[1] “ເຮົາເປັນເຄືອອະງຸ່ນອັນແທ້ຈິງ ແລະພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາເປັນຜູ້ດູແລຮັກສາ.
[2] ກິ່ງທຸກກິ່ງໃນເຮົາທີ່ບໍ່ເກີດຜົນ ພຣະອົງຊົງລິຖິ້ມເສຍ ແລະກິ່ງທຸກກິ່ງທີ່ເກີດຜົນ ພຣະອົງຊົງຕອນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຜົນຫລາຍຂຶ້ນ.
[3] ພວກເຈົ້າຖືກຕອນແລ້ວ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຈົ້ານັ້ນ.
[4] ຈົ່ງເຂົ້າສະໜິດຢູ່ໃນເຮົາ ແລະເຮົາເຂົ້າສະໜິດຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ, ກິ່ງຈະເກີດຜົນເອງບໍ່ໄດ້ ນອກຈາກຈະຕິດຢູ່ກັບເຄືອສັນໃດ ພວກເຈົ້າຈະເກີດຜົນເອງບໍ່ໄດ້ ນອກຈາກພວກເຈົ້າຈະເຂົ້າສະໜິດຢູ່ໃນເຮົາສັນນັ້ນ.”
[5] “ເຮົາເປັນເຄືອອະງຸ່ນ ພວກເຈົ້າເປັນກິ່ງ ຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ໃນເຮົາ ແລະເຮົາຢູ່ໃນຜູ້ນັ້ນ, ຜູ້ນັ້ນ^ແຫລະ ຈະເກີດຜົນຫລາຍ. ເພາະຖ້າແຍກຈາກເຮົາແລ້ວ ພວກເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຮັດສິ່ງໃດໄດ້.
[6] ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ເຂົ້າສະໜິດຢູ່ໃນເຮົາ ຜູ້ນັ້ນກໍຕ້ອງຖືກຕັດຖິ້ມເສຍເໝືອນກິ່ງ ແລ້ວກໍຫ່ຽວແຫ້ງໄປແລະຖືກເກັບເອົາໄປເຜົາໄຟເສຍ.
[7] ຖ້າເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເຂົ້າສະໜິດຢູ່ໃນເຮົາ ແລະຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາຝັງຢູ່ໃນພວກເຈົ້າແລ້ວ ພວກເຈົ້າປາຖະໜາສິ່ງໃດຈົ່ງຂໍ ແລ້ວສິ່ງນັ້ນຈະເກີດມີແກ່ພວກເຈົ້າ.
[8] ໃນການນີ້ແຫລະ ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາຈະໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດ ຄືເມື່ອພວກເຈົ້າເກີດຜົນຫລາຍ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງເກີດເປັນສາວົກຂອງເຮົາ.
[9] ພຣະບິດາເຈົ້າຮັກເຮົາຢ່າງໃດ ເຮົາກໍຮັກພວກເຈົ້າຢ່າງນັ້ນ, ຈົ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຮັກຂອງເຮົາ.
[10] ຖ້າພວກເຈົ້າເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າກໍຈະຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຮັກຂອງເຮົາ ເໝືອນດັ່ງເຮົາໄດ້ເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງ^ພຣະບິດາເຈົ້າ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຮັກຂອງ^ພຣະອົງ.”
[11] “ເຮົາໄດ້ບອກຂໍ້ຄວາມ^ເຫລົ່ານີ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ເພື່ອຄວາມ^ຊົມຊື່ນ^ຍິນດີຂອງເຮົາຈະໄດ້ຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ ແລະເພື່ອວ່າຄວາມ^ຊົມຊື່ນ^ຍິນດີຂອງ^ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຄົບ^ເຕັມ^ບໍລິບູນ.
[12] ນີ້ແຫລະ ແມ່ນຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ: ຄືຈົ່ງຮັກຊຶ່ງກັນແລະກັນ ເໝືອນດັ່ງເຮົາຮັກພວກເຈົ້າ.
[13] ບໍ່ມີຜູ້ໃດມີຄວາມຮັກໃຫຍ່ກວ່ານີ້ ຄືການທີ່ຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ສະຫລະຊີວິດ ເພື່ອມິດ^ສະຫາຍຂອງຕົນ.
[14] ຖ້າພວກເຈົ້າປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າກໍເປັນມິດ^ສະຫາຍຂອງເຮົາ.
[15] ເຮົາບໍ່ເອີ້ນພວກເຈົ້າວ່າຄົນ^ຮັບໃຊ້ອີກຕໍ່ໄປ ເພາະຄົນ^ຮັບໃຊ້ບໍ່ຮູ້ວ່ານາຍຂອງຕົນກຳລັງເຮັດຫຍັງ, ແຕ່ເຮົາເອີ້ນພວກເຈົ້າວ່າ, ‘ມິດ^ສະຫາຍ’ ເພາະເຮົາໄດ້ບອກພວກເຈົ້າໃຫ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ທີ່ເຮົາໄດ້ຍິນຈາກພຣະບິດາເຈົ້າ.
[16] ບໍ່ແມ່ນເຈົ້າ^ທັງຫລາຍໄດ້ເລືອກເອົາເຮົາ, ແຕ່ຝ່າຍເຮົາໄດ້ເລືອກເອົາພວກເຈົ້າ ແລະແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເພື່ອໃຫ້ໄປເກີດຜົນ ແລະເພື່ອຜົນຂອງ^ພວກເຈົ້າຈະຕັ້ງຢູ່ຖາວອນ, ເພື່ອວ່າເມື່ອເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຈະທູນຂໍສິ່ງໃດ ຈາກພຣະບິດາເຈົ້າໃນນາມຂອງເຮົາ ພຣະອົງກໍຈະຊົງປະທານສິ່ງນັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ.
[17] ນີ້ແຫລະ ແມ່ນຂໍ້ຄວາມທີ່ເຮົາສັ່ງພວກເຈົ້າຄື: ‘ຈົ່ງຮັກຊຶ່ງກັນແລະກັນ.’”
[18] “ຖ້າໂລກກຽດຊັງເຈົ້າ^ທັງຫລາຍ ຈົ່ງຮູ້ວ່າໂລກໄດ້ກຽດຊັງເຮົາກ່ອນແລ້ວ.
[19] ຖ້າເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເປັນຝ່າຍໂລກ ໂລກກໍຈະຮັກແພງສິ່ງທີ່ເປັນຂອງ^ມັນ ແຕ່ເພາະເຈົ້າ^ທັງຫລາຍບໍ່ເປັນຂອງ^ຝ່າຍໂລກ ແລະຝ່າຍເຮົາໄດ້ເລືອກເອົາພວກເຈົ້າອອກຈາກໂລກນີ້ ສະນັ້ນແຫລະ ໂລກຈຶ່ງກຽດຊັງພວກເຈົ້າ.
[20] ຈົ່ງລະນຶກເຖິງຂໍ້ຄວາມທີ່ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ‘ຂ້ອຍໃຊ້ບໍ່ຫ່ອນໃຫຍ່ກວ່ານາຍຂອງຕົນ.’ ຖ້າພວກເຂົາຂົ່ມເຫັງເຮົາ ພວກເຂົາຈະຂົ່ມເຫັງເຈົ້າ^ທັງຫລາຍເໝືອນກັນ, ຖ້າພວກເຂົາເຊື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ພວກເຂົາກໍຈະເຊື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ^ພວກເຈົ້າເໝືອນກັນ.
[21] ແຕ່ພວກເຂົາຈະເຮັດສິ່ງທັງປວງນີ້ແກ່ເຈົ້າ ເພາະເຫັນແກ່ນາມຂອງເຮົາ. ດ້ວຍວ່າ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງຜູ້ທີ່ໃຊ້ເຮົາມາ.
[22] ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ມາບອກພວກເຂົາ ພວກເຂົາກໍຄົງບໍ່ມີຄວາມ^ຜິດບາບ, ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວໃນເລື່ອງບາບກຳຂອງ^ພວກເຂົາ.
[23] ຜູ້ທີ່ກຽດຊັງເຮົາ ກໍກຽດຊັງພຣະບິດາຂອງເຮົາເໝືອນກັນ.
[24] ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດກິດຈະການໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ ຊຶ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດເຄີຍໄດ້ເຮັດນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຄົງບໍ່ມີບາບກຳ, ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງກຽດຊັງທັງເຮົາ ແລະພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາດ້ວຍ.
[25] ທັງນີ້ກໍເພື່ອຈະໄດ້ເປັນຈິງຕາມທີ່ມີຄຳຂຽນໄວ້ ໃນກົດບັນຍັດຂອງ^ພວກເຂົາວ່າ, ‘ພວກເຂົາໄດ້ກຽດຊັງເຮົາໂດຍບໍ່ມີເຫດ.’”
[26] “ແຕ່ເມື່ອອົງພຣະຜູ້^ຊ່ວຍ ຜູ້ທີ່ເຮົາຈະໃຊ້ຈາກພຣະບິດາເຈົ້າ ມາຫາເຈົ້າ^ທັງຫລາຍ ຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງ ຊຶ່ງມາຈາກພຣະບິດາເຈົ້າໄດ້ສະເດັດມາແລ້ວ ພຣະອົງນັ້ນແຫລະ ຈະເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ເຮົາ.
[27] ຝ່າຍພວກເຈົ້າກໍຈະເປັນພະຍານກ່ຽວກັບເຮົາເໝືອນກັນ ເພາະພວກເຈົ້າໄດ້ຢູ່ກັບເຮົາຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນມາແລ້ວ.”