[1] ມີເຈົ້ານາຍຂອງ^ພວກຢິວຄົນໜຶ່ງຊື່ວ່າ, ‘ນີໂກເດມ’ ທີ່ສັງກັດຢູ່ໃນຄະນະຟາຣີຊາຍ.
[2] ຊາຍຄົນນີ້ໄດ້ມາຫາພຣະເຢຊູເຈົ້າໃນຕອນກາງຄືນ ແລະເວົ້າຕໍ່ພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອາຈານ^ເອີຍ, ພວກຂ້ານ້ອຍຮູ້ດີວ່າ ທ່ານເປັນຄູສອນມາຈາກພຣະເຈົ້າ ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ເຮັດການອັດສະຈັນທີ່ທ່ານເຮັດນີ້ໄດ້ ຖ້າພຣະເຈົ້າບໍ່ສະຖິດຢູ່ນຳຜູ້ນັ້ນ.”
[3] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ເຮົາບອກເຈົ້າຕາມ^ຄວາມຈິງວ່າ, ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ບັງເກີດ^ໃໝ່ ຜູ້ນັ້ນຈະເຫັນອານາຈັກຂອງ^ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້.”
[4] ນີໂກເດມຖາມວ່າ, “ຄົນເຖົ້າແລ້ວຈະເກີດໃໝ່ໄດ້ຢ່າງໃດ? ຈະເຂົ້າໃນທ້ອງ^ແມ່ຂອງຕົນເທື່ອທີສອງ ແລ້ວເກີດມາໄດ້ບໍ?”
[5] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບຄືນວ່າ, “ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມ^ຄວາມຈິງວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ບັງເກີດຈາກນໍ້າ ແລະຈາກພຣະວິນຍານ ຜູ້ນັ້ນຈະເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກຂອງ^ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້.
[6] ຜູ້ທີ່ເກີດຈາກເນື້ອໜັງກໍເປັນເນື້ອໜັງ ແລະຜູ້ທີ່ເກີດຈາກພຣະວິນຍານກໍເປັນວິນຍານ.
[7] ຢ່າສູ່ປະຫລາດ^ໃຈທີ່ເຮົາບອກເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າ^ທັງຫລາຍຈຳເປັນຕ້ອງເກີດມາໃໝ່.
[8] ລົມຢາກພັດໄປທິດໃດກໍພັດໄປທິດນັ້ນ, ເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຂອງ^ມັນ ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າມັນພັດມາຈາກໃສ ແລະພັດໄປທາງໃດ ທຸກຄົນທີ່ເກີດມາຈາກພຣະວິນຍານ ກໍເປັນດັ່ງນັ້ນແຫລະ.”
[9] ນີໂກເດມຖາມພຣະເຢຊູເຈົ້າວ່າ, “ເຫດການນີ້ເປັນໄປໄດ້ຢ່າງໃດ?”
[10] ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ເຈົ້າເປັນອາຈານຂອງ^ຊາດອິດສະຣາເອນ ແລະເຈົ້າຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກສິ່ງເຫລົ່ານີ້ບໍ?
[11] ເຮົາບອກເຈົ້າຕາມ^ຄວາມຈິງວ່າ, ພວກເຮົາເວົ້າໃນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຮູ້ ແລະເປັນພະຍານເຖິງສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນ ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຮັບເອົາຄຳພະຍານຂອງ^ພວກເຮົາ.
[12] ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອ ເມື່ອເຮົາບອກເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະເຊື່ອໄດ້ຢ່າງໃດ ຖ້າເຮົາບອກເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍສະຫວັນ?
[13] ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຄີຍຂຶ້ນໄປສະຫວັນ ນອກຈາກບຸດມະນຸດຜູ້ທີ່ໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນ.
[14] ໂມເຊໄດ້ຍົກງູຂຶ້ນໃນຖິ່ນ^ແຫ້ງແລ້ງ^ກັນດານຢ່າງໃດ ບຸດມະນຸດກໍຕ້ອງໄດ້ຮັບການຍົກຂຶ້ນຢ່າງນັ້ນ,
[15] ເພື່ອວ່າ ທຸກຄົນທີ່ວາງໃຈເຊື່ອໃນພຣະອົງ ຈະມີຊີວິດນິຣັນດອນ.
[16] ເພາະວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງຮັກໂລກຫລາຍທີ່ສຸດ ຈົນໄດ້ປະທານພຣະບຸດອົງດຽວຂອງ^ພຣະອົງ ເພື່ອທຸກຄົນທີ່ວາງໃຈເຊື່ອໃນພຣະບຸດນັ້ນຈະບໍ່ຈິບຫາຍ ແຕ່ມີຊີວິດອັນຕະຫລອດ^ໄປ^ເປັນນິດ.
[17] ດ້ວຍວ່າ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ພຣະບຸດເຂົ້າມາໃນໂລກ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຕັດສິນລົງໂທດມະນຸດ^ສະໂລກ ແຕ່ເພື່ອມະນຸດ^ສະໂລກຈະໄດ້ພົ້ນດ້ວຍພຣະບຸດນັ້ນ.
[18] ຜູ້ທີ່ວາງໃຈເຊື່ອໃນພຣະບຸດ ກໍບໍ່ຖືກຕັດສິນລົງໂທດ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ວາງໃຈເຊື່ອ ກໍຖືກຕັດສິນລົງໂທດແລ້ວ ເພາະລາວບໍ່ໄດ້ວາງໃຈເຊື່ອໃນພຣະບຸດອົງດຽວຂອງ^ພຣະເຈົ້າ.
[19] ການຕັດສິນລົງໂທດເປັນດັ່ງນີ້: ຄືວ່າ ຄວາມ^ສະຫວ່າງໄດ້ເຂົ້າມາໃນໂລກ ແຕ່ມະນຸດໄດ້ຮັກຄວາມມືດຫລາຍກວ່າຮັກຄວາມ^ສະຫວ່າງ ເພາະການກະທຳຂອງ^ພວກເຂົາຊົ່ວ.
[20] ດ້ວຍວ່າ, ທຸກຄົນທີ່ເຮັດຊົ່ວ ກໍກຽດຊັງຄວາມ^ສະຫວ່າງ ແລະຈະບໍ່ມາຫາຄວາມ^ສະຫວ່າງ ເພາະຢ້ານວ່າ ການກະທຳຂອງຕົນນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ.
[21] ແຕ່ທຸກຄົນທີ່ເຮັດຕາມ^ຄວາມຈິງ ກໍມາຫາຄວາມ^ສະຫວ່າງ ເພື່ອໃຫ້ເຫັນວ່າການກະທຳຂອງຕົນໄດ້ເຮັດຕາມພຣະເຈົ້າ.”
[22] ຫລັງຈາກນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າກັບພວກສາວົກຂອງ^ພຣະອົງກໍໄດ້ໄປແຂວງຢູດາຍ ໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ພັກຢູ່ກັບພວກເຂົາ ແລະໃຫ້ຮັບບັບຕິສະມາ.
[23] ສ່ວນໂຢຮັນ ກໍໃຫ້ຜູ້ຄົນຮັບບັບຕິສະມາເໝືອນກັນທີ່ບ້ານໄອນົນ ໃກ້ກັບບ້ານຊາລິມ ເພາະຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນມີນໍ້າຫລາຍ, ປະຊາຊົນໄດ້ໄປຫາໂຢຮັນເພື່ອຮັບບັບຕິສະມາ. (
[24] ດ້ວຍວ່າ, ໃນເວລານັ້ນໂຢຮັນຍັງບໍ່ທັນເຂົ້າຄຸກເທື່ອ).
[25] ສິດຂອງ^ໂຢຮັນບາງຄົນໄດ້ຖົກຖຽງກັບຄົນຢິວຜູ້ໜຶ່ງ ກ່ຽວກັບການຊຳລະລ້າງຕາມປະເພນີ.
[26] ສິດເຫລົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງໄປບອກໂຢຮັນວ່າ, “ພຣະອາຈານ^ເອີຍ ທ່ານຈື່ຄົນທີ່ເຄີຍຢູ່ກັບທ່ານ ທາງດ້ານ^ຕາເວັນອອກຂອງ^ແມ່ນໍ້າ^ຈໍແດນ ຄືຜູ້ທີ່ທ່ານເວົ້າເຖິງນັ້ນຫລືບໍ່? ດຽວນີ້ເພິ່ນກຳລັງໃຫ້ຮັບບັບຕິສະມາ ແລະທຸກຄົນກໍກຳລັງໄປຫາເພິ່ນ.”
[27] ໂຢຮັນຕອບພວກເຂົາວ່າ, “ມະນຸດຈະຮັບສິ່ງໃດບໍ່ໄດ້ ນອກຈາກທີ່ຊົງໂຜດປະທານຈາກສະຫວັນ ຈະໃຫ້ສິ່ງນັ້ນແກ່ເພິ່ນ.
[28] ພວກເຈົ້າເປັນພະຍານໄດ້ ໃນຄຳເວົ້າຂອງເຮົາທີ່ວ່າ, ‘ເຮົາບໍ່ແມ່ນພຣະຄຣິດ ແຕ່ເປັນຜູ້ທີ່ຖືກໃຊ້ມາກ່ອນໜ້າພຣະອົງ’
[29] ເຈົ້າສາວຍ່ອມເປັນຂອງ^ເຈົ້າບ່າວ, ແຕ່ພໍໄດ້ຍິນສຽງເຈົ້າບ່າວ ເພື່ອນຂອງ^ເຈົ້າບ່າວທີ່ຢືນຟັງຢູ່ ກໍດີໃຈຢ່າງເຕັມປ່ຽມ ຢ່າງນັ້ນແຫລະ ຄວາມ^ຍິນດີຂອງເຮົາກໍຄົບຖ້ວນແລ້ວ.
[30] ພຣະອົງນັ້ນຕ້ອງໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແຕ່ເຮົາຈະຕ້ອງນ້ອຍລົງ.”
[31] ພຣະອົງຜູ້ທີ່ມາຈາກເບື້ອງເທິງ ກໍເໜືອກວ່າທຸກສິ່ງ, ສ່ວນຜູ້ທີ່ມາຈາກແຜ່ນດິນ ຍ່ອມເປັນຝ່າຍໂລກ ແລະເວົ້າເຖິງເລື່ອງໂລກ ແຕ່ຜູ້ທີ່ມາຈາກສະຫວັນກໍຢູ່ເໜືອທຸກສິ່ງ.
[32] ພຣະອົງບອກເຖິງສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນ ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຮັບເອົາຄຳພະຍານຂອງ^ພຣະອົງ.
[33] ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບເອົາຄຳພະຍານຂອງ^ພຣະອົງກໍຢືນຢັນວ່າ ພຣະເຈົ້ານັ້ນເປັນຈິງ.
[34] ພຣະອົງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ມານັ້ນ ກ່າວພຣະທຳຂອງ^ພຣະເຈົ້າ ເພາະພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານພຣະວິນຍານໃຫ້ເພິ່ນຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ.
[35] ພຣະບິດາຮັກພຣະບຸດ ແລະມອບທຸກສິ່ງໄວ້ໃນກຳມືຂອງ^ພຣະບຸດ.
[36] ຜູ້ທີ່ວາງໃຈເຊື່ອໃນພຣະບຸດ ກໍໄດ້ຊີວິດນິຣັນດອນ ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະບຸດ ກໍຈະບໍ່ເຫັນຊີວິດ ແຕ່ການລົງໂທດຂອງ^ພຣະເຈົ້າຈະປົກຄຸມຢູ່ເທິງຜູ້ນັ້ນ.