حمد و ثنا شاکِه، شاگُو: «پیغمبرِ گَپی میونِ ما ظاهر بودِن. خدا به کمک کوم خوش هُندن.»
[17] خبر ایی کارِ عیسی تو تَمُم منطکه یَهودیَه و همۀ منطکه هوی اطراف پخش بو.
[18] شاگردُنِ یَحیی خبر تَمُم ایی اِتفاقُ بِهِش شُدا. یَحیی، به دو نفر اَ شاگردُنِش ایخواست که بیان و به اُشُ با ایی پیغوم پَهلو خداوند عیسی ایفِرِستا و ایگُو:
[19] «تو هموئی که باید بیاد یا منتظر کَس دِگَه ای بَشیم؟»
[20] وقتی اُ دو نفر پَهلوی عیسی هُندن، اَزی شُپُرسی: «یَحیای تَعمید دَهَندَه به ما ایفِرِستادِن تا اَ تو بُپُرسیم، ”تو هموئی که باید بیاد یا ما باید منتظر کَس دِگَه ای بَشیم؟“»
[21] هَمُ موکَ، عیسی به مردم زیادی اَ مریضیُ و دردُ و زارُ شفا ایدا و به کورُنِ زیادی بینا ایکِرد.
[22] عیسی به کاصِدوی یَحیی جواب ایدا: «بِرِی و اُنچه که تُدیدِنُ و تُشنُتِن به یَحیی بِگِی که، کورُن اَدیدن، لَنگُ راه اَرَفتن، جُذامیون شفا اَگِفتَن، کَرُ اَشنوتَن، مُردَئُن زنده اَبودَن و به فَخیرُن خبر خاش اَدَن.
[23] خوش به حال کسی که به مِه شک نَکُنت.»
[24] وقتی کاصِدونِ یَحیی رَفتن، عیسی درباره یَحیی با مردم شروع به گَپ زَدِن ایکِه و ایگُفت: «به دیدن کِ به بیابُن رَفترین؟ به دیدن نِی‌ای که که باد به هر طَرَه تَکونِش اَدِه؟
[25] پَ به دیدن چه رَفتین؟ به دیدن مردی که جِمۀ نرم و لطیف گَرِشِن؟ اُشوئی که جِمۀ زرق و برقی گَر اَکُنَنُ زندگی تجملی شُهَستِن، تو کاخوی پادشاهُ اَن.
[26] پَ به دیدن چه رَفترین؟ به دیدن یه پیغمبر؟ بله به شما اَگَم اُ، کِسین که اَ پیغمبر هم بالاتِرِن.
[27] یَحیی هَمُ کِسین که دربارَش توی نوشته هوی مُقَدَّس نوشته بودِن که: «”بیگین، مِه کَبلِ تو کاصِدُ خو اَفِرِستُم اُ راهتُ به تو آماده اَکُن.“
[28] به شما اَگَم که کسی گَپتِه اَ یَحیی اَ مُم نَزائیدِن؛ با ایی حال اُ کسی که توی پادشاهی خدا اَ همه کوچِکتِرِن، اَ یَحیی گَپتِرِن.»
[29] وقتی همۀ مردم و حتی خَراجگیرُ هم ایی گَپُنُ شُشنُت، اعلام شُکِه که خدا عادِلِن، چون به دَسِ یَحیی غُسلِ تَعمید شُگِفتَه.
[30] ولی عالموی فرقه فَریسی و قاضی هوی شریعت، هدف خدائو به خوشُ رَد شُکِه چونکه کِبول شُنَکِه به دَسِ یَحیی غُسلِ تَعمید بِگِرَن.
[31] عیسی ادامه ایدا: «مردم ایی نَسلُ با چه مقایسه بُکُنُم؟ اُشُ مِثه چه اَن؟
[32] اُشُ مِثه چولنگُئیَن که توی کوچه و بازار اَنینَن و به همدِگَه اَگَن: «”ما بِهِتُ نِی مُزَه، چِمَک تُنَکِه؛ بِهِتُ نوحه مُخوند، گیریک تُنَکِه.“
[33] چونکه یَحیای تَعمید دَهَندَه هُند که نه خوراک و نه شراب شَخوا؛ شما به اُ اَگِی، ”زار ایشَه“
[34] پُسِ انسان هُند، که هم اَخوارِهُ هم اَنوشه؛ و اَگِین بیگینی ”یه مرد اُشکُم لوسین و عَرَک خورُ دوست خَراجگیرُ و گناهکارُن.“
[35] همی گَپُتُ نِشُن اَدِت که شما عقل و حِکمَت تُنی!»
[36] یه تا اَ عالموی فرقه فَریسی به عیسی به خوراک خواردِن دعوت ایکِه. عیسی به لَهرِ اُ فَریسی رَه و سَرِ سُفرۀ اُ نِشت.
[37] توی اُ شهر، زنی هَستَه که بدکارَه. وقتی اُ زن ایفَهمی که عیسی مهمونِ لَهر اُ فَریسین، ظرفی مرمری پُر اَ روغن عطری، با خوش ایوا
[38] همیطُو که گیریک شَکِه اَ پُشتِ سَرِ عیسی، پَهلوی پاهوش ووستا. اشکوی چِهم خو رو پای عیسی شَرِخت و با مودِ سَرُ خو خشک شَکِه و پاهُنِ عیسی رو شَبوسی و به پاهوش روغن شَموشی.
[39] وقتی اُ فَریسی که به عیسی دعوت ایکِردَه اییُ ایدی با خوش ایگُفت: «اَگه ایی مرد واقعا یه پیغمبرِن شَفَهمی ایی زن که بِهِش دَس اَزَدِن کِن و چِطُو زنین چونکه اُ زن یه گناهکارِن.»
[40] عیسی به اُ فَریسی ایگُفت: «ای شَمعون، مَواتِن که به تو چیزی بِگَم.» شَمعون جواب ایدا: «بفرما، اُستاد!»
[41] عیسی ایگُفت: «یکی اَ دو نفر طلب ایشَستَه: اَ یکی کَدِ هجده ماه حقوق یه کارگر، اَ یکی دِگَه کَدِ یک ماه و نیم حقوق یه کارگر طلب ایشَستَه.
[42] ولی چون چیزی شُنَهَستَه به اُ هادَن کَرضِ هر دو تا ایبَخشی. حالا به نظر تو کَم یه تا به اُ شخص بیشتِه دوست ایشَه؟»
[43] شَمعون جواب ایدا: «به گَمُنُم اُ کسی که کَرض بیشتری ایشَستَه و بخشیده بو. عیسی ایگُفت: «درست اِدگُفت.»
[44] اُغایه به اُ زن اشاره ایکِه و به شَمعون ایگُفت: «به ایی زن اَدیدی؟ مِه به لَهرت هُندَم، تو هُو به شوشتِنِ پاهوی مِه اِدنَوا ولی ایی زن با اشک چِهمونش پاهویِ مِهُ ایشوشت و با مودُنِش خشک ایکِه.
[45] تو به مِه اِدنَبوسی، ولی ایی زن اَ موکعی که هُندَم یه لحظه اَ بوسیدن پاهوی مِه دَس اینَکِشی.
[46] تو به سَرِ مِه روغن اِدنَموشی، ولی اُ زن به پاهوی مِه روغن عطری ایموشی.
[47] پَ به همی بِهِت اَگَم، گناهوی ایی زن که خیلی هم زیادِن، بخشیده بو. به خاطر اییکِه بیشتِه محبت اییکِه. ولی اُ که کَمتِه گناهُنِش بخشیده اَبو، کَمتِه محبت اَکُن.»
[48] پَ به اُ زن ایگُفت: «گناهُنِت بخشیده بو.»
[49] کسوئی که سَرِ سُفره نِشتَرَن به همدِگَه شاگُفت: «ایی کِن که حتی گناهُنُ اَبَخشه؟»
[50] عیسی به اُ زن ایگُفت: «ایمُنِت، به تو نجات ایدا، به سلامت بِرَه.»