[1] یه رو وقتی که عیسی پَهلو دریاچۀ جِنیسارِت ووستادَه، جمعیت زیادی دوری شُگِفتَهُ اَ هر طَرَه فشار شاوا، تا کَلُم خدائو بِشنُوَن.
[2] عیسی دو تا کایِک پَهلو دریاچه ایدی که مُئی گیرُ اَ کایِکُ دَرهُندرنُ تورُ خو شاشوشت.
[3] عیسی سوار یه تا اَ کایِکُ که مالِ شَمعونَ بو و به شَمعون ایگُو که کایِک رو یه خو اَ لُوِ هُو دور بُکُنت. بعد عیسی توی کایِک نِشت و اَ اُجا به مردم تعلیم ایدا.
[4] وقتی عیسی گَپُش تَمُم بو، به شَمعون ایگُفت: «کایِکُ به جُئی که دریاچه عمق ایشَه بِبَر، تورُئو به گِفتِنِ مُئی تو هُو بِکَردُن.»
[5] شَمعون جواب ایدا: «اُستاد، ما کُلِ شُو زحمت مُکِشی ولی مُنَتونست چیزی صید بُکُنیم! ولی چون تو فَرمُن اَدِی، تورُ توی هُو اَکَردُنیم.»
[6] وقتی هَمُ کاری که عیسی ایگُو شُکِه، اُکَک مُئی شُگِفت که نِزیکَ تورشُ پارَه بَشِه!
[7] اُشُ به رِفیکُ خو که توی اُ یه تا کایِک هَسترن علامت شُدا تا بیانُ کمکشُ هادَن، پَ اُشُ هُندنُ هر دو تا کایِکُ پُر اَ مُئی شُکِه، کَدی که نِزیکَ کایِکُ غَرک بَشن.
[8] وقتی شَمعون پِطرُس ایی رو ایدی، به پاهوی عیسی کَفت و ایگُفت: «ای خداوند، اَ مِه دور بَش، چونکه آدمی گناهکارُم!»
[9] شَمعون و همه کسوئی که باهاش هَسترن، اَ اِتفاقی که موکِ صید مُئی کَفتَه، بُهتِشُ ایزَدَه.
[10] و همیطُو یَعکوب و یوحنا، پُسونِ زِبِدی که شریکوی شَمعون هَسترن، همی حال رو شُهَستَه. عیسی به شَمعون ایگُفت: «مَتِرس؛ اَ ایی به بعد مردمُ به خدا صید اَکُنی.»
[11] پَ اُشُ کایِکُ خو به لُوِ دریاچه شُبو و همه چیزُ خو وِل شُکِه و دُمبال عیسی رَفتن.
[12] وقتی که عیسی توی یه تا اَ شهرُ هَستَه، یه مردی که تَمُم جُنی جُذام ایگِفتَه، به اُجا هُند. وقتی به عیسی ایدی، وا رو به زمین کَفتُ به عیسی التماس ایکِه و ایگُفت: «ای خداوند، اَگه بخوای اَتونی به مِه شفا هادِی.»
[13] عیسی دَسُ خو دراز ایکِهُ روی اُ مرد ایناها و ایگُفت: «مَواتِن، شفا بِگِه!» دَرجا جُذام اَ اُ مرد رَه.
[14] عیسی بِهِش سفارش ایکِه که به کسی چیزی نَگِت، ولی به اُ ایگُو: «بِرَه و به خوت به کاهِنِ مَعبَد نِشُن هادَه و به خاطر اییکِه شفا اِدگِفتِن کُربونی مخصوصِ شفا، که موسی حُکم ایکِردِن، تقدیم بُکُن تا ایطُوکا ثابت بَشِت که تو شفا اِدگِفتِن.»
[15] ولی با ایی وجود، خبر کارویِ عیسی همه جا ایپیچیده و جمعیتوی گَپ جمع شابو تا گَپُنِ عیسی بِشنُوَن و اَ مَرَضُشُ شفا بِگِرَن.
[16] ولی عیسی به جاهوی خلوت شَرَفتَه و دعا شَکِه.
[17] یکی اَ روزُ که عیسی تعلیم شَدا، عالموی فرقه فَریسی و معلموی تورات اُجا نِشتَرَن. اُشُ اَ تَمُم داهاتوی منطکه جَلیل، یَهودیَه و اَ شهر اورشَلیم هُندَرَن. عیسی با کُدرَت خداوند شفا شَدا.
[18] همی موکَ چندتا مرد، به یه مرد فلج وا جاگَه ای شاوا و شاواستَه به اُ، داخل لَهر بیارَن و رو وا رو عیسی بُنوسَن.
[19] ولی به خاطر اییکِه جمعیت زیادَه، راهی یافت شُنَکِه تا به اُ داخل لَهر بیارَن، پَ اُشُ رو سِرا رَفتن و سفالوی سقف بالا سَرِ عیسی رو شُسِی؛ و به اُ فلج وا جاگَه ای پایین شُفِرِستا و رو وا رو عیسی شُناها.
[20] وقتی که عیسی ایمُنِشُ ایدی ایگُفت: «ای مرد، گناهُت بخشیده بو.»
[21] معلموی تورات و عالموی فَریسی شروع وا سؤال کِردِن شُکِه و شُگُفت: «ایی کِن که کُفر اَگُفتِن؟ کِ جز خودِ خدا اَتون گناهُ بِبَخشِه؟»
[22] وقتی عیسی فکر اُشُ رو ایفَهمی، بِهِشُ ایگُو: «به چه توو دِلِتُ ایطُو اَگُفتین؟
[23] گُفتِنِ کَم یه تا آسُنتِرِن: ”ایی که گناهُت بخشیده بودِن“ یا ایی که ”هُرُس و راه بِرَه“؟
[24] ولی بِی اییکِه بُدونین پُسِ انسان، روی زمین کُدرَت ایشَه که گناهُ رو بِبَخشِه» - عیسی به مردی که فلج هَستَه ایگُو: «به تو اَگَم، هُرُس، جاگَه خو واگِه و به لَهر بِرَه!»
[25] دَرجا، اُ مرد جلو چِهم اُشُ اَ جا خو بلند بو ووستا و جاگَه خو ایواگِفتُ و همیطُوکا که به خدا شُکر شَکِرد به لَهر رَه.
[26] همه همیطُوکا که حیرون هَسترنُ به خدا شُکر شاکِه تِرسیدَرَن، شاگُو: «اِمرو چیزوی خیلی عجیبی مُدید.»
[27] بعد اَ ایی عیسی رَه و به یه خَراجگیر ایدی که نُمی لاوی هَستَه، اُ توی جُئی که خَراج شَگِه نِشتَه، عیسی بِهِش ایگُو: «دُمبال مِه بُدو.»
[28] لاوی بلند بو، همه چی خو وِل ایکِه، دُمبال عیسی رَه.
[29] لاوی توی لَهر خو دعوتی گَپی به افتخار عیسی ایگِفت، گروه گَپی اَ خَراجگیرُ و مردموی دِگَه با اُشُ سَرِ سُفره نِشتَن.
[30] عالموی فَریسی و معلموی توراتِشُ وا جُنِ شاگردُن عیسی سُک سُک شاکِه و بِهِشُ شاگُفت: «به چه با خَراجگیرُ و گناهکارُ خوراک و هُو اَخواردین؟»
[31] عیسی به اُشُ جواب ایدا: «اُشوئی که مریضَن به طبیب نیاز شُهَستِن نه سالمُ.
[32] مِه نَهُندم تا به صالِحُ دعوت بُکُنُم، بلکه هُندَم تا به گناهکارُ به توبه دعوت بُکُنُم.»
[33] اُشُ به عیسی شُگُفت: «شاگردُنِ یَحیی بیشترِ وقتُ روزه اَگیرُن و دعا اَکُنَن؛ شاگردویِ فَریسیُ هم همی کارو رو اَکُنَن، ولی شاگردُنِ تو همیشه اَخواردن.»
[34] عیسی به اُشُ ایگُو: «مگه اَتونی مهمونوی هِیشُ وقتی که دوماد با اُشُن مجبورشُ بُکُنی روزه بِگِرَن؟
[35] ولی روزوئی اَتات که دوماد اَ اُشُ گِفتَه اَبو. توی اُ روزُن که روزه اَگِرَن.»
[36] عیسی ایی مَثَلُ هم به اُشُ ایگُو: «هیچکَ تکه‌ای اَ جِمه نو رو نابُرت تا به جِمه کهنه پَچ بِزَنت. اَگه ایی کارُ بُکُنَن، هم جِمه نو پارَه اَبو و هم پارچۀ نو به جِمه کهنه ناخارِه.
[37] و هیچکَ شراب تازهُ توی مَشکوی کهنه ناریزِه اَگه ایی کار بُکُنَن، شراب تازه مَشکُ پارَه اَکُنت، ایطُوکا هم شرابُ اَریزت هم مَشکُ اَ بین اَرِت.
[38] ولی شراب تازهُ باید توی مَشکوی تازه بِریزَن.
[39] هیچکَ بعد اَ خواردِن شراب کهنه شراب تازه ایناوا، چونکه اَگِیت: ”شراب کهنه بِهتِرِن.“»