[1] ယေရှုသည် ယောဟန်ထက် ပို၍များသောသူတို့ကိုတပည့်တော်ဖြစ်စေ၍ ဗတ္တိဇံပေးနေသည်ဟု ဖာရိရှဲတို့ကြားသိကြောင်း ယေရှုသိတော်မူသောအခါ
[2] (အမှန်အားဖြင့် ယေရှုကိုယ်တိုင်ဗတ္တိဇံပေးတော်မူသည်မဟုတ်ဘဲ တပည့်တော်တို့ကသာပေးခြင်းဖြစ်၏။)
[3] ကိုယ်တော် သည် ယုဒနယ်မှထွက်ခွာ၍ ဂါလိလဲနယ်သို့ တစ်ဖန်ကြွတော်မူ၏။
[4] ကိုယ်တော်သည် ရှမာရိနယ်ကိုဖြတ်သွားရသည်ဖြစ်၍
[5] ယာကုပ်က မိမိ၏သားယောသပ်အား ပေးခဲ့သည့်မြေကွက် အနီးရှိ ရှုခါဟုခေါ်သော ရှမာရိနယ်မှ မြို့တစ်မြို့သို့ရောက်တော်မူ၏။
[6] ထိုအရပ်၌ ယာကုပ်၏ရေတွင်းရှိလေရာ ယေရှုသည် ခရီးပန်းသဖြင့် ထိုရေတွင်းနားမှာထိုင်နေတော်မူ၏။ အချိန်ကား မွန်းတည့်ချိန် ခန့်ဖြစ်၏။
[7] ရှမာရိအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရေခပ်ရန်ရောက်ရှိလာရာ ယေရှုက“ ငါ သောက် ဖို့ ရေ ပေး ပါ ” ဟု ထိုအမျိုးသမီးအား မိန့်တော်မူ၏။
[8] တပည့်တော်တို့ကား အစားအစာဝယ်ရန် မြို့ထဲသို့သွားနေခိုက်ဖြစ်၏။
[9] ထိုရှမာရိအမျိုးသမီးကလည်း “သင်သည် ဂျူးလူမျိုးဖြစ်လျက်နှင့် ရှမာရိအမျိုးသမီးဖြစ်သောကျွန်မထံမှ သောက်ရေကို အဘယ်ကြောင့်တောင်းရသနည်း”ဟု ဆို၏။ [ထိုသို့ဆိုသည့်အကြောင်းမှာ ဂျူးလူမျိုးတို့သည် ရှမာရိနယ်သားတို့နှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံလေ့မရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။]
[10] ယေရှုကလည်း“ ဘုရားသခင် ၏ ကောင်းချီး လက်ဆောင် ကို လည်းကောင်း ၊ ငါ သောက် ဖို့ ရေ ပေး ပါ ဟု ပြောဆို နေ သူ မှာ မည်သူ ဖြစ် သည် ကို လည်းကောင်း သင် သိ ခဲ့ လျှင် သင် က သာ သူ့ ကို တောင်း ၍ သူ သည် သင့် အား အသက် ရေ ကို ပေး ခဲ့ လိမ့်မည် ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[11] ထိုအမျိုးသမီးက “အရှင်၊ အရှင့်မှာရေခပ်စရာတစ်စုံတစ်ခုမျှမရှိ။ ဤရေတွင်းလည်းနက်သည်ဖြစ်၍ ထိုအသက်ရေကို အဘယ်ကရပါမည်နည်း။
[12] အရှင်သည် ကျွန်မတို့၏အဖ ယာကုပ်ထက် ကြီးမြတ်ပါသလော။ ယာကုပ်သည် ဤရေတွင်းကို ကျွန်မတို့အားပေးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှစ၍ သူ၏သားသမီးများနှင့် သူမွေးမြူသောတိရစ္ဆာန်များသည်လည်း ဤတွင်းရေကို သောက်ခဲ့ကြပါသည်”ဟု လျှောက်လေ၏။
[13] ယေရှုကလည်း“ ဤ ရေ ကို သောက် သော သူ တိုင်း နောက်တစ်ဖန် ရေငတ် ဦး မည် ။
[14] ငါ ပေး မည့် ရေ ကို သောက် သော သူ မူကား ကာလ အစဉ်အဆက် မည်သည့် အခါ မျှ ရေငတ် မည် မ ဟုတ် ။ ထိုထက်မက ငါ ပေး မည့် ရေ သည် ထို သူ ၌ ထာဝရ အသက် တိုင်အောင် ရေ ပန်းထွက် ရာ စမ်းရေ ပေါက် ဖြစ် လိမ့်မည် ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[15] ထိုအမျိုးသမီးက “အရှင်၊ ကျွန်မသည် ရေမငတ်စေရန်နှင့် ဤနေရာသို့လာ၍ ရေမခပ်ရလေအောင် ထိုရေကို ကျွန်မအားပေးတော်မူပါ”ဟု လျှောက်လျှင်
[16] ယေရှုက“ သွား ၍ သင် ၏ ယောက်ျား ကို ခေါ် ပြီး ဤ နေရာ သို့ လာ ခဲ့ လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[17] ထိုအမျိုးသမီးကလည်း “ကျွန်မမှာ ယောက်ျားမရှိပါ”ဟု ပြန်လျှောက်လေ၏။ ယေရှုက“ ယောက်ျား မ ရှိ ဟု သင် ပြော သည် မှာ မှန် ပေ ၏ ။
[18] အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် သင် ၌ ယောက်ျား ငါး ယောက် ရှိ ခဲ့ လေ ပြီ ။ ယခု သင် ပေါင်း နေ သော သူ သည် လည်း သင် ၏ ယောက်ျား မ ဟုတ် သောကြောင့် သင် ပြော သော စကား သည် မှန် ပေ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[19] ထိုအမျိုးသမီးကလည်း “အရှင်၊ အရှင်သည် ပရောဖက်ဖြစ်သည်ကို ကျွန်မရိပ်မိပါ၏။
[20] ကျွန်မတို့၏ဘိုးဘေးများသည် ဤတောင်ပေါ်၌ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခဲ့ကြပါ၏။ အရှင်တို့ကမူ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရမည့်နေရာသည် ဂျေရုဆလင်မြို့၌ရှိသည်ဟူ၍ ပြောဆိုကြပါ၏”ဟု လျှောက်လေ၏။
[21] ယေရှုက“ အသင် မိန်းမ ၊ ငါ့ စကား ကို ယုံ လော့ ။ သင် တို့ သည် ဤ တောင် ပေါ်၌ လည်း မ ဟုတ် ၊ ဂျေရုဆလင် မြို့ ၌ လည်း မ ဟုတ် သည့် အရပ် တွင် ခမည်းတော် ကို ကိုးကွယ် မည့် အချိန် ကာလ ရောက် လာ လိမ့်မည် ။
[22] ကယ်တင် ခြင်း သည် ဂျူး လူမျိုး တို့ ထဲမှ ဖြစ် ပေါ်လာ သည် ဖြစ်၍ ငါ တို့ သည် ကိုယ် သိ သော အရာ ကို ကိုးကွယ် ကြ ၏ ။ သင် တို့ သည် ကိုယ် မ သိ သော အရာ ကို ကိုးကွယ် ကြ ၏ ။
[23] သို့သော် စစ်မှန် သော ကိုးကွယ် သူ တို့ သည် ဝိညာဉ် နှင့် သမ္မာတရား အားဖြင့် ခမည်းတော် ကို ကိုးကွယ် မည့် အချိန် ရောက် လာ မည် ဖြစ်ရာ ယခု ပင် ရောက်လာ လေ ပြီ ။ အကြောင်းမူကား ခမည်းတော် သည် ထိုသို့ ကိုးကွယ် သော သူ တို့ ကို အလိုရှိ တော်မူ ၏ ။
[24] ဘုရားသခင် သည် ဝိညာဉ် ဖြစ် တော်မူ ၍ ဘုရားသခင် ကို ကိုးကွယ် သော သူ တို့ သည် ဝိညာဉ် နှင့် သမ္မာတရား အားဖြင့် ကိုးကွယ် ရ မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[25] ထိုအမျိုးသမီးကလည်း “ခရစ်တော်ဟုခေါ်ဝေါ်သော မေရှိယကြွလာတော်မူမည်ကို ကျွန်မသိပါ၏။ ထိုအရှင်ကြွလာတော်မူသောအခါ ကျွန်မတို့အား အလုံးစုံတို့ကိုဖော်ပြတော်မူလိမ့်မည်”ဟု လျှောက်လျှင်
[26] ယေရှုက“ သင် နှင့် စကား ပြော နေ သော ငါ သည် ထို အရှင် ပင် ဖြစ် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[27] ထိုအချိန်တွင် တပည့်တော်တို့သည်ပြန်လာ၍ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ယေရှုစကားပြောလျက်နေတော်မူသည်ကို အံ့သြကြ၏။ သို့သော် ‘မည်သည့်အလိုရှိတော်မူသနည်း’ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ‘အဘယ်ကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် စကားပြောလျက်နေတော်မူသနည်း’ဟူ၍လည်းကောင်း မည်သူမျှ မမေးလျှောက်ကြချေ။
[28] ထိုအမျိုးသမီးသည်လည်း မိမိ၏ရေအိုးကိုထားခဲ့၍ မြို့ထဲသို့သွားပြီးလျှင်
[29] “ကျွန်မပြုခဲ့သမျှသောအရာတို့ကို ကျွန်မအားထုတ်ဖော်ပြောဆိုသောသူကို လာကြည့်ကြပါ။ သူသည် ခရစ်တော်ဖြစ်လေမည်လော”ဟု လူတို့အားဆိုသဖြင့်
[30] လူတို့သည် မြို့ထဲမှထွက်၍ ကိုယ်တော်ထံသို့လာကြ၏။
[31] ထိုအချိန်အတောအတွင်း၌ တပည့်တော်တို့က “ရဗ္ဗိ ၊ သုံးဆောင်တော်မူပါ”ဟု ကိုယ်တော်အားပန်ကြားကြ၏။
[32] သို့သော် ကိုယ်တော်က“ ငါ ၌ သင် တို့ မ သိ သော စားစရာ ရှိ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[33] ထို့ကြောင့် တပည့်တော်တို့က “တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်အား စားစရာကိုယူလာပေးပြီလော”ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကြ၏။
[34] ယေရှုကလည်း“ ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော သူ ၏ အလို တော် ကို ဆောင်ရွက် ၍ သူ ၏ အမှု တော် ကို ပြီးမြောက် စေ ခြင်း သည် ငါ ၏ အစားအစာ ဖြစ် ၏ ။
[35] သင် တို့ က ‘ ရိတ်သိမ်း ချိန် ရောက် ရန် လေး လ လို သေး ၏ ’ ဟု ဆို ကြ သည် မ ဟုတ် လော ။ ငါ ဆို သည် ကား လယ်ပြင် တို့ ကို မျှော်ကြည့် ကြ လော့ ။ ရိတ်သိမ်း ရန် အသင့် ရှိ လျက် ဝင်းမှည့် နေ ပြီ ။
[36] မျိုးကြဲ သော သူ နှင့် ရိတ်သိမ်း သော သူ သည် အတူတကွ ဝမ်းမြောက် ကြ မည့် အကြောင်း ရိတ်သိမ်း သော သူ သည် ဆုလာဘ် ကို ရရှိ လျက် ထာဝရ အသက် အတွက် အသီးအနှံ ကို စုသိမ်း နှင့် ပြီ ။
[37] ထို့ကြောင့် ‘ တစ် ဦး က မျိုးကြဲ လျက် အခြား တစ် ဦး က ရိတ်သိမ်း ၏ ’ ဟူသော ဆိုရိုး စကား သည် ဤ နေရာ ၌ မှန်ကန် ၏ ။
[38] သင် တို့ လုပ်အား မ စိုက် ခဲ့ သော အရာ ကို ရိတ်သိမ်း ရန် သင် တို့ အား ငါ စေလွှတ် ၏ ။ အခြား သော သူ တို့ သည် လုပ်အား စိုက် ခဲ့ ၍ သင် တို့ သည် ထို သူ တို့ ၏ အားစိုက် မှု ရလဒ် ၌ ပါဝင် ရ ကြ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[39] “ကျွန်မပြုခဲ့သမျှသောအရာတို့ကို ထိုသူထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်”ဟု သက်သေခံသောရှမာရိအမျိုးသမီး၏စကားကြောင့် ထိုမြို့မှရှမာရိနယ်သားများစွာတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုယုံကြည်ကြ၏။
[40] သို့ဖြစ်၍ ရှမာရိနယ်သားတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ရောက်လာကြသောအခါ မိမိတို့ထံ၌ တည်းခိုတော်မူရန် ကိုယ်တော်အားတောင်းပန်ကြသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ထိုအရပ်တွင် နှစ်ရက်တည်းခိုတော်မူ၏။
[41] ထိုအခါ ပို၍များစွာသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏စကားတော်ကြောင့် ယုံကြည်ကြ၏။
[42] သူတို့က ထိုအမျိုးသမီးအား “ယခု ငါတို့ယုံကြည်ကြသည်မှာ သင်ပြောဆိုသောစကားကြောင့်မဟုတ်တော့ပါ။ ငါတို့ကိုယ်တိုင်ကြားနာရသဖြင့် ဤသူသည် လောက၏ကယ်တင်ရှင် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်းကို သိကြပြီ”ဟု ဆိုကြ၏။
[43] နှစ်ရက်လွန်သော် ကိုယ်တော်သည် ထိုအရပ်မှထွက်ခွာ၍ ဂါလိလဲနယ်သို့ကြွတော်မူ၏။
[44] ပရောဖက်သည် မိမိ၏နေရင်းမြို့၌ ဂုဏ်သရေမရှိကြောင်း ယေရှုကိုယ်တိုင်သက်သေခံတော်မူ၏။
[45] ဂါလိလဲနယ်သို့ရောက်တော်မူသောအခါ ဂါလိလဲနယ်သားတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုကြိုဆိုလက်ခံကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည်လည်း ပွဲတော်သို့သွားရောက်ခဲ့၍ ပွဲတော်ကာလအတွင်း ဂျေရုဆလင်မြို့၌ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသောအမှုအရာအားလုံးတို့ကို မြင်ခဲ့ကြ၏။
[46] ထို့နောက် ယေရှုသည် ရေကိုစပျစ်ဝိုင်ဖြစ်စေခဲ့ရာ ဂါလိလဲနယ်၊ ကာနမြို့သို့ တစ်ဖန်ကြွတော်မူ၏။ ထိုအခါ၌ ကပေရနောင်မြို့တွင် မှူးမတ်တစ်ဦးရှိ၍ သူ့သားသည် နာမကျန်းဖြစ်နေ၏။
[47] ယုဒနယ်မှ ဂါလိလဲနယ်သို့ ယေရှုကြွလာတော်မူကြောင်းကို ထိုမှူးမတ်သည်ကြားသောအခါ သူ၏သား သေအံ့ဆဲဆဲဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်ထံသို့သွားပြီးလျှင် ကြွလာ၍ သား၏အနာရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူပါရန် တောင်းပန်လေ၏။
[48] ယေရှုကလည်း“ သင် တို့ သည် နိမိတ် လက္ခဏာ များ နှင့် အံ့ဩဖွယ်ရာ များ ကို မ မြင် ရ လျှင် မည်သည့် အခါ မျှ ယုံကြည် ကြ မည် မ ဟုတ် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[49] ထိုမှူးမတ်က “သခင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏သားမသေမီ ကြွလာတော်မူပါ”ဟု လျှောက်လေ၏။
[50] ယေရှုကလည်း“ သွား လော့ ။ သင် ၏ သား အသက် ချမ်းသာ ရာ ရ ပြီ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုမှူးမတ်သည် မိမိအား ယေရှုမိန့်တော်မူသောစကားကိုယုံကြည်၍ ပြန်သွားလေ၏။
[51] အပြန်လမ်းတွင် သူ၏အစေအပါးတို့သည် သူ့ကိုဆီးကြိုလျက် သူ့သားအသက်ချမ်းသာရာရပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားကြ၏။
[52] ထိုအခါ သူသည် မိမိ၏သား သက်သာသွားသည့်အချိန်ကို အစေခံတို့အားမေးမြန်းလျှင် သူတို့က “မနေ့မွန်းလွဲတစ်နာရီ တွင် အဖျားပျောက်သွားပါသည်”ဟု လျှောက်ကြ၏။
[53] ထိုအချိန်သည်“ သင် ၏ သား အသက် ချမ်းသာ ရာ ရ ပြီ ” ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူသောအချိန်ဖြစ်ကြောင်းကို ဖခင်သိသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်မှစ၍ သူ၏အိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့သည် ယုံကြည်ကြ၏။
[54] ဤသည်ကား ယုဒနယ်မှ ဂါလိလဲနယ်ထဲသို့ ယေရှုကြွလာတော်မူပြီးနောက် ထပ်မံ၍ပြုတော်မူသော ဒုတိယနိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။