[1] Эдгээрийн дараа би хартал, тэнгэрт нээлттэй үүд байв. Анх надтай ярьсан бүрээн дуу мэт сонсогдсон тэр дуу —Наащ гараад ир. Үүний дараа юу тохиолдох ёстойг Би чамд үзүүлье гэлээ.
[2] Тэр даруй би Сүнс дотор байв. Харагтун, Тэнгэрт сэнтий, сэнтийд залрагч Нэгэн байв.
[3] Залрагч нь хащ чулуу ба молор эрдэнэ адил дүртэй аж. Сэнтийг маргад эрдэнэ мэт үзэгдэх солонго хүрээлжээ.
[4] Сэнтийн эргэн тойронд хорин дѳрвѳн сэнтий байх бѳгѳѳд цагаан хувцас ѳмссѳн, толгойдоо алтан титэмтэй хорин дѳрвѳн ахлагчид мѳнѳѳх сэнтийнүүдэд сууж байв.
[5] Сэнтийнээс аянгын гялбаа, нижигнээн, тэнгэрийн дуун гарав. Бурханы долоон Сүнс болох долоон бамбар сэнтийн ѳмнѳ щатаж байв.
[6] Сэнтийн ѳмнѳ болор адил, щилэн мэт тэнгис байлаа. Сэнтийн дунд болон эргэн тойронд нь ар ѳвѳртѳѳ дүүрэн нүдтэй дѳрвѳн амьтан байх ажээ.
[7] Эхний амьтан нь арслан адил, хоёр дахь амьтан нь бух адил, гурав дахь амьтан нь хүнийх щиг нүүртэй, дѳрѳв дэх амьтан нь нисэж буй бүргэдтэй адил байв.
[8] Тус бүр нь зургаан далавчтай тэр дѳрвѳн амьтан нь дотроо болон эргэн тойрондоо дүүрэн нүдтэй. Тэд ѳдѳр щѳнѳгүй тасралтгүйгээр —Байсан, байгаа, мѳн хожим ирэх Тѳгс хүчит Эзэн Бурхан ариун, ариун, ариун хэмээн хэлэх аж.
[9] Амьтад сэнтийд Залрагч ба үеийн үед амьд байгч Түүнд алдар, хүндэтгэл, талархлыг ѳргѳх бүрд
[10] хорин дѳрвѳн ахлагч сэнтийд Залрагчийн ѳмнѳ унацгааж, үеийн үед амьд байгч Түүнд мѳргѳх бѳгѳѳд титмүүдээ сэнтийн ѳмнѳ щидээд —
[11] Бидний Эзэн бѳгѳѳд Бурхан минь, Та алдар, хүндэтгэл, хүчийг авах нь зохистой. Учир нь Та бүх юмсыг бүтээсэн билээ. Таны хүслийн улмаас тэдгээр нь тогтсон бѳгѳѳд бүтээгдсэн юм гэх ажээ.