[1] Dixitque Balaam ad Balac: " Aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos eiusdemque numeri arietes ".
[2] Cumque fecisset iuxta sermonem Balaam, imposuerunt vitulum et arietem super aram.
[3] Dixitque Balaam ad Balac: " Sta paulisper iuxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus; et, quodcumque imperaverit, loquar tibi ". Cumque abiisset in collem nudum,
[4] occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam: " Septem, inquit, aras erexi et imposui vitulum et arietem desuper ".
[5] Dominus autem posuit verbum in ore eius et ait: " Revertere ad Balac et haec loqueris ".
[6] Reversus invenit stantem Balac iuxta holocaustum suum et omnes principes Moabitarum;
[7] assumptaque parabola sua, dixit: " De Aram adduxit me Balac, rex Moabitarum de montibus orientis: "Veni, inquit, et maledic pro me Iacob; propera et detestare Israel!".
[8] Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus? Qua ratione detester, quem Dominus non detestatur?
[9] De summis silicibus video eum et de collibus considero illum: populus solus habitabit et inter gentes non reputabitur.
[10] Et quis dinumerare possit pulverem Iacob et quis numeravit arenam Israel? Moriatur anima mea morte iustorum, et fiant novissima mea horum similia ".
[11] Dixitque Balac ad Balaam: " Quid est hoc, quod agis? Ut malediceres inimicis meis, vocavi te, et tu e contrario benedicis eis! ".
[12] Cui ille respondit: " Num aliud possum loqui, nisi quod iusserit Dominus? ".
[13] Dixit ergo Balac: " Veni mecum in alterum locum, unde partem Israel videas et totum videre non possis; inde maledicito ei ".
[14] Cumque duxisset eum in campum speculatorum super verticem montis Phasga, aedificavit septem aras imposuitque supra vitulum atque arietem.
[15] Et dixit Balaam ad Balac: " Sta hic iuxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam ".
[16] Cui cum Dominus occurrisset posuissetque verbum in ore eius, ait: " Revertere ad Balac et haec loqueris ei ".
[17] Reversus invenit eum stantem iuxta holocaustum suum et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac: " Quid, inquit, locutus est Dominus? ".
[18] At ille, assumpta parabola sua, ait: " Surge, Balac, et ausculta; audi, fili Sephor.
[19] Non est Deus quasi homo, ut mentiatur, nec ut filius hominis, ut mutetur. Numquid dixit et non faciet? Locutus est et non implebit?
[20] Ad benedicendum adductus sum, benedictionem prohibere non valeo.
[21] Non conspicitur malum in Iacob, nec videtur calamitas in Israel. Dominus Deus eius cum eo est, et clangor regis in illo.
[22] Deus eduxit illum de Aegypto, sicut cornua bubali est ei.
[23] Non est augurium in Iacob, nec divinatio in Israel. Temporibus suis dicetur Iacob et Israeli quid operatus sit Deus.
[24] Ecce populus ut leaena consurget, et quasi leo erigetur; non accubabit, donec devoret praedam et occisorum sanguinem bibat ".
[25] Dixitque Balac ad Balaam: " Nec maledicas ei, nec benedicas! ".
[26] Et ille ait: " Nonne dixi tibi quod, quidquid mihi Dominus imperaret, hoc facerem? ".
[27] Et ait Balac ad eum: " Veni, et ducam te ad alîum locum, si forte placeat Deo, ut inde maledicas ei ".
[28] Cumque duxisset eum super verticem montis Phegor, qui respicit solitudinem,
[29] dixit ei Balaam: " Aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos eiusdemque numeri arietes ".
[30] Fecit Balac, ut Balaam dixerat, imposuitque vitulos et arietes per singulas aras.