[1] عید نُن بی خمیرمایه که به پِسَخ مَعروفِن نِزیک شَبو،
[2] کاهِنوی گَپِ مَعبَد و معلموی تورات به خاطر اییکِه به عیسی بُکُشَن دُمبال یه راه مناسبی شاگَشت، چون اُشُ اَ شورش مردم شاتِرسی.
[3] شِیطُن تو دِلِ یَهودای معروف به اَسْخَریوط که یه تا اَ دوازده شاگرد عیسی هَستَه، رَه.
[4] یَهودا پَهلوی کاهِنوی گَپ و اَفسروی مَعبَد رَه و باهاشُ گَپ ایزَه که چِطُو به عیسی بِهِشُ تحویل هادِت.
[5] اُشُ خوشال بودَن و کِبول شُکِه که یه پولی بِهِش هادَن.
[6] یَهودا هم کِبول ایکِه و دُمبال یه فرصتَ تا دور اَ چِهم مردم، به عیسی تحویل اُشُ هادِت.
[7] پَ روز عید نُن بی خمیر مایه که باید توی اُ روز بَرِه پِسَخُ کُربونی شُکِردَه، رِسی.
[8] پَ عیسی، به پِطرُس و یوحنا ایفِرِستا و بِهِشُ ایگُو: «بِرِی و شُمِ عید پِسَخُ بِی ما آماده بُکُنی تا بُخواریم.»
[9] اُشُ اَ عیسی شُپُرسی: «تَوا شُمُ کَمجا آماده بُکُنیم؟»
[10] عیسی جواب ایدا: «بیگینین، وقتی که داخل شهر بودین با یه مردی که یه جَهله هُو اَبُردِن رو وا رو اَبین. دُمبال اُ به لَهری که داخلش اَبو بِرِی
[11] و به صاحب لَهر بِگِین که ”اُستاد اَگُفتِن: ’اتاق مهمون کَمجان تا شُمِ پِسَخُ با شاگردُم بُخوارُم؟“‘
[12] اُ بِی شما توی طَبَکه بالا یه اتاق گَپی که فرش کِردِنُ نِشُن اَدِت؛ شُمِ پِسَخُ اُجا آماده بُکُنی.»
[13] پَ اُشُ رَفتنُ شُدی همه چی هَمُطُوِن که عیسی بِهِشُ ایگُفتَه و شُمِ پِسَخُ آماده شُکِه.
[14] غایه اُ ساعت رِسی، عیسی با حَواریُن سَرِ سُفره نِشتَن.
[15] و بِهِشُ ایگُفت: «چِکَک مُشتاق هَستَرُم کَبل اَ عذاب کشیدِنُم، ایی شُم پِسَخُ با شما بُخوارُم.
[16] چونکه به شما اَگَم دِگَه اَ ایی شُمِ پِسَخ ناخوارُم تا موکعی که ایی پِسَخُ توی پادشاهی خدا بُخوارُم.»
[17] پَ پیاله ئو ایواگِفت و شُکر ایکِه و ایگُفت: «اییُ بِگِری و میونِ خوتُ بَش بُکُنی.
[18] چونکه به شما اَگَم که، اَ الان تا هُندِنِ پادشاهی خدا دِگَه اَ ثمر انگور ناخوارُم.»
[19] بعد نُن رو ایسِی و شُکر ایکِه و پَرک ایکِه، و به اُشُ ایدا ایگُفت: «ایی بَدَنِ مِن که به خاطر شما داده اَبو؛ ایی کارُ به یاد مِه اَنجُم هادِی.»
[20] همیطُو هم بعد اَ شُم پیاله ئو ایسِی و ایگُفت: «ایی پیاله، عهد جدید خدان، که با رِختَه بودِنِ خونُم با شما اَبَندُم.
[21] ولی، بیگینین دَسِ کسی که به مِه تحویل اَدِت با دَسِ مِه تو سُفرَن.
[22] چونکه هَمُطُو که تعیین بودِن پُسِ انسان اَرِت ولی وای به حال کسی که به پُسِ انسان تحویل دشمن اَدِت.»
[23] حَواریُ شروع شُکِه اَ همدِگَه شاپُرسی که کَم یه تاشُ اَتون هَمچی کاری بُکُن.
[24] میونِ شاگردُن هم یه بحثی وسط کَفت که کِ اَ همه گَپتِرِن.
[25] عیسی بِهِشُ ایگُو: «شاهوی کوموی دِگَه بِهِشُ سروری اَکُنَن و به حاکمُشُ صاحب اَگَن.
[26] ولی شما ایطُو مَبَشین. کسی که میونِ شما اَ همه گَپتِرِن باید اَ همه کوچِکتِه بَشِت و رهبر باید مِثه نوکری بَشِت که خِذمت اَکُن.
[27] کَم یه تا آدم گَپتِرِین، اُ که سَرِ سُفره اَنینگِت یا اُ که خِذمت اَکُنت؟ مگه اُ که سَرِ سُفره اَنینگِت گَپتِه نَن؟ ولی مِه بین شما اُ کَسیَم که خِذمت اَکُنت.
[28] «شما کسوئین که توی سختی هوئی که اُمگذَروندِن پَهلوی مِه موندین
[29] پَ هَمُطُو که بَپِ آسَمُنی، پادشاهی رو به مِه ایدا، مِه هم اُ رو به شما اَدَم،
[30] تا شما هم تویِ پادشاهی مِه سَرِ سُفرَم بُخوارینُ بُنوشین، رو تختُ بینینگین و به دوازده طُیفه کوم خدا حکومت بُکُنین.
[31] شَمعون، شَمعون، بیگین، شِیطُن دُمبال ایی هَستَه که مِثه یه برزگر که گندمُ اَ کاه جدا اَکُن، به تو به خوش جدا بُکُن.
[32] ولی مِه بِهِت دعا اُمکِه تا ایمُنِت اَ بین نَرِت. وقتی که بَرگَشتی، ایمُنِ کاکائُت تقویت بُکُن.»
[33] پِطرُس به عیسی ایگُو: «سرورُم مِه آماده اَم تا با تو، هم زندون بِرَم و هم جُنُ خو هادَم.»
[34] عیسی جواب ایدا: «پِطرُس به تو اَگَم، اِمرو کَبل اَ ایی که خروس بُنگ هادِت سه بار حاشا اَکُنی که به مِه اَشناسی.»
[35] بعد عیسی اَزشُ ایپُرسی: «وقتی به شما بدون کیسۀ پول یا کوله بار یا جوتی راهی اُمکِه، مگه به چیزی محتاج بودین؟» جواب شُدا: «نه، به هیچ چیز.»
[36] پَ عیسی بِهِشُ ایگُفت: «ولی الان هَرکَ کیسه یا کوله بار ایشَه بِسِیت، و اُ کسی که شمشیر اینی عباخو بُفروشه و به خوش شمشیر بِگِرِه.
[37] چونکه به شما اَگَم، ایی پیشگویی که توی نوشته هوی مُقَدَّس درباره مِه نوشته بودِن باید اَنجُم بَشِت که: ”اُ با گناهکارُ یکی حساب بو،“ بله، همه چیزوئی که در مورد مِه نوشته بودِن نِزیکِن که اَنجُم بَشِت.»
[38] شاگردُن شُگُو: «سرورُمُ، بیگین، ایجا دو تا شمشیر هَستِن.» عیسی بِهِشُ ایگُو: «بَسِن دِگَه.»
[39] بعد عیسی اَ اُجا دَرهُند و طِبکِ عادت هَمیشِگیش، به کوه زیتون رَه و شاگردُنِش هم دُمبالی رَفتن.
[40] وقتی به اُجا رِسیدن بِهِشُ ایگُو: «دعا بُکُنین که به امتحان نَکِین.»
[41] بعد عیسی کَدِ پرتاب یه سنگ اَزشُ فاصله ایگِفت، زانو ایزَه و دعا ایکِه و ایگُو:
[42] «ای بَپ اَگه خواستِۀ تون، ایی پیاله عذاب رو اَ مِه دور بُکُن؛ ولی خواسته مِه اَنجُم نَبَشِت بلکه خواسته تو اَنجُم بَشِت.»
[43] هَمُ موکَ یه فرشته اَ آسَمُن ظاهر بو و به اُ کُوَت ایدا.
[44] عیسی توی عذاب، بیشتِه دعا ایکِه و عَرَکی مِثه کطرَه هوی گَپ خون روی زمین شَرِخت.
[45] وقتی که دعاش تَمُم بو، عیسی پَهلوی شاگردُنِش هُند، ایدی که اُشُ اَ شدت ناراحتی خُو کَفتَرَن.
[46] عیسی بِهِشُ ایگُو: «به چه خوافتین؟ هُرُسیُ و دعا بُکُنی تا به امتحان نَکِی.»
[47] وقتی عیسی هَنو گَپ شَزَه، یه گروه رِسیدن. یَهودا یه تا اَ دوازده شاگرد عیسی، راهبریشُ شَکِه. یَهودا به عیسی نِزیک بو تا ماچی بُکُن.
[48] ولی عیسی بِهِش ایگُو: «ای یَهودا، پُسِ انسانُ با یه ماچ تحویل اَدِی؟»
[49] کسوئی که اطراف عیسی هَسترن وقتی شُدی که چه اِتفاقی اَکَفتِن به عیسی شُگُو: «سرورُم شمشیرُمُ بِکِشیم؟»
[50] و یه تا اَ اُشُ شمشیرخو به طَرَه نوکرِ کاهِنِ گَپو ایکِشی، شمشیر به گوش نوکر ایخوا و گوش راستِش ایبُری.
[51] ولی عیسی ایگُو: «بَسِن دِگَه.» و رو گوش اُ مرد دَس ایناها و شفاش ایدا.
[52] بعد عیسی به کاهِنوی گَپ، اَفسروی مَعبَد و شیخُ، که به گِفتِنِ اُ هُندَرَن ایگُو: «مگه مِه راهزَنُم که با شمشیر و چُماق هَوام هُندِین؟
[53] چِطُو اُ موکَ که هَر رو توی مَعبَد با شما هَسترُم به مِه تُنَگِفت، ولی الان وقت شُمان؛ وقت کُدرَت تُریکین.»
[54] بعد به عیسی شُگِفت و به لَهر کاهِنِ گَپو ایشُبُرد. پِطرُس اَ دور دُمبالشُ شَرَفت.
[55] چند نفر تو حیاط لَهر جمع هَسترن، آتش روشن شُکِردَه و دوری نِشتَرَن. پِطرُس هم رَه وسط اُشُ نِشت.
[56] هَمُ موکَ یه کنیز جَوُن به پِطرُس توی روشنیِ آتش ایدی و بِهِش خیره بو و ایگُو: «ایی مرد هم با عیسی هَستَه.»
[57] ولی پِطرُس حاشا ایکِه و ایگُو: «ای زن، مِه به اُ ناشناسُم.»
[58] یه خو بعدتِه، یه تا دِگَه به پِطرُس ایدی و ایگُو: «تو هم یه تا اَ اُشوئی.» ولی پِطرُس جواب ایدا: «ای مرد، مِه با اُشُ نَهَم.»
[59] تقریبا یه ساعت بعد یه تا دِگَه هُند و با تاکید ایگُفت: «مطمئناً که ایی مرد هم با اُ هَستَه، چون هر دوشُ مالِ جَلیلَن.»
[60] ولی پِطرُس جواب ایدا: «ای مرد، نافَهمیدَم که چه اَگُفتی.» هَمُ موکَ، هِنوزا گَپ شَزَه که خروس بُنگ ایدا.
[61] خداوند عیسی بَرگَشت و به پِطرُس نگاه ایکِه، پِطرُس گَپُنِ خداوند عیسی رو وا یاد ایوا که ایگُفتَه: «اِمرو کَبل اَ بُنگ خروس سه بار به مِه حاشا اَکُنی.»
[62] پِطرُس دَر بو و زار زار گیریک ایکِه.
[63] کسوئی که به عیسی شُگِفتَه، شروع شُکِه به رِشخَند کِردِنِ عیسی و داری شازَه.
[64] اُشُ چِهمُنِ عیسی رو شُبَستَه و اَزی شاپُرسی: «نَبُوَّت بُکُنُ بِگَه که به تو دار اَزَدِن.»
[65] خیلی توهین هوی دِگَه بِهِش شُکِه و به اُ دشنُم شُدا.
[66] وقتی صُحب بو شیخوی کوم یَهود، یعنی کاهِنوی گَپ، و معلمون تورات جلسه شُگِفت و به عیسی به شورا شُوا.
[67] اُشُ شُگُفت: «اَگه تو مَسیح موعودی، به ما بِگَه.» عیسی جواب ایدا: «اَگه بِگَم، گَپُم باور ناکُنین،
[68] و اَگه اَ شما بُپُرسُم، جوابُم نادِین.
[69] ولی اَ ایی به بعد پُسِ انسان دَسِ راست کُدرَتِ خدا اَنینگِت.»
[70] پَ هَمَشُ شُگُو: «پَ تو پُسِ خدایی؟» عیسی جواب ایدا: «شما اَگُفتین که هستم.»
[71] پَ اُشُ شُگُو: «دِگَه چه نیاز به شاهد هَستِن؟ ما خومُ اَ زَبُنِ خویی مُشنُت.»