[1] عیسی به شاگردُ خو ایگُو: «هُندِنِ وسوسه گناه حتمین، ولی وای به کسی که وسوسه اَ طریق اُ بیاد.
[2] بِی اُ بِهتِرِن که یه سنگ آسیاب گَپ وا گردُنِش دولَکون بَشِت و توی دیریا ایبِکَردُنَن تا اییکِه باعث گناهِ یه تا اَ ایی آدموی ساده بَشِت.
[3] پَ واسار خوتُ بَشین. اَگه کاکاتُ گناهی ایکِه توبیخی بُکُن و اَگه توبه ایکِه، ایبِبَخش.
[4] و اَگه روزی هفت بار بِهِت بدی ایکِه و هفت بار پَهلوت هُند و دوباره ایگُو ”توبه اَکُنُم،“ تو باید به اُ بِبَخشی.»
[5] حَواریُن به خداوند عیسی شُگُفت: «ایمُنِمُ زیاد بُکُن!»
[6] خداوند عیسی ایگُو: «اَگه حتی کَدِ یه دُنه خَندَل ایمُن تُهَستَه، تاتونِست به ایی درخت توت بِگِی ”اَ ریشه دَربُدو و توی دیریا کاشته بَش،“ و اُ اَ شما فَرمُن اَبَرِه.
[7] «اَ شما کِن که وقتی نوکرش اَ شخم زَدِن و چِرای کَهرُ اَ دشت بَربِگَردِه، بِهِش بِگِت: ”بُدو، سَرِ سُفره بینینُ بُخوا“؟
[8] به جایِ ایی به اُ ناگِت: ”که خوراک به مِه آماده بُکُن، جِمه عوض بُکُن و به مِه خِذمت بُکُن تا مِه بخوارُمُ، بعد تو بُخوا“؟
[9] اُ اَ نوکرُخو به خاطر اییکِه فَرمُنِش اَبَرِه تشکر اَکُن؟
[10] پَ، شما وقتی همۀ اُ چیزوئی که به شما فَرمُن شُدادَه، اَنجُم تُدا، بِگِی: ”ما نوکروی بی مِنَتیم و فَکَط وظیفه خو اَنجُم مُدادِن.“»
[11] عیسی توی راه به سمت شهر اورشَلیم، اَ مرز بین منطکه سامِرَه و منطکه جَلیل شَگذَشتَه.
[12] وقتی داخل داهاتی شَبو، به ده تا جُذامی ایدی که دور ووستادَرَن.
[13] اُشُ با صدای بلند جار شُزَهُ، شُگُفت: «ای عیسی، ای اُستاد، به ما رَحم بُکُن.»
[14] وقتی عیسی شُئیدی، بِهِشُ ایگُو: «بِرِی و به خوتُ به کاهِنِ مَعبَد، نِشُن هادِین.» و اُشُ همیطُو که شارَفتَه، اَ جُذام شفا شُگِه.
[15] یه تا اَ اُشُ وقتی ایدی شفا پیدا ایکِردِن، هَمُطُو که با صدای بلند به خدا حمد و ثنا شَکِه، بَرگَشت
[16] به پای عیسی کَفت و اَزی تشکر ایکِه. اُ جُذامی مالِ سامِرَه هَستَه.
[17] عیسی ایگُو: «مگه اُ جُذامیویی که شفا شُگِه ده نفر نَهَسترن؟ پَ نُه نفر دِگَه کَمجائَن؟
[18] به جز ایی غریبه، هیچکَ پیدا نَبو تا بَربِگَردِه به خدا حمد و ثنا بُکُنت؟»
[19] پَ عیسی بِهِش ایگُو: «هُرُس و بِرَه، ایمُنِت به تو شفا ایدا.»
[20] عالموی فرقه فَریسی اَ عیسی شُپُرسی که پادشاهی خدا کِی اَتا، عیسی جواب ایدا: «هُندن پادشاهی خدا، طوری نَن که بَشِت به اُ بِگینی،
[21] و هیچکَ هم ناگِه که ”بیگین، پادشاهی خدا ایجان“ یا ”پادشاهی خدا اُجان“ چون بیگینین پادشاهی خدا میونِ شُمان.»
[22] و بعد عیسی به شاگردُنُ خو ایگُو: «زَمونی اَتات که شما آرزو اَکُنین به پُس انسان یک رو بیگینین ولی ناگینین
[23] مردم به شما اَگَن: ”بیگین پُسِ انسان ایجان،“ یا ”بیگین اُجان.“ ولی دُمبالشُ مَرِی.
[24] چون روزی که پُسِ انسان بَراَگَردِه، مِثه یه رعد و برقی اَبو که اَ ایی سَر تا اُ سَرِ آسَمُنُ روشن اَکُن.
[25] ولی اَوِل باید عذاب زیادی بِکَشِت و اَ طَرَه مردم ایی نَسل رَد بَشِت.
[26] زَمُنِ پُسِ انسان هم مِثه زَمُنِ نوحِ پیغمبر اَبوت.
[27] تا روزی که نوح سوار کشتی بو، مردم شاخوا و شانوشی و زن و شو شاگِفت، که سِیل هُندُ به همه نابود ایکِه.
[28] زَمُن لوط هم درست همیطُو هَستَه. اُ زَمُن هم مردم سرگرم خواردِن و عیش و نوش هَسترنُ خرید و فروش شاکِهُ مشغول کشاورزی و ساخت و ساز هَسترن.
[29] ولی روزی که لوط اَ سُدوم دَر بو، آتش و گوگرد اَ آسَمُن شَباری و به همه نابود ایکِه.
[30] توو روزی که پُس انسان ظهور اَکُنت هم همیطُو اَبوت!
[31] توو اُ روز، کسی که روی سِران و وسیلَهُش داخل لَهرن، نباید به سِیدِنی زیر بیاد. و کسی هم که سَرِ زمینِن بَرنَگَردِه.
[32] به زن لوط وا یاد بیاری!
[33] هَرکَ بخواد جُنِ خو نگه بُکُنت، اُ رو اَ دَس اَدِت، ولی هَرکَ اَ جُنِ خو بگذره، اُ رو نگه اَکُنت.
[34] به شما اَگَم، اُ شُو، اَ دو نفری که توی یه جا خوافتَن، به یه تا اَبَرَن و به اُ یه تا دِگَه اَنوسَن.
[35] و اَ دو تا زنی که یه جا آسیاب اَکُنَن، به یه تا اَبَرَن و به اُ یه تا دِگَه اَنوسَن.
[36] [و اَ دو تا مردی که سَرِ زمینَن، به یه تا اَبَرَن و به اُ یه تا دِگَه اَنوسَن.]»
[37] شاگردُ سؤال شُکِه: «کَمجا اَبَرَن، سرورُم؟» عیسی جواب ایدا: «هر‌جا لاشه‌ای بَشِت، لاشخورُ هم اُجا جمع اَبَن!»