Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:51

[1] Эюп бойле джевап берди:

[2] – Догъру! Керчектен де ойле олгъаныны билем, амма Алланынъ огюнде адам насыл акъланып олур?

[3] Бирев Онен давалашмагъа истесе, бинъ суалининъ бирине биле Онъа джевап берип оламаз.

[4] Онынъ акъылы буюк, кучю сонъсуздыр, Онъа къаршы ким чыкъты да, сагъ къалды?

[5] Кунь эвельден хабер этмейип, О, дагъларны тепретир, гъазабында оларны аст-усть этер.

[6] Дюньяны сарсытыр, темеллерини титретир.

[7] О, кунешке буюрыр, ве кунеш догъмаз, О, йылдызларны къаранлыкънен къаплай.

[8] Янъгъыз О, коклерни ерлештирген ве денъиз далгъаларыны бойсундыргъан.

[9] Джетемен йылдыз уюрини, Орионны, Улькерни, дженюп йылдызларыны О, яраткъан.

[10] О, буюк ишлер ярата, оларнынъ фаркъына бармакъ чареси ёкъ, аджайип шейлерни косьтере, оларнынъ ады-эсабы олмаз.

[11] Мына, янымдан кечсе, Оны корип оламам, кечип кетсе, Оны сезмем.

[12] Эгер О, бир шей алмагъа истесе, Оны кимсе токътатып оламаз, «Недир эткенинъ?» – деп кимсе айтып олмаз.

[13] Алла гъазабыны ятыштырмаз, Рахавнынъ хызметчилерини О, енъер.

[14] Онъа насыл джевап берип олурым? Насыл сёзлернен файдаланайым?

[15] Акълы олсам биле, Онъа джевап бермем, коклердеки Къадымдан тек мерамет истерим.

[16] Оны чагъыргъанда, О манъа джевап берсе де, сесимни эшиткенине инанмаз эдим.

[17] О, боран киби, мени ура, бир шейсиз яраларымны арттыра.

[18] Нефес алмагъа ёл бермей манъа, омюримни дертке толдура.

[19] Эгер бу кучь сынавы олса, О, артыкъ кучьлюдир. Эгер суд олса, Онен оладжакъ давамнынъ кунюни ким бельгилейджек?

[20] Озюмни акълап башласам, агъзым мени къабаатлар, инсафлы олсам биле, О, мени къабаатлы саяр.

[21] Къабаатсызым мен, джанымнен ишим ёкъ, омюримни корьмеге истемейим.

[22] Эписи бир! Шунынъ ичюн дедим ки: «О, инсафлыны да, яман адамны да ёкъ этер».

[23] Апансыздан къамчынен урар, къабаатсызларнынъ азабына кулер.

[24] Дюнья яманларнынъ къолуна берильгендир, О исе къадыларнынъ козюни къапатыр. Эгер Алла буны япмагъан олса, кимдир?

[25] Куньлерим чабик хаберджиден тез чапа, яхшылыкъ корьмезден олар уча.

[26] Къамыштан япылгъан енгиль къайыкълар киби, авына атылгъан къартал киби, кечмектелер.

[27] «Шикяетимни унутайым, гъамлы чырайымны денъиштирип, кулюмсирейим», – десем,

[28] эп бир бутюн дертлеримден къалтырарым, чюнки мени акъламайджагъынъны билем.

[29] Мен къабаатлы чыкъарым, неден бошуна чекишмеге?

[30] Къар сувунен ювунып, эллеримни тер-темиз ювсам биле,

[31] мени кене кирге батырырсынъ, урбаларым биле менден джиренир.

[32] О, мен дайын, бир адам дегильдир, Онъа джевап бермем, Онен берабер судгъа бармам.

[33] Бизни акълы-акъсыз деп къарар чыкъараджакъ, арамызда тураджакъ кимсе ёкъ.

[34] Алла менден озь джеза таягъыны алсын, О, мени къоркъузмакътан вазгечсин.

[35] О заман Ондан къоркъмайып, лаф этерим, чюнки озюмни сербест дуярым.

Эюп — Chapters