[1] ထို့နောက် စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းမရှိဘဲ အစဉ်ဆုတောင်းရမည့်အကြောင်း ကိုယ်တော်သည် ပုံဥပမာအားဖြင့် လူတို့အား မြွက်ဆိုတော်မူသည်မှာ
[2] “ မြို့ တစ် မြို့ ၌ ဘုရားသခင် ကို မ ကြောက် ၊ လူ ကို လည်း မ လေးစား သော တရားသူကြီး တစ် ဦး ရှိ ၏ ။
[3] ထို မြို့ ၌ ရှိ သော မုဆိုးမ တစ် ဦး သည် သူ့ ထံသို့ အကြိမ်ကြိမ် လာ ပြီး ‘ ကျွန်မ ဘက် ၌ နေ ၍ ကျွန်မ ကို တရားစွဲဆို သူ အား တရားသဖြင့် စီရင် ပေး ပါ ’ ဟု လျှောက် လေ ၏ ။
[4] သူ သည် အတန် ကြာ မျှ စီရင် ပေး လို စိတ် မ ရှိ ခဲ့ သော်လည်း နောက်ဆုံး တွင် မိမိ စိတ် ထဲ၌ ‘ ငါ သည် ဘုရားသခင် ကို မ ကြောက် ၊ လူ ကို လည်း မ လေးစား တတ် ။
[5] သို့သော် ဤ မုဆိုးမ သည် ငါ့ ကို အနှောင့်အယှက် ပေး လှ သည် ဖြစ်၍ သူ့ အတွက် တရားသဖြင့် စီရင် ပေး မည် ။ သို့မဟုတ် လျှင် သူ သည် အဖန်ဖန် လာ ၍ နောက်ဆုံး ၌ ငါ့ ကို ပင်ပန်း နွမ်းနယ် စေ လိမ့်မည် ’ ဟု ဆို လေ ၏ ” ဟူ၍ မိန့်တော်မူ၏။
[6] ထို့နောက် သခင်ဘုရားက“ ထို မတရား သော တရားသူကြီး ပြောဆို သည့် အရာ ကို ကြား ကြ သလော ။
[7] ဘုရားသခင် သည် လည်း မိမိ ထံ နေ့ ည မပြတ် အော်ဟစ် တောင်းလျှောက် နေ သည့် မိမိ ရွေးကောက် တော်မူ သော သူ တို့ အတွက် တရားသဖြင့် မ စီရင် ဘဲ ကြာရှည် စွာ ဆိုင်း ထား တော်မူ လိမ့်မည် လော ။
[8] သင် တို့ အား ငါ ဆို သည် ကား ဘုရားသခင် သည် သူ တို့ အတွက် တရားသဖြင့် လျင်မြန် စွာ စီရင် ပေး တော်မူ လိမ့်မည် ။ သို့သော် လူ့သား ကြွလာ သောအခါ မြေကြီး ပေါ်၌ ယုံကြည် ခြင်း ကို တွေ့ ရ ပါ မည် လော ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[9] မိမိကိုယ်ကိုဖြောင့်မတ်သည်ဟုယုံမှတ်လျက် သူတစ်ပါးတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်သောသူအချို့တို့အား ကိုယ်တော်သည် ဤပုံဥပမာကိုပေး၍မြွက်ဆိုတော်မူသည်မှာ
[10] “ လူ နှစ် ဦး တို့ သည် ဆုတောင်း ရန် ဗိမာန် တော် သို့ တက် သွား ကြ ၏ ။ တစ် ဦး သည် ဖာရိရှဲ ဖြစ် ပြီး အခြား တစ် ဦး သည် အခွန် ကောက်ခံ သူ ဖြစ် ၏ ။
[11] ဖာရိရှဲ သည် တစ်ဦးတည်း ရပ် လျက် ‘ အို ဘုရားသခင် ၊ အကျွန်ုပ် သည် အခြား သူ များ ကဲ့သို့ လိမ်လည် လုယူ သော သူ ၊ မ ဖြောင့်မတ် သော သူ ၊ အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန် မှု ကျူးလွန် သော သူ မ ဟုတ် သည့် အပြင် ဤ အခွန် ကောက်ခံ သူ ကဲ့သို့ လည်း မ ဟုတ် သောကြောင့် ကိုယ်တော် ကို ကျေးဇူးတင် ပါ ၏ ။
[12] အကျွန်ုပ် သည် တစ်ပတ် လျှင် နှစ် ကြိမ် အစာရှောင် ပြီး ရရှိ သမျှ အားလုံး ၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ကို လှူ ပါ ၏ ’ ဟု ဆုတောင်း လေ ၏ ။
[13] အခွန် ကောက်ခံ သူ မူကား အဝေး ၌ ရပ် လျက် ကောင်းကင် သို့ ပင် မော် မ ကြည့် ဝံ့ ဘဲ ရင်ဘတ်စည်တီး လျက် ‘ အို ဘုရားသခင် ၊ အပြစ် များ သော အကျွန်ုပ် ကို သနား တော်မူ ပါ ’ ဟု ဆုတောင်း ၏ ။
[14] သင် တို့ အား ငါ ဆို သည် ကား ဖြောင့်မတ် သည် ဟု အသိအမှတ်ပြု ခြင်း ခံရ လျက် မိမိ အိမ် သို့ ပြန်သွား သော သူ မှာ ဤ အခွန် ကောက်ခံ သူ ဖြစ် ၍ ထို ဖာရိရှဲ မ ဟုတ် ။ အကြောင်းမူကား မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက် သော သူ တိုင်း သည် နှိမ့်ချ ခြင်း ကို ခံရ ၍ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ သော သူ သည် ချီးမြှောက် ခြင်း ကို ခံရ လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[15] ထိုအခါ ကိုယ်တော်တို့ထိပေးတော်မူရန် လူတို့သည် ကလေးငယ်များကို အထံတော်သို့ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ သို့သော် တပည့်တော်တို့မြင်လျှင် သူတို့ကိုဆူငေါက်ကြ၏။
[16] သို့ရာတွင် ယေရှုသည် ထိုကလေးသူငယ်များကိုခေါ်၍“ ကလေး သူငယ် တို့ ငါ့ ထံသို့ လာ ကြ ပါလေစေ ။ သူ တို့ ကို မ တားဆီး ကြ နှင့် ။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် သည် ထိုသို့သော သူ တို့ ၏ နိုင်ငံ ဖြစ် ၏ ။
[17] သင် တို့ အား ငါ အမှန် ဆို မည် ။ ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် ကို သူငယ် တစ်ဦး ကဲ့သို့ လက် မ ခံ သော သူ သည် ထို နိုင်ငံ တော် သို့ မည်သည့် အခါ မျှ ဝင် ရ လိမ့်မည် မ ဟုတ် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[18] တစ်ခါက အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်အား “ကောင်းမြတ်သောဆရာ၊ ထာဝရအသက်ကိုအမွေဆက်ခံရန် မည်သည့်အရာကို ပြုရပါမည်နည်း”ဟု မေးလျှောက်လေ၏။
[19] ယေရှုက“ ငါ့ ကို ကောင်းမြတ် သော သူ ဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ် သနည်း ။ ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်း မှလွဲ၍ ကောင်းမြတ် သော သူ တစ်စုံတစ်ဦး မျှ မ ရှိ ။
[20] ‘ အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန် မှု ကို မ ကျူးလွန် ရ ။ လူ မ သတ် ရ ။ မ ခိုးယူ ရ ။ မမှန် သော သက်သေ ထွက်ဆို ခြင်း မ ပြု ရ ။ သင် ၏ မိခင် နှင့် ဖခင် တို့ ကို ရိုသေ လော့ ’ ဟူသော ပညတ် တော် တို့ ကို သင် သိ သည် မ ဟုတ် လော ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[21] ထိုသူကလည်း “အကျွန်ုပ်သည် ဤအရာအားလုံးကို ငယ်စဉ်ကတည်းက စောင့်ထိန်းပါပြီ”ဟု လျှောက်လေ၏။
[22] ယေရှုသည် ထိုစကားကိုကြားလျှင်“ သင် ၌ တစ် ခု လို သေး ၏ ။ သင် ၌ ရှိ သမျှ သော အရာ အားလုံး တို့ ကို ရောင်း ပြီးလျှင် ဆင်းရဲသား တို့ အား ခွဲဝေ ပေး လော့ ။ ထိုသို့ပြုလျှင် သင် သည် ကောင်းကင် ဘုံ ၌ ဥစ္စာ ဘဏ္ဍာ ကို ရ လိမ့်မည် ။ ထို့နောက် လာ ၍ ငါ့ နောက် သို့ လိုက် လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[23] ထိုသူသည် အလွန်ချမ်းသာသောသူဖြစ်သောကြောင့် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အလွန်ဝမ်းနည်းလေ၏။
[24] ယေရှုသည် ထိုသူအလွန်ဝမ်းနည်းသည်ကိုမြင်လျှင်“ ငွေကြေး ချမ်းသာ သော သူ တို့ သည် ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် သို့ ဝင် ရန် ခဲယဉ်း လှ သည် တကား ။
[25] ချမ်းသာ သော သူ သည် ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် သို့ ဝင် ရန် ထက် ကုလားအုပ် သည် အပ် နဖားပေါက် မှ လျှို ဝင် ရန် ပို၍ လွယ်ကူ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[26] ထိုစကားကိုကြားသောသူတို့က “သို့ဖြစ်လျှင် မည်သူသည် ကယ်တင်ခြင်းခံရနိုင်ပါမည်နည်း”ဟု ပြောဆိုကြ၏။
[27] ကိုယ်တော်ကလည်း“ လူ တို့ အတွက် မ ဖြစ်နိုင် သော အရာ များ သည် ဘုရားသခင် အတွက် ဖြစ်နိုင် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[28] ထိုအခါ ပေတရုက “အကျွန်ုပ်တို့သည် အကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဆိုင်သောအရာများကို စွန့်၍ ကိုယ်တော်၏နောက်သို့လိုက်ခဲ့ကြပါပြီ”ဟု လျှောက်လေ၏။
[29] ကိုယ်တော်ကလည်း“ သင် တို့ အား ငါ အမှန် ဆို သည် ကား ဘုရားသခင် ၏ နိုင်ငံ တော် အတွက် အိမ် ကို ဖြစ်စေ ၊ ဇနီး ကို ဖြစ်စေ ၊ ညီအစ်ကို ကို ဖြစ်စေ ၊ မိဘ ကို ဖြစ်စေ ၊ သားသမီး များ ကို ဖြစ်စေ စွန့် သော သူ တို့ တွင်
[30] ယခု ဘဝ ၌ အဆ ပေါင်း များစွာ သော အကျိုး ကို လည်းကောင်း ၊ နောင် ဘဝ ၌ ထာဝရ အသက် ကို လည်းကောင်း မ ရ ဘဲ နေ မည့် သူ တစ်စုံတစ်ဦး မျှ မ ရှိ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[31] ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့ကိုခေါ်၍“ နားထောင် ကြ လော့ ။ ငါ တို့ သည် ဂျေရုဆလင် မြို့ သို့ သွား နေ ကြ ၏ ။ လူ့သား နှင့် ပတ်သက်၍ ပရောဖက် တို့ ရေး ထား သော အရာ အားလုံး တို့ သည် ပြည့်စုံ ရ လိမ့်မည် ။
[32] အကြောင်းမူကား သူ သည် လူမျိုးခြား တို့ ထံ အပ်နှံ ခြင်း ကို ခံရ လျက် ပြောင်လှောင် ခြင်း ၊ နှိပ်စက် ခြင်း ၊ တံတွေး နှင့် ထွေး ခြင်း တို့ ကို ခံရ လိမ့်မည် ။
[33] ထို့နောက် သူ တို့ သည် သူ့ ကို ဒဏ်ခတ် ရိုက်နှက် ၍ အသေ သတ် ကြ လိမ့်မည် ။ သို့သော် သူ သည် သုံး ရက် မြောက် သော နေ့ ၌ ထမြောက် လိမ့်မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[34] သို့ရာတွင် တပည့်တော်တို့သည် ထိုအကြောင်းအရာတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ သဘောမပေါက်ကြ။ ထိုအရာသည် သူတို့ထံမှ ကွယ်ဝှက်ထားခြင်းခံရသည်ဖြစ်၍ မိန့်တော်မူသောအရာတို့ကို သူတို့နားမလည်နိုင်ကြချေ။
[35] ကိုယ်တော်သည် ဂျေရိခေါမြို့အနီးသို့ရောက်လာစဉ်တွင် မျက်မမြင်တစ်ဦးသည် လမ်းဘေး၌ထိုင်လျက် တောင်းစားနေ၏။
[36] သူသည် လူထုပရိသတ်ဖြတ်သွားသည်ကိုကြား၍ မည်သည့်အရာဖြစ်နေသည်ကို မေးမြန်းလေ၏။
[37] လူတို့ကနာဇရက်မြို့သားယေရှုဖြတ်သွားတော်မူကြောင်း သူ့အား ပြောပြကြလျှင်
[38] ထိုသူက “ဒါဝိဒ်၏သားတော်ယေရှု၊ အကျွန်ုပ်ကိုသနားတော်မူပါ”ဟု အော်ဟစ်လေ၏။
[39] ရှေ့မှသွားသောသူတို့သည် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာနေရန် ဆူငေါက်ကြ၏။ သို့သော် သူသည် “ဒါဝိဒ်၏သားတော်၊ အကျွန်ုပ်ကိုသနားတော်မူပါ”ဟု ပို၍အော်ဟစ်လေ၏။
[40] ထိုအခါ ယေရှုသည် ရပ်တန့်လျက် ထိုသူကို မိမိထံသို့ခေါ်ခဲ့ရန် အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ သူသည် အနီးသို့ရောက်လာသောအခါ ကိုယ်တော်က
[41] “ သင့် အတွက် မည်သည့် အမှု ကို ပြု စေ လို သနည်း ” ဟု မေးတော်မူလျှင် ထိုသူက “မျက်စိမြင်အောင်လုပ်ပေးစေလိုပါသည် သခင်ဘုရား”ဟု လျှောက်လေ၏။
[42] ယေရှုကလည်း“ မျက်စိ မြင် စေ ။ သင် ၏ ယုံကြည် ခြင်း သည် သင့် ကို ကယ်တင် ပြီ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[43] ထိုခဏချင်းတွင် သူသည် မျက်စိမြင်၍ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုချီးမွမ်းလျက် နောက်တော်သို့လိုက်သွားလေ၏။ တွေ့မြင်သောသူအပေါင်းတို့သည်လည်း ဘုရားသခင်ကိုချီးမွမ်းကြ၏။