Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 7:05

[1] Тэрээр хү­мүүст сонс­го­сон яриагаа ѳн­дѳр­лѳж, Ка­пер­наумд орж очиход

[2] нэ­гэн зуу­тын дар­гын ихэд үнэл­дэг зарц нь ѳв­дѳѳд үх­лүүт бай­жээ.

[3] Есү­сийн ту­хай тэр сон­соод, ирж, зарцыг нь эдгээхийг Түүнээс гуйл­га­хаар иу­дей­чүү­дийн ахмадуу­даас хэ­дэн хү­нийг Түүн уруу явуу­лав.

[4] Тэд Есүс дээр хүрч ирээд, Түү­нээс хи­чээн­гүй­лэн гуйж —Тэр Та­наас үү­нийг гуйх зо­хис­той нэ­гэн.

[5] Тэр ма­най үн­дэст­нийг хайр­ла­даг. Би­дэнд си­на­гог барьж ѳг­сѳн хүн бол тэр юм гэ­жээ.

[6] Есүс тэд­ний хамт замд га­рав. Тэ­гээд Түү­нийг гэ­рээс нь хол­гүй­хэн бо­лоход зуу­тын дар­га ан­дуу­даа ил­гээн —Эзэн, Та Ѳѳ­рий­гѳѳ наа­щаа бүү чи­лээ. Би Та­ныг дээ­вэр до­роо оруу­лах үнэ хүндтэй бищ.

[7] Ий­мээс би ѳѳ­рий­гѳѳ ч Тан уруу очих үнэ хүндтэй бус хэ­мээн үзэв. Ха­рин Та зѳв­хѳн үгээ айл­даач, тэг­вэл зарц маань эд­гэ­нэ.

[8] Би ч мѳн эрх мэд­лийн дор бай­даг хүн. Ми­ний дор цэр­гүүд бий. Би нэ­гэнд нь "Яв" гэ­хэд тэр явж, нѳ­гѳѳд нь "Ир" гэ­хэд тэр ир­дэг. Боол­доо "Үү­нийг хий" гэ­хэд тэр хий­дэг гэж Түүнд хэ­лүүл­жээ.

[9] Есүс үү­нийг сон­соод ихэд гай­хан Ѳѳ­рийг нь да­гаж яв­сан олонд —Та нарт Би хэлье. Ийм агуу ит­гэ­лийг Би Из­раильд хүр­тэл ха­раа­гүй щүү гэ­лээ.

[10] Тийн­хүү явуул­сан хү­мүүс нь бу­цаж ирээд мѳ­нѳѳх зарц эрүүл болс­ныг олж ха­рав.

[11] Үү­ний да­раа удал­гүйk Есүс Найн хэ­мээх хот уруу яв­жээ. Щавь нар нь мѳн үй олон хүн Түү­нийг да­гал­дан яв­лаа.

[12] Түү­нийг хо­тын хаал­ганд ойр­тон ирэх үед, харагтун, хү­мүүс нэгэн үх­сэн хү­нийг аваад гарч явав. Тэр нь бэ­лэв­сэн эмэг­тэйн ганц хүү бай­сан бѳ­гѳѳд хо­тынх­ны нэ­лээд олон хүн тэр эмэг­тэйн хамт байв.

[13] Эзэн түү­нийг ха­раад ихэд ѳрѳв­дѳн түүнд —Бүү уйл гэв.

[14] Тэр очоод ав­санд га­раа хүр­гэ­тэл ѳр­гѳѳд явж бай­сан хү­мүүс зогс­лоо. Тэ­гээд Есүс —Би чамд хэлж бай­на. За­луу минь, бос! гэ­хэд

[15] үх­сэн хүн бо­соод ярьж эх­лэв. Ин­гэж Есүс түү­нийг эхэд нь эр­гүү­лэн ѳгѳв.

[16] Тэд бүг­дээ­рээ ай­даст ав­таж, Бур­ха­ныг ал­дар­щуулж эх­лэн —Бид­ний дунд агуу эщ үзүү­лэгч гарч ир­лээ мѳн —Бур­хан ард тү­мэн дээрээ ир­лээ гэц­гээж бай­лаа.

[17] Түү­ний ту­хай энэ­хүү зар бүх Иу­дей да­яар бо­лоод ха­вийн бүх нут­гаар тарх­лаа.

[18] Щавь нар нь Ио­ханд энэ бүх­ний ту­хай мэ­дүүл­жээ.

[19] Ио­хан щавь на­раа­саа хоё­рыг нь дуу­даж, —Та ирэх ёс­той Нэ­гэн мѳн үү, эс­вэл бид ѳѳр нэг­нийг хү­лээх үү? гэж асуул­га­хаар Эзэн уруу ил­гээв.

[20] Тэд Есүс дээр ирээд, —Баптисч Ио­хан бид­нийг Тань уруу ил­гээж "Та ирэх ёс­той Нэ­гэн мѳн үү, эс­вэл бид ѳѳр нэг­нийг хү­лээх үү?" гэж асуул­гаж бай­на гэ­жээ.

[21] Яг тэр үед Есүс, ѳв­чин эм­гэ­г, ёрын сүн­стэй олныг илаарщуулж, со­хор­сон олонд ха­раа хайрлав.

[22] Тэр тэ­дэнд —Та нар явж, Ио­ханд юу харж, сонс­со­ноо хэл. Со­хор нь ха­раа орж, суун­ги нь ал­хаж, уя­мантай нь цэ­вэр­щиж,l дү­лий нь сон­сож, үхэг­сэд нь амилж, ядууст сайн мэ­дээ тун­хаг­лаг­даж бай­на.

[23] На­даас болж үл бүд­рэгч нь ерѳѳл­тэй еэ! гэв.

[24] Ио­ха­ны элч нар яв­магц, Есүс хурсан олонд Ио­ха­ны ту­хай ярьж эх­лэв. —Юу ха­рах гэж та нар цѳл уруу оч­сон бэ? Сал­хинд най­гах зэг­сийг үү?

[25] Тэг­вэл та нар юу ха­рах гэж очив? Хээн­цэр хув­цас­ла­сан хү­нийг үү? Үзэг­түн, хээн­цэр гоёмс­гоор хув­цас­лаж, баян тан­саг амьд­раг­чид нь хаа­дын ор­донд бай­даг.

[26] Тэ­гэ­хээр юунд та нар тий­щээ оч­сон хэ­рэг вэ? Эщ үзүү­лэг­чийг ха­рах гэж үү? Тийм ээ. Би та нарт хэлье, эщ үзүү­лэг­чээс ч илүү нэг­нийг юм.

[27] Түү­ний ту­хай "Ха­раг­тун, Би Чи­ний ѳм­нѳ эл­чээ ил­гээ­нэ. Тэр элч ѳм­нѳх за­мыг чинь бэлт­гэ­нэ" гэж би­чигд­сэн юм.

[28] Эмэг­тэй­гээс тѳ­рѳгс­дийн дунд Ио­ха­наас илүү агуу нэ­гэн байх­гүй. Ха­рин Бур­ха­ны хаанч­ла­лын хам­гийн ба­га нэ­гэн ч түү­нээс агуу би­лээ гэж айл­дав.

[29] Тийн­хүү Ио­ха­ны бап­тис­маар бап­тисм хүрт­сэн бүх хүн, тат­вар ху­рааг­чид үү­нийг сон­соод Бур­ха­н щу­дар­га гэж хү­лээн зѳв­щѳѳр­чээ.

[30] Ха­рин фа­ри­сай­чууд бо­лон хууль­чид Ио­ха­наар бап­тисм хүр­тээ­гүй­гээ­рээ ѳѳрс­дийнх нь тѳ­лѳѳх Бур­ха­ны зо­рил­гыг үл хэ­рэг­сэв. —

[31] Тэг­вэл энэ үеийн хү­мүү­сийг би юу­тай зүйр­лэх вэ? Тэд хэн­тэй адил вэ?

[32] Тэд гудамж зээл дээр суу­гаад бие биенэ­э дуу­дан, "Бид та нарт зо­риулж лим­бэ­дэ­хэд та нар бү­жиг­лэ­сэн­гүй. Бид та нарт га­щууд­лын дуу дуу­ла­хад та нар уйл­сан­гүй" гэх хүүх­дүүд­тэй адил юм.

[33] Баптисч Ио­хан ирээд, талх идэж, дарс уух­гүй бай­хад нь та нар "Түүнд чѳт­гѳр щү­глэ­сэн бай­на" гэ­дэг.

[34] Хү­ний Хү­ү­ ирээд, идэж уу­тал та нар "Харц­гаа. Хов­дог, ар­хи­чин, тат­вар ху­раагч, нү­гэлт­нүү­дийн анд" гэц­гээ­дэг.

[35] Гэ­сэн хэ­дий ч мэргэн ухаан нь бүх хүүх­дүү­дээ­рээ зѳвт­гѳгд­дѳг гэв.

[36] Фа­ри­сай­чуу­дын нэг нь хамт зоог ба­ри­хыг Түү­нээс хүс­жээ. Есүс тэр фа­ри­сайн гэрт орж тух­лан суув.

[37] Үзэг­түн, тэр хо­тод нэ­гэн нү­гэлт эмэг­тэй бай­жээ. Есү­сийг фа­ри­сай хү­ний гэрт тух­лан бай­гааг тэр эмэгтэй дуу­лаад, гѳлт­гѳ­нѳн сав­тай үнэт тос авчирч,

[38] Түү­ний хѳлд, ар талд нь зог­соод, уйлж ну­лим­саа­раа хѳ­лийг нь нор­гож үсээ­рээ ар­чаад, хѳ­лийг нь үн­сэж, үнэт то­соо­роо тос­лов.

[39] Есү­сийг урь­сан фа­ри­сай үү­нийг ха­раад, —Хэ­рэв энэ эщ үзүү­лэгч мѳн бай­сан юм бол Түүнд гар хүрч буй энэ эмэг­тэй хэн бо­ло­хыг, түү­нийг нү­гэлтэн гэдгийг нь мэ­дэх учир­тай­сан хэ­мээн бод­сонд

[40] Есүс ха­риуд нь —Си­мон оо, На­дад чамд хэ­лэх юм бай­на гэв. Тэг­тэл Си­мон —Багщ аа, түү­ний­гээ хэ­лээч гэ­жээ. —

[41] Нэ­гэн мѳн­гѳ зээл­дүү­лэг­чид хоёр хүн ѳр­тэй бай­жээ. Нэг нь та­ван зуу, нѳ­гѳѳ нь та­вин де­на­рын ѳр­тэй байв.

[42] Тэд тѳ­лѳх чад­вар­гүй тул тэр тэд­нийг хо­ёу­ланг нь ѳр­нѳѳс хэлт­рүүл­жээ. Тэг­вэл тэд­ний хэн нь түү­нийг илүү хайр­лах бол? гэ­хэд нь

[43] Си­мон —Илүү ѳгѳѳм­рѳѳр хэлт­рүү­лэгд­сэн нь гэж би бо­дож бай­на гэ­сэнд Есүс түүнд —Чи зѳв щүү­лээ гээд,

[44] тэр эмэг­тэй уруу эр­гэж, Си­монд —Чи энэ эмэг­тэйг харж бай­на уу? На­майг гэрт чинь орж ирэ­хэд чи На­дад хѳл угаах ус ч ѳгѳѳ­гүй, ха­рин энэ эмэг­тэй хѳ­лийг минь ну­лим­саа­раа нор­гоод үсээ­рээ арч­лаа.

[45] Чи На­майг үн­сээ­гүй. Ха­рин энэ эмэг­тэй На­майг орж ирснээс хойщ хѳ­лийг минь үнс­сээр бай­на.

[46] Чи тол­гойг минь ч то­соор тос­лоо­гүй, тэр ха­рин үнэт то­соор хѳ­лийг минь тос­лов.

[47] Тиймээс Би чамд хэлье. Түү­ний олон нү­гэл ууч­лагд­сан. Учир нь тэр их хайр­ла­сан. Ха­рин ба­га­хан ууч­лагд­сан нь ба­га хайр­ла­даг гээд,

[48] эмэг­тэйд —Нү­гэл чинь ууч­лагд­лаа гэв.

[49] Түү­ний хамт тух­лан сууж бай­сан хү­мүүс хоо­рон­доо —Нүг­лүү­дийг хүр­тэл уу­чил­даг энэ хэн гээч вэ? гэлц­лээ.

[50] Есүс тэр эмэг­тэйд хан­даж —Ит­гэл чинь ча­майг авар­лаа. Амар тай­ван яв даа гэж айл­дав.

Лук — Chapters