[1] ယေရှုသည် ထိုသို့မြွက်ဆိုတော်မူပြီးနောက် တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ကေဒြုန်ချောင်းတစ်ဖက်သို့ ထွက်သွားတော်မူ၏။ ထိုအရပ်၌ ဥယျာဉ်တစ်ခုရှိ၍ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ထိုဥယျာဉ်ထဲသို့ဝင်တော်မူ၏။
[2] ယေရှုသည် ထိုအရပ်တွင် တပည့်တော်တို့နှင့် မကြာခဏစုဝေးလေ့ရှိသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံမည့်သူ ယုဒသည်လည်း ထိုအရပ်ကိုသိထား၏။
[3] သို့ဖြစ်၍ ယုဒသည် တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကိုလည်းကောင်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများနှင့်ဖာရိရှဲများက စေလွှတ်လိုက်သောအစောင့်တပ်သားတို့ကိုလည်းကောင်း ခေါ်ဆောင်၍ ထိုအရပ်သို့ရောက်လာ၏။ ထိုသူတို့သည် မီးအိမ်၊ မီးရှူးနှင့် လက်နက်များကိုကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။
[4] ယေရှုသည် မိမိ၌ဖြစ်လာမည့်အရာအလုံးစုံတို့ကို သိနှင့်တော်မူသောကြောင့် ထွက်လာ၍“ မည်သူ့ ကို ရှာ ကြ သနည်း ” ဟု မေးတော်မူလျှင်
[5] သူတို့က “နာဇရက်မြို့သားယေရှုကိုရှာသည်”ဟု ပြန်ပြောကြ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း“ ငါ ဖြစ် သည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံသူ ယုဒသည်လည်း ထိုသူတို့နှင့်အတူရပ်လျက်နေ၏။
[6] ထိုသို့ ကိုယ်တော်က“ ငါ ဖြစ် သည် ” ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ သူတို့သည် နောက်သို့ဆုတ်၍ မြေပေါ်၌လဲကျကြ၏။
[7] ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် နောက်တစ်ဖန် သူတို့အား“ မည်သူ့ ကို ရှာ ကြ သနည်း ” ဟု မေးတော်မူလျှင် သူတို့က “နာဇရက်မြို့သားယေရှုကိုရှာသည်”ဟု ဆိုကြ၏။
[8] ယေရှုကလည်း“ ငါ ဖြစ် သည် ဟု သင် တို့ အား ငါ ပြော ခဲ့ ပြီ ။ သို့ဖြစ်၍ သင် တို့ သည် ငါ့ ကို ရှာ ကြ လျှင် ဤ သူ တို့ သွား ပါလေစေ ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[9] ထိုသို့မိန့်တော်မူသည်မှာ“ အကျွန်ုပ် ထံ ကိုယ်တော် ပေးအပ် တော်မူ သော သူ တို့ တွင် မည်သူမျှ အကျွန်ုပ် မ ဆုံးရှုံး ခဲ့ ပါ ” ဟု ကိုယ်တော်မြွက်ဆိုခဲ့သောစကား ပြည့်စုံစေရန်ဖြစ်၏။
[10] ထိုစဉ်တွင် ရှိမုန်ပေတရုသည် ပါလာသောဓားကိုဆွဲထုတ်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏အစေအပါးတစ်ဦးကိုခုတ်သဖြင့် ယာဘက်နားရွက်ပြတ်သွားလေ၏။ ထိုအစေအပါး၏အမည်ကား မာလခုဖြစ်၏။
[11] ယေရှုကလည်း“ ဓား ကို ဓားအိမ် ထဲသို့ ပြန် သွင်း လော့ ။ ငါ့ အား ခမည်းတော် ပေး တော်မူ သော ခွက် ကို ငါ မ သောက် ဘဲ နေ ရ မည် လော ” ဟု ပေတရုအား မိန့်တော်မူ၏။
[12] ထိုအခါ တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၊ တပ်မှူးကြီးနှင့် ဂျူးလူမျိုးအစောင့်တပ်သားတို့သည် ယေရှုကိုဖမ်းဆီး၍ ချည်နှောင်ကြကာ
[13] အန္နတ်ထံသို့ ဦးစွာခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ အကြောင်းမူကား အန္နတ်သည် ထိုနှစ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်သော ကယာဖ၏ယောက္ခမဖြစ်၏။
[14] ထိုကယာဖသည် “လူတစ်ဦးက လူထုကိုယ်စားအသေခံခြင်းသည် ပို၍ကောင်း၏” ဟု ဂျူးလူမျိုး တို့အား အကြံပေးခဲ့သူဖြစ်၏။
[15] ရှိမုန်ပေတရုနှင့် အခြားတပည့်တော်တစ်ပါးသည် ယေရှုနောက်တော်သို့ လိုက်သွားကြ၏။ ထိုတပည့်တော်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏အသိဖြစ်၍ ယေရှုနှင့်အတူ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လေ၏။
[16] ပေတရုမူကား ခြံတံခါးအပြင်ဘက်၌ ရပ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏အသိဖြစ်သော ထိုတပည့်တော်သည်ထွက်လာ၍ တံခါးစောင့်မိန်းမအားပြောပြီးလျှင် ပေတရုကို အထဲသို့ခေါ်သွားလေ၏။
[17] ထိုအခါ တံခါးစောင့်ဖြစ်သော ထိုအစေခံမိန်းမက ပေတရုအား “သင်သည်လည်း ထိုသူ၏တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်မဟုတ်လော”ဟု ဆိုလျှင် ပေတရုက “မဟုတ်ပါ”ဟု ဆိုလေ၏။
[18] ထိုကာလသည်ချမ်းအေးသောကြောင့် အစေအပါးတို့နှင့် အစောင့်တပ်သားတို့သည် မီးခဲဖိုပြီး ရပ်လျက်မီးလှုံနေကြ၏။ ပေတရုသည်လည်း သူတို့နှင့်အတူရပ်၍ မီးလှုံနေ၏။
[19] ထိုစဉ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ယေရှုအား တပည့်တော်တို့နှင့်ပတ်သက်၍လည်းကောင်း၊ သူ၏သွန်သင်ချက်နှင့်ပတ်သက်၍လည်းကောင်း မေးမြန်း၏။
[20] ယေရှုကလည်း“ ငါ သည် လောက ၌ ထင်ရှား စွာ ဟောပြော ခဲ့ ၏ ။ ဂျူး လူမျိုး အပေါင်း တို့ စုဝေး ရာ ဝတ်ပြု စည်းဝေး ကျောင်း နှင့် ဗိမာန် တော် ၌ အစဉ်အမြဲ သွန်သင် ခဲ့ ၏ ။ မည်သည့် အရာ ကို မျှ လျှို့ဝှက် စွာ မ ဟောပြော ခဲ့ ပေ ။
[21] သင် သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ ကို မေးမြန်း သနည်း ။ လူ တို့ အား မည်သို့ ငါ ဟောပြော ခဲ့ သည် ကို ကြားနာ သော သူ တို့ ထံ မေးမြန်း လော့ ။ ငါ ပြောဆို ခဲ့ သော အရာ များ ကို ထို သူ တို့ သိ ကြ ၏ ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[22] ထိုသို့မိန့်တော်မူသောအခါ အနီး၌ရပ်နေသော အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးက “ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကို ဤသို့ပြန်ပြောရသလော”ဟု ဆိုလျက် ယေရှုကိုရိုက်ပုတ်လေ၏။
[23] ယေရှုကလည်း“ ငါ ပြော သော အရာ မမှန် လျှင် မမှန် သည့် အကြောင်း ကို ထောက်ပြ လော့ ။ မှန် သည် ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ ကို ရိုက် သနည်း ” ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။
[24] ထို့နောက် အန္နတ်သည် ကိုယ်တော်ကိုချည်နှောင်ထားသည့်အတိုင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကယာဖထံသို့ ပို့လိုက်၏။
[25] ရှိမုန်ပေတရုမူကား ရပ်လျက်မီးလှုံနေဆဲဖြစ်၏။ ထိုအခါ လူတို့က “သင်သည်လည်း ထိုသူ၏တပည့်များထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သည်မဟုတ်လော”ဟု မေးကြလျှင် ပေတရုက “မဟုတ်ပါ”ဟု ငြင်းဆိုလေ၏။
[26] ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏အစေအပါးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပေတရုခုတ်၍ နားရွက်ပြတ်သောသူ၏ဆွေမျိုးလည်းဖြစ်သူက “သင့်ကို ထိုသူနှင့်အတူ ဥယျာဉ်ထဲ၌ ငါမြင်ခဲ့သည်မဟုတ်လော”ဟု ဆိုလေ၏။
[27] ထိုအခါ ပေတရုသည် ပြန်၍ငြင်းဆိုသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ကြက်တွန်လေ၏။
[28] ထို့နောက် သူတို့သည် ယေရှုကို ကယာဖထံမှ ဘုရင်ခံရုံးတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ အချိန်ကား နံနက်စောစောအချိန်ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ညစ်ညူးခြင်းနှင့်ကင်းလွတ်၍ ပသခါပွဲတော်ကိုစားနိုင်ရန် ရုံးတော်ထဲသို့မဝင်ဘဲနေကြ၏။
[29] ထို့ကြောင့် ပိလတ်မင်းသည် သူတို့ရှိရာအပြင်သို့ ထွက်လာ၍ “သင်တို့သည် ဤသူအပေါ်၌ မည်သည့်စွပ်စွဲချက်ကို တင်ကြသနည်း”ဟု မေးလေ၏။
[30] သူတို့ကလည်း “ဤသူသည် အပြစ်ကျူးလွန်သူမဟုတ်လျှင် သူ့ကို အရှင့်ထံသို့ အပ်နှံကြမည်မဟုတ်ပါ”ဟု ပြန်၍လျှောက်ကြ၏။
[31] ထိုအခါ ပိလတ်မင်းက “သင်တို့ကိုယ်တိုင် သူ့ကိုခေါ်သွား၍ သင်တို့၏ပညတ်တရားအတိုင်း စီရင်ကြပါ”ဟု ဆို၏။ ဂျူးလူမျိုး တို့ကလည်း “အကျွန်ုပ်တို့၌ မည်သူ့ကိုမျှ ကွပ်မျက်ပိုင်ခွင့်မရှိပါ”ဟု လျှောက်ကြ၏။
[32] ဤသည်ကား မိမိသည် မည်သို့သောသေခြင်းမျိုးဖြင့် အသေခံရမည်ကို အရိပ်အမြွက်မိန့်တော်မူခဲ့သော ယေရှု၏စကားပြည့်စုံစေမည့်အကြောင်းတည်း။
[33] ထို့ကြောင့် ပိလတ်မင်းသည် ရုံးတော်ထဲသို့ ပြန်ဝင်၍ ယေရှုကိုခေါ်ပြီးလျှင် “သင်သည် ဂျူးလူမျိုးတို့၏ဘုရင်လော”ဟု မေးလေ၏။
[34] ယေရှုက“ သင် သည် ကိုယ့် ဆန္ဒ အလျောက် ဤသို့ မေး သလော ၊ သို့မဟုတ် အခြား သော သူ တို့ သည် သင့် အား ငါ့ အကြောင်း ကို ပြော ကြ သလော ” ဟု ပြန်၍မေးတော်မူ၏။
[35] ပိလတ်မင်းက “ငါသည် ဂျူးလူမျိုးဖြစ်သလော။ သင်၏အမျိုးသားချင်းနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲတို့သည် သင့်ကို ငါ့ထံအပ်နှံကြပြီ။ သင်မည်သည့်အရာကိုပြုမိသနည်း”ဟု မေးလေ၏။
[36] ယေရှုက“ ငါ့ နိုင်ငံ သည် ဤ လောက နှင့် မ စပ်ဆိုင် ။ ငါ့ နိုင်ငံ သည် ဤ လောက နှင့် စပ်ဆိုင် ခဲ့ လျှင် ငါ သည် ဂျူး လူမျိုး တို့ လက် သို့ အပ်နှံ ခြင်း မ ခံရ ရန် ငါ့ လူ တို့ သည် တိုက်ခိုက် ခဲ့ ကြ ပေ လိမ့်မည် ။ သို့သော် ယခု တွင် ငါ့ နိုင်ငံ သည် ဤ နေရာ မှ ဖြစ်တည် သည် မဟုတ် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[37] ထို့ကြောင့် ပိလတ်မင်းက “သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် ဘုရင်ပေလော”ဟု ဆိုလျှင် ယေရှုက“ သင် ဆို သည့် အတိုင်း ငါ သည် ဘုရင် ပေ တည်း ။ ငါ သည် သမ္မာတရား ဘက် ၌ သက်သေခံ ရန် မွေးဖွား ခြင်း ကို ခံ ၍ ထို အတွက် ပင် ဤ လောက သို့ ကြွလာ ၏ ။ သမ္မာတရား နှင့် စပ်ဆိုင် သော သူ တိုင်း ငါ့ အသံ ကို နားထောင် ၏ ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[38] ပိလတ်မင်းက “သမ္မာတရားဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း”ဟု ဆိုပြီးလျှင် ဂျူးလူမျိုးတို့ရှိရာသို့ တစ်ဖန်ထွက်သွား၍ “ထိုသူ၌ မည်သည့်ပြစ်မှုကိုမျှ ငါမတွေ့။
[39] သို့ရာတွင် ပသခါပွဲတော်၌ လူတစ်ဦးကို သင်တို့အတွက် ငါလွှတ်ပေးရမည့်ထုံးစံရှိသည် ဖြစ်၍ ဂျူးလူမျိုးတို့၏ဘုရင်ကို သင်တို့အတွက် လွှတ်ပေးစေလိုသလော”ဟု သူတို့အားမေးလေ၏။
[40] ထိုအခါ သူတို့က “သူ့ကိုမလွှတ်ဘဲ ဗာရဗ္ဗကိုလွှတ်ပေးပါ”ဟု ပြန်၍အော်ဟစ်လျှောက်ထားကြ၏။ ဗာရဗ္ဗကား ဓားပြဖြစ်၏။