Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 5:53

[1] Да­раа нь Эзэн ѳѳр да­лан хү­нийг то­милж,r Ѳѳ­рийн очи­хоор яваа хот, га­зар бүрд тэд­нийг хоёр хоё­роор нь урьдчилан ил­гээв.

[2] Тэр тэ­дэнд айл­дахдаа —Ур­гац ар­вин ч ажил­чид нь цѳѳн бай­на. Тий­мээс ур­га­цдаа ажилч­ид явуулахыг ур­га­цын Эзэ­нээс гуйц­гаа.

[3] За­, яв. Ха­раг­тун, Би та на­рыг чо­нон дун­дах хур­ганууд мэт ил­гээ­лээ.

[4] Хэ­тэвч, богц, гу­тал ч бүү ав. Зам­даа хэн­тэй ч бүү мэн­дэл.

[5] Ямар ч айлд ор­сон, эх­лээд "Энэ айлд амар тай­ван байх бол­ту­гай" гэж хэл.

[6] Хэ­рэв амар тайв­ны хүн тэнд бай­вал, амар тай­ван тань түүн дээр ор­щих бол­но. Хэ­рэв үгүй бол тэр нь та нарт бу­цаж ир­нэ.

[7] Тэд­ний чамд ѳгс­нийг нь идэж уун, тэр айл­даа л бай. Ажил­чид хѳл­сѳѳ авах нь зо­хис­той бус уу. Ай­лаас айлд бүү дамж.

[8] Ямар ч хо­тод та нар оч­сон тэд та на­рыг хү­лээн ав­бал ѳм­нѳ чинь юу ч тавь­сан түү­нийг ид.

[9] Тэнд ѳвч­тэйг нь эд­гээ. Тэ­дэнд "Бур­ха­ны хаанч­лал та нарт айсуй" гэж хэ­лэг­түн.

[10] Ха­рин ямар ч хо­тод оч­сон хэ­рэв тэд та на­рыг хү­лээн авах­гүй бай­вал гу­дам­жинд га­раад,

[11] "Бид­ний хѳлд наалд­сан, хо­тын чинь тоо­сыг та на­рыг эсэр­гүү­цэн гѳв­лѳѳ. Ха­рин Бур­ха­ны хаанч­лал айсуйг сайн мэд­тү­гэй" гэж хэл.

[12] Би та нарт хэлье, тэр­хүү ѳдѳр Со­дом нь уг хо­тоос илүү хүлц­эхээр байх бол­но.

[13] Хо­ра­зин аа, чи зол­гүй еэ! Бет­сайд аа, чи зол­гүй еэ! Хэ­рэв та нарт тохиолдсон хүчит зүйлс нь Тир, Си­донд то­хиолд­сон бол тэд аль эрт таар нѳм­рѳѳд үн­сэн дээр суун гэмщ­их байсан.

[14] Ха­рин щүүлт бо­ло­ход Тир, Си­дон нь та на­раас илүү хүлц­эхээр байх бол­но.

[15] Ка­пер­наум аа, чи тэн­гэр ѳѳд ѳр­гѳмж­лѳгд­ѳнѳ гэв үү? Үхэгс­дийн оронд чи хаягдах бол­но.

[16] Та на­рыг сонс­огч нь На­майг сонс­дог. Та на­рыг үл хэ­рэгс­эгч нь На­майг үл хэ­рэгс­дэг. На­майг үл хэ­рэгс­эгч нь На­майг ил­гээ­сэн Нэ­гэ­нийг үл хэ­рэг­сэж бай­гаа юм гэ­лээ.

[17] Мѳ­нѳѳх да­лан хүнs баяр­тай­гаар бу­цаж ирээд —Эзэн, чѳт­гѳ­рүүд хүр­тэл Та­ны нэ­рээр эрх­щээлд маань ор­сон щүү хэ­мээ­хэд

[18] Тэр тэ­дэнд —Би Са­та­ныг тэн­гэ­рээс аян­га адил унахыг нь ха­рлаа.

[19] Ха­раг­тун, мо­гой ба хи­лэн­цэт хор­хой­нуу­дад хал­дах, дайс­ны ха­маг хү­чээс дээ­гүүрх эрх мэ­длийг Би та нарт ѳг­сѳн. Та нарт юу ч хор уч­руу­лах­гүй.

[20] Гэ­сэн хэ­дий ч сүнс­нүүд эрх­щээлд чинь ор­сон гэ­дэгт та нар бүү баяр­ла. Ха­рин нэрс чинь тэн­гэрт би­чигд­сэн гэ­дэгт баяр­лаг­тун гэв.

[21] Тэр мѳ­чид Есүс Ариун Сүнсt до­тор хѳѳрѳн баясаж, —Аав тандаа талархъя, тэн­гэр газ­рын Эзэн минь. Цэцэ­д хийгээд ухаантнаас нуу­цалсан зүйлээ бал­чир хүүх­дүү­ддээ ил­чл­эв. Тийм ээ, Аав минь, учир нь энэ нь Та­ны ѳм­нѳ таа­ламж­ийг олсон билээ.

[22] На­дад ѳгѳгд­сѳн бүгд Эцэгээс агаад Эцэ­гээс бусад нь Хүүг хэн гэдгийг мэдэх­гүй. Хүү бо­лон Хүү­гийн Эцэ­гээ илч­лэ­хийг хүс­сэн хү­нээс бусад нь Эцэ­гийг хэн болохыг бас мэдэх­гүй гээд

[23] щавь нар уруу­гаа эр­гэн тэ­дэнд тусад нь —Та на­рын харж буй зүйл­сийг ха­рагч нүд ерѳѳл­тэй.

[24] Би та нарт хэлье. Та на­рын харж бай­гааг чинь олон эщ үзүү­лэгч бо­лон хаад ха­ра­хыг хүс­сэн авч ха­раа­гүй мѳн сон­сож бай­гааг чинь сон­со­хыг хүс­сэн авч сон­соо­гүй юм гэж айл­дав.

[25] Үзэг­түн, нэ­гэн хуульч бо­сож, Түү­нийг со­рин —Багщ аа, мѳнх амийг ѳв­лѳн ава­хын тул би яах ёс­той вэ? гэж асуу­хад

[26] Тэр түүнд —Хуульд юу гэж би­чигд­сэн бай­даг би­лээ? Чи хэр­хэн унщ­даг вэ? гэ­хэд

[27] тэр —Чи ѳѳ­рийн Бур­хан Эзэ­нийг бүх зүрх, бүх сэт­гэл, бүх хүч, бүх оюун ухаа­наа­раа хайр­ла. Мѳн хѳр­щѳѳ ѳѳ­рийн адил хайр­ла гэв.

[28] Тэ­гэ­хэд нь Есүс —Чи зѳв ха­риул­лаа. Үү­ний­гээ үйлд, тэг­вэл чи амь­тай болно гэв.

[29] Ха­рин тэр ѳѳ­рий­гѳѳ зѳвт­гѳх гэж Есүст —Ми­ний хѳрщ гэ­дэг чинь хэн бэ? гэ­жээ.

[30] Есүс ха­риуд нь —Нэ­гэн хүн Ие­ру­са­ли­маас Ие­ри­хо оро­хоор явж бай­жээ. Тэр дээ­рэмч­дийн дунд ор­чи­хож. Тэд түү­нийг нүц­гэ­лэн зо­доод амь­тай тѳ­дий ор­хиод од­жээ.

[31] То­хиолд­лоор нэ­гэн та­хилч тэр за­маар явж бай­гаад, түү­нийг ха­руу­таа дэр­гэ­дүүр нь ѳн­гѳ­рѳѳд яв­чи­хав.

[32] Түүнч­лэн нэ­гэн ле­ви хүн мѳн тэнд хүрч ирээд, түү­нийг ха­руу­таа дэр­гэ­дүүр нь ѳн­гѳ­рѳѳд яв­чих­жээ.

[33] Ха­рин түү­гээр явж бай­сан нэ­гэн са­ма­ри хүн түүн­тэй таар­чээ. Тэр түү­нийг ха­руу­таа ѳрѳв­дѳн,

[34] түүн уруу ирж, щар­ханд нь тос, дарс ас­гаж боо­гоод, унаан дээ­рээ тэг­нэн дэн буу­далд хүр­гэж ирэв. Тэ­гээд түү­нийг асар­чээ.

[35] Мар­гаащ нь тэр, хоёр де­нар авч бууд­лын эзэнд ѳгѳѳд, "Түү­нийг асарч бай­гаа­рай. Та илүүг зар­вал би бу­цах­даа танд да­хин тѳлье" гэ­жээ.

[36] Энэ гур­вын хэн нь дээ­рэмч­дийн гарт ор­сон тэр хү­ний хѳрщ бо­лсон гэж чи бо­дож бай­на? гэ­хэд

[37] тэр —Түүнд энэрлийг үйлдсэн нь гэв. Есүс түүнд —Явж, үү­ний адил үйл­дэг­түн гэ­жээ.

[38] Тэд зам зуу­раа, нэ­гэн тос­го­ноор оро­ход Мар­та гэгч нэ­гэн эмэг­тэй Түү­нийг гэр­тээ хү­лээн авав.

[39] Тэр эмэг­тэй Ма­риа гэ­дэг охин дүү­тэй бѳ­гѳѳд дүү нь Эзэ­ний хѳлд суу­гаад үгийг нь сон­сож бай­лаа.

[40] Мар­та үйлч­лэх ажил­даа түүрт­сэн тул Есүсд очоод, —Эзэн, дүү минь үйлч­лэх ажилд на­майг ган­цаар ор­хис­ныг Та ан­заа­рах­гүй бай­на уу? На­дад ту­сал гэж түүнд хэ­лээч гэв.

[41] Ха­рин Эзэн —Мар­та, Мар­та, чи мѳн ч олон юманд са­наа зо­вж савчих юм даа.

[42] Үнэн­дээ ганц­хан л юм хэ­рэг­тэй. Ѳѳ­рѳѳс нь булааг­дащ­гүй сай­ны­г Ма­риа сон­гон ав­чээ гэв.

Лук — Chapters