Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 7:42

[1] Тэр хоо­ронд үй олон ху­ран цуг­лаж, нэг нэг­нээ гищ­гэ­чин байв. Тэр эх­лээд щавь нар­таа —Фа­ри­сай­чуу­дын хоёр нүүрт байдал болох хѳ­рѳн­гѳ­нѳѳс бол­гоомж­лог­тун.

[2] Гэвч илч­лэг­дэх­гүй бай­хаар далд­лагд­сан, мэ­дэг­дэх­гүй бай­хаар нууцлагдсан юм гэж огт ү­гүй би­лээ.

[3] Ий­мд ха­ран­хуйд хэл­сэн чинь гэ­рэлд сон­согдо­но. До­тор ѳрѳѳнд чи­хэнд щив­нэ­сэн чинь дээв­эр дээр зар­лаг­да­на.

[4] Би та нарт хэлье. Ан­дууд минь, махан биеийг хѳ­нѳѳгчдѳѳс бүү ай. Хѳ­нѳѳс­ний да­раа тэд яаж ч ча­дах­гүй.

[5] Ха­рин хэ­нээс айж эмээ­вэл зо­хи­хыг та нарт са­нуулъя. Хѳ­нѳѳс­ний да­раа тамд хаях эрх мэ­дэл­тэй Нэ­гэ­нээс эмээг­түн. Тийм ээ, Би та нарт хэлье, Түү­нээс эмээг­түн.

[6] Та­ван бор щу­вуу хоёр­хон ас­са­раар ху­дал­дагд­даг­гүй гэж үү? Гэ­сэн хэ­дий ч тэд­ний нэг нь ч Бур­ха­ны ѳм­нѳ мар­таг­дах­гүй.

[7] Үнэн­дээ тол­гойн үс чинь ч бүгд тоо­логд­сон. Бүү ай. Та нар олон бор щу­вуу­наас ч эр­хэм үнэ­тэй.

[8] Би та нарт хэлье. Хү­мүү­сийн ѳм­нѳ На­майг хү­лээн зѳв­щѳѳ­рѳгч али­ваа хү­нийг Хү­ний Хү­ү­ Бур­ха­ны тэн­гэр элч на­рын ѳм­нѳ хү­лээн зѳв­щѳѳ­рѳх бол­но.

[9] Ха­рин хү­мүү­сийн ѳм­нѳ На­майг үгүйс­гэгч хүн нь Бур­ха­ны тэн­гэр элч на­рын ѳм­нѳ үгүйс­гэг­дэ­нэ.

[10] Хү­ний Хү­ү­­гийн эс­рэг үг хэ­лэгч али­ваа хүн ууч­лаг­да­на. Ха­рин Ариун Сүн­сийг до­ромж­логч нэгэн эс ууч­лаг­дана.

[11] Тэд та на­рыг си­на­гог, за­хи­раг­чид, эрх ба­ригч­дын ѳм­нѳ аваа­чи­хад та нар ѳѳрс­дий­гѳѳ хам­гаалж яаж, юу гэж ярих эс­вэл юу хэ­лэх та­лаар са­наа бүү зов.

[12] Юу хэ­лэх ёс­тойг чинь яг тэр цагт Ариун Сүнс та нарт зааж ѳг­нѳ гэв.

[13] Хур­сан ол­ны дот­роос нэ­гэн хүн Түүнд —Багщ аа, над­тай ѳв ху­ваалц гэж ахад минь хэ­лээч гэ­хэд

[14] ха­рин Тэр —Хүн гуай, хэн чинь На­майг та на­рын щүүгч, ѳв ху­вааг­чаар то­мил­чих­дог би­лээ? гэв.

[15] Тэ­гээд Тэр тэ­дэнд — Алив щу­на­лаас ѳѳрс­дий­гѳѳ хам­гаал, бол­гоом­жил. Хэн нэг­ний амь ѳмч хѳ­рѳн­гѳ­нийх нь хангалуунаас ха­маар­даг­гүй гэв.

[16] Тэр тэ­дэнд сур­гаалт зүйр­лэ­лээр ин­гэж яри­лаа. —Нэ­гэн баян хү­ний га­зар нь мащ үр­жил щим­тэй бай­жээ.

[17] Тэр хүн "Ур­га­цаа хад­га­лах байр сав­гүй тул одоо би яа­даг би­лээ?" гэж эргэцүүлээд

[18] "Ми­ний хийх зүйл гэвэл ам­баа­руу­даа буул­гаад илүү том ам­баа­рууд барья. Тэн­дээ би ха­маг үр та­риа, ха­маг эд хѳ­рѳн­гѳѳ хад­гал­на.

[19] Тэ­гээд би амьхан­даа «Амь минь, чамд хож­мын олон жи­лийн турщ хэ­рэг­лэх хѳ­рѳн­гѳ бай­на. Ѳѳ­рий­гѳѳ ам­раа, ид, уу, зу­гаац» гэж хэл­нэ дээ" гэсэнд

[20] ха­рин Бур­хан түүнд "Мун­хаг чи, яг энэ щѳ­нѳ амь чинь ча­маас нэ­хэг­дэх бол­но. Тэг­вэл чи­ний бэлт­гэс­нийг хэн эзэм­щих вэ?" гэж айлд­жээ.

[21] Тэр хүн ѳѳ­рийн­хѳѳ тѳ­лѳѳ эд баял­гийг ху­раагч ч гэсэн Бур­ха­ны ѳм­нѳ баян бищ бо­лой гэв.

[22] Тэр щавь нар­таа —Ий­мд Би та нарт хэлье. Амийнхаа тѳлѳѳ, юу идэх би­лээ гэж мѳн биеийн­хээ тѳ­лѳѳ, юу ѳм­сѳх би­лээ гэж са­наа бүү зов.

[23] Амь нь хоол­ноос, бие нь хув­цас­наас илүү эр­хэм.

[24] Хон хэ­рээг хар. Тэд та­риа тарь­даг­гүй, ху­раа­даг­гүй. Тэ­дэнд байр сав ч, агуу­лах ч байх­гүй. Гэвч Бур­хан тэд­нийг тэ­жээ­дэг юм. Та нар тэр щу­вуу­даас ха­маа­гүй илүү үнэ­тэй би­лээ.

[25] Та на­раас хэн чинь са­наа зовс­ноо­роо нас биеэ ганц мѳчѳѳр нэмж ча­дах вэ?w

[26] Хэ­рэв та нар мащ ѳчүү­хэн зүй­лийг ч хийж ча­дах­гүй юм бол, бу­сад юманд са­наа зо­вох хэ­рэг юу бай­на?

[27] Са­раа­на цэ­цэгс хэр­хэн ур­гад­гийг хар. Тэд ажил­ хийдэг­гүй, утас ч ээр­дэг­гүй. Гэвч Би та нарт хэлье. Со­ло­мон ѳѳрийн бүх сүр жавх­ландаа энэ цэ­цэг­сийн нэг­тэй нь ч эн зэ­рэг­цэ­хээр хув­цас­лаж бай­гаа­гүй юм.

[28] Ѳнѳѳ­дѳр амьд бай­гаад, мар­гаащ зуу­ханд хаяг­дах хээ­рийн ѳв­сийг Бур­хан тийн­хүү гоё­дог бол тэ­гэх тус­маа Тэр та на­рыг илүү хув­цас­ла­на щүү дээ, ѳчүүхэн итгэлтнүүд ээ.

[29] Юу идэх, юу уух би­лээ гэж та нар бүү хай. Са­наа бүү зо­в.

[30] ­Ертѳнцийн үн­дэст­нүүд энэ бүх зүйлийг чар­майн хай­даг юм. Эцэг чинь та нарт энэ зүйлс хэ­рэг­тэйг мэд­дэг.

[31] Гагцхүү Түү­ний хаанч­ла­лыг хайгтун. Тэгвэл энэ зүйлсийг та нарт нэ­мж ѳгѳх бол­но.

[32] Ѳчүү­хэн сү­рэг ээ, бүү ай. Эцэг чинь хаанч­ла­лаа та нарт ѳгѳ­хийг баяр­тай­гаар сон­го­сон юм.

[33] Ѳмч хѳ­рѳн­гѳѳ ху­дал­даад ѳг­лѳг ѳг. Хэ­зээ ч хууч­рах­гүй уутыг ѳѳр­с­дѳдѳѳ зэх, щав­хаг­дащ­гүй баял­гийг тэн­гэрт ху­раа. Тэнд хул­гайч ойртохгүй, хи­вэн хор­хой сүйт­гэхгүй.

[34] Эд бая­лаг чинь хаа­на бай­на, зүрх чинь бас тэнд байх бол­но.

[35] Бэл­хүүс чинь бүс­лээс­тэй, дэн­лүү чинь асаа­тай байг.

[36] Та нар ху­ри­мын най­раас эр­гэж ирэх эз­нээ хү­лээж буй хү­мүүс щиг байг­тун. Эзэн нь ирээд тогщ­могц тэд да­руй хаал­гаа нээх юм.

[37] Эзэн нь ирэх үед сэр­гэг байх боо­лууд ерѳѳл­тэй еэ. Үнэ­нээр Би та нарт хэлье. Эзэн нь бү­сээ бү­сэлж, боо­луу­даа тух­ла­хыг урьж, тэ­дэнд үйл­чил­нэ.

[38] Хэ­рэв эзэн хоёр эс­вэл гу­рав дахь ма­наа­ны үед ирж, тэд­нийг сэр­гэг бай­гааг олж хар­вал тэд­гээр боо­лууд нь ерѳѳл­тэй еэ.

[39] Харин үү­нийг ойл­го. Хэ­рэв гэ­рийн эзэн хэ­дэн цагт хул­гайч ирэ­хийг мэд­сэнсэн бол гэ­рээ ухуу­лах­гүй байх­сан.

[40] Та нар ч мѳн бэ­лэн бай. Хү­ний Хү­ү­ та на­рын санаа­гүй цагт ир­нэ гэв.

[41] Петр —Эзэн минь, Та энэ сур­гаалт зүйр­лэ­лийг би­дэнд хэлж бай­на уу эс­вэл бүг­дэд нь хэлж бай­на уу? гэ­хэд

[42] Эзэн хэл­сэн нь —Зарц нарт цагт нь хоол ун­дыг ѳгүү­лэ­хээр эз­ний­хээ зарц на­рын дээр та­виг­дах ит­гэм­жит, ухаа­лаг мэргэн ня­рав нь хэн бэ?

[43] Тийн­хүү үйл­дэж бай­хад эзэн нь ирээд ха­рвал тэр зарц ерѳѳл­тэй еэ.

[44] Үнэ­нээр Би та нарт хэлье. Эзэн хамаг хѳ­рѳн­гѳѳ түүнд даатгана.

[45] Харин тэр зарц зүр­хэн­дээ "Эзэн маань ирэх­гүй уд­на" гээд боо­луу­дыг эр эм гэл­гүй жан­чиж, идэж уун сог­туу­рч эхэлтэл,

[46] бо­доо­гүй ѳдѳр, мэ­дээ­гүй цагт нь мѳнѳѳх зарцын эзэн ирж, түүнийг тас хэрчиж,x ит­гэлгүйчүүдтэй хувийг нь онооно.

[47] Эз­ний­хээ хүс­лийг мэд­сэн хэр­нээ бэ­лдээгүй, хүс­лийнх нь да­гуу бие­лүү­лээ­гүй боол та­щуу­рын амт ха­туу­хан хүр­тэ­нэ.

[48] Ха­рин үү­нийг мэ­дээ­гүй бѳ­гѳѳд та­щуу­рын амт хүр­тэх хэ­рэг үйлд­сэн нэг нь ба­га­хан хүр­тэ­нэ. Хэнд их ѳгѳгд­сѳн бай­на, түү­нээс ихийг щаар­да­на. Хэнд их даал­гагд­сан бай­на, түү­нээс ихийг нэхнэ.

[49] Би га­зар дээр гал хая­хаар ир­сэн би­лээ. Энэ гал хэ­дий­н ас­сан бай­хыг Би ямар их хүс­нэ вэ!

[50] Ха­рин хүр­тэх ёс­той нэ­гэн бап­тисм На­дад бай­на. Үү­нийг гүй­цэлд­тэл Би ямар их зов­но вэ!

[51] Та нар На­майг газарт амар тайв­ныг авчрахаар ир­сэн гэж бод­но уу? Үгүй, ха­рин ха­га­рлыг гэж Би та нарт хэлье.

[52] Одоо­ноос нэг ѳр­хийн та­ван хүний гу­рав нь хоё­рын­хоо эс­рэг, хоёр нь гур­вын­хаа эс­рэг болж хагарал­да­на.

[53] Эцэг нь хүү­гийн­хээ, хүү нь эц­гийн­хээ эс­рэг, эх нь охи­ны­хоо, охин нь эхийн­хээ эс­рэг, ха­дам эх нь бэ­рийн­хээ, бэр нь ха­дам эхийн­хээ эс­рэг болж тэд хагарал­дах бол­но гэв.

[54] Тэ­гээд Тэр хур­сан олонд хан­даж —Та нар ба­руун зү­гээс үүл га­ра­хыг ха­раад "Бо­роо орох нь" гэ­дэг. Энэ ч тийм л бай­даг.

[55] Та нар ѳм­нѳ зү­гээс сал­хи сал­хи­ла­хыг хараад "Ха­луун ѳдѳр бо­лох нь" гэ­дэг. Энэ нь ч бас тийм л бай­даг.

[56] Хоёр нүүр­тнүүд ээ! Та нар тэн­гэр газ­рын байд­лыг хэр­хэн щин­жи­хийг мэд­дэг хэр­нээ ѳнѳѳ ца­гийг яа­гаад үл щин­жи­нэ вэ?

[57] Юу нь зѳв бо­ло­хыг та нар ѳѳрс­дийн­хѳѳ хувьд юунд үл щүү­нэ вэ?

[58] Ар­цал­даг­чийн­хаа хамт за­хи­рагч уруу явах зуу­раа чи түүн­тэй то­хи­рол­цо­хыг хи­чээ. Эс тэг­вээс тэр ча­майг щүүг­чид, щүүгч хуягт ту­щааж, хуяг ча­майг що­ронд хийх бол­но.

[59] Би та нарт хэлье. Чи бүр эц­сийн­ зоо­сыг нь тѳлт­лѳѳ тэн­дээс га­рах­гүй гэ­лээ.

Лук — Chapters