[1] ტიბერიოს კეისრის მთავრობის მეთხუთმეტე წელს, პონტოელი პილატეს განმგებლობისას იუდეაში, და ჰეროდეს ტეტრარქობისას გალილეაში, მისი ძმის, ფილიპეს, ტეტრარქობისას იტურეასა და ტრახონიტის მხარეში, და ლისანიასის ტეტრარქობისას აბილენეში,
[2] ანას და კაიაფას მღვდელმთავრობის დროს იყო სიტყვა ღვთისა იოანესადმი, ზაქარიას ძისადმი, უდაბნოში.
[3] დადიოდა იგი იორდანეს მთელს არემარეში და ქადაგებდა სინანულის ნათლისღებას ცოდვათა მისატევებლად,
[4] როგორც სწერია ესაია წინასწარმეტყველის სიტყვათა წიგნში: „ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში: განუმზადეთ გზა უფალს, მოასწორეთ მისი ბილიკები.
[5] ყოველი ხევი ამოივსება, ყოველი მთა და ბორცვი დადაბლდება, მრუდე გასწორდება და ოღროჩოღრო გზა გავაკდება.
[6] და ყოველი ხორციელი იხილავს ხსნას ღვთისაგან.“
[7] მოსანათლავად მისულ ხალხს იოანე ეუბნებოდა: „იქედნეთა ნაშობნო, ვინ გაგაფრთხილათ, რომ გაექცეთ მომავალ რისხვას?
[8] მაშ, გამოიღეთ მონანიების ღირსი ნაყოფნი და ნუ მოჰყვებით ერთმანეთში ლაპარაკს: მამად აბრაამი გვყავსო. ვინაიდან, გეუბნებით თქვენ, რომ ღმერთს შეუძლია ამ ქვებიდან აღუდგინოს აბრაამს შვილები.
[9] ცულიც უკვე დევს ხეთა ფესვთან. ყოველ ხეს, რომელიც კეთილ ნაყოფს არ გამოიღებს, ჭრიან და ცეცხლში აგდებენ.“
[10] ეკითხებოდა მას ხალხი და ეუბნებოდა: აბა, რაღა ვქნათო?
[11] მიუგებდა და ეტყოდა მათ: „ვისაც ორი მოსასხამი აქვს, მისცეს უქონელს. ვისაც საზრდო აქვს, ისიც ასე მოიქცეს.“
[12] მოვიდნენ მებაჟენიც მოსანათლავად და უთხრეს მას: „მოძღვარო, რა ვქნათ?“
[13] მან უთხრა მათ: „თქვენთვის დაწესებულის მეტს ნურაფერს მოითხოვთ.“
[14] ჯარისკაცებიც ეკითხებოდნენ: „ჩვენ რაღა ვქნათ?“ უთხრა მათ: „ნურავის შეავიწროვებთ, ცილს ნუ დასწამებთ და თქვენს ჯამაგირს დასჯერდით.“
[15] როცა ხალხი მოლოდინში იყო და ყველა თავის გულში ფიქრობდა იოანეზე, ქრისტე ხომ არ არისო,
[16] მიუგებდა და ეტყოდა ყველას იოანე: „მე წყლით გნათლავთ, მაგრამ მოდის ჩემზე ძლიერი, რომლის სანდლის თასმის გახსნის ღირსიც არა ვარ. ის მოგნათლავთ თქვენ სულიწმიდით და ცეცხლით,
[17] რომლის ხელშია ნიჩაბი, რათა გაწმიდოს თავისი კალო და თავის ბეღელში მოაგროვოს ხორბალი, ბზე კი დაწვას ჩაუქრობელი ცეცხლით.“
[18] კიდევ ბევრ სხვა რამესაც ახარებდა და შეაგონებდა ხალხს.
[19] ხოლო ჰეროდემ, ტეტრარქმა, რომელსაც იგი ამხილებდა მისი ძმის ცოლის ჰეროდიას გამო და ყოველივე იმის გამო, რა ბოროტებაც ჩაედინა,
[20] ყველაფერს ამას ისიც მიუმატა, რომ იოანე საპყრობილეში ჩასვა.
[21] როცა მთელი ხალხი ინათლებოდა და იესოც მოინათლა და ლოცულობდა, გაიხსნა ცა
[22] და გადმოვიდა მასზე სულიწმიდა ხორციელი სახით, როგორც მტრედი, და გაისმა ზეცით ხმა: „შენ ხარ ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მოვიწონე მე.“
[23] თვით იესო, როცა იწყებდა, იქნებოდა ოცდაათი წლისა და, როგორც ფიქრობდნენ, იყო ძე იოსებისა, ყელისა,
[24] მათათისა, ლევისა, მალქისა, იანაისა, იოსებისა,
[25] მათითიასი, ამოცისა, ნახუმისა, ხესლისა, ნაგაისა,
[26] მახათისა, მათითიასი, შიმყისა, იოსებისა, იოდასი,
[27] იოხანანისა, რეშასი, ზერუბაბელისა, შეალთიელისა, ნერისა,
[28] მალქისა, ადისა, კოსამისა, ელმადამისა, ყერისა,
[29] იესოსი, ელეაზარისა, იორიმისა, მათათისა, ლევისა,
[30] სიმონისა, იუდასი, იოსებისა, იონამისა, ელიაკიმისა,
[31] მალეასი, მინასი, მათათასი, ნათანისა, დავითისა,
[32] იესესი, ყობედისა, ბოყაზისა, სალმონისა, ნახშონისა,
[33] ყამინადაბისა, ადმინისა, არნისა, ხეცრონისა, ფერეცისა, იუდასი,
[34] იაკობისა, ისაკისა, აბრაამისა, თერახისა, ნახორისა,
[35] სერუგისა, რეყუსი, ფელეგისა, ყებერისა, შალახისა,
[36] კენანისა, არფაქშადისა, სემისა, ნოესი, ლამექისა,
[37] მეთუშელახისა, ხანოქისა, იერედისა, მაჰალალელისა, კენანისა,
[38] ენოშისა, შეთისა, ადამისა, ღვთისა.