[1] Элиху даа бойле сёзлерни къошты:
[2] – Бираз бекле, санъа бир шей айтаджагъым, Алланынъ Адындан бир къач сёзюм бар.
[3] Лафымны узакътан башлайджагъым, Яратыджыма акъ береджегим.
[4] Керчектен де, сёзлерим ялан дегиль, огюнъде энъ бильгили адам бар.
[5] Мына, Алла буюктир, ве О, кимсени хорламаз. Буюк Алла эр шейни анълай.
[6] О, яман адамларны сагъ къалдырмаз, хорлангъанларгъа адалет косьтерир.
[7] Козьлерини догъру адамлардан айырмаз, оларны юксельтир ве падишалар оларакъ эбедиен тахткъа отуртыр.
[8] Эгер олар зынджырларнен багъланып, бахытсызлыкъ йиплеринде тутулсалар,
[9] оларгъа япкъан ишлерини, акъсыз япкъанларыны ве къопайлыгъыны косьтерир,
[10] беля ёлундан къайтсынлар деп, огютлерине къулакъларыны ачар.
[11] Эгер Оны динълеп, Онъа хызмет этселер, къалгъан куньлери яхшы ве йыллары татлы олурлар.
[12] Амма Оны динълемеселер, къылычтан олерлер, бильгисиз адамлар дайын гъайып олурлар.
[13] Алласыз адамларнынъ юреклери ачувгъа толу, Алла оларны къыйналувнен багълагъанда, Ондан ярдым истемезлер.
[14] Шунынъ ичюн яшлыкъ вакътында олип кетерлер, омюрлери де путхане янында, ороспуларнынъ арасында сонъуна етер.
[15] Амма Алла заваллыларны белядан къуртарыр, сыкъынты вакътында олар Оны эшитир.
[16] Сени де сыкъынтыдан тар олмагъан кениш бир ерге чекип чыкъарыр эди, софранъа къоюлгъан ашларынъ бол-берекетли олур эди.
[17] Сен яман адамларнынъ джезасыны толусынен алдынъ, къарар ве суд башынъа тюшти.
[18] Эгер сенинъ мыскъылларынъ чокълашса, Алланынъ хышымы башынъа тюшер, ве буюк къапар биле сени къуртармаз.
[19] Башынъ белягъа къалмайып, сап-сагълам олгъанынъда, ярдым сорап ялвараджанъмы?
[20] Халкъларны апансыздан къыраджакъ геджени истеме.
[21] Яманлыкъкъа урулмакътан къачын – башынъа сынавлар бошуна тюшюрильмеген.
[22] Алланынъ къудрети не буюк! Онынъ киби оджа бармы?
[23] Ким Онъа не япмагъа айтып олур? Ким Онъа: «Сен акъсызлыкъ эттинъ», – деп олур?
[24] Онынъ ишлерини, адамлар тюркюлеринде йырлагъан ишлерини макътамагъа унутма.
[25] Эписи адамлар оларны корелер, адам оларны узакътан корьмек мумкюн.
[26] Мына, Алла буюк, ве биз Оны бутюнлей анълап оламаймыз, йырларынынъ сайысы эсапланмаз.
[27] О, сув тамчыларыны топлай ве оларны туманда ягъмургъа чевире;
[28] олар булутлардан тамчылап, адамларнынъ устюне боллукънен ягъа.
[29] Булутларнынъ джайгъаныны, Алла булунгъан коклернинъ гудюрдисини ким анълап олур?
[30] Мына, О, оларнынъ устюне Озь ярыгъыны джайрата ве денъизнинъ тюбюни къаранлыкънен къаплай.
[31] Оларнынъ ярдымынен Алла халкъларны суд эте, оларгъа бол-берекет ашны бере.
[32] Йылдырымны къолларында тута, не ерге урмагъа буюра.
[33] Гудюрдилер Онынъ акъкъында хабер берелер, айванлар биле боран якъынлашкъаныны сезелер.