[1] توی یه رو اَ شنبه مُقَدَّس یَهودیُ، وقتی که عیسی اَ میونِ مزرعه گندم شَگذَشت شاگردُش سَرِ خوشه هوی گندم رو شاچیده و تو کف دَس خو شاپُنوند و شاخوا.
[2] ولی چند نفر اَ عالموی فرقه فَریسی شُگُفت: «به چه تو روز شنبه مُقَدَّس کاری که روا نین اَنجُم اَدادین؟»
[3] عیسی جواب ایدا: «مگه تُنَخوندِن که داوود پادشاه وقتی خوشُ یارُش که گُشنه هَسترن چه ایکِه؟
[4] چِطُو اُ داخل لَهر خدا بو و نُنی که تقدیس بودَه رو ایسِی و ایخا و به یارُ خو هم ایدا، با ایی که روا نَهَستَه هیچکَ اَ ایی نُن بُخوارِت جز کاهِنُنِ مَعبَد.»
[5] و بعد عیسی ایگُو: «پُسِ انسان، صاحب روز شنبه مُقَدَّسن.»
[6] توی یکی دِگَه اَ روزوی شنبه مُقَدَّس عیسی به عبادتگاه یَهودیون رَه و شروع به تعلیم دادِن ایکِه. مردی اُجا هَستَه که دَس راستی خشک بودَه.
[7] معلموی تورات و عالموی فَریسی، کمین عیسی شُکِردَه تا بیگینَن که توی روز شنبه مُقَدَّس به کسی شفا اَدِه یا نه، تا بلکه بونه ای به تهمت زَدِن به عیسی پیدا بُکُنَن.
[8] ولی عیسی فکر اُشُ رو شَدونست، به مردی که دَسی خشک بودَه ایگُو: «بُدو اییجا ووستا.» و اُ مرد هم بلند بوُ ووستا.
[9] عیسی به اُشُ ایگُفت: «مَوا اَ شما بُپُرسُم که کَم یه تا توی روز شنبه مُقَدَّس اَنجُم دادنی رَوان، خوبی کِردِن یا بدی کِردِن، جُن یکیُ نجات دادِن یا به اُ نابود کِردِن؟»
[10] عیسی به تک تک کسوئی که دور و وری ووستادَرَن نگاه ایکِه، و به اُ مرد ایگُو: «دَس خو دراز بُکُن!» اُ مرد هم دَس خو دراز ایکِه و دَسی خُب بو.
[11] ولی معلموی تورات و عالموی فَریسی خیلی جَعلی بودَن و باهم شور شُزَه که با عیسی چه بُکُنَن.
[12] یکی اَ اُ روزُ، عیسی به دعا کِردِن به کوه رَه و کُلِ شُو با خدا راز و نیاز ایکِه.
[13] غایه صُحب که بو اُ به شاگردُنُ خو صدا ایکِه، اَ بین اُشُ به دوازده نفر انتخاب ایکِه و نُم اُشُ رو حَواری ایناها
[14] شَمعون که نُمی پِطرُس ایناهادَه، آندِریاس کاکای پِطرُس، یَعکوب و یوحنا، فیلیپُس و بَرتولْما،
[15] مَتّی و توما، یَعکوب پُسِ حَلْفای، شَمعون که بِهِش وطن پرست شاگُو،
[16] یَهودا پُسِ یَعکوب و یَهودا اَسْخَریوط که به عیسی خیانت ایکِه.
[17] عیسی با اُشُ اَ کوه زیر هُند و تو یه کَفَه ایی ووستا. جمعیت گَپی اَ شاگردُ و مردم زیادی که اَ تَمُم منطکه یَهودیَه و شهر اورشَلیم و اَ شهروی ساحلی صور و صیدون، اُجا هَسترن.
[18] اُشُ هُندَرَن تا گَپُن عیسی رو بِشنُوَن و اَ مریضیُشُ شفا بِگِرَن. و اُشوئی که گرفتار زار هَسترن هم، شفا شُگِه.
[19] همۀ مردم سعی شاکِه به عیسی دَس بِزَنَن، چون کُدرِتی که اَ عیسی خارج شَبو به همه شفا شَدا.
[20] بعد عیسی به شاگردُ خو نگاه ایکِه و ایگُفت: «خوش به حال شما که فَخیرین، چون پادشاهی خدا مالِ شُمان.
[21] «خوش به حال شما که الان گُشنه ایین، چون که شما سیر اَبین. «خوش به حال شما که الان گیریک نَکِردین، چونکه خنده اَزَنین.
[22] «خوش به حال شما وقتی که مردم اَ شما به خاطر پُسِ انسان، متنفر بَشن و به شما اَ جمع خوشُ دَربُکُنَنُ بِهِتُ توهین بُکُنَنُ بد نُمِتُ بُکُنَن.
[23] توی اُ روز، شاد بَشین و اَ شادی چِمَک بُکُنین، چونکه پاداشتُ توی آسَمُن خیلی گَپِن؛ چونکه اَجدادِ اُشُ هم با پیغمبرُن درست همیطُو رفتار شُکِه.
[24] «ولی وای به حال شما پولدارُ، چونکه شما خاشی خو تُکِردِن.
[25] «وای به شما که الان سیرین، چون گُشنه اَبین. «وای به شمایی که الان خنده اَزَنین، چونکه شما ماتَم اَگیرین و گیریک اَکُنین.
[26] «وای به حالتُ، وقتی که، مردم اَزتُ تعریف بُکُنَن، چون اَجدادِشُ با پیغمبروی دروغی درست همیطُو رفتار شُکِه.
[27] «ولی به شمایی که اَشنُتین اَگَم، که به دشمنُ خو محبت بُکُنین و به اُشُ که اَ شما متنفرن، خوبی بُکُنین.
[28] به اُشوئی که به شما اِسپار اَکُنَن، دعای برکت بُکُنین و به اُشوئی که اَذیتتُ اَکُنَن دعا خِیر بُکُنین.
[29] اَگه کسی تو روت چَک ایزَه اُ طَرَه رو خو هم بِهِش بَربِگَردُن. اَگه کسی عباتُ ایسِی بُوال تا جِمَت هم بِبَرِه.
[30] اَگه کسی چیزی اَ تو شَوا به اُ هادَه و اَگه مالِتُ به زور اَزت شُگِه، پِی مَگِه.
[31] پَ با مردم هَمُطوری رفتار بُکُنین که دوست تُهَستِن با خوتُ هَمُطُو رفتار بُکُنَن.
[32] «اَگه فَکَط به کسوئی محبت بُکُنین که بی شما محبت اَکُنَن چه فُیده ای بِهِتُ ایشَه؟ چونکه حتی گناهکارُ هم به کسونی که دوستشُ شُهَه محبت اَکُنَن.
[33] و اَگه فَکَط به کسونی خوبی بُکُنین که به شما خوبی اَکُنَن چه فُیده ای بِهِتُ ایشَه؟ چونکه حتی گناهکارُ همی کارُ اَکُنَن.
[34] و اَگه فَکَط به کسونی کَرض هادِی که توقع پَس گِفتِن تُهَستِن، چه فُیده ای بِهِتُ ایشَن؟ حتی گناهکارُ هم اَگه بُدونَن همۀ پول خو پَس اَگِرَن به همدِگَه کَرض اَدَن.
[35] ولی شما، به دشمَنُ خو محبت بُکُنی، خوبی بُکُنی و بدون توقع پَس گِفتِن کَرض هادِی که پاداش خیلی گَپی اَگیری و چوکوی خدای متعال اَبین چون خداوند با ناشُکرُ و بدکارُ مهربونِن
[36] پَ رَحیم بَشین، هَمُطُو که بَپِ آسَمُنی شما رَحیمِن.
[37] «قضاوت مَکُنین، شما هم قضاوت نابین؛ محکوم مَکُنین، شما هم محکوم نابین بِبَخشین، شما هم بخشیده اَبین.
[38] هادِی، به شما داده اَبو. کِیله ای پُر، فِشُردَه، تَکون داده و سَرریز توی پیش بند رویِ دامنتُ اَریزِه چون با هر کِیله ای که هادِی با هَمُ کَد کِیلَه بِهِتُ اَدَن.»
[39] عیسی ایی مَثَلُ هم بِهِشُ ایگُو: «یه کور اَتون به یه کور دِگَه دُمبالُ خو کَهکَشُر بُکُنتُ راه نِشُنِش هادِه؟ مگه دوتاشُ توی چاه ناکَن؟
[40] شاگرد، اَ اُستاد خو گَپتِه نین ولی وقتی کسی درس خو تَمُم بُکُن مِثه اُستادُ خو اَبوت.
[41] «به چه پَرِ کاهی که توو چِهم کاکاتِن اَبینی ولی کُندَه درختی که توی چِهم خوتِن ناگینی؟
[42] چِطُو اَتونی به کاکات بِگِی، ”کاکا بُوال ایی پَر کاهی که توی چِهمُتِن دَربیارُم“ با ایی که کُندَه درختی که توی چِهموی خوتِن ناگینی؟ ای ریاکار، اَوِل کُندَه درختُ اَ چِهم خوت دَربیار بعد بِهتِه اَگینی تا پَرِ کاه اَ چِهم کاکات دَربیاری.
[43] «هیچ درخت خُب، میوۀ بد نادِیت و هیچ درخت بد، میوۀ خُب نادِیت.
[44] چونکه به هر درختی اَ میوه اَش اَتونی بِشناسی، نه اَ بوتۀ خار اَبوت انجیر بچینی و نه اَ بوته تمشک انگور.
[45] آدم خُب اَ صَندوک خُب دِل خو خوبی دَر اَتارِه و آدم بد اَ صَندوک بد دِل خو بدی دَر اَتارِه چونکه زَبُن اُ چیزیُ اَگِیت که دِل اَ اُ سَرریزِن.
[46] «چِطُوِن که به مِه ’سرورُم، سرورُم‘ اَگِی، ولی به چیزی که بِهِتُ اَگَم عمل ناکُنین؟
[47] «بُوالی بِهِتُ نِشُن هادَم اُیی که پَهلوی مِه اَتا و گپُنِ مِهُ اَشنُوِه و بِهِشُ عمل اَکُنت مِثه کِن.
[48] اُ مِثه مردین که وقتی لَهرُ خو درست شَکِه زمین خو با عمق زیاد ایکَند و پِیِ لَهرُ روی سنگ ایناها. وقتی که سِیل هُند هُو به طَرَه لَهر هجوم ایبو، ولی اینَتونِست لَهرُ تَکون هادِه چونکه کایُم ایبَستَه.
[49] ولی اُ کسی که گَپُن مِهُ اَشنُوِه ولی به اُ عمل ناکُنت مِثه مردین که یه لَهر روی زمین بدون پِی ایساخت وقتی که هُو به طَرَه لَهر هجوم ایوا دَرجا لَهر چِلیُ به کلی ویرون بو.»