[1] Әміршімен дастарқандас болған уақытыңда Алдыңда кім отырғанын есіңде ұста.
[2] Қомағай да ашқарақ болып жүрме, Тамағыңа пышақ тақағандай тәбетіңді бөге.
[3] Әміршінің дәмді тағамдарына болма құмар, Мүмкін, ол қу ниетпен ұсынған шығар.
[4] Бай боламын деп өзіңді зорықтырма, Даналық бар сондай ойдан бас тартқанда.
[5] Байлыққа көзіңді салсаң, ол қанат бітіп Аспанға ұшқан бүркіттей лезде болар ғайып.
[6] Сараңның асын ішпе, Дәмді тағамдарын көксеме.
[7] Ол қара басының ғана қамын ойлайды, «Ішіп-же» деп сені қолпаштайды, Бірақ онысын шын жүректен айтпайды.
[8] Аз-кем жеген асыңды кейін құсып тастарсың, Зая кетер инабатты айтқандарың.
[9] Ақымаққа бекер айтпа сөздеріңді, Ол менсінбейді ғой берген кеңесіңді.
[10] Ежелгі межені жасырын жылжытпа, Жетімнің жеріне қолыңды сұқпа!
[11] Өйткені оны Қорғаушы қуатты, Мүддесін қорғап саған қарсы тұрады.
[12] Санаңды тәлімге бұр, Құлағыңды нақылға түр.
[13] Баланы тәрбиесіз, бетімен жіберме, Жөнімен жазаласаң ол өлмейді де,
[14] Шектеу қойып, оны жөнге салсаң, Ажалдан жанын аман сақтарсың.
[15] Балам, егер шынымен дана болсаң, Жүрегім қатты шаттанады бұған,
[16] Ақиқат сөздер ғана шықса аузыңнан, Қуанышым қойныма сыймайды соған.
[17] Күнәкарларды ешқашан күндеме, Тәңір Иені әр күні шын қастерле!
[18] Сонда болар жарқын келешегің, Әрі үзілмес сенің күдерің.
[19] Ақылды бол, балам, мені тыңда, Жүрегіңді тура жолға бағытта:
[20] Шарап ішіп, етке тоймас Мешкейлерге сен қосылма!
[21] Мешкейлік, маскүнемдік жарлы қылар, Ұйқышылдың киімі тоз-тоз болар.
[22] Тыңда өзіңді дүниеге келтірген әкеңді, Менсінбей жүрме қартайды деп шешеңді.
[23] Шындықты тауып, оны ешқашан сатпа: Ие бол даналық, тағылым мен парасатқа.
[24] Әділдің әкесі қатты қуанады, Дананың шешесі де шаттанады.
[25] Осылай ата-анаң шаттана алсын, Иә, туған анаң әндетіп қуансын!
[26] Балам, жүрегіңді маған бағышта, Риза бол өзіңді жүргізетін жолдарыма!
[27] Себебі азғын әйел — түпсіз шыңыраудай, Түскен адам шыға алмас тар құдықтай.
[28] Бөтен әйел қарақшыдай торуылдап күтер, Опасыз жандардың санын көбейтер.
[29] Кімде пәле, қайғы, жанжал бар? Кімде шағым, қажет емес жара бар? Кімнің көзі көреді бұлыңғыр?
[30] Мұның бәрі шарап ішіп, Ұзақ отыратындарда болар, Ішімдіктерді араластырып, Дәмін тататындарда болар.
[31] Сен шараптың қалай қызарып, Тостағанда құбыла жалтырап, Бірқалыпты жұмсақ жұтылғанына Лайым қызықтап қарайтын болма!
[32] Әйтпесе ол соңында жыландай шағып алар, Денеңе сұр жыландай уын шашар,
[33] Көз алдыңа елестеп бөгде бейнелер, Жүрегіңнен шығар жаман сөздер;
[34] Сонда ұқсарсың теңіздің қақ ортасында Кеме діңгегінің ұшар басында Ұйықтап жатқан сорлы жанға;
[35] Былай дерсің: «Ұрғанда ауырмады ешбір жерім, Итергенде мені түк те сезбедім, Оянғанда тағы да ішімдікті іздеймін».