[1] Een lied Hammaaloth. O HEERE! gedenk aan David, aan al zijn lijden;
[2] Dat hij den HEERE gezworen heeft, den Machtige Jakobs gelofte gedaan heeft, zeggende:
[3] Zo ik in de tent mijns huizes inga, zo ik op de koets van mijn bed klimme!
[4] Zo ik mijn ogen slaap geve, mijn oogleden sluimering;
[5] Totdat ik voor den HEERE een plaats gevonden zal hebben, woningen voor den Machtige Jakobs!
[6] Ziet, wij hebben van haar gehoord in Efratha; wij hebben haar gevonden in de velden van Jaar.
[7] Wij zullen in Zijn woningen ingaan, wij zullen ons nederbuigen voor de voetbank Zijner voeten.
[8] Sta op, HEERE! tot Uw rust, Gij en de ark Uwer sterkte!
[9] Dat Uw priesters bekleed worden met gerechtigheid, en dat Uw gunstgenoten juichen.
[10] Weer het aangezicht Uws Gezalfden niet af, om Davids, Uws knechts wil.
[11] De HEERE heeft David de waarheid gezworen, waarvan Hij niet wijken zal, zeggende: Van de vrucht uws buiks zal Ik op uw troon zetten.
[12] Indien uw zonen Mijn verbond zullen houden, en Mijn getuigenissen, die Ik hun leren zal; zo zullen ook hun zonen tot in eeuwigheid op uw troon zitten.
[13] Want de HEERE heeft Sion verkoren, Hij heeft het begeerd tot Zijn woonplaats, zeggende:
[14] Dit is Mijn rust tot in eeuwigheid, hier zal Ik wonen, want Ik heb ze begeerd.
[15] Ik zal haar kost rijkelijk zegenen, haar nooddruftigen zal Ik met brood verzadigen.
[16] En haar priesters zal Ik met heil bekleden, en haar gunstgenoten zullen zeer juichen.
[17] Daar zal Ik David een hoorn doen uitspruiten; Ik heb voor Mijn Gezalfde een lamp toegericht.
[18] Ik zal zijn vijanden met schaamte bekleden; maar op hem zal zijn kroon bloeien.