[1] عیسی به شاگردُنُ خو ایی چیزُ هم ایگُو: «یه مرد پولداری هَستَه که یه مُباشر ایشَستَه. به اُ مرد خبر شُدا که ایی مُباشر، مالُ مِنالِش رو بَرباد اَدادِن،
[2] اُ مرد پولدار مُباشر خو صدا ایکِه و اَزش ایپُرسی: ”ایی چیزُ چِن که دَربارَت اَشنُوُم؟ حساب و کتاب مالُ مِنالُم، که دَسِت اُمدادَه به مِه پَس هادَه چون دِگَه ناتونی مُباشرُم بَشی.“
[3] اُ مُباشر با خوش ایگُو: ”حالا که اَربابُم شَوا به مِه اَ کار دَربُکن چه بُکُنُم؟ مِه که نه زورِ بیل زَدِن اُمهَستِن و نه روم اَکُن گدایی بُکُنُم.
[4] ها! اُمفَهمی باید چه بُکُنُم که وقتی اَ کار مُباشری دَرُم بُکُنَن، کسوئی بَشن که به مِه توی لَهر خو راه هادَن.“
[5] پَ، اَ بدهکارویِ اَربابُ خو یه تا یه تا ایخواست تا بیان. اَ اَوِلی ایپُرسی: ”چِکَه به اَربابُم بدهکاری؟“
[6] اُ جواب ایدا: ”صد حَلَب روغن زیتون،“ مُباشر بِهِش ایگُو: ایی حسابِتِن، ”بِگِه، زود بِنین و بنویس پنجاه حَلَب!“
[7] بعد اَ نفر دوّمی ایپُرسی: ”تو چِکَه بدهکاری؟“ اُ جواب ایدا: صد خروار گندم، مُباشر بِهِش ایگُفت: ”ایی حساب تو بِگِه بنویس هشتاد خروار!“
[8] اَرباب، اَ مُباشرِ نادرست به خاطر ایی زرنگیش تعریف ایکِه، چونکه مردم بی ایمُن، تو رابطه با مردم و تو کارُ خو زرنگتِه اَ مردم خدا شِناسَن.
[9] پَ به شما اَگَم که اَ مالِ فاسد دنیا توو راه خُب استفاده بُکُنین تا به خوتُ دوست پیدا بُکُنین، تا وقتی که مالُ مِنالتُ اَ بین بِرِت توو آخِرَت لَهری تُبَشِت که توش بِنینگین.
[10] «کسی که توو چیزوی کوچِک امانتدار بَشِت، توو چیزوی گَپ هم امانتدار اَبو، و کسی که توی چیزوی کوچِک امانتدار نَبَشِت، توی چیزوی گَپ هم امانتدار نابو.
[11] پَ اَگه شما توو مالِ فاسدِ ایی دنیا امانتدار نَبَشین، کِن که مالُ مِنال حقیقیُ به شما امانت اَدِه؟
[12] و اَگه شما به مالِ یه نفر دِگَه امانتدار نَبَشین، کِن که مالِ خوتُ دَسِتُ هادِه؟
[13] هیچ نوکری ناتون به دو تا اَرباب خِذمت بُکُن، چونکه یا اَ یه تا نفرت ایشَه و به اُ یه تا دوست ایشَه، یا به یه تا دِل اَبَندِه و به اُ یه تا کوچِک اَدونِه. شما ناتونین هم نوکر خدا بَشین، هم نوکر پول.»
[14] عالموی فرقه فَریسی که خیلی پول دوست هَسترن، همه ایی چیزون رو که شُشنُت شروع شُکِه به رِشخَند کِردِنِ عیسی.
[15] عیسی بِهِشُ ایگُفت: «شما کسوئین که پَهلوی مردم بِی خوتُ آدم درست نِشُن اَدِین، ولی خدا اَ دِلُتُ باخبرن. چونکه اُ چیزی که توو نظر مردم با ارزِشِن، توو نظر خدا بی ارزشِن.
[16] «تا زَمُنِ یَحیای تَعمید دَهَندَه، تورات موسی و نوشته هوی پیغمبرُ راهنموی شما هَسترن. ولی اَ ایی به بعد خبرِ خاشِ پادشاهیِ خدا اعلام اَبوت و همۀ مردم شاوات که با زور داخلی بَشن.
[17] با ایی حال، اَ بین رَفتنِ آسَمُن و زمین آسُنتِرِن تا ایکِه یه نقطه اَ تورات بِکِتُ بی اعتبار بَشِت.
[18] «هَرکَ به زنُ خو طلاق هادِه و به زن دِگَه بِگِنت، زنا ایکِردِن. و هر مردی به زنی بِگِنت که اَ شوخو طلاق ایگِفتِن، اُ هم زنا ایکِردِن.»
[19] «یه مرد پولداری هَستَه که جِمۀ گِرونِ ارغوانی و کتون نرم گَرُخُ شَکِه و هَر رو خوشگذرونی شَکِه.
[20] یه مرد فَخیر که نُمی ایلعازَرَ و تَمُمِ جُنی پُر اَ زخمَ، جلوی دَرِ لَهر مرد پولدار شَخوافت.
[21] ایلعازَر آرزو ایشَستَه اَ خُرده نُنُوئی که اَ سُفره اُ مرد پولدار شَموندَه اُشکُمُ خو سیر بُکُن. حتی سَغُ هم شاهُند و به زخمی زَبُن شازَه.
[22] اُ مرد فَخیر مُرد و فرشته هو به اُ پَهلوی اِبرِم پیغمبر شُبُرد. اُ مرد پولدار هم مُرد و خاکی شُکِه.
[23] ولی اُ مرد پولدار توی دنیای مُردَهُ وقتی که عذاب شَکِشی، به بالا نگاه ایکِه و اَ دور به اِبرِم پیغمبر ایدی که ایلعازَر پَهلوش ووستادَه.
[24] اُ مرد با صدای بلند ایگُفت: ”ای بَپِ مِه، اِبرِم، به مِه رَحم بُکُن و به ایلعازَر بفرست تا کِلِنچُ خو توو هُو بُکُنتُ زَبُنِ مِه ئو خُنِک بُکُن، چون توی ایی آتش عذاب اَکِشیدم.“
[25] ولی اِبرِم پیغمبر جواب ایدا: ”ای چوک، وا یادت بیا که تو، توو زندگی چیزویِ خُب اِتَستَه و ایلعازَر چیزوی بد ایشَستَه. ولی اُ الان ایجا راحَتِن و تو توی عذابی.
[26] گذشته اَ ایی، بین ما و شما شکاف گَپین، کسی که بخواد اَ ایی طَرَه، سمت شما بیاد ناتون و کسی هم ناتون اَ اُ طَرَه سمت ما بیاد.“
[27] مرد پولدار ایگُفت: ”پَ، ای بَپ بِهِت التماس اَکُنُم که به ایلعازَر به لَهر بَپُم بفرستی.“
[28] چون مِه پنج تا کاکا اُمهَستِن. به ایلعازَر بفرست تا بِرِه و بِهِشُ هشدار هادِه، تا نَکُنت اُشُ هم به ایی جایِ عذاب بیان.“
[29] ولی اِبرِم ایگُفت: ”اُشُ نوشته هویِ موسی و پیغمبرُنُ شُهَن، بُوال تا به گَپوی اُشُ گوش هادَن.“
[30] اُ مرد ایگُفت: ”نه، ای بَپِ ما اِبرِم، اَگه کسی اَ دنیای مُردَهُ بِرِت، توبه اَکُنَن.“
[31] اِبرِم بِهِش ایگُفت: ”اَگه به موسی پیغمبر و پیغمبرُن گوش نَدَن، حتی اَگه کسی اَ مرگ زنده بَشِت هم، اُشُ باور ناکُنَن.“»