[1] Теманлы Элифаз бойле джевап берди:
[2] – Санъа бир шей айтсам, джанынъ агъырмазмы? Айтмасам, ичим дерт толаджакъ!
[3] Сен чокъусына огют бердинъ, рухтан тюшкенлерге таянч эдинъ,
[4] ёлдан урулгъанларгъа сёзлеринъ такъат берди, тизи титрегенлерге сен къувет бердинъ.
[5] Лякин беля санъа кельгенде, сен такъаттан тюштинъ, къаза башынъа тюшкенде, сен къоркътынъ.
[6] Алладан къоркъкъанынъ санъа эминлик бермезми, догъру яшагъанынъ санъа ишанч олмазмы?
[7] Тюшюн да бакъ, къабаатсыз адам гъайып олдымы? Догъру адамлар бирде-бир ерде ёкъ этильдими?
[8] Корьгениме коре, кемлик ве яманлыкъ сачкъанлар белялар берекетини джыяр.
[9] Алла уфюрер ве оларны гъайып этер, гъазабы эсер, ве олар ёкъ олур.
[10] Багъыргъан арсланнынъ сеси кесилир, яш арсланларнынъ тишлери къырылыр.
[11] Аш тапамагъаны ичюн арслан олер, балалары тараф-тараф къачар.
[12] Бир сёз гизли манъа келип етти, къулагъым фысылтыны эшитти.
[13] О гедже мен къоркъунчлы тюшни корьдим, о вакъыт къатты юкъу адамларны сарды.
[14] Мен къоркътым ве пек титредим, эписи кемиклерим къалтырады.
[15] Устюмден бир ель кечти, ве тёпе сачларым тикленди.
[16] Кимдир турды, амма не олгъаныны анъламадым, козюм огюнде анълашылмагъан бир шей тура эди. Тынчлыкъ ерни къаплады. Сонъ сесни эшиттим:
[17] – Алланынъ огюнде адам къабаатсыз олурмы? Яратыджысынынъ огюнде инсан темиз ола билирми?
[18] Мына, Алла Озь къулларына ишанмаз, Озь мелеклерини биле хаталарда къабаатлар.
[19] Я адамлар акъкъында не айтмагъа мумкюн? Олар тоз-топракъта тургъан, балчыкътан япылгъан эвлерине ошайлар. Оларны сюмеден къолай эзмеге мумкюн.
[20] Саба сагъ-селямет олып, акъшамгъа олелер. Гъайып олгъанларда да, кимсе фаркъына бармаз.
[21] Олардан къалгъан барлыкъ башкъаларына къысмет ола. Алланынъ истегини анъламайып, олар олип кетелер.