[1] ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນຟ້າສະຫວັນໃໝ່ແລະແຜ່ນດິນ^ໂລກໃໝ່ ເພາະວ່າຟ້າສະຫວັນເດີມແລະແຜ່ນດິນ^ໂລກເດີມນັ້ນ ກໍໄດ້ລ່ວງໄປແລ້ວ ແລະທະເລກໍບໍ່ມີເໝືອນກັນ.
[2] ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນນະຄອນສັກສິດ ຄືນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃໝ່ ກຳລັງລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະຈາກພຣະເຈົ້າ, ນະຄອນນີ້ໄດ້ຈັດຕຽມພ້ອມແລ້ວເໝືອນເຈົ້າສາວແຕ່ງຕົວໄວ້ເພື່ອພົບເຈົ້າບ່າວຂອງຕົນ.
[3] ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງດັງອອກມາຈາກພຣະຣາຊບັນລັງ ແລະກ່າວວ່າ, “ເບິ່ງແມ! ທີ່ສະຖິດຂອງ^ພຣະເຈົ້າກໍຢູ່ກັບມະນຸດແລ້ວ ພຣະອົງຈະສະຖິດຢູ່ກັບພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາກໍຈະເປັນໄພ່ພົນຂອງ^ພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າເອງຈະສະຖິດຢູ່ກັບພວກເຂົາ ແລະຈະຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງ^ພວກເຂົາ.
[4] ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເຊັດນໍ້າຕາທຸກຢົດຈາກຕາຂອງ^ພວກເຂົາ. ຄວາມຕາຍຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ. ຄວາມ^ໂສກເສົ້າ, ການຮ້ອງໄຫ້ ແລະຄວາມ^ເຈັບປວດຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນຄາວກ່ອນນັ້ນ ກໍໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ.”
[5] ພຣະອົງຜູ້ຊົງປະທັບເທິງພຣະ^ຣາຊບັນລັງ ໄດ້ຊົງກ່າວວ່າ, “ເບິ່ງແມ! ເຮົາໄດ້ສ້າງທຸກສິ່ງທັງປວງຂຶ້ນໃໝ່.” ແລະພຣະອົງຊົງກ່າວອີກວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນໄວ້ ເພາະວ່າຖ້ອຍຄຳເຫລົ່ານີ້ແຫລະ ສັດຊື່ແລະທ່ຽງແທ້.”
[6] ພຣະອົງຊົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ສຳເລັດແລ້ວ ເຮົານີ້ ຄືອາລະຟາແລະໂອເມຄາ ເປັນເບື້ອງຕົ້ນແລະເປັນເບື້ອງປາຍ, ຜູ້ໃດທີ່ຫິວນໍ້າ ເຮົາຈະໃຫ້ຜູ້ນັ້ນດື່ມຈາກບໍ່^ນໍ້າພຸແຫ່ງຊີວິດ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເສຍຄ່າ.
[7] ຜູ້ທີ່ໄດ້ໄຊຊະນະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິ່ງເຫລົ່ານີ້ ເປັນມໍຣະດົກ ຄືເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງ^ພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົານັ້ນແຫລະ ຈະເປັນບຸດຂອງເຮົາ.
[8] ສ່ວນຄົນຂີ້ຢ້ານ, ຄົນທໍລະຍົດ, ຄົນປະພຶດໃນສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດ^ໜ້າຊັງ, ຜູ້ຂ້າຄົນ, ຄົນປະພຶດຜິດສິນທຳທາງເພດ, ຄົນໃຊ້ເວດມົນ^ຄາຖາ, ຄົນຂາບໄຫວ້ຮູບເຄົາຣົບ ແລະຄົນຂີ້ຕົວະທຸກຄົນນັ້ນ ມໍຣະດົກຂອງ^ຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ແມ່ນບຶງໄຟທີ່ໄໝ້ຢູ່ປົນກັບມາດ ຊຶ່ງເປັນຄວາມຕາຍຄັ້ງທີສອງ.”
[9] ເທວະດາຕົນໜຶ່ງໃນເຈັດຕົນ ທີ່ຖືຂັນເຈັດໜ່ວຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໄພພິບັດສຸດທ້າຍ ທັງເຈັດປະການນັ້ນ ໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ, “ເຊີນມາທີ່ນີ້ ເຮົາຈະພາເຈົ້າໄປເບິ່ງເຈົ້າສາວທີ່ເປັນພັນລະຍາຂອງ^ພຣະ^ເມສານ້ອຍ.”
[10] ເພິ່ນໄດ້ຍົກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພຣະວິນຍານ ໄປເທິງພູສູງໜ່ວຍໃຫຍ່ ແລະໄດ້ຊີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນນະຄອນສັກສິດ ຄືນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງກຳລັງລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະຈາກພຣະເຈົ້າ.
[11] ນະຄອນນັ້ນ ປະກອບດ້ວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ມີແສງຮຸ່ງເຮືອງເໝືອນເພັດ ເໝືອນແກ້ວມະນີໂຊດອັນເສາະໃສ.
[12] ນະຄອນນັ້ນ ມີກຳແພງໃຫຍ່ແລະສູງ, ມີປະຕູສິບສອງປ່ອງ ແລະມີເທວະດາສິບສອງຕົນເຝົ້າຮັກສາຢູ່ ທີ່ປະຕູໄດ້ຈາລຶກຊື່ສິບສອງຕະກຸນຂອງ^ພວກຊາດອິດສະຣາເອນໄວ້.
[13] ກຳແພງແຕ່ລະດ້ານ ມີປະຕູຢູ່ສາມປ່ອງຄື: ທິດຕາເວັນອອກມີສາມປ່ອງ ທິດເໜືອມີສາມປ່ອງ ທິດໃຕ້ມີສາມປ່ອງ ແລະທິດ^ຕາເວັນຕົກມີສາມປ່ອງ.
[14] ກຳແພງນະຄອນນັ້ນ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງຫີນສິບສອງກ້ອນເປັນຮາກຖານ ຫີນແຕ່ລະກ້ອນ ໄດ້ຈາລຶກຊື່ອັກຄະສາວົກສິບສອງຄົນຂອງ^ພຣະ^ເມສານ້ອຍ.
[15] ເທວະດາຕົນທີ່ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ ໄດ້ຖືໄມ້ແທກເປັນຄຳ ສຳລັບແທກນະຄອນ ແທກປະຕູ ແລະກຳແພງຂອງ^ນະຄອນນັ້ນ.
[16] ນະຄອນນັ້ນ ເປັນຮູບສີ່ຫລ່ຽມມົນທົນ ກວ້າງແລະຍາວເທົ່າກັນ ເທວະດາໄດ້ເອົາໄມ້ແທກ ມາແທກໄດ້ດັ່ງນີ້: ຂ້າງລະສອງພັນສີ່ຮ້ອຍກິໂລແມັດ ກວ້າງ, ຍາວ ແລະສູງເທົ່າກັນໝົດ.
[17] ເພິ່ນຍັງໄດ້ແທກກຳແພງນະຄອນນັ້ນ ໄດ້ຫົກສິບແມັດ ຕາມເຄື່ອງແທກທີ່ເທວະດາໃຊ້ ຊຶ່ງເປັນເໝືອນເຄື່ອງແທກທີ່ມະນຸດເຄີຍໃຊ້.
[18] ກຳແພງນັ້ນ ສ້າງດ້ວຍແກ້ວມະນີໂຊດ ແລະນະຄອນນັ້ນ ສ້າງດ້ວຍຄຳບໍຣິສຸດທີ່ເສາະໃສເໝືອນແກ້ວ.
[19] ບັນດາຖານຂອງ^ນະຄອນນັ້ນ ປະດັບດ້ວຍເພັດພອຍທຸກຊະນິດ. ຖານທີໜຶ່ງເປັນແກ້ວມະນີໂຊດ, ທີສອງໄພທູນ, ທີສາມໂມຣາ, ທີສີ່ມໍຣະກົດ,
[20] ທີຫ້າບຸດ, ທີຫົກພິລາ, ທີເຈັດບຸດສະບາຄຳນໍ້າແກ່, ທີແປດເພທາຍ, ທີເກົ້າບຸດສະບາຄຳນໍ້າອ່ອນ, ທີສິບຢົກ, ທີສິບເອັດນິນ ແລະທີສິບສອງເປັນແກ້ວເພທາຍສີມ່ວງ.
[21] ປະຕູທັງສິບສອງນັ້ນ ເຮັດດ້ວຍໄຂ່ມຸກສິບສອງໜ່ວຍ ປະຕູລະໜ່ວຍ ແລະຖະໜົນໃນນະຄອນນັ້ນ ເປັນຄຳບໍຣິສຸດສ່ອງໄສເໝືອນແກ້ວ.
[22] ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນມີພຣະວິຫານຢູ່ໃນນະຄອນນັ້ນ ເພາະແມ່ນອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດ^ອຳນາດ^ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ພຣະ^ເມສານ້ອຍ ເປັນພຣະວິຫານຂອງ^ນະຄອນນັ້ນ.
[23] ນະຄອນນັ້ນ ບໍ່ຕ້ອງການແສງ^ສະຫວ່າງຂອງ^ດວງອາທິດ ຫລືດວງຈັນ, ເພາະວ່າພຣະຣັດສະໝີຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ຊົງເປັນແສງ^ສະຫວ່າງຂອງ^ນະຄອນນັ້ນ ແລະພຣະ^ເມສານ້ອຍ ຊົງເປັນໂຄມໄຟຂອງ^ນະຄອນນັ້ນ.
[24] ປະຊາຊາດທັງໝົດໃນໂລກ ຈະທ່ຽວໄປມາຢູ່ທ່າມກາງແສງ^ສະຫວ່າງຂອງ^ນະຄອນນັ້ນ ແລະບັນດາກະສັດໃນແຜ່ນດິນ^ໂລກ ຈະນຳເອົາສະຫງ່າຣາສີຂອງຕົນ ເຂົ້າໄປໃນນະຄອນນັ້ນ.
[25] ປະຕູທັງຫລາຍໃນນະຄອນນັ້ນ ຈະເປີດຢູ່ຕະຫລອດວັນ ຈະບໍ່ຖືກປິດຈັກເທື່ອ ເພາະວ່າໃນທີ່ນັ້ນບໍ່ມີກາງຄືນ.
[26] ສະຫງ່າຣາສີແລະຄວາມ^ຮັ່ງມີ ແຫ່ງຊັບສົມບັດຂອງ^ຊົນຊາດທັງຫລາຍ ຈະຖືກນຳເຂົ້າມາສູ່ນະຄອນນັ້ນ.
[27] ແຕ່ສິ່ງໃດທີ່ເປັນມົນທິນຊົ່ວຮ້າຍ ຫລືຜູ້ທີ່ເຮັດໃນສິ່ງທີ່ອັບອາຍ ໜ້າກຽດ^ໜ້າຊັງ ຫລືຄົນຂີ້ຕົວະ ຈະເຂົ້າໄປໃນນະຄອນນັ້ນບໍ່ໄດ້ເປັນເດັດຂາດ ມີແຕ່ພວກຄົນທັງຫລາຍ ທີ່ມີຊື່ຈົດໄວ້ໃນໜັງສືທະບຽນຂອງ^ພຣະ^ເມສານ້ອຍເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະເຂົ້າໄປໄດ້.