[1] یه رو که عیسی توی مَعبَد به مردم تعلیم شَدا و خبر خاشُ اعلام شَکِه، کاهِنوی گَپ مَعبَد و معلموی تورات با شیخُ پَهلوی عیسی هُندن.
[2] و به اُ شُگُو: «به ما بِگَه با چه کُدرَت و اقتداری ایی کارُئو اَکُنی؟ کِ ایی کُدرَت و اقتدارُ به تو ایدادِن؟»
[3] عیسی به اُشُ جواب ایدا: «مِه هم اَ شما یه سؤالی اُمَستِن به مِه بِگِی،
[4] یَحیی با کُدرَت و اقتدار کِ تَعمید شَدا؟ ایی کُدرَت و اقتدار اَ طَرَه خدا بِهِش داده بودَه یا اَ طَرَه انسان؟»
[5] اُشُ با هم شور شُزَه و شُگُو: «اَگه بِگِیم اَ طَرَه خدا هَستَه اَگِت پَ به چه بِهِش ایمُن تُنَوا؟
[6] و اَگه بِگِیم اَ طَرَه انسانَ، همۀ مردم به ما سنگسارُمُ اَکُنَن چونکه اعتقاد شُهَه که یَحیی پیغمبرَ.»
[7] پَ جواب شُدا: «نادونیم اَ کَمجا هَستَه.»
[8] عیسی به اُشُ ایگُو: «مِه هم به شما ناگَم که با چه کُدرَت و اقتداری ایی کارُئو اَنجُم اَدَم.»
[9] اُغایه عیسی ایی مَثَلُ به مردم ایگُو: «یه مردی یه باغ انگور ایکاشت و به چند تا باغِبُن اجاره ایدا و یه مدت زیادی به یه مملکت دِگَه رَه.
[10] وقتی فصل جمع کِردِنِ محصول بو، به یه نوکر پَهلوی باغِبُنُ ایفِرِستا تا یه خو اَ میوۀ باغ انگورُ بِهِش هادَن. ولی باغِبُنُ داری شُزَه و دَس خالی شُفِرِستا.
[11] بعد یه نوکر دِگَه ایفِرِستا، به اُ هم داری شُزَه و باهاش با زشتی رفتار شُکِه و دَس خالی شُفِرِستا.
[12] دفعه سوّم نوکر دِگَه ایفِرِستا، به اُ هم زخمی شُکِه و دَری شُکَردی.
[13] «پَ صاحب باغ ایگُو: ”چه بُکُنُم؟ پُسِ عزیزُ خو اَفِرِستُم شاید احترامی بُکُنَن.“
[14] ولی باغِبُنُ وقتی به پُسِش شُدی به همدِگَه شُگُو: ”ایی میراث بَرِن. بیِی ایبُکُشیم تا میراثی به ما بِرَسِه.“
[15] پَ به اُ هم اَ باغ انگور دَری شُکِه و ایشُکُشت. «حالا به گَمُن شما صاحب باغ انگور با اُشُ چه اَکُنت؟
[16] اُ اَتات و به اُ باغِبُنُ نابود اَکُنت و باغ انگور رو به کَسویِ دِگَه اَسپارِت.» وقتی مردم ایی مَثَلُ شُشنُت، شُگُفت: «خدا نَکُنت.»
[17] ولی عیسی بِهِشُ نگاه ایکِه و ایگُو: «پَ معنی ایی کَلُم که توی نوشته هوی مُقَدَّس شُنِوِشتِن چِن، که اَگِت: ”هَمُ سنگی که معمارُ رَد شُکِه، سنگِ اصلی ساختِمُن بودِن؟“
[18] هَرکَ رو سنگ بِکِت، لُرد اَبو، هَروَه اُ سنگ روی کسی بِکِت لِهِش اَکُنت.»
[19] معلموی تورات و کاهِنوی گَپ مَعبَد، دُمبال یه راهی هَسترن که هَمُ موکَ به عیسی بِگِرَن چونکه شُفَهمی عیسی ایی مَثَلُ راجبِ اُشُ اَگُفتِن، ولی اَ مردم شاتِرسی.
[20] پَ به عیسی کمین شُکِه و جاسوسُئی پَهلوش شُفِرِستا که بِی خوشُ آدم درستی نِشُن شادا، تا بلکه بُتونَن اَ گَپُنِ عیسی بونه ای گیر بیارَن و به اُ تحویل کُدرَت و اقتدارِ فَرمُندار هادَن.
[21] پَ جاسوسُ اَ عیسی شُپُرسی: «اُستاد، ما اَدونیم که تو حقیقتُ اَگِی و تعلیم اَدِی، و پُشتِ کسی رو ناگیری بلکه با راستی و درستی راه خدائو تعلیم اَدِی.
[22] شَرعا ما ایی اجازه مُهَستِن که به امپراطور روم خَراج هادِیم؟»
[23] ولی عیسی حیله اُشُوُ ایفَهمی و ایگُو:
[24] «یه دینار به مِه نِشُن هادِی، نقش و نُمِ کِ روی ایی سِکَن؟» جواب شُدا: «امپراطور روم.»
[25] عیسی بِهِشُ ایگُو: «پَ مالِ امپراطور رو به امپراطور هادِی و مالِ خدائو به خدا!»
[26] اُشُ شُنَتونِست که به عیسی جلوی چِهمِ مردم به خاطر گَپویی که ایزَدَه ایبِگِرَن و اَ جوابی که عیسی بِهِشُ ایدا تعجب شُکِه و چُپ شُزَه.
[27] چند نفر اَ عالموی فرقه صَدّوقی پَهلوی عیسی هُندن، صَدّوقیُ زنده بودِن بعد اَ مرگُ کِبول شُنَهَستَه،
[28] اُشُ اَ عیسی سؤال شُکِه و شُگُو: «اُستاد، موسی پیغمبر بی به ما اینِوِشتِن که اَگه یه مردی کاکاش بِمِرِت و کاکاش زن ایبَشِت ولی چَک و چوکی اینَبَشِت، اُ مرد باید به اُ بیوه بِگِنت تا بِی کاکاش یه نَسلی بُنوسِه.
[29] خا حالا، هفت تا کاکا هَسترن. کاکای اَوِلشُ زن ایگِه و بدون ایکِه چَک و چوکی ایبَشِت مُرد.
[30] بعد دوّمی
[31] و سوّمی بِی اُ زن شُگِفت و همیطُو همۀ اُ هفت تا کاکا به اُ زن شُگِفت و بدون ایکِه چَک و چوکی شُبَشِت مُردَن.
[32] بالاخره اُ زن هم مُرد.
[33] حالا موکعی که مُردَه هو زنده اَبَن اُ زنِ کَم یه تا اَبوت؟ چون هر هفت تا کاکا به اُ شُگِفتَه.»
[34] عیسی جواب ایدا: «مردم ایی دنیا زن اَگیرَنُ شو اَکُنَن.
[35] ولی اُشُ که لایکِ رِسیدن به اُ دنیا و زنده بودِن اَ مردَهُئَن، نه زن اَگیرَنُ و نه شو اَکُنَن.
[36] اُشُ ناتونَن بِمِرَن، به خاطر اییکِه اُشُ با فرشته هو بَرابَرَن و چوکویِ خدائَن، چونکه اُشُ اَ مُردَه هو زنده بودَن.
[37] ولی زنده بودِنِ مُردَه هو حتی موسی پیغمبر هم توی چیچِکا بوته سوزُن نِشُن ایدا، اُجایی که خداوندُ، خدای اِبرِم و خدای اِساک و خدای یَعکوب اَخونِه.
[38] ولی اُ، خدای مُردَئُن نَن، بلکه خدای زِندَئُن. چون پَهلو خدا همه زِندَئَن.»
[39] بعضی اَ معلموی تورات شُگُفت: «اُستاد، چه خُب جوابشُ اِدا!»
[40] و دِگَه هیچکَ جرأت اینَکِه اَ عیسی سؤالی بُکُن.
[41] و بعد عیسی به اُشُ ایگُفت: «چِطُوِن که اَگَن مَسیح موعود پُسِ داوودِ پادشاهِن؟
[42] چون داوود خوش توی کتاب مَزامیر اَگِت، ”خداوند به خداوند مِه ایگُفت: دَسِ راستِ مِه بِنین،
[43] تا وقتی که به دشمَنُنِت به زیر پات بِکَردُنُم.“
[44] وقتی داوود پادشاه به اُ ”خداوند“ اَگِت، پَ چِطُو مَسیح موعود اَتون پُسِ داوود بَشِت؟»
[45] هَمُ موکَ که همۀ مردم به گَپُنِ عیسی گوش شادا، عیسی به شاگردُنُ خو ایگُو:
[46] «اَ معلموی تورات دوری بُکُنین، اُشُ دوست شُهَه با عباهوی بلند راه بِرَن و مردم توی کوچه و بازار بِهِشُ سلام بُکُنَن و دوست شُهَه توی عبادتگاهُ بهترین جا شُبَشِت و توی مهمونیُ بالای مجلس بِنینگَن.
[47] اُشُ اَ یه طَرَه لَهر بیوه زنُ غارت اَکُنَن و اَ طَرَه دِگَه به خاطر اییکِه به خوشُ خُب نِشُن هادَن دعا خو طول اَدَن. مجازات اُشُ خیلی سخت تِه اَبو.»