[1] ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໝາຍສຳຄັນອັນໃຫຍ່ຫລວງ ແລະໜ້າອັດສະຈັນໃນສະຫວັນອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄືມີເທວະດາເຈັດຕົນຖືໄພ^ອັນຕະລາຍເຈັດຢ່າງ ເປັນໄພ^ອັນຕະລາຍຄັ້ງສຸດທ້າຍ ເພາະວ່າຄວາມ^ໂກດຮ້າຍຂອງ^ພຣະເຈົ້າກໍເປັນການສິ້ນສຸດລົງ.
[2] ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນສິ່ງໜຶ່ງ ຄືທະເລແກ້ວປົນໄຟ, ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ເຫັນບັນດາຜູ້ທີ່ມີໄຊຊະນະເໜືອສັດຮ້າຍແລະຮູບຂອງ^ມັນ ແລະເໜືອຜູ້ທີ່ມີຕົວເລກໝາຍຊື່ຂອງ^ມັນ ຄົນເຫລົ່ານີ້ໄດ້ຢືນຢູ່ແຄມທະເລແກ້ວນັ້ນ ພວກເຂົາຖືພິນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ພວກເຂົາ.
[3] ພວກເຂົາຮ້ອງເພງຂອງ^ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ແລະເພງຂອງ^ພຣະ^ເມສານ້ອຍນັ້ນວ່າ, “ຂ້າແດ່ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງຣິດທານຸພາບສູງສຸດ ພຣະ^ຣາຊກິດຂອງ^ພຣະອົງກໍໃຫຍ່ຫລວງ ແລະ ໜ້າອັດສະຈັນ ຂ້າແດ່ພຣະມະຫາກະສັດ ແຫ່ງປະຊາຊາດທັງປວງ ວິຖີທາງຂອງ^ພຣະອົງກໍຍຸດຕິທຳ ແລະທ່ຽງແທ້.
[4] ຂ້າແດ່ອົງພຣະ^ຜູ້^ເປັນເຈົ້າ ໃຜໜໍຈະບໍ່ຢຳເກງພຣະອົງ ແລະຈະບໍ່ຖວາຍກຽດແດ່ພຣະນາມຂອງ^ພຣະອົງ ເພາະພຣະອົງຜູ້ດຽວຊົງເປັນຜູ້ບໍຣິສຸດ. ປະຊາຊາດທັງປວງຈະມານະມັດສະການ ຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງ ເພາະກິດຈະການອັນຍຸດຕິທຳຂອງ^ພຣະອົງ ກໍປາກົດແຈ້ງແລ້ວ.”
[5] ຫລັງຈາກນັ້ນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະວິຫານໃນສະຫວັນ ຄືຫໍເຕັນແຫ່ງຄຳພະຍານໄດ້ເປີດອອກ.
[6] ແລ້ວເທວະດາເຈັດຕົນ ທີ່ຖືໄພພິບັດເຈັດຢ່າງນັ້ນ ໄດ້ອອກມາຈາກພຣະວິຫານ ທຸກຕົນນຸ່ງຜ້າປ່ານ^ເນື້ອລະອຽດເສາະໃສ ແລະໃສ່ສາຍຮັດໜ້າເອິກທີ່ເຮັດດ້ວຍຄຳ.
[7] ແລ້ວກໍມີສິ່ງທີ່ມີ^ຊີວິດຕົນ^ໜຶ່ງໃນສີ່ຕົນນັ້ນ ເອົາຂັນຄຳເຈັດໜ່ວຍໃຫ້ແກ່ເທວະດາເຈັດຕົນນັ້ນ ເປັນຂັນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມ^ໂກດຮ້າຍຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ອົງຊົງພຣະຊົນຢູ່ຊົ່ວ^ນິຣັນດອນ.
[8] ພຣະວິຫານເຕັມໄປດ້ວຍຄວັນແຫ່ງສະຫງ່າຣາສີແລະຣິດອຳນາດຂອງ^ພຣະເຈົ້າ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານນັ້ນໄດ້ ຈົນກວ່າໄພພິບັດທັງເຈັດ ຂອງເທວະດາທັງເຈັດຕົນນັ້ນ ຈະໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.