[1] Коткарылу бәйрәменә алты кѳн кала, Гайсә Бәйтәния авылына килде. Ул авылда Гайсә үледән терелткән Лазар яши иде.
[2] Анда Гайсә хѳрмәтенә аш мәҗлесе җыйдылар, Марта хезмәт күрсәтеп йѳрде, ә Лазар Гайсә белән бергә табын артында утыра иде.
[3] Мәрьям, нард үсемлегеннән ясалган бер кадак бик кыйммәтле хуш исле саф май алып, Гайсәнењ аякларын майлады да үзенењ чәче белән сѳртте. Өй эче ислемайныњ хуш исе белән тулды.
[4] Шунда Гайсәнењ шәкертләреннән берсе – Ања хыянәт итәчәк Яћүд Искариот:
[5] – Ни ѳчен бу хуш исле майны, ѳч йѳз динарга сатып, фәкыйрьләргә ѳләшеп бирмәскә иде? – диде.
[6] Ул моны ћич тә фәкыйрьләр хакында кайгыртып түгел, бәлки карак булганы ѳчен әйтте. Уртак акча янчыгын йѳртү аныњ вазифасы иде. Ул аннан үзенә акча ала торган иде.
[7] Гайсә моња җавап бирде: – Калдыр Мәрьямне, ул бу эшне Мине күмү кѳненә саклады,
[8] фәкыйрьләр ћәрвакыт сезнењ белән бит, ә Мин сезнењ белән ћәрвакыт бергә булмам.
[9] Шул вакытта күп яћүдләр, Гайсәнењ Бәйтәниядә икәнлеген белеп, шунда җыелдылар. Алар Гайсә ѳчен генә түгел, Ул үледән терелткән Лазарны күрү ѳчен дә килделәр.
[10] Шунлыктан баш руханилар Лазарны да үтерергә карар чыгардылар,
[11] чѳнки аныњ аркасында күп яћүдләр Гайсә янына килә ћәм Ања иман китерә иде.
[12] Икенче кѳнне бәйрәмгә килгән халык арасында «Гайсә Иерусалимга килә икән» дигән хәбәр таралды.
[13] Халык, хѳрмә ботаклары тотып, Гайсәне каршыларга чыкты ћәм: – Һошанна! Раббы исеме белән Килүче Һәм Исраил Патшасы мѳбарәк! – дип кычкырдылар.
[14] Гайсә исә, бер ишәк табып, ања атланды ћәм ћәммәсе Изге язмада язылганча булды:
[15] «Сион кызы, курыкма! Менә, яшь ишәккә атланып, Синењ Патшањ килә».
[16] Аныњ шәкертләре ул вакытта моны ањламадылар, ә инде Гайсә данланганнан соњ, Аныњ хакында шулай язылган булуын ћәм Ања нәкъ шулай эшләүләрен хәтерләренә тѳшерделәр.
[17] Элек Гайсә белән бергә булган кешеләр Аныњ Лазарны кабердән чакырып чыгарып, үледән терелтүе турында сѳйләп бирделәр.
[18] Аныњ шундый могҗизалы галәмәт кылганын ишеткәнгә, халык Аны каршыларга чыкты.
[19] Фарисейләр исә үзара: – Күрәсезме, безгә бернәрсә дә ярдәм итми. Бѳтен дѳнья Аныњ артыннан бара, – диделәр.
[20] Бәйрәмдә Аллаћыга табыну ѳчен килүчеләр арасында берничә грек та бар иде.
[21] Алар Гәлиләядәге Бәйтсайдадан булган Филип янына килеп, аннан: – Әфәндем! Без Гайсәне күрергә телибез, – дип үтенделәр.
[22] Филип бу турыда Әндригә әйтте, аннары алар икәүләп бу үтенечне Гайсәгә сѳйләделәр.
[23] Гайсә аларга җавабында: – Адәм Улыныњ данлану вакыты җитте, – диде.
[24] – Сезгә хак сүз әйтәм: җиргә тѳшкән бодай бѳртеге үлмәсә, шул килеш калыр, ә үлсә, зур уњыш китерер.
[25] Үзенењ тормышын яратучы аны ћәлак итәчәк, ә бу дѳньяда үз тормышын нәфрәт итүче аны мәњгелек тормыш ѳчен саклаячак.
[26] Кем Миња хезмәт итә, ул Миња иярсен. Мин кайда булсам, Минем хезмәтчем дә шунда булыр. Миња хезмәт итүчегә Атам ихтирам күрсәтер.
[27] Күњелем Минем хәзер борчулы. Нәрсә әйтим? «Атам! Мине бу сәгатьтән коткар!» – дипме? Ләкин бу сәгатькә Мин нәкъ шуныњ ѳчен килдем дә.
[28] Атам! Исемењне данла. Шул вакыт күктән: – Мин данладым ћәм данлаячакмын, – дигән тавыш ишетелде.
[29] Шунда торган ћәм моны ишеткән халык: – Күк күкрәде, – диде. Кайберләре исә: – Ања фәрештә сѳйләде, – диделәр.
[30] Моња каршы Гайсә: – Бу тавыш Минем ѳчен түгел, бәлки сезнењ ѳчен килде.
[31] Бу дѳнья хәзер хѳкем ителә, хәзер бу дѳньяныњ мирзасы куып чыгарылачак.
[32] Мин җирдән күтәрелгәннән соњ барлык кешеләрне Үземә тартачакмын, – диде.
[33] Ул моны Үзенењ нинди үлем белән үләчәген белдереп әйтте.
[34] Халык Ања җавап бирде: – Без кануннан Мәсихнењ мәњге яшәячәген белдек, ә Син, Адәм Улы күтәрелергә тиеш, дип ничек әйтәсењ? Кем Ул – Адәм Улы?
[35] Шунда Гайсә аларга: – Яктылык сезнењ белән бераз вакыт булыр әле. Үзегезне карањгылык басмасын ѳчен, яктылык бар чагында йѳреп калыгыз, чѳнки карањгыда йѳрүче кая барганын белми.
[36] Яктылык сезнењ белән булган чакта яктылыкка иман китерегез, шул чакта сез яктылык балалары булачаксыз, – диде. Шушы сүзләрне әйткәннән соњ Гайсә, китеп, халык күзеннән яшеренде.
[37] Гайсә халык алдында шулкадәр күп могҗизалы галәмәтләр күрсәтсә дә, ул Ања иман китермәде.
[38] Ишагыйя пәйгамбәрнењ: «Йа Раббым! Без сѳйләгән хәбәргә кем ышанды? Раббыныњ кодрәте кемгә ачылды?» – дигән сүзләре тормышка ашты.
[39] Алар иман китерә алмадылар, чѳнки Ишагыйя әйткәнчә:
[40] «Ул аларныњ күзләрен күрмәс итте, йѳрәкләрен таш кебек катырды; Югыйсә алар күзләре белән күрерләр, йѳрәкләре белән ањларлар, Миња таба борылырлар ћәм Мин аларны савыктырыр идем».
[41] Ишагыйя бу сүзләрне Гайсәнењ данын күргәнгә әйткән, ул шулай дип Аныњ турында сѳйләгән.
[42] Хәер, башлыкларныњ да күбесе Ања иман китерде, ләкин алар, фарисейләр гыйбадәтханәдән аерыр дип куркып, икърар итмәделәр,
[43] чѳнки Аллаћы данына караганда кешеләр данын күбрәк яраттылар.
[44] Гайсә исә кѳчле тавыш белән: – Миња иман итүче Минем Үземә түгел, бәлки Мине Җибәрүчегә иман итә, – диде.
[45] – Мине күрүче Мине Җибәрүчене күрә.
[46] Миња иман итүче карањгылыкта калмасын дип, Мин дѳньяга яктылык булып килдем.
[47] Кем дә булса Минем сүзләремне ишетеп тә үтәми икән, аны хѳкем итмим, чѳнки Мин дѳньяны хѳкем итү ѳчен түгел, бәлки коткару ѳчен килдем.
[48] Мине кире кагып, сүзләремне кабул итмәүченењ үз хѳкем итүчесе бар: аны соњгы кѳндә Мин әйткән сүз хѳкем итәчәк.
[49] Мин Үземнән сѳйләмәдем, нәрсә сѳйләргә, нәрсә әйтергә кирәклеге хакында Мине җибәргән Ата Миња әмер бирде.
[50] Мин Аныњ әмеренењ мәњгелек тормыш икәнен беләм. Шулай итеп, Мин нәрсә сѳйлим – ћәр сүзне Атам кушканча сѳйлим.