[1] ထို့နောက် ယေရှုသည် ဂါလိလဲနယ်တွင် လှည့်လည်တော်မူ၏။ အကြောင်းမှာ ဂျူးလူမျိုး တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုသတ်ရန် ရှာကြံနေကြသောကြောင့် ယုဒနယ်၌လှည့်လည်ရန် အလိုတော်မရှိ။
[2] သို့ရာတွင် ဂျူးလူမျိုးတို့၏ပွဲတော်တည်းဟူသော ယာယီတဲစုပွဲတော် နီးကပ်လာသောအခါ
[3] ညီတော်တို့က ကိုယ်တော်အား “သင်ပြုနေသောအမှုအရာများကို သင်၏တပည့်တို့သည်လည်း မြင်ရရန် ဤအရပ်မှ ထွက်ခွာ၍ ယုဒနယ်သို့ သွားပါလော့။
[4] မိမိကိုယ်ကိုထင်ပေါ်ကျော်စောစေလို၍ တစ်စုံတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်စွာပြုသောသူမရှိ။ သင်သည် ဤအမှုအရာများကိုပြုသည်ဆိုလျှင် ဤလောက၌ သင့်ကိုယ်သင်ထင်ရှားစေပါ”ဟု ဆိုကြ၏။
[5] ထိုသို့ဆိုကြခြင်းမှာ ညီတော်တို့ပင် ကိုယ်တော်ကိုမယုံကြည်ကြသောကြောင့်ဖြစ်၏။
[6] ထို့ကြောင့် ယေရှုက ညီတော်တို့အား“ ငါ့ အချိန် မ ရောက် သေး ။ သင် တို့ အချိန် ကား အမြဲ အဆင်သင့် ဖြစ် ၏ ။
[7] လောကီသား တို့ သည် သင် တို့ ကို မ မုန်း နိုင် ။ ငါ့ ကို မူကား မုန်း ကြ ၏ ။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ငါ သည် သူ တို့ ပြု သော အမှု များ မကောင်း ကြောင်း ကို ထောက်ပြ သောကြောင့် ဖြစ် ၏ ။
[8] ပွဲတော် သို့ သင် တို့ တက် သွား ကြ လော့ ။ ငါ့ အချိန် မ ပြည့်စုံ သေး သဖြင့် ဤ ပွဲတော် သို့ ငါ မ သွား ” ဟု
[9] မိန့်တော်မူပြီးလျှင် ဂါလိလဲနယ်တွင် နေရစ်တော်မူ၏။
[10] သို့ရာတွင် ပွဲတော်သို့ ညီတော်တို့သွားကြပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည်လည်း မထင်မရှား လျှို့ဝှက်စွာကြွတော်မူ၏။
[11] ထိုပွဲတော်တွင် ဂျူးလူမျိုး တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုလိုက်ရှာလျက် “ထိုသူသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း”ဟု မေးမြန်းကြ၏။
[12] လူထုပရိသတ်တို့ထဲတွင် ကိုယ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ အမျိုးမျိုးတီးတိုးပြောဆိုနေကြ၏။ လူအချို့တို့က “သူသည် သူတော်ကောင်းဖြစ်သည်”ဟု ဆိုကြ၏။ အခြားသောသူတို့ကမူ “မဟုတ်ပါ။ သူသည် လူထုပရိသတ်ကိုလှည့်ဖြားနေသည်”ဟု ဆိုကြ၏။
[13] သို့ရာတွင် ဂျူးလူမျိုး တို့ကိုကြောက်ကြသောကြောင့် မည်သူမျှ ကိုယ်တော်အကြောင်းကို ပွင့်လင်းစွာမပြောဆိုကြချေ။
[14] ပွဲတော်ကာလ ထက်ဝက်မျှလွန်သောအခါ ယေရှုသည် ဗိမာန်တော်သို့တက်သွား၍ သွန်သင်တော်မူ၏။
[15] ထိုအခါ ဂျူးလူမျိုး တို့သည်အံ့ဩလျက် “ဤသူသည် သင်ယူခြင်းမရှိဘဲ ကျမ်းများကို မည်သို့တတ်သနည်း”ဟု ဆိုကြ၏။
[16] ယေရှုကလည်း“ ငါ ၏ သွန်သင် ချက် သည် ငါ ကိုယ်တိုင် ၏ သွန်သင်ချက် မ ဟုတ် ဘဲ ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော အရှင် ၏ သွန်သင်ချက် ဖြစ် ၏ ။
[17] မည်သူမဆို ထို အရှင် ၏ အလို တော် ကို ဆောင်ရွက် လို သော ဆန္ဒ ရှိ လျှင် ဤ သွန်သင် ချက် သည် ဘုရားသခင် ထံမှ လာ သလော ၊ သို့မဟုတ် ငါ သည် ကိုယ့် ဆန္ဒ အလျောက် ဟောပြော နေ သလော ဆို သည် ကို သိ လိမ့်မည် ။
[18] မိမိ ဆန္ဒ အလျောက် ဟောပြော သော သူ သည် မိမိ ၏ ဘုန်း အသရေ ကို ရှာ တတ် ၏ ။ မိမိ ကို စေလွှတ် သော အရှင် ၏ ဘုန်း အသရေ ကို ရှာ သော သူ မူကား ဖြောင့်မှန် သော သူ ဖြစ် ပြီး ထို သူ ၌ မတရားမှု မ ရှိ ။
[19] မောရှေ သည် သင် တို့ အား ပညတ် တရား ကို ပေး ခဲ့ သည် မ ဟုတ် လော ။ သို့သော် သင် တို့ တွင် ထို ပညတ် တရား ကို လိုက်နာ ကျင့်သုံး သော သူ တစ်စုံ တစ်ယောက် မျှ မ ရှိ ။ သင် တို့ သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ ကို သတ် ရန် ရှာကြံ နေ ကြ သနည်း ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[20] လူထုပရိသတ်က “သင့်ကိုနတ်ဆိုးပူးနေ၏။ သင့်ကိုသတ်ရန် မည်သူရှာကြံနေသနည်း”ဟု ဆိုကြ၏။
[21] ယေရှုကလည်း“ အမှု တစ် ခု ကို ငါ ပြု သောအခါ သင် တို့ အားလုံး သည် အံ့ဩ ကြ ၏ ။
[22] မောရှေ သည် အရေဖျား လှီး ခြင်း ဓလေ့ ကို သင် တို့ အား ပေး ခဲ့ သောကြောင့် သင် တို့ သည် ဥပုသ်နေ့ ၌ ပင် လူ ကို အရေဖျား လှီး ခြင်း ပေး ကြ ၏ ။ ( အမှန်မှာ ဤ ဓလေ့ သည် မောရှေ ထံမှ မ ဟုတ် ဘဲ ဘိုးဘေး များ ထံမှ လာ ၏ ။ )
[23] လူ သည် မောရှေ ၏ ပညတ် တရား ကို မ ချိုးဖောက် ရန် ဥပုသ်နေ့ တွင် အရေဖျား လှီး ခြင်း ကို ခံ သည် ဆိုလျှင် ငါ သည် ဥပုသ်နေ့ ၌ လူ တစ်ကိုယ်လုံး ကို အကောင်း ပကတိ ဖြစ် စေ သည့် အတွက် ငါ့ ကို စိတ်ဆိုး ရ သလော ။
[24] အပြင်ပန်း အားဖြင့် လူ ကို မ စီရင် ဘဲ တရားမျှတ စွာ စီရင် ကြ လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[25] ထိုအခါ ဂျေရုဆလင်မြို့သားအချို့တို့က “ဤသူသည် သူတို့သတ်ရန် ရှာကြံနေသောသူမဟုတ်လော။
[26] ကြည့်ပါ။ သူသည် ထင်ရှားစွာဟောပြောနေပါလျက် သူတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောကြပါတကား။ ဤသူခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို အကြီးအကဲတို့သည် အမှန်ပင်သိကြပြီလော။
[27] သို့ရာတွင် ဤသူသည် အဘယ်ကလာသည်ကို ငါတို့သိကြ၏။ ခရစ်တော်ကြွလာတော်မူသောအခါ၌မူကား အဘယ်ကလာသည်ကို မည်သူမျှမသိနိုင်ရာ”ဟု ဆိုကြ၏။
[28] ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ဗိမာန်တော်၌ သွန်သင်တော်မူစဉ်“ သင် တို့ သည် ငါ့ ကို သိ ၍ ငါ အဘယ်က လာ သည် ကို လည်း သိ ကြ ၏ ။ သို့ရာတွင် ငါ သည် ကိုယ့် ဆန္ဒ အလျောက် လာ သည် မ ဟုတ် ။ ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော အရှင် သည် ဖြောင့်မှန် သော အရှင် ဖြစ် တော်မူ ၏ ။ သင် တို့ သည် ထို အရှင် ကို မ သိ ကြ ။
[29] ငါ မူကား သိ ၏ ။ အကြောင်းမူကား ငါ သည် ထို အရှင် ထံမှ လာ ၍ ထို အရှင် သည် ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ ၏ ” ဟု ကြွေးကြော်တော်မူ၏။
[30] ထိုအခါ လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုဖမ်းဆီးရန်ကြိုးစားကြသော်လည်း ကိုယ်တော်၏အချိန်မရောက်သေးသောကြောင့် မည်သူမျှကိုယ်တော်ကိုမဖမ်းဆီးကြချေ။
[31] သို့ရာတွင် လူထုပရိသတ်ထဲမှအများစုသည် ကိုယ်တော်ကိုယုံကြည်လျက် “ခရစ်တော်ကြွလာသောအခါတွင် ဤသူပြုသည်ထက် ပို၍များသောနိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို ပြုပါမည်လော”ဟု ဆိုကြ၏။
[32] လူထုပရိသတ်သည် ယေရှုနှင့်ပတ်သက်၍ ထိုသို့တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်ကို ဖာရိရှဲတို့ကြားလျှင် ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲတို့နှင့်ဖာရိရှဲတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုဖမ်းဆီးရန် အစောင့်တပ်သားများကိုစေလွှတ်ကြ၏။
[33] ထိုအခါ ယေရှုက“ ငါ သည် သင် တို့ နှင့်အတူ နောက်ထပ် ခဏ နေ ပြီးလျှင် ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော အရှင် ထံသို့ သွား မည် ။
[34] သင် တို့ သည် ငါ့ ကို ရှာ ကြ သော်လည်း တွေ့ မည် မ ဟုတ် ။ ငါ ရှိ ရာ အရပ် သို့ လည်း သင် တို့ မ လာ နိုင် ကြ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[35] ဂျူးလူမျိုး တို့ကလည်း “ငါတို့ရှာ၍မတွေ့စေရန် ဤသူသည် မည်သည့်အရပ်သို့သွားရန် ကြံရွယ်နေသနည်း။ ဂရိလူမျိုးတို့ရှိရာအရပ်ရပ်တို့၌ ကွဲလွင့်ပျံ့နှံ့နေသောသူတို့ထံသို့သွား၍ ဂရိလူမျိုးတို့ကိုသွန်သင်ရန် ကြံရွယ်နေသလော။
[36] ‘ သင် တို့ သည် ငါ့ ကို ရှာ ကြ သော်လည်း တွေ့ မည် မ ဟုတ် ။ ငါ ရှိ ရာ အရပ် သို့ လည်း သင် တို့ မ လာ နိုင် ကြ ’ ဟူ၍ သူပြောသောစကား၏အဓိပ္ပာယ်မှာ မည်သို့နည်း”ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကြ၏။
[37] ထိုပွဲတော်၏ကြီးမြတ်သောနေ့ဖြစ်သည့် နောက်ဆုံးနေ့၌ ယေရှုသည်ရပ်လျက်“ မည်သူမဆို ရေငတ် လျှင် ငါ့ ထံသို့ လာ ၍ သောက် လော့ ။
[38] ငါ့ ကို ယုံကြည် သော သူ သည် ကျမ်းစာ က ဆို ထား သည့် အတိုင်း သူ ၏ နှလုံးသား အထဲမှ အသက် ရေ မြစ် များ စီး ထွက် လိမ့်မည် ” ဟု ကြွေးကြော်တော်မူ၏။
[39] ဤသည်ကား ကိုယ်တော်ကိုယုံကြည်သောသူတို့ခံယူရရှိမည့် ဝိညာဉ်တော်ကိုရည်ညွှန်း၍ မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ယေရှုသည် ဘုန်းတော်ထင်ရှားခြင်းမရှိသေးသဖြင့် ဝိညာဉ်တော်ကိုပေးတော်မမူသေး။
[40] လူထုပရိသတ်ထဲမှ အချို့တို့သည် ဤတရားစကားတို့ကိုကြားသောအခါ “ဤသူသည် အမှန်ပင် ထိုပရောဖက်ဖြစ်သည်”ဟု ဆိုကြ၏။
[41] အချို့တို့ကလည်း “ဤသူသည် ခရစ်တော်ဖြစ်သည်”ဟု ဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် အချို့တို့က “ခရစ်တော်သည် ဂါလိလဲနယ်မှပေါ်ထွန်းပါမည်လော။
[42] ခရစ်တော်သည် ဒါဝိဒ်၏အမျိုးအနွယ်မှလည်းကောင်း၊ ဒါဝိဒ်နေခဲ့ရာဗက်လင်ရွာမှလည်းကောင်း ပေါ်ထွန်းမည် ဟူ၍ ကျမ်းစာကဆိုထားသည်မဟုတ်လော”ဟု ဆိုကြ၏။
[43] ဤသို့ဖြင့် လူထုပရိသတ်ထဲတွင် ကိုယ်တော်ကြောင့် ကွဲပြားခြင်းရှိကြ၏။
[44] သူတို့ထဲမှ အချို့တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုဖမ်းဆီးလိုကြသော်လည်း မည်သူမျှ ကိုယ်တော်ကိုမဖမ်းဆီးကြချေ။
[45] ထို့နောက် အစောင့်တပ်သားများသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲတို့နှင့်ဖာရိရှဲတို့ထံသို့ ပြန်လာကြရာ ထိုအကြီးအကဲတို့က “အဘယ်ကြောင့် သူ့ကိုမခေါ်ဆောင်လာကြသနည်း”ဟု မေးမြန်းကြ၏။
[46] အစောင့်တပ်သားတို့က “ထိုသူကဲ့သို့ မည်သူမျှမဟောပြောခဲ့ဖူးပါ”ဟု ပြန်လျှောက်ကြ၏။
[47] ဖာရိရှဲတို့ကလည်း “သင်တို့ပင်လျှင် လှည့်ဖြားခံရကြပြီလော။
[48] အကြီးအကဲတို့နှင့်ဖာရိရှဲတို့တွင် သူ့ကိုယုံကြည်ခဲ့သူတစ်စုံတစ်ဦးပင်ရှိသလော။
[49] သို့သော် ပညတ်တရားကိုမသိသော ဤလူထုပရိသတ်သည် ကျိန်ခြင်းကိုခံရသူများဖြစ်ကြပါသည်တကား”ဟု ဆိုကြ၏။
[50] ထိုသူတို့ထဲမှတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခင်က ကိုယ်တော်ထံသို့လာခဲ့ဖူးသော နိကောဒင်က
[51] “ငါတို့၏ပညတ်တရားသည် လူတစ်ဦးကို သူ့ထံမှ ဦးစွာကြားနာခြင်းမရှိ၊ သူပြုနေသောအမှုအရာကိုလည်းမသိဘဲ စီရင်ပါမည်လော”ဟု ဆိုလျှင်
[52] သူတို့က “သင်သည်လည်း ဂါလိလဲနယ်သားဖြစ်သလော။ ဂါလိလဲနယ်မှ ပရောဖက် မပေါ်ထွန်းကြောင်းကို စူးစမ်းလေ့လာ၍ သိမှတ်လော့”ဟု ဆိုကြ၏။
[53] [ထို့နောက် သူတို့သည် မိမိတို့အိမ်သို့ အသီးသီးပြန်သွားကြ၏။