[1] ထို့နောက် ယေရှုသည် ဂါလိလဲပင်လယ် (တိဗေရိပင်လယ်) တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးတော်မူ၏။
[2] များစွာသောလူထုပရိသတ်တို့သည်လည်း နာမကျန်းဖြစ်သူတို့အပေါ်၌ ပြုတော်မူသောနိမိတ်လက္ခဏာများကိုမြင်၍ နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။
[3] ယေရှုသည် တောင်ပေါ်သို့တက်သွား၍ ထိုအရပ်၌ တပည့်တော်တို့နှင့်အတူထိုင်တော်မူ၏။
[4] ထိုအချိန်သည် ဂျူးလူမျိုးတို့၏ပွဲတော်တည်းဟူသော ပသခါပွဲတော်နီးကပ်သည့်အချိန်ဖြစ်၏။
[5] ယေရှုသည် မျှော်ကြည့်၍ မိမိထံသို့ အလွန်များစွာသောလူထုပရိသတ်တို့လာနေကြသည်ကို မြင်တော်မူလျှင် ဖိလိပ္ပုအား“ ဤ သူ တို့ စား ရန် မုန့် ကို အဘယ်က ဝယ် ကြ မည်နည်း ” ဟု မေးတော်မူ၏။
[6] ဤသည်ကား ဖိလိပ္ပုကိုစမ်းသပ်လို၍ မေးတော်မူခြင်းသာဖြစ်ပြီး မိမိမည်သို့ပြုမည်ကို သိနှင့်ပြီဖြစ်၏။
[7] ဖိလိပ္ပုကလည်း “သူတို့ကို တစ်ယောက်တစ်ဖဲ့စီပေးသည့်တိုင် ဒေနာရိ နှစ်ရာဖိုးထိုက်သောမုန့်ရှိလျှင်လည်း လုံလောက်မည်မဟုတ်ပါ”ဟု ပြန်လျှောက်လေ၏။
[8] တပည့်တော်တို့ထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သူ ရှိမုန်ပေတရု၏ညီအန္ဒြေက
[9] “ဤနေရာတွင် မုယောမုန့်ငါးလုံးနှင့်ငါးနှစ်ကောင်ပါသော သူငယ်တစ်ယောက်ရှိပါ၏။ သို့သော် ဤမျှလောက်များပြားသောသူတို့အတွက် ထိုမုန့်နှင့်ငါးတို့သည် မည်သို့အကျိုးထူးမည်နည်း”ဟု လျှောက်လေ၏။
[10] ယေရှုက“ လူ တို့ ကို ထိုင် စေ ကြ လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ (ထိုနေရာ၌ မြက်ပင်ထူထပ်လျက်ရှိ၏။) သို့ဖြစ်၍ အရေအတွက်အားဖြင့် ငါးထောင်ခန့်ရှိသောယောက်ျားတို့သည် ထိုင်ကြ၏။
[11] ထိုအခါ ယေရှုသည် မုန့်ကိုယူ၍ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပြီးမှ ထိုင်နေသောသူတို့အား ခွဲဝေပေးတော်မူ၏။ ထိုနည်းတူ ငါးကိုလည်း သူတို့အလိုရှိသလောက် ခွဲဝေပေးတော်မူ၏။
[12] ထိုသူတို့သည် ဝလင်စွာစားကြပြီးသောအခါ ယေရှုက တပည့်တော်တို့အား“ တစ်စုံတစ်ခု မျှ အလဟဿ မ ဖြစ် စေရန် ကြွင်းကျန် သော အကျိုးအပဲ့ များ ကို ကောက် သိမ်း ကြ လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[13] တပည့်တော်တို့သည်လည်း ကောက်သိမ်းကြရာ လူတို့စားခဲ့သောမုယောမုန့်ငါးလုံးမှ ကြွင်းကျန်သည့်အကျိုးအပဲ့များကို တစ်ဆယ့်နှစ်တောင်းအပြည့်ရကြ၏။
[14] လူတို့သည် ယေရှုပြုတော်မူသော ထိုနိမိတ်လက္ခဏာကိုမြင်၍ “ဤသူသည် အမှန်ပင် ဤလောကသို့ကြွလာရမည့် ထိုပရောဖက်ဖြစ်သည်”ဟု ဆိုကြ၏။
[15] လူတို့သည်လာ၍ မိမိကိုအတင်းခေါ်ဆောင်သွားပြီး မင်းမြှောက်ရန် ကြံရွယ်နေကြသည်ကို ယေရှုသိတော်မူသဖြင့် တစ်ဖန် တောင်ပေါ်သို့ တစ်ကိုယ်တည်းထွက်သွားတော်မူ၏။
[16] ညနေချမ်းအချိန်ရောက်သောအခါ တပည့်တော်တို့သည် ပင်လယ်သို့ဆင်းသွား၍
[17] လှေပေါ်တက်ပြီးလျှင် ပင်လယ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ကပေရနောင်မြို့သို့ ကူးသွားကြ၏။ မိုးချုပ်ပြီဖြစ်သော်လည်း ယေရှုသည် သူတို့ထံသို့မရောက်လာသေး။
[18] ပင်လယ်၌လည်း လေပြင်းတိုက်လျက်နေသဖြင့် လှိုင်းတံပိုးများထလာ၏။
[19] သုံးလေးမိုင် ခန့်လှော်ခတ်ပြီးသောအခါ ပင်လယ်ပေါ်တွင် ယေရှုလမ်းလျှောက်လျက် လှေအနီးသို့ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တပည့်တော်တို့မြင်၍ ကြောက်ရွံ့ကြ၏။
[20] သို့သော် ကိုယ်တော်က“ မ ကြောက် ကြ နှင့် ၊ ငါ ပင် ဖြစ် သည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[21] ထိုအခါ တပည့်တော်တို့သည် အားရဝမ်းမြောက်လျက် ကိုယ်တော်ကို လှေပေါ်သို့ခေါ်ဖိတ်လက်ခံကြရာ လှေသည် သူတို့သွားရန်ရည်ရွယ်ထားသည့်အရပ်သို့ ချက်ချင်းရောက်လေ၏။
[22] နောက်တစ်နေ့၌ ပင်လယ်တစ်ဖက်ကမ်းတွင် နေရစ်သောလူထုပရိသတ်သည် ထိုအရပ်၌ လှေငယ် တစ်စင်းမှလွဲ၍ အခြားလှေမရှိခဲ့ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ထိုလှေ၌ ယေရှုသည် တပည့်တော်တို့နှင့်အတူမလိုက်မပါဘဲ တပည့်တော်တို့သာ ထွက်သွားခဲ့ကြောင်းကိုလည်းကောင်း သတိပြုမိကြ၏။
[23] သို့သော် တိဗေရိမြို့မှ အခြားလှေငယ်များသည် သခင်ဘုရားကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်း၍ လူများမုန့်ကိုစားခဲ့ရာအရပ်အနီးသို့ ရောက်လာကြသောအခါ
[24] လူထုပရိသတ်သည် ထိုအရပ်၌ ယေရှုမှစ၍တပည့်တော်တို့ပါ မရှိကြောင်းကိုသိမြင်သဖြင့် ထိုလှေငယ်များပေါ်တက်ပြီးလျှင် ယေရှုကိုရှာရန် ကပေရနောင်မြို့သို့သွားကြ၏။
[25] ပင်လယ်တစ်ဖက်ကမ်းတွင် ကိုယ်တော်ကိုတွေ့ကြသောအခါ သူတို့က “ရဗ္ဗိ ၊ ဤအရပ်သို့ မည်သည့်အချိန်က ကြွရောက်တော်မူသနည်း”ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။
[26] ယေရှုကလည်း“ သင် တို့ အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ သင် တို့ ငါ့ ကို ရှာ ကြ သည် မှာ နိမိတ် လက္ခဏာ များ ကို မြင် ရ သောကြောင့် မ ဟုတ် ။ မုန့် ကို စား ၍ ဝ သောကြောင့် သာ ဖြစ် ၏ ။
[27] ပျက်စီး တတ် သော အစားအစာ အတွက် မ ဟုတ် ဘဲ လူ့သား သည် သင် တို့ ကို ပေး မည့် ထာဝရ အသက် တိုင်အောင် တည်မြဲ သော အစားအစာ အတွက် လုပ်ဆောင် ကြ လော့ ။ အကြောင်းမူကား ခမည်းတော် ဘုရား သည် ထို လူ့သား ကို တံဆိပ် ခတ်နှိပ် တော်မူ ၏ ”ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[28] သူတို့ကလည်း “ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကိုဆောင်ရွက်ရန် အကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်အရာကို ပြုရပါမည်နည်း”ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။
[29] ယေရှုက“ ဘုရားသခင် ၏ အမှု တော် မှာ ဘုရားသခင် စေလွှတ် တော်မူ သော သူ ကို ယုံကြည် ခြင်း ပင် ဖြစ် ၏ ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[30] သူတို့ကလည်း “သို့ဖြစ်လျှင် အကျွန်ုပ်တို့မြင်၍ ကိုယ်တော်ကိုယုံကြည်နိုင်ရန် မည်သို့သောနိမိတ်လက္ခဏာကို ကိုယ်တော်ပြုတော်မူမည်နည်း။ မည်သည့်အမှုကို ဆောင်ရွက်ပေးတော်မူမည်နည်း။
[31] ကျမ်းစာ၌ ‘ကောင်းကင်မှမုန့်ကို သူတို့စားရန်ပေးတော်မူ၏’ ဟူ၍ ရေးထားသည့်အတိုင်း အကျွန်ုပ်တို့၏ဘိုးဘေးများသည် တောကန္တာရတွင် မန္နကိုစားရကြသည်”ဟု လျှောက်ကြ၏။
[32] ယေရှုကလည်း“ သင် တို့ အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ ကောင်းကင် မှ မုန့် ကို သင် တို့ အား ပေး ခဲ့ သူ မှာ မောရှေ မ ဟုတ် ။ ငါ့ ခမည်းတော် က သာ ကောင်းကင် မှ စစ်မှန် သော မုန့် ကို သင် တို့ အား ပေး တော်မူ ၏ ။
[33] အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင် ၏ မုန့် သည် ကောင်းကင် မှ ဆင်းသက် ၍ လောကီသား တို့ အား အသက် ကို ပေး သော သူ ဖြစ် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[34] ထိုအခါ သူတို့က “သခင်ဘုရား၊ ထိုမုန့်ကို အကျွန်ုပ်တို့အား အစဉ်ပေးတော်မူပါ”ဟု လျှောက်ကြ၏။
[35] ယေရှုကလည်း“ ငါ သည် အသက် မုန့် ဖြစ် ၏ ။ ငါ့ ထံသို့ လာ သော သူ သည် မည်သည့် အခါ မျှ ဆာလောင် မည် မ ဟုတ် ။ ငါ့ ကို ယုံကြည် သော သူ သည် လည်း မည်သည့် အခါ မျှ ရေငတ် တော့မည် မ ဟုတ် ။
[36] သို့ရာတွင် သင် တို့ သည် ငါ့ ကို မြင် လျက် ပင် မ ယုံကြည် ကြ ဟု ငါ ဆို ခဲ့ ပြီ ။
[37] ငါ့ အား ခမည်းတော် ပေး တော်မူ သော သူ မှန်သမျှ သည် ငါ့ ထံသို့ လာ မည် ။ ငါ့ ထံသို့ လာ သော သူ ကို လည်း ငါ သည် မည်သည့် အခါ မျှ နှင်ထုတ် မည် မ ဟုတ် ။
[38] အကြောင်းမူကား ငါ သည် မိမိ အလို ကို ဆောင်ရွက် ရန် မ ဟုတ် ဘဲ ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော အရှင် ၏ အလို တော် ကို ဆောင်ရွက် ရန် ကောင်းကင် မှ ဆင်းသက် ၏ ။
[39] ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော အရှင် ၏ အလို တော် ကား ငါ့ ထံ ကိုယ်တော် ပေးအပ် တော်မူ သမျှ သော သူ တို့ တွင် တစ်စုံတစ်ဦး ကို မျှ ငါ မ ဆုံးရှုံး ဘဲ နောက်ဆုံး သော နေ့ ၌ ထို သူ တို့ ကို ထမြောက် စေရန် ဖြစ် ၏ ။
[40] အမှန်စင်စစ် ငါ့ ခမည်းတော် ၏ အလို တော် မှာ သား တော် ကို မြင် ၍ ယုံကြည် သော သူ တိုင်း ထာဝရ အသက် ကို ရရှိ ရန် ဖြစ် ၏ ။ ငါ သည် လည်း နောက်ဆုံး သော နေ့ ၌ ထို သူ တို့ ကို ထမြောက် စေ မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[41] ယေရှုက“ ငါ သည် ကောင်းကင် မှ ဆင်းသက် သော မုန့် ဖြစ် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူသောကြောင့် ဂျူးလူမျိုးတို့က
[42] “ဤသူသည် ယောသပ်၏သားယေရှုဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ သူ၏မိခင်နှင့်ဖခင်ကိုလည်း ငါတို့သိကြသည်မဟုတ်လော။ ယခု သူသည် အဘယ်ကြောင့်‘ ငါ သည် ကောင်းကင် မှ ဆင်းသက် ၏ ’ ဟု ဆိုရသနည်း”ဟူ၍ ကိုယ်တော်အကြောင်းကို မကျေမနပ်ပြောဆိုကြ၏။
[43] ယေရှုကလည်း“ အချင်းချင်း ကြား တွင် မကျေမနပ် ပြောဆို မ နေ ကြ နှင့် ။
[44] ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော ခမည်းတော် ဆွဲငင် တော် မ မူ လျှင် မည်သူမျှ ငါ့ ထံသို့ မ လာ နိုင် ။ ငါ့ ထံသို့ လာ သော သူ ကို နောက်ဆုံး သော နေ့ ၌ ငါ သည် ထမြောက် စေ မည် ။
[45] ပရောဖက် ကျမ်း များ တွင် ‘ ထို သူ အပေါင်း တို့ သည် ဘုရားသခင် ၏ သွန်သင် တော်မူ ခြင်း ကို ခံရ သော သူ များ ဖြစ် ကြ လိမ့်မည် ’ ဟု ရေး ထား သည် ဖြစ် ၍ ခမည်းတော် ထံ၌ ကြားနာ ပြီး နည်းခံ သော သူ တိုင်း သည် ငါ့ ထံသို့ လာ ကြ ၏ ။
[46] ထိုသို့ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ယောက် က ခမည်းတော် ကို မြင် ခဲ့ ပြီ ဟု မ ဆိုလို ။ ဘုရားသခင် ထံမှ ကြွလာ သော သူ တစ်ဦးတည်း သာလျှင် ခမည်းတော် ကို မြင် ခဲ့ ၏ ။
[47] သင် တို့ အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ ယုံကြည် သော သူ သည် ထာဝရ အသက် ကို ရရှိ ၏ ။
[48] ငါ သည် အသက် မုန့် ဖြစ် ၏ ။
[49] သင် တို့ ၏ ဘိုးဘေး များ သည် တော ကန္တာရ ၌ မန္န ကို စား ခဲ့ ပြီး သေဆုံး သွား ကြ ၏ ။
[50] ဤ မုန့် ကား စားသုံး သော သူ သည် သေ ခြင်း နှင့် ကင်းလွတ် မည့် အကြောင်း ကောင်းကင် မှ ဆင်းသက် သော မုန့် ဖြစ် ၏ ။
[51] ငါ သည် ကောင်းကင် မှ ဆင်းသက် သည့် အသက်ရှင် သော မုန့် ဖြစ် ၏ ။ မည်သူမဆို ဤ မုန့် ကို စား လျှင် ကာလ အစဉ်အဆက် အသက်ရှင် မည် ။ လောကီသား တို့ ၏ အသက် အတွက် ငါ ပေး မည့် မုန့် ကား ငါ ၏ အသား ပေတည်း ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[52] ထိုအခါ ဂျူးလူမျိုးတို့က “ဤသူသည် သူ့အသားကို ငါတို့စားရန် မည်သို့ပေးနိုင်မည်နည်း”ဟု အချင်းချင်းငြင်းခုံပြောဆိုကြ၏။
[53] ယေရှုကလည်း“ သင် တို့ အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ လူ့သား ၏ အသား ကို မ စား ၊ သူ ၏ သွေး ကို မ သောက် လျှင် သင် တို့ ၌ အသက် မ ရှိ ။
[54] ငါ ၏ အသား ကို စား ၍ ငါ ၏ သွေး ကို သောက် သော သူ သည် ထာဝရ အသက် ကို ရရှိ ၏ ။ ငါ သည် ထို သူ ကို နောက်ဆုံး သော နေ့ ၌ ထမြောက် စေ မည် ။
[55] အကြောင်းမူကား ငါ ၏ အသား သည် စစ်မှန် သော စားစရာ ဖြစ် ပြီး ငါ ၏ သွေး သည် စစ်မှန် သော သောက် စရာ ဖြစ် ၏ ။
[56] ငါ ၏ အသား ကို စား ၍ ငါ ၏ သွေး ကို သောက် သော သူ သည် ငါ ၌ တည် ၏ ။ ငါ သည် လည်း ထို သူ ၌ တည် ၏ ။
[57] အသက်ရှင် တော်မူ သော ခမည်းတော် သည် ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ ၍ ငါ သည် ခမည်းတော် အားဖြင့် အသက်ရှင် သကဲ့သို့ ငါ့ ကို စား သော သူ သည် လည်း ငါ့ အားဖြင့် အသက်ရှင် မည် ။
[58] ဤ မုန့် ကား ကောင်းကင် မှ ဆင်းသက် သော မုန့် ဖြစ် ၏ ။ သင် တို့ ဘိုးဘေး များ စား ပြီး သေဆုံး သွား ရ သည့် မုန့် မျိုး မ ဟုတ် ။ ဤ မုန့် ကို စား သော သူ သည် ကာလ အစဉ်အဆက် အသက်ရှင် မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[59] ကိုယ်တော်သည် ကပေရနောင်မြို့၌ သွန်သင်တော်မူစဉ် ဤအကြောင်းအရာများကို ဝတ်ပြုစည်းဝေးကျောင်း တွင် မိန့်တော်မူ၏။
[60] တပည့်တော်တို့ထဲမှအများစုသည် ကြားလျှင် “ဤစကားသည် ပြင်းထန်လှ၏။ မည်သူနားထောင်နိုင်မည်နည်း”ဟု ဆိုကြ၏။
[61] ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ တပည့်တော်တို့မကျေမနပ်ပြောဆိုနေကြသည်ကို ယေရှုသည် အလိုအလျောက်သိတော်မူသဖြင့်“ ဤ စကား ကြောင့် သင် တို့ စိတ်ပျက် ကြ သလော ။
[62] သို့ဖြစ်လျှင် လူ့သား သည် ယခင် နေ ခဲ့ ရာ အရပ် သို့ တက် သွား သည် ကို သင် တို့ မြင် ရ ပါမူ မည်သို့ ဖြစ် မည်နည်း ။
[63] ဝိညာဉ် တော် က သာ အသက်ရှင် စေ ၏ ။ ကိုယ်ကာယ သည် မည်သည့် အကျိုး ကို မျှ မ ပေး ။ ငါ ဟောပြော သော စကား တို့ သည် ဝိညာဉ် ဖြစ် ပြီး အသက် လည်း ဖြစ် ၏ ။
[64] သို့သော် သင် တို့ တွင် မ ယုံကြည် သော သူ အချို့ ရှိ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့မိန့်တော်မူသည့်အကြောင်းကား မယုံကြည်သောသူတို့သည် မည်သူတို့ဖြစ်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိကိုအပ်နှံမည့်သူသည် မည်သူဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း ယေရှုသည် အစအဦးကပင် သိထားတော်မူသောကြောင့်ဖြစ်၏။
[65] ထို့နောက် ကိုယ်တော်က“ ဤ အကြောင်း ကြောင့် ခမည်းတော် သည် အခွင့် ပေး တော် မ မူ လျှင် မည်သူမျှ ငါ့ ထံသို့ မ လာ နိုင် ဟု သင် တို့ အား ငါ ပြော ခဲ့ ပြီ ” ဟူ၍ မိန့်တော်မူ၏။
[66] ထိုအချိန်မှစ၍ တပည့်တော်တို့ထဲမှအများစုသည် ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကိုယ်တော်နှင့်အတူမလိုက်မပါတော့ဘဲနေကြ၏။
[67] ထိုအခါ ယေရှုသည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့အား“ သင် တို့ လည်း ထွက်ခွာ သွား လို ကြ သလော ” ဟု မေးတော်မူလျှင်
[68] ရှိမုန်ပေတရုက “သခင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူ့ထံသို့သွားရမည်နည်း။ ထာဝရအသက်နှင့်ဆိုင်သောစကားတို့သည် ကိုယ်တော်၌သာရှိပါ၏။
[69] ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသူဖြစ်ကြောင်း ကိုလည်း အကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်သိရှိကြပါ၏”ဟု လျှောက်လေ၏။
[70] ယေရှုကလည်း“ တစ်ဆယ့်နှစ် ပါး သော သင် တို့ ကို ငါ ရွေးကောက် သည် မ ဟုတ် လော ။ သို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့် သင် တို့ ထဲမှ တစ် ဦး သည် မာရ်နတ် ဖြစ် ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[71] ဤသည်ကား ရှိမုန်၏သား ယုဒဣရှကာရုတ်ကိုရည်ညွှန်း၍ မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်၏။ သူသည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့ထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်လျက် ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံရန် ကြံရွယ်နေ၏။