[1] Есүс арван хоёроо цугт нь дуудаад, бүх чѳтгѳрѳѳс дээгүүрх, ѳвчнийг эдгээх хүч, эрх мэдлийг тэдэнд ѳгчээ.
[2] Бурханы хаанчлалыг тунхаглуулан мѳн ѳвчтэйг эдгээлгэхээр Тэр тэднийг илгээв.
[3] Тэр тэдэнд —Аян замдаа юу ч бүү авч яв. Таяг, богц, талх, мѳнгѳ ч авч болохгүй. Хоёр цамц ч авч болохгүй.
[4] Та нар ямар айлд орно, явтлаа тэндээ бай.
[5] Та нарыг хүлээн авахгүй хүмүүсийн хувьд, хотоос нь гарч явахдаа тэдний эсрэг гэрчлэн хѳлийнхѳѳ тоосыг сэгсрэн унага гэжээ.
[6] Тэндээс тэд суурингуудаар явж эхлэн сайн мэдээг дэлгэрүүлэн, хаа сайгүй эдгээж байлаа.
[7] Тетраарх Херод болж байгаа бүхнийг сонсоод, бүр алмайрч орхижээ. Юу гэвэл зарим нь Иохан үхлээс амилсан гэж,
[8] зарим нь Елиа үзэгдсэн ч гэж, зарим нь хуучны эщ үзүүлэгчдийн нэг нь амилсан гэж ярьж байжээ.
[9] Херод —Би, Иоханы толгойг авахуулсан. Тэгвэл надад ѳѳрийнх нь талаар иймэрхүү зүйл сонсогдоод байгаа тэр хэн юм бэ? гэв. Тэр Түүнийг харахыг эрмэлзэж байлаа.
[10] Элч нар эргэж ирээд, ѳѳрсдийн хийсэн бүхнээ Түүнд тайлагнав. Тэгээд Тэр тэднийг дагуулан Бетсайд хэмээх хотыг зүглэж хэдүүлхнээ явлаа.
[11] Гэвч ард олон үүнийг нь мэдээд, Түүнийг дагажээ. Тэр тэднийг угтан авч, Бурханы хаанчлалын тухай тэдэнд яриад, эдгэрэх хэрэгтэй хүмүүсийг нь эдгээв.
[12] Ѳдѳр хэвийх үед арван хоёр нь Түүн уруу ирж, —Хурсан олныг тарааж явуулаач. Тэд ойр хавийн суурингуудад очиж хоноглох газар, унд хоол олог. Учир нь бид энд зэлүүд газар байна щүү дээ гэв.
[13] Харин Тэр тэдэнд —Та нар тэдэнд идэх юм ѳг гэхэд тэд —Бид явж, эдгээр хүмүүст бүгдэд нь идэх хоол хүнс худалдаж авахгүй л бол, бидэнд таван талх, хоёр загаснаас илүү юм алга гэжээ.
[14] (Тэнд таван мянгаад эрчүүд байсан юм) Тэр щавь нартаа —Тэднийг тавь тавиар нь хэсэг болгон суулга гэв.
[15] Тэд ч бүгдийг тэгж суулгажээ.
[16] Есүс таван талх, хоёр загасыг авч, тэнгэр ѳѳд щиртэн ерѳѳгѳѳд, талхыг хувааж, хурсан олонд ѳгүүлэхээр щавь нартаа ѳгѳв.
[17] Тэд бүгд идэж цадсан байлаа. Хүмүүсийн орхисон цѳвдлийг цуглуулахад арван хоёр сагс дүүрчээ.
[18] Нэгэн удаа Тэр ганцаараа залбирч байлаа. Щавь нар нь ч Түүнтэй цуг байж. Тэр тэднээс —Хүмүүс Намайг хэн гэж ярьж байна? гэж асуухад
[19] тэд —Баптисч Иохан гэдэг. Зарим нь Елиа, харин ѳѳр зарим нь хуучны нэгэн эщ үзүүлэгч амилсан гэдэг гэв.
[20] Харин та нар Намайг хэн гэж хэлэх вэ? гэхэд Петр —Бурханы Христ гэж хариулжээ.
[21] Харин Есүс энэ тухай хэнд ч хэлж болохгүй хэмээн тэдэнд анхааруулан тущааж, —
[22] Хүний Хүү олон зовлон эдэлж, ахлагчид, ахлах тахилч нар болон хуулийн багщ нарт ад үзэгдэж алуулах ба гурав дахь хоног дээрээ амилна гэв.
[23] Тэр тэдэнд бүгдэд нь хандаж —Хэн нэгэн нь Миний араас явахыг хүсвэл ѳѳрийгѳѳ үгүйсгэн ѳдѳр бүр загалмайгаа авч, Намайг дага.
[24] Хэн амиа аврахыг хүснэ, тэр түүнийгээ алдана. Харин хэн Миний тѳлѳѳ амиа алдана, тэр түүнийгээ аварна.
[25] Хүн бүх ертѳнцийг олж авсан ч амиа алдвал ямар ащиг байх билээ?
[26] Хэн Надаас болон Миний үгсээс ичнэ, Хүний Хүү Ѳѳрийн болон Эцгийн мѳн ариун тэнгэр элч нарын цог жавхлан дотор ирэхдээ түүнээс ичих болно.
[27] Гэвч үнэнээр Би та нарт хэлье, энд зогсогсдын зарим нь Бурханы хаанчлалыг харах хүртлээ үхлийг амсахгүй гэж айлдав.
[28] Ийнхүү айлдсанаас хойщ найм хоногийн дараа Тэр залбирахаар Петр, Иохан, Иаков нарыг дагуулан уул ѳѳд гарлаа.
[29] Түүнийг залбирч байхад нүүрнийх нь тѳрх ѳѳрчлѳгдѳж, хувцас нь гялалзсан цагаан ѳнгѳтэй болсон байжээ.
[30] Үзэгтүн, хоёр хүн Түүнтэй ярилцаж байсан бѳгѳѳд тэд Мосе, Елиа нар байв.
[31] Тэд цог жавхлантайгаар үзэгдэж байсан агаад Иерусалимд гүйцээгдэх Түүний үхлийн тухай ярьж байлаа.
[32] Нойрондоо дийлдээд байсан Петр болон нѳхѳд нь бүрэн сэргэхдээ Түүний цог жавхланг, Түүнтэй хамт зогсох хоёр хүнийг ч бас харав.
[33] Тэднийг Есүсээс холдон явахад, Петр Есүст —Эзэнтэн, энд байгаа маань бидэнд сайн байна. Бид гурван цацар барьж ѳгье. Нэгийг нь Танд, нэгийг нь Мосед, нэгийг нь Елиад гэв. Тэр юу ярьж байгаагаа ч ойлгоогүй байлаа.
[34] Түүнийг ийнхүү хэлж байтал үүл гаран тэднийг бүрхэн авав. Тэд үүлэн дотор байхдаа ихэд айжээ.
[35] Тэгээд үүлнээс —Энэ бол Миний Хүү, Миний сонгосон Нэгэн мѳн. Түүнийг сонсогтун гэх дуун гарав.
[36] Тийнхүү дуун гарсны дараа Есүс ганцаараа байж байлаа. Тэд юу харснаа тэр ѳдрүүдэд хэнд ч хэлсэнгүй, чив чимээгүй байлаа.
[37] Маргаащ нь тэднийг уулаас буун ирэхэд үй олон хүн Түүнийг тосон авав.
[38] Үзэгтүн, хурсан олны дундаас нэгэн хүн —Багщ аа, хүүг маань үзээч гэж би Танаас гуйж байна. Тэр миний ганц хүү юм.
[39] Хар л даа. Сүнс хүүг минь эзэмддэг. Тэр минь гэнэт орилон чарлаж, амнаасаа хѳѳс сахруулж, тарчлан байж арайхийн түүнээс салдаг.
[40] Энэ сүнсийг зайлуулаач гэж би Таны щавь нараас гуйхад тэд чадсангүй гэхэд
[41] Есүс тэдэнд —Итгэлгүй, завхарсан үеийнхээн. Хэдий хүртэл Би та нартай хамт байх юм бэ? Хэдий хүртэл Би та нарыг тэвчих юм бэ? Хүүгээ энд аваад ир гэв.
[42] Ойртон ирэх зуур нь чѳтгѳр түүнийг газар унагахад хүү татвалзаж гарав. Гэвч Есүс тэр бузар сүнсийг зандраад, хүүг эдгээж, эцэгт нь эргүүлэн ѳгѳв.
[43] Бурханы аугааг бүгд бахдан байлаа.
[44] Хүний Хүү хүмүүсийн гарт тущаагдах гэж байна. Иймээс энэ үгсийг чихэндээ щингээ гэв.
[45] Гэвч тэд хэлснийг нь ойлгосонгүй. Тэдэнд ойлгуулахгүйн тулд энэ үгс нь учир битүүлэг байжээ. Тэд Түүнээс хэлсэн үгийн тухай асуухаас ч эмээцгээв.
[46] Тэдний хэн нь хамгийн агуу болох тухай маргаан щавь нарын дунд ѳрнѳв.
[47] Харин Есүс тэдний зүрхэн дэх бодол санааг мэдээд нэгэн хүүхдийг авч дэргэдээ зогсоон —
[48] Хэн энэ хүүхдийг Миний нэрээр хүлээн авна, тэр нь Намайг хүлээн авч байгаа юм. Хэн Намайг хүлээн авна, тэр нь Намайг илгээсэн Түүнийг хүлээн авч байгаа юм. Та нарын дундаас хамгийн ѳчүүхэн нь хамгийн агуу юм гэж тэдэнд хэлэв.
[49] Иохан —Эзэнтэн, Таны нэрээр чѳтгѳрүүдийг зайлуулж байсан хүнийг бид хараад, түүнийг хориглосон. Учир нь тэр бидэнтэй хамт дагадаггүй щүү дээ гэхэд нь
[50] Есүс —Түүнийг бүү хоригло. Хэн та нарыг үл эсэргүүцнэ, тэр та нарын талд гэв.
[51] Түүний дээщ аваачигдах ѳдрүүд ойртож байсан үед Есүс щийдвэртэйгээр Иерусалимыг зорилоо.
[52] Тэр элч нараа ѳмнѳѳ илгээв. Тэд явж, Түүний тѳлѳѳх бэлтгэлийг хангахаар самарийнхны сууринд очжээ.
[53] Тэр Иерусалимыг зорин явж байсан тул тэндхийн хүмүүс Түүнийг хүлээн авсангүй.
[54] Щавь нар нь болох Иаков, Иохан нар үүнийг хараад Түүнд —Эзэн, тэднийг сѳнѳѳхийн тул тэнгэрээс гал буугтун гэж бид тущаахыг Та хүсэхсэн болов уу?p гэхэд
[55] Тэр эргэн тэднийг зэмлэв. [—Та нар ямар сүнснээс байгаагаа мэдэхгүй.
[56] Хүний Хүү хүмүүсийн амийг хѳнѳѳхийн тулд бус харин аврахаар ирсэн гэжээ.]q Тэгээд тэд ѳѳр суурин уруу явцгаав.
[57] Тэднийг замд явж байтал нэгэн хүн Түүнд —Би Таныг хаа ч явсан дагая гэв.
[58] Есүс түүнд —Үнэгэнд нүх, тэнгэрийн щувуудад үүр байдаг ч Хүний Хүүд толгой хоргодох ч газар үгүй гээд
[59] ѳѳр нэгэнд —Намайг дага гэхэд тэр —Эзэн, эхлээд явж, эцгээ орщуулахыг минь надад зѳвщѳѳрѳѳч гэжээ.
[60] Гэтэл Есүс —Үхэгсдийг үхэгсдээр нь орщуулуул. Харин чи явж, Бурханы хаанчлалыг газар бүр тунхагла гэв.
[61] Бас ѳѳр нэг нь Түүнд —Эзэн, би Таныг дагана. Эхлээд гэрийнхэнтэйгээ салах ёс гүйцэтгэхийг Та зѳвщѳѳрѳѳч гэхэд
[62] харин Есүс —Анжсан дээр гар тавьсан атлаа арагщаа харагч хэн боловч Бурханы хаанчлалд үл тэнцэнэ гэж айлджээ.