[1] ပသခါပွဲတော်မတိုင်မီ ခြောက်ရက်အလိုတွင် ယေရှုသည် ဗေသနိရွာသို့ကြွတော်မူ၏။ ထိုရွာသည် သေသောသူတို့ထဲမှ ယေရှုထမြောက်စေခဲ့သော လာဇရု နေထိုင်ရာအရပ်ဖြစ်၏။
[2] လူတို့သည် ထိုအရပ်၌ ကိုယ်တော်အတွက် ညစာကိုပြင်ဆင်ကြပြီး မာသသည် ဧည့်ဝတ်ပြုနေ၏။ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ စားပွဲ၌ထိုင် နေသူများထဲတွင် လာဇရုလည်းပါ၏။
[3] ထိုအခါ မာရိသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော နာဒုဆီမွှေးအစစ်နှစ်ဆယ်သား ကိုယူ၍ ယေရှု၏ခြေတော်ကိုလိမ်းပြီးလျှင် မိမိဆံပင်နှင့် ခြေတော်ကိုသုတ်လေ၏။ ထိုဆီမွှေး၏ရနံ့သည်လည်း တစ်အိမ်လုံးပျံ့နှံ့သွား၏။
[4] သို့သော် တပည့်တော်တို့ထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံတော့မည့်သူ ယုဒဣရှကာရုတ်က
[5] “အဘယ်ကြောင့် ဤဆီမွှေးကို ဒေနာရိ သုံးရာနှင့်ရောင်း၍ ဆင်းရဲသားတို့အား မပေးကမ်းခဲ့သနည်း”ဟု ဆို၏။
[6] ထိုသို့ဆိုခြင်းမှာ သူသည် ဆင်းရဲသားတို့၏အကျိုးကို ထောက်ထားငဲ့ညှာ၍မဟုတ်ဘဲ မိမိသည် သူခိုးဖြစ်ပြီး ငွေအိတ်ကိုထိန်းသိမ်းရင်း ထည့်ဝင်ငွေကို နှိုက်ယူလေ့ရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။
[7] ထို့ကြောင့် ယေရှုက“ ငါ့ ကို သင်္ဂြိုဟ် မည့် နေ့ အတွက် သူ သည် ဤ ဆီမွှေး ကို သိမ်း ထား ခဲ့ သည် ဖြစ်၍ သူ ပြု လို ရာ ပြု ပါစေ ။
[8] အကြောင်းမူကား ဆင်းရဲသား တို့ သည် သင် တို့ တွင် အစဉ် ရှိ ကြ ၏ ။ ငါ မူကား သင် တို့ တွင် အစဉ် ရှိ သည် မ ဟုတ် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[9] များစွာသောဂျူးလူမျိုးအစုအဝေးသည် ထိုအရပ်၌ ယေရှုရှိတော်မူကြောင်းကို ကြားသိသဖြင့် ယေရှုကြောင့်သာမဟုတ်ဘဲ သေသောသူတို့ထဲမှ ကိုယ်တော်ထမြောက်စေတော်မူသော လာဇရုကိုလည်းတွေ့မြင်ရရန် ရောက်လာကြ၏။
[10] ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲတို့သည် လာဇရုကိုလည်းသတ်ရန် တိုင်ပင်ကြံစည်ကြ၏။
[11] အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် များစွာသောဂျူးလူမျိုးတို့သည် လာဇရုကြောင့် သူတို့ကိုစွန့်ခွာ၍ ယေရှုကိုယုံကြည်ကြသောကြောင့်ဖြစ်၏။
[12] နောက်တစ်နေ့တွင် ပွဲတော်သို့ရောက်လာသည့် များစွာသောလူထုပရိသတ်တို့သည် ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ ယေရှုကြွလာတော်မူမည်ဟုကြားသိသဖြင့်
[13] စွန်ပလွံခက်များကိုကိုင်ဆောင်လျက် ကိုယ်တော်ကိုကြိုဆိုရန် ထွက်သွားကြ၍ “ဟောရှဏ္ဏ၊ ထာဝရဘုရား၏နာမတော်အားဖြင့် ကြွလာတော်မူသောအရှင်၊ အစ္စရေးဘုရင်သည်မင်္ဂလာရှိ စေ သတည်း ”ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။
[14] ယေရှုသည် မြည်းငယ်ကိုတွေ့၍ စီးတော်မူ၏။
[15] ဤသည်ကား “ဇိအုန်သမီး၊ မကြောက်နှင့်။ ကြည့်ရှုလော့။ သင်၏ရှင်ဘုရင်သည် မြည်းကလေးကိုစီး၍ ကြွလာတော်မူ၏” ဟု ရေးထားသည့်အတိုင်းဖြစ်၏။
[16] ဤအရာများကို တပည့်တော်တို့သည် အစက နားမလည်ခဲ့ကြ။ သို့သော် ယေရှုဘုန်းတော်ထင်ရှားခြင်းရှိတော်မူသောအခါမှသာ ဤအရာများသည် ကိုယ်တော်ကိုရည်ညွှန်း၍ ရေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လူတို့သည် ကိုယ်တော်အပေါ် ထိုအတိုင်းပြုခဲ့ကြောင်းကို ပြန်လည်သတိရကြ၏။
[17] ယေရှုသည် လာဇရုကို သင်္ချိုင်းဂူမှခေါ်ထုတ်၍ သေသောသူတို့ထဲမှ ထမြောက်စေတော်မူစဉ်က ကိုယ်တော်နှင့်အတူရှိခဲ့သော လူထုပရိသတ်တို့သည် ထိုအကြောင်းကို သက်သေခံကြ၏။
[18] လူထုပရိသတ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကိုဆီးကြိုကြခြင်းမှာ ဤသို့သောနိမိတ်လက္ခဏာကို ကိုယ်တော်ပြုတော်မူကြောင်း ကြားသိခဲ့ကြသောကြောင့်လည်းဖြစ်၏။
[19] ထို့ကြောင့် ဖာရိရှဲတို့က “တွေ့သလော။ သင်တို့လုပ်ရပ်တစ်ခုမျှအကျိုးမရှိ။ ကြည့်ပါ။ တစ်ကမ္ဘာလုံး သူ့နောက်သို့လိုက်သွားကြပြီ”ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကြ၏။
[20] ပွဲတော်တွင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် တက်လာကြသောသူတို့ထဲ၌ ဂရိလူမျိုးအချို့ပါ၏။
[21] သူတို့သည် ဂါလိလဲနယ်၊ ဗက်ဇဲဒမြို့သား ဖိလိပ္ပုထံချဉ်းကပ်၍ “ဆရာ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုကိုတွေ့မြင်လိုပါသည်”ဟု တောင်းဆိုကြ၏။
[22] ဖိလိပ္ပုသည်သွား၍ အန္ဒြေကိုပြောပြပြီးလျှင် အန္ဒြေနှင့်ဖိလိပ္ပုတို့သည်လာ၍ ယေရှုထံလျှောက်ထားကြ၏။
[23] ထိုအခါ ယေရှုက“ လူ့သား ကို ဘုန်း တော် ထင်ရှား စေ မည့် အချိန် ရောက်လာ ပြီ ။
[24] သင် တို့ အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ ဂျုံ စေ့ တစ် စေ့ သည် မြေ ၌ ကျ ၍ မ ပျက်စီး လျှင် တစ်စေ့တည်း ရှိ နေ ၏ ။ ပျက်စီး လျှင် မူကား များစွာ သော အသီး ကို ဖြစ်ထွန်း စေ တတ် ၏ ။
[25] မိမိ အသက် ကို တွယ်တာ သော သူ သည် အသက် ဆုံးရှုံး လိမ့်မည် ။ ဤ လောက ၌ မိမိ အသက် ကို မုန်း သော သူ မူကား ထို အသက် ကို ထာဝရ အသက် အတွက် စောင့်ရှောက် လိမ့်မည် ။
[26] မည်သူမဆို ငါ ၏ အမှု ကို ဆောင်ရွက် မည် ဆို လျှင် ထို သူ သည် ငါ့ နောက် သို့ လိုက် ရ မည် ။ ထိုအခါ ငါ ရှိ ရာ အရပ် ၌ ငါ ၏ အမှုဆောင် လည်း ရှိ လိမ့်မည် ။ မည်သူမဆို ငါ ၏ အမှု ကို ဆောင်ရွက် မည် ဆို လျှင် ထို သူ ကို ခမည်းတော် သည် ချီးမြှောက် တော်မူ လိမ့်မည် ။
[27] ယခု ငါ့ စိတ် ပူပန် လျက် ရှိ ၏ ။ ငါ မည်သို့ လျှောက် ရ ပါ မည်နည်း ။ ‘ အို အဖ ၊ ဤ အချိန် နာရီ မှ အကျွန်ုပ် ကို ကယ်တင် တော်မူ ပါ ’ ဟူ၍ လျှောက် ရ ပါ မည် လော ။ သို့ရာတွင် ငါ သည် ဤ အတွက် ကြောင့် ယခု အချိန် နာရီ သို့ ရောက်လာ ခဲ့ ၏ ။
[28] ‘ အို အဖ ၊ ကိုယ်တော် ၏ နာမ တော် အား ဘုန်း တော် ထင်ရှား စေ တော်မူ ပါ ’ ” ဟု မြွက်ဆိုတော်မူ၏။ ထိုအခါ “ငါသည် ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေခဲ့ပြီ။ နောက်တစ်ဖန်လည်း ထင်ရှားစေဦးမည်”ဟု ကောင်းကင်မှအသံတော်လာ၏။
[29] အနီးနား၌ရပ်နေ၍ ထိုအသံကိုကြားကြသော လူထုပရိသတ်တို့က “မိုးချုန်းသည်”ဟု ဆိုကြ၏။ အခြားသောသူတို့ကမူ “ကောင်းကင်တမန်က သူ့ကိုမြွက်ဆိုသည်”ဟု ဆိုကြ၏။
[30] ယေရှုကလည်း“ ဤ အသံ တော် သည် ငါ့ အတွက် မ ဟုတ် ဘဲ သင် တို့ အတွက် လာ ၏ ။
[31] ယခု သည် ဤ လောက ၏ တရား စီရင် ခြင်း ကာလ ဖြစ် ၏ ။ ဤ လောက ကို အုပ်ချုပ် သူ သည် ယခု နှင်ထုတ် ခြင်း ခံရ မည် ။
[32] ငါ သည် လည်း မြေ မှ မြှောက် ထား ခြင်း ခံရ သောအခါ လူ ခပ်သိမ်း တို့ ကို ငါ့ ထံသို့ ဆွဲငင် မည် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[33] ဤသို့မိန့်တော်မူခြင်းမှာ မိမိသည်မည်သို့သောသေခြင်းမျိုးဖြင့် အသေခံရမည်ကို အရိပ်အမြွက်မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်၏။
[34] ထိုအခါ လူထုပရိသတ်က “ခရစ်တော်သည် ကာလအစဉ်အဆက်တည်တော်မူ၏ ဟု ပညတ်တရားကျမ်းအားဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့ကြားသိထားသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ‘လူ့သားသည် မြှောက်ထားခြင်းခံရမည်’ဟု ဆိုသနည်း။ ဤလူ့သားဆိုသူမှာ မည်သူနည်း”ဟု မေးမြန်းကြ၏။
[35] ယေရှုကလည်း“ အလင်း သည် သင် တို့ တွင် နောက်ထပ် ခဏ ရှိ ဦး မည် ။ သင် တို့ အား မှောင်မိုက် မ လွှမ်းမိုး စေရန် အလင်း ရှိ ခိုက် သွားလာ ကြ လော့ ။ မှောင်မိုက် ၌ သွားလာ သော သူ သည် မိမိ မည်သည့် အရပ် သို့ သွား သည် ကို မ သိ ။
[36] သင် တို့ သည် အလင်း ၏ သား များ ဖြစ် ကြ ရန် သင် တို့ တွင် အလင်း ရှိ ခိုက် အလင်း ကို ယုံကြည် ကြ လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယေရှုသည် ဤအရာများကို ဟောပြောတော်မူပြီးနောက် ထွက်သွား၍ သူတို့ကို တိမ်းရှောင်လျက်နေတော်မူ၏။
[37] ယေရှုသည် ဤမျှလောက်များပြားသော နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို သူတို့ရှေ့မှောက်၌ ပြုတော်မူသော်လည်း သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုမယုံကြည်ကြပေ။
[38] ဤသည်ကား “အို ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်တို့၏သတင်းစကားကို မည်သူယုံကြည်ပါသနည်း။ ထာဝရဘုရား၏လက်ရုံးတော်သည် မည်သူ့ထံ ဖော်ပြခြင်းခံရပါသနည်း” ဟု ပရောဖက်ဟေရှာယဟောပြောထားသောစကား ပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်မည့်အကြောင်းတည်း။
[39] သူတို့မယုံကြည်နိုင်သည့်အကြောင်းမှာ ဟေရှာယက
[40] “သူတို့သည် မျက်စိဖြင့်မြင်၍ စိတ်နှလုံးဖြင့်နားလည်ကာ ပြောင်းလဲကြသဖြင့် သူတို့ကိုကျန်းမာစေရမည့်အဖြစ်မျိုးမရှိစေရန် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏မျက်စိကို ကွယ်စေတော်မူ၍ သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို မာကျောစေတော်မူ၏” ဟု ထပ်မံ၍ ဟောပြောခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်၏။
[41] ဟေရှာယသည် ယေရှု၏ဘုန်းအသရေတော်ကိုမြင်ရသောကြောင့် ဤသို့ပြောဆိုပြီး ကိုယ်တော်၏အကြောင်းကို ဟောပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
[42] မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကြီးအကဲတို့တွင်လည်း ကိုယ်တော်ကိုယုံကြည်သောသူများစွာရှိကြ၏။ သို့သော် သူတို့သည် ဝတ်ပြုစည်းဝေးကျောင်း မှ ထုတ်ပယ်ခြင်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဖာရိရှဲတို့ကြောင့် ဖွင့်မပြောဘဲနေကြ၏။
[43] အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ဘုရားသခင်ပေးသောဘုန်းအသရေထက် လူတို့ပေးသောဘုန်းအသရေကို ပို၍နှစ်သက်ကြ၏။
[44] တစ်ဖန် ယေရှုက“ ငါ့ ကို ယုံကြည် သော သူ သည် ငါ့ ကို ယုံကြည် သည် မ ဟုတ် ဘဲ ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော အရှင် ကို ယုံကြည် ၏ ။
[45] ငါ့ ကို မြင် သော သူ သည် လည်း ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော အရှင် ကို မြင် ၏ ။
[46] ငါ့ ကို ယုံကြည် သော သူ တိုင်း မှောင်မိုက် ထဲ၌ မ နေ ရ စေရန် ငါ သည် အလင်း အဖြစ် ဤ လောက သို့ ကြွလာ ပြီ ။
[47] တစ်စုံတစ်ယောက် သည် ငါ့ စကား တို့ ကို ကြား လျက် မ စောင့်ထိန်း လျှင် လည်း ငါ သည် ထို သူ ကို ပြစ်ဒဏ် မ စီရင် ။ အကြောင်းမူကား ဤ လောက ကို ပြစ်ဒဏ် စီရင် ရန် ငါ လာ သည် မ ဟုတ် ။ ဤ လောက ကို ကယ်တင် ရန် ငါ လာ ၏ ။
[48] ငါ့ ကို ငြင်းပယ် ၍ ငါ့ စကား တို့ ကို လက် မ ခံ သော သူ အား ပြစ်ဒဏ် စီရင် သော သူ ရှိ ၏ ။ ငါ ဟောပြော ခဲ့ သည့် တရား စကား က ပင် နောက်ဆုံး သော နေ့ ၌ ထို သူ ကို ပြစ်ဒဏ် စီရင် လိမ့်မည် ။
[49] အကြောင်းမူကား ငါ သည် ကိုယ့် ဆန္ဒ အလျောက် ဟောပြော သည် မ ဟုတ် ဘဲ ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော ခမည်းတော် ကိုယ်တိုင် ငါ မည်သို့ မြွက်ဆို ၍ မည်သို့ ဟောပြော ရ မည် ကို ငါ့ အား အမိန့် ပေး တော်မူ ၏ ။
[50] ခမည်းတော် ၏ အမိန့် တော် သည် ထာဝရ အသက် ဖြစ် ကြောင်း ကို ငါ သိ ၏ ။ ထို့ကြောင့် ငါ ဟောပြော သော အရာ တို့ ကို ခမည်းတော် က ငါ့ အား မိန့် တော်မူ သည့် အတိုင်း ငါ ဟောပြော ၏ ” ဟု ကြွေးကြော်တော်မူ၏။