[1] ສ່ວນພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ສະເດັດໄປຍັງພູເຂົາ^ໝາກກອກເທດ.
[2] ພໍຮຸ່ງເຊົ້າມາ ພຣະອົງກໍເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານອີກ ປະຊາຊົນທັງໝົດໄດ້ເຕົ້າໂຮມອ້ອມພຣະອົງ ແລະພຣະອົງກໍນັ່ງລົງຕັ້ງຕົ້ນສັ່ງສອນ.
[3] ພວກທຳມະຈານແລະພວກຟາຣີຊາຍ ໄດ້ພາຍິງຄົນໜຶ່ງມາຫາພຣະອົງ ຍິງຄົນນີ້ຖືກຈັບໃນຖານຫລິ້ນຊູ້ ພວກເຂົາໃຫ້ຍິງຄົນນີ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນທັງໝົດ.
[4] ພວກເຂົາກ່າວຕໍ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າວ່າ, “ອາຈານ^ເອີຍ ຍິງຄົນນີ້ຖືກຈັບໃນເວລາກຳລັງຫລິ້ນຊູ້.
[5] ຕາມກົດບັນຍັດຂອງ^ພວກເຮົາແລ້ວ ໂມເຊໄດ້ສັ່ງວ່າ, ‘ຍິງເຊັ່ນນີ້ຕ້ອງຖືກແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ໃຫ້ຕາຍ,’ ສ່ວນທ່ານເດຈະວ່າຢ່າງໃດ?”
[6] ພວກເຂົາເວົ້າຢ່າງນີ້ເພື່ອຫາເຫດຟ້ອງພຣະເຢຊູເຈົ້າ, ແຕ່ພຣະອົງກົ້ມລົງໃຊ້ນິ້ວມືຂຽນລົງທີ່ພື້ນດິນ.
[7] ເມື່ອພວກເຂົາຂຸ້ນຂ້ຽວຖາມຢູ່ນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງເງີຍໜ້າຂຶ້ນ ແລະກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ, “ມີຄົນໃດແດ່ໃນພວກເຈົ້າ ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບ ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ທຳອິດແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ຍິງຄົນນີ້.”
[8] ແລ້ວພຣະອົງກໍກົ້ມລົງໃຊ້ນິ້ວມືຂຽນລົງທີ່ພື້ນດິນຕໍ່ໄປ.
[9] ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງໜີອອກໄປເທື່ອລະຄົນຈົນໝົດ ເລີ່ມແຕ່ຄົນແກ່ໄປຈົນເຖິງຜູ້ສຸດທ້າຍ ຍັງເຫລືອແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າ ແລະແມ່ຍິງທີ່ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
[10] ເມື່ອພຣະອົງເງີຍໜ້າຂຶ້ນ ຈຶ່ງຖາມນາງວ່າ, “ພວກນັ້ນໄປໃສກັນໝົດ ບໍ່ມີຜູ້ໃດລົງໂທດເຈົ້າບໍ?”
[11] ນາງຕອບວ່າ, “ພຣະອົງເຈົ້າ^ເອີຍ ບໍ່ມີຜູ້ໃດແລ້ວ.” ພຣະເຢຊູເຈົ້າເວົ້າວ່າ, “ດີແລ້ວ ເຮົາກໍບໍ່ລົງໂທດເຈົ້າເໝືອນກັນ ຈົ່ງໄປສາ ຕໍ່ໄປຢ່າເຮັດບາບອີກ.”]
[12] ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກຟາຣີຊາຍອີກວ່າ, “ເຮົານີ້ແຫລະ ເປັນຄວາມ^ສະຫວ່າງຂອງ^ໂລກ ຜູ້ທີ່ຕາມເຮົາມາຈະມີຄວາມ^ສະຫວ່າງແຫ່ງຊີວິດ ແລະຈະບໍ່ເດີນຢູ່ໃນຄວາມມືດຈັກເທື່ອ.”
[13] ແລ້ວພວກຟາຣີຊາຍກໍກ່າວຕໍ່ພຣະອົງວ່າ, “ເຈົ້າເປັນພະຍານໃຫ້ຕົນເອງ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ພິສູດຫຍັງບໍ່ໄດ້.”
[14] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບພວກເຂົາວ່າ, “ເຖິງແມ່ນເຮົາເປັນພະຍານໃຫ້ຕົນເອງ ຄຳພະຍານຂອງເຮົາກໍເປັນຄວາມຈິງ ເພາະເຮົາຮູ້ວ່າເຮົາມາແຕ່ໃສ ແລະຈະໄປໃສ ສ່ວນພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າ ເຮົາໄດ້ມາແຕ່ໃສ ແລະຈະໄປໃສ.
[15] ພວກເຈົ້າຕັດສິນຕາມທາງຂອງ^ມະນຸດ, ເຮົາບໍ່ຕັດສິນຜູ້ໃດ.
[16] ແຕ່ເຖິງແມ່ນເຮົາຕັດສິນ ການຕັດສິນຂອງເຮົາກໍຖືກຕ້ອງ ເພາະບໍ່ແມ່ນເຮົາຜູ້ດຽວທີ່ຕັດສິນ ແຕ່ເຮົາຕັດສິນຮ່ວມກັບພຣະບິດາເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ໃຊ້ເຮົາມາ.
[17] ໃນກົດບັນຍັດຂອງ^ພວກເຈົ້າມີຄຳຂຽນໄວ້ວ່າ ເມື່ອພະຍານສອງປາກໃຫ້ການກົງກັນ ສິ່ງທີ່ເຂົາເວົ້ານັ້ນກໍເປັນຄວາມຈິງ.
[18] ຝ່າຍເຮົາເປັນພະຍານໃຫ້ຕົນເອງ ແລະພຣະບິດາເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ໃຊ້ເຮົາມາ ກໍເປັນພະຍານໃຫ້ເຮົາເໝືອນກັນ.”
[19] ພວກເຂົາຖາມພຣະອົງວ່າ, “ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງທ່ານຢູ່ໃສ?” ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕອບວ່າ, “ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກເຮົາແລະພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາ ຖ້າພວກເຈົ້າຮູ້ຈັກເຮົາ ພວກເຈົ້າກໍຄົງຮູ້ຈັກພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາເໝືອນກັນ.”
[20] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງກ່າວຄຳເຫລົ່ານີ້ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງສັ່ງສອນໃນພຣະວິຫານ ຢູ່ຫ້ອງບ່ອນທີ່ວາງຫີບ^ຖວາຍ^ຊັບ, ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈັບພຣະອົງ ເພາະບໍ່ເຖິງກຳນົດເວລາຂອງ^ພຣະອົງເທື່ອ.
[21] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ, “ເຮົາຈະຈາກໄປ ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຈະຊອກຫາເຮົາ, ແຕ່ພວກເຈົ້າຈະຕາຍໃນບາບກຳຂອງ^ພວກເຈົ້າ ພວກເຈົ້າໄປບ່ອນທີ່ເຮົາຈະໄປນັ້ນບໍ່ໄດ້.”
[22] ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າໜ້າທີ່ຢິວຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ລາວບອກວ່າ ພວກເຮົາຈະໄປບ່ອນທີ່ລາວຈະໄປນັ້ນບໍ່ໄດ້ ຄຳເວົ້ານີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ລາວຈະຂ້າຕົວຕາຍຊັ້ນບໍ?”
[23] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕອບວ່າ, “ພວກເຈົ້າເປັນຝ່າຍເບື້ອງລຸ່ມຄືໂລກນີ້ ແຕ່ເຮົາມາຈາກເບື້ອງເທິງ, ພວກເຈົ້າເປັນຝ່າຍໂລກນີ້ ແຕ່ເຮົາບໍ່ເປັນຝ່າຍໂລກນີ້.
[24] ດ້ວຍເຫດນີ້ ເຮົາຈຶ່ງບອກເຈົ້າ^ທັງຫລາຍວ່າ, ພວກເຈົ້າຈະຕາຍໃນບາບກຳຂອງ^ພວກເຈົ້າ ເພາະວ່າຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຊື່ອວ່າ ‘ເຮົາເປັນຜູ້ທີ່ເຮົາເປັນ’ ພວກເຈົ້າຈະຕາຍໃນບາບກຳຂອງຕົນ.”
[25] ພວກເຂົາຖາມພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານແມ່ນຜູ້ໃດ?” ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕອບພວກເຂົາວ່າ, “ເຮົາເປັນຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຈົ້າແລ້ວຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນນັ້ນແຫລະ.
[26] ເຮົາມີຫລາຍຂໍ້ທີ່ຈະເວົ້າກ່ຽວກັບພວກເຈົ້າ ແລະຕັດສິນພວກເຈົ້າ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ໃຊ້ເຮົາມານັ້ນກໍສັດຈິງ ເຮົາບອກໃຫ້ໂລກຮູ້ສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຍິນຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.”
[27] ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະເຢຊູເຈົ້າກຳລັງກ່າວແກ່ພວກເຂົາເຖິງພຣະບິດາເຈົ້າ.
[28] ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ, “ເມື່ອໃດເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຍົກບຸດມະນຸດຂຶ້ນແລ້ວ ເມື່ອນັ້ນແຫລະ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະຮູ້ວ່າ, ‘ເຮົາເປັນຜູ້ທີ່ເຮົາເປັນ’ ແລ້ວພວກເຈົ້າກໍຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດຕາມໃຈຂອງເຮົາເອງ, ແຕ່ເຮົາກ່າວຕາມທີ່ພຣະບິດາເຈົ້າໄດ້ສອນໃຫ້ເຮົາກ່າວເທົ່ານັ້ນ.
[29] ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ໃຊ້ເຮົາມາກໍສະຖິດຢູ່ກັບເຮົາ, ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍປະປ່ອຍເຮົາໃຫ້ຢູ່ຜູ້ດຽວ ເພາະເຮົາເຮັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງ^ພຣະອົງຢູ່ສະເໝີ.”
[30] ມີຫລາຍຄົນທີ່ໄດ້ຍິນພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວຄຳເຫລົ່ານີ້ ກໍເຊື່ອໃນພຣະອົງ.
[31] ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພວກຢິວທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງວ່າ, “ຖ້າພວກເຈົ້າຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າກໍເປັນສາວົກແທ້ຂອງເຮົາ,
[32] ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ ແລະຄວາມຈິງນັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເປັນອິດສະຫລະ.”
[33] ພວກເຂົາຕອບພຣະອົງວ່າ, “ພວກເຮົາເປັນເຊື້ອສາຍຂອງ^ອັບຣາຮາມ ແລະບໍ່ໄດ້ເປັນທາດຂອງ^ຜູ້ໃດຈັກເທື່ອ ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຈະເປັນອິດສະຫລະ?’”
[34] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ເຮົາບອກເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຕາມ^ຄວາມຈິງວ່າ ທຸກຄົນທີ່ເຮັດການບາບກໍເປັນທາດຂອງ^ບາບກຳນັ້ນ.
[35] ຂ້ອຍໃຊ້ບໍ່ຫ່ອນຢູ່ໃນເຮືອນຕະຫລອດໄປ ແຕ່ລູກຊາຍກໍຢູ່ໃນເຮືອນຕະຫລອດໄປ.
[36] ເຫດສະນັ້ນ ຖ້າບຸດມະນຸດຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເປັນອິດສະຫລະ ພວກເຈົ້າກໍຈະເປັນອິດສະຫລະຢ່າງແທ້ຈິງ.
[37] ເຮົາຮູ້ຢູ່ວ່າ ພວກເຈົ້າເປັນເຊື້ອສາຍຂອງ^ອັບຣາຮາມ, ແຕ່ພວກເຈົ້າຊອກຫາທາງຈະຂ້າເຮົາ ເພາະຄຳສັ່ງສອນຂອງເຮົາບໍ່ເຂົ້າສູ່ໃຈຂອງ^ພວກເຈົ້າ.
[38] ເຮົາເວົ້າໃນສິ່ງທີ່ພຣະບິດາເຈົ້າຊົງສຳແດງໃຫ້ເຮົາເຫັນ, ແຕ່ຝ່າຍພວກເຈົ້າປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນຈາກພໍ່ຂອງ^ພວກເຈົ້າ.”
[39] ພວກເຂົາຕອບພຣະອົງວ່າ, “ພໍ່ຂອງ^ພວກເຮົາແມ່ນອັບຣາຮາມ.” ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕອບຄືນວ່າ, “ຖ້າເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເປັນລູກຫລານຂອງ^ອັບຣາຮາມເຈົ້າກໍຈະເຮັດ ໃນສິ່ງທີ່ອັບຣາຮາມໄດ້ເຮັດ.
[40] ເຮົາພຽງແຕ່ບອກພວກເຈົ້າເຖິງຄວາມຈິງ ທີ່ເຮົາໄດ້ຍິນຈາກພຣະເຈົ້າ, ພວກເຈົ້າກໍຫາທາງທີ່ຈະຂ້າເຮົາ, ການຢ່າງນີ້ອັບຣາຮາມບໍ່ໄດ້ເຮັດ.
[41] ພວກເຈົ້າເຮັດໃນສິ່ງທີ່ພໍ່ຂອງ^ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດ.” ພວກເຂົາຕອບວ່າ, “ເຮົາມີພຣະບິດາພຽງອົງດຽວຄືພຣະເຈົ້າ ແລະພວກເຮົາເປັນລູກແທ້ໆຂອງ^ພຣະອົງ.”
[42] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຖ້າພຣະເຈົ້າເປັນພຣະບິດາຂອງ^ພວກເຈົ້າແທ້ແລ້ວ ພວກເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັກເຮົາ ເພາະເຮົາມາຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້. ເຮົາບໍ່ໄດ້ມາຕາມລຳພັງໃຈຂອງເຮົາເອງ ແຕ່ພຣະອົງຊົງໃຊ້ເຮົາມາ.
[43] ດ້ວຍເຫດໃດພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຂົ້າໃຈໃນຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ເພາະພວກເຈົ້າທົນຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາບໍ່ໄດ້.
[44] ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍມາຈາກພໍ່ຂອງ^ພວກເຈົ້າຄືມານຮ້າຍ, ພວກເຈົ້າຢາກປະຕິບັດຕາມຄວາມ^ປາຖະໜາຂອງ^ພໍ່ເຈົ້າ ຄືຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນເດີມມາມັນເປັນຜູ້ຂ້າຄົນ ແລະບໍ່ເຄີຍຢູ່ຝ່າຍຄວາມຈິງ ເພາະໃນຕົວຂອງ^ມັນບໍ່ມີຄວາມຈິງ ເມື່ອມັນເວົ້າຕົວະມັນເວົ້າຕາມສັນດານຂອງ^ມັນ ເພາະມັນເປັນຜູ້ຕົວະ ແລະເປັນພໍ່ຂອງ^ການຕົວະທັງສິ້ນ.
[45] ແຕ່ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ເຊື່ອເຮົາ ເພາະຝ່າຍເຮົາກ່າວຄວາມຈິງ.
[46] ມີຜູ້ໃດແດ່ໃນພວກເຈົ້າທີ່ພິສູດໄດ້ວ່າ ເຮົາມີຄວາມຜິດ? ຖ້າເຮົາເວົ້າຄວາມຈິງເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຊື່ອເຮົາ?
[47] ຜູ້ທີ່ມາຈາກພຣະເຈົ້າຍ່ອມຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ^ພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ມາຈາກພຣະເຈົ້າ ດັ່ງນັ້ນແຫລະ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຟັງ.”
[48] ພວກຢິວຕອບພຣະອົງວ່າ, “ພວກເຮົາເວົ້າຖືກຕ້ອງແລ້ວ ທີ່ວ່າເຈົ້າເປັນຊາວຊາມາເຣຍ ແລະມີຜີມານຮ້າຍສິງຢູ່.”
[49] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ເຮົາບໍ່ມີຜີມານຮ້າຍສິງດອກ ເພາະເຮົາຖວາຍກຽດແກ່ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາ, ແຕ່ພວກເຈົ້າເວົ້າໝິ່ນປະໝາດເຮົາ.
[50] ເຮົາບໍ່ໄດ້ຊອກຫາກຽດໃສ່ຕົນເອງ, ແຕ່ມີຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຫາໃຫ້ ແລະທັງເປັນຜູ້ຕັດສິນ.
[51] ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມ^ຄວາມຈິງວ່າ, ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງສອນຂອງເຮົານັ້ນ ຈະບໍ່ພົບຄວາມ^ຕາຍຈັກເທື່ອ.”
[52] ພວກຢິວເວົ້າຕໍ່ພຣະອົງວ່າ, “ດຽວນີ້ພວກເຮົາຮູ້ຄັກແລ້ວວ່າ ຜີມານຮ້າຍສິງເຈົ້າຢູ່ ອັບຣາຮາມຕາຍໄປແລ້ວ ແລະພວກຜູ້ທຳນວາຍກໍຕາຍໄປແລ້ວເໝືອນກັນ ແຕ່ເຈົ້າຊໍ້າພັດເວົ້າວ່າ, ‘ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງສອນຂອງ^ເຈົ້າຈະບໍ່ພົບຄວາມ^ຕາຍຈັກເທື່ອ.’
[53] ອັບຣາຮາມພໍ່ຂອງ^ພວກເຮົາຕາຍໄປແລ້ວ ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນອ້າງຕົວຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າອັບຣາຮາມບໍ? ພວກຜູ້ທຳນວາຍກໍຕາຍໄປແລ້ວເໝືອນກັນ, ເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້າເປັນຜູ້ໃດ?”
[54] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕອບວ່າ, “ຖ້າເຮົາໃຫ້ກຽດແກ່ຕົນເອງ ກຽດນັ້ນກໍບໍ່ມີຄວາມ^ໝາຍຫຍັງ ຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຽດແກ່ເຮົາ ແມ່ນພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາ ຄືຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າບອກວ່າ, ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງ^ພວກເຈົ້ານັ້ນແຫລະ
[55] ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກພຣະອົງ ແຕ່ເຮົາຮູ້ຈັກພຣະອົງ ຖ້າເຮົາເວົ້າວ່າ ເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ ເຮົາກໍເປັນຄົນຂີ້ຕົວະເໝືອນກັນກັບພວກເຈົ້າ, ແຕ່ເຮົາຮູ້ຈັກພຣະອົງ ແລະເຊື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ^ພຣະອົງ.
[56] ອັບຣາຮາມພໍ່ຂອງ^ພວກເຈົ້າມີຄວາມ^ຊົມຊື່ນ^ຍິນດີ ທີ່ໄດ້ເຫັນການມາສຳແດງຂອງເຮົາ, ເພິ່ນໄດ້ເຫັນ ແລະມີຄວາມ^ເບີກບານໃຈ.”
[57] ພວກເຂົາເວົ້າຕໍ່ພຣະອົງວ່າ, “ອາຍຸຂອງເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນຮອດຫ້າສິບປີ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນອັບຣາຮາມແລ້ວຊັ້ນບໍ?”
[58] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕອບວ່າ, “ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມ^ຄວາມຈິງວ່າ ກ່ອນອັບຣາຮາມເກີດ ເຮົານີ້ກໍເປັນຢູ່ແລ້ວ.”
[59] ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈັບເອົາກ້ອນຫີນແກວ່ງໃສ່ພຣະອົງ, ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າຫລີກໜີ ແລະສະເດັດອອກໄປຈາກພຣະວິຫານ.