[1] ပသခါပွဲတော်မတိုင်မီ၌ ယေရှုသည် ဤလောကမှထွက်ခွာပြီး ခမည်းတော်ထံသို့သွားရမည့် မိမိအချိန်ရောက်လာသည်ကို သိတော်မူ၍ ဤလောက၌ရှိသော မိမိလူတို့ကိုချစ်တော်မူလျက် အဆုံးတိုင်အောင်ချစ်တော်မူ၏။
[2] ညစာကိုစားကြစဉ် မာရ်နတ်သည် ရှိမုန်၏သား ယုဒဣရှကာရုတ်၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံရန် အကြံသွင်းပေးနှင့်ပြီဖြစ်၏။
[3] ယေရှုသည် အရာခပ်သိမ်းတို့ကို မိမိလက်သို့ ခမည်းတော်ပေးအပ်တော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိသည် ဘုရားသခင်ထံမှကြွလာပြီး ဘုရားသခင်ထံသို့ပြန်သွားတော့မည်ကိုလည်းကောင်း သိတော်မူသဖြင့်
[4] ညစာစားပွဲမှထ၍ ဝတ်ရုံတော်ကိုချွတ်ပြီးလျှင် ပဝါကိုယူလျက် မိမိခါး၌စည်းတော်မူ၏။
[5] ထို့နောက် ဇလုံ၌ရေထည့်၍ တပည့်တော်တို့၏ခြေကိုဆေးပြီးမှ ခါး၌စည်းထားသောပဝါဖြင့် သုတ်တော်မူ၏။
[6] ဤသို့ဖြင့် ရှိမုန်ပေတရုထံရောက်တော်မူသောအခါ ပေတရုက “သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ခြေကို ဆေးတော်မူမည်လော”ဟု လျှောက်လေ၏။
[7] ယေရှုကလည်း“ သင် သည် ငါ ပြု နေ သော အရာ ကို ယခု နား မ လည် သော်လည်း နောင် အခါ သဘောပေါက် လိမ့်မည် ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူလျှင်
[8] ပေတရုက “အကျွန်ုပ်၏ခြေကို လုံးဝဆေးတော်မမူပါနှင့်”ဟု လျှောက်လေ၏။ ယေရှုကလည်း“ သင့် ကို ငါ မ ဆေး ရ လျှင် သင် သည် ငါ နှင့် မ သက်ဆိုင် ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[9] ထိုအခါ ရှိမုန်ပေတရုက “သခင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏ခြေကိုသာမဟုတ်ဘဲ လက်နှင့်ဦးခေါင်းတို့ကိုပါ ဆေးတော်မူပါ”ဟု လျှောက်လေ၏။
[10] ယေရှုကလည်း“ ရေချိုး ပြီး သော သူ သည် တစ်ကိုယ်လုံး စင်ကြယ် သည် ဖြစ် ၍ ခြေ မှလွဲ၍ ဆေး ရန် မ လို ။ သင် တို့ သည် စင်ကြယ် ကြ ၏ ။ သို့သော် သင် တို့ အားလုံး မ ဟုတ် ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[11] ကိုယ်တော်သည် မိမိကို မည်သူအပ်နှံမည်ကိုသိတော်မူသောကြောင့်“ သင် တို့ အားလုံး စင်ကြယ် သည် မ ဟုတ် ” ဟု မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်၏။
[12] ထိုသို့ သူတို့၏ခြေကိုဆေးပြီးသောအခါ ကိုယ်တော်သည် ဝတ်ရုံတော်ကိုပြန်ဝတ်၍ တစ်ဖန်ထိုင် တော်မူပြီးလျှင် တပည့်တော်တို့အားမြွက်ဆိုတော်မူသည်မှာ“ သင် တို့ ၌ ငါ ပြု ခဲ့ သော အရာ ကို နားလည် ကြ သလော ။
[13] သင် တို့ သည် ငါ့ ကို ဆရာ ဟူ၍ လည်းကောင်း ၊ သခင် ဘုရား ဟူ၍ လည်းကောင်း ခေါ် ကြ ၏ ။ ငါ သည် ထို အတိုင်း ဖြစ် သောကြောင့် သင် တို့ ထိုသို့ ခေါ် ကြ သည် မှာ လျောက်ပတ် ပေ ၏ ။
[14] ထို့ကြောင့် သခင် ဘုရား လည်း ဖြစ်၍ ဆရာ လည်း ဖြစ် သော ငါ သည် သင် တို့ ၏ ခြေ ကို ဆေး လျှင် သင် တို့ သည် လည်း အချင်းချင်း တို့ ၏ ခြေ ကို ဆေး ကြ ရ မည် ။
[15] သင် တို့ ၌ ငါ ပြု သကဲ့သို့ သင် တို့ သည် လည်း ပြု ကြ ရန် စံနမူနာ ကို ငါ ပြ ခဲ့ ၏ ။
[16] သင် တို့ အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ ကျွန် သည် သူ့ သခင် ထက် ကြီးမြတ် သည် မ ဟုတ် ။ စေတမန် သည် လည်း သူ့ ကို စေလွှတ် သော သူ ထက် ကြီးမြတ် သည် မ ဟုတ် ။
[17] ဤ အရာ များ ကို သင် တို့ သိမှတ် ၍ ထို အတိုင်း ကျင့်သုံး လျှင် သင် တို့ သည် မင်္ဂလာရှိ ကြ ၏ ။
[18] သင် တို့ အားလုံး ကို ငါ ရည်ညွှန်း ပြောဆို သည် မ ဟုတ် ။ ငါ ရွေးကောက် သော သူ တို့ ကို ငါ သိ ၏ ။ သို့သော် ‘ ငါ့ မုန့် ကို စား သော သူ သည် ငါ့ ကို ဖနောင့် နှင့် ပေါက် လေ ၏ ’ ဟူသော ကျမ်းချက် သည် ပြည့်စုံ ရ မည် ။
[19] ထို အခြင်းအရာ ဖြစ်ပျက် လာ သောအခါ ငါ သည် ထို အရှင် ဖြစ် ကြောင်း သင် တို့ ယုံကြည် ကြ ရန် ထို အခြင်းအရာ မ ဖြစ်ပျက် မီ ယခု က ပင် သင် တို့ အား ငါ ပြော နှင့် ပြီ ။
[20] သင် တို့ အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ ငါ စေလွှတ် သော သူ ကို လက်ခံ သော သူ သည် ငါ့ ကို လက်ခံ ၏ ။ ငါ့ ကို လက်ခံ သော သူ သည် လည်း ငါ့ ကို စေလွှတ် တော်မူ သော အရှင် ကို လက်ခံ ၏ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[21] ယေရှုသည် ဤအကြောင်းအရာများကို မိန့်တော်မူပြီးသောအခါ စိတ်တော်ပူပန်လျက်“ သင် တို့ အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ သင် တို့ အထဲမှ တစ် ယောက် သည် ငါ့ ကို အပ်နှံ လိမ့်မည် ” ဟု သက်သေခံလျက် မိန့်တော်မူ၏။
[22] တပည့်တော်တို့သည် မည်သူ့ကိုရည်ညွှန်း၍ မိန့်တော်မူသည်ကို တွေးမရဖြစ်သဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြည့်နေကြ၏။
[23] တပည့်တော်တို့ထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည့် ယေရှုချစ်တော်မူသောသူသည် ကိုယ်တော်၏ရင်ခွင်တော်နားမှာ ထိုင်လျက်နေသဖြင့်
[24] မည်သူ့ကိုရည်ညွှန်း၍ မိန့်တော်မူသည်ကိုမေးရန် ရှိမုန်ပေတရုက ထိုတပည့်တော်အား အချက်ပြလေ၏။
[25] သို့ဖြစ်၍ ထိုတပည့်တော်သည် သူ့နေရာမှ ယေရှု၏ရင်ခွင်တော်သို့ ချဉ်းကပ်လျက် “သခင်ဘုရား၊ ထိုသူသည် မည်သူနည်း”ဟု မေးလျှောက်လေ၏။
[26] ယေရှုကလည်း“ ထို သူ ကား မုန့် တစ် ဖဲ့ ကို ငါ နှစ် ၍ ပေး သော သူ ဖြစ် ၏ ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူပြီးလျှင် မုန့်တစ်ဖဲ့ကိုနှစ်ပြီးမှ ၎င်းကိုယူ၍ ရှိမုန်၏သား ယုဒဣရှကာရုတ်အား ပေးတော်မူ၏။
[27] ထိုမုန့်တစ်ဖဲ့ကိုခံယူပြီးသောအခါ စာတန်သည် သူ့အထဲသို့ဝင်လေ၏။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ယုဒအား“ သင် ပြု နေ သည့် အမှု ကို အမြန် ပြု လော့ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
[28] သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ယုဒအား အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့မိန့်တော်မူသည်ကို စားပွဲ၌ထိုင်နေသောသူတို့တွင် မည်သူမျှမသိကြပေ။
[29] အချို့တို့က ယုဒသည် ငွေအိတ်ကိုကိုင်ရသည်ဖြစ်၍ ယေရှုက ပွဲတော်အတွက်လိုအပ်သောအရာများကို ဝယ်ယူလော့၊ သို့မဟုတ် ဆင်းရဲသားတို့အား တစ်စုံတစ်ခုပေးသင့်သည်ဟူ၍ သူ့ကိုမိန့်တော်မူသည်ဟု ထင်မှတ်ကြ၏။
[30] ယုဒသည် မုန့်တစ်ဖဲ့ကိုခံယူပြီးလျှင် ချက်ချင်းထွက်သွားလေ၏။ ထိုအချိန်ကား ညအချိန်ဖြစ်၏။
[31] ယုဒထွက်သွားပြီးနောက် ယေရှုက“ ယခု အခါ လူ့သား ကို ဘုန်း တော် ထင်ရှား စေ တော်မူ ပြီ ။ ဘုရားသခင် သည် လည်း လူ့သား အားဖြင့် ဘုန်း တော် ထင်ရှား တော်မူ ပြီ ။
[32] ဘုရားသခင် သည် လူ့သား အားဖြင့် ဘုန်း တော် ထင်ရှား တော်မူ လျှင် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော် တိုင် အားဖြင့် လည်း လူ့သား ကို ဘုန်း တော် ထင်ရှား စေ တော်မူ ၍ ထို ဘုန်း တော် ကို ချက်ချင်း ထင်ရှား စေ တော်မူ လိမ့်မည် ။
[33] ချစ် သား တို့ ၊ ငါ သည် သင် တို့ နှင့်အတူ ခဏတာ မျှသာ နေ ရ တော့မည် ။ သင် တို့ သည် ငါ့ ကို ရှာ ကြ လိမ့်မည် ။ သို့ရာတွင် ‘ ငါ သွား ရာ အရပ် သို့ သင် တို့ မ လာ နိုင် ကြ ’ ဟု ဂျူး လူမျိုး တို့ အား ငါ ပြော သကဲ့သို့ ယခု သင် တို့ ကို လည်း ငါ ပြော ၏ ။
[34] သင် တို့ အချင်းချင်း ချစ် ကြ လော့ ။ သင် တို့ ကို ငါ ချစ် သည့် နည်းတူ သင် တို့ သည် လည်း အချင်းချင်း ချစ် ကြ လော့ ဟူသော ပညတ် ချက် အသစ် ကို သင် တို့ အား ငါ ပေး ၏ ။
[35] သင် တို့ အချင်းချင်း ကြား၌ ချစ် ခြင်း မေတ္တာ ရှိ လျှင် ထို ချစ် ခြင်း မေတ္တာ ကို ထောက်၍ သင် တို့ သည် ငါ့ တပည့် များ ဖြစ် ကြောင်း ကို လူ အပေါင်း တို့ သိ ကြ လိမ့်မည် ” ဟုမိန့်တော်မူ၏။
[36] ရှိမုန်ပေတရုက “သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်မည်သည့်အရပ်သို့ ကြွတော်မူမည်နည်း”ဟု မေးလျှောက်လျှင် ယေရှုက“ ငါ သွား ရာ အရပ် သို့ သင် သည် ယခု မ လိုက် နိုင် ။ သို့သော် နောင် အခါ တွင် လိုက် ရ လိမ့်မည် ” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
[37] ပေတရုကလည်း “သခင်ဘုရား၊ အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော့်နောက်သို့ ယခုမလိုက်နိုင်ရသနည်း။ ကိုယ်တော်အတွက် အကျွန်ုပ်၏အသက်ကိုစွန့်ပါမည်”ဟု လျှောက်လေ၏။
[38] ယေရှုက“ ငါ့ အတွက် သင် ၏ အသက် ကို စွန့် မည် လော ။ သင့် အား ငါ အမှန်အကန် ဆို မည် ။ ကြက် မ တွန် မီ သင် သည် ငါ့ ကို သုံး ကြိမ် တိုင်တိုင် ငြင်းပယ် လိမ့်မည် ။