[1] Уц топрагъында Эюп адлы бир адам яшай эди. Къусурсыз, догъру адам олып, о, Алладан къоркъа ве яманлыкътан къача эди.
[2] Онынъ еди огълу ве учь къызы бар эди.
[3] Онынъ даа 7,000 къой-эчкилери, 3,000 девеси, 500 чифт бугъасы, 500 эшеги ве чокътан-чокъ хызметчилери бар эди. Куньдогъушта яшагъанларнынъ арасында шу акъай энъ намлы адам эди.
[4] Огъуллары топлашып, озь эвлеринде невбетнен байрамлар япа эдилер ве учь къызкъардашларыны озьлеринен берабер ашап-ичмеге чагъыра эдилер.
[5] Байрамларынынъ куньлери биткенинен, Эюп эр вакъыт огъулларыны чагъыртып, оларны темизлеп, Алланынъ огюнде азиз эте эди. Саба эрте турып, о, эр бир огълунынъ адындан бутюнлей якъыладжакъ къурбанлар кетире эди, чюнки: «Бельки, огъулларым Алла акъкъында яман сёзлер тюшюнип, гуна къазангъандырлар», – деп тюшюне эди. Эюп эр вакъыт ойле япа эди.
[6] Бир кунь Алланынъ огъуллары РАББИнинъ огюне кельгенде, Шейтан да оларнен берабер кельди.
[7] РАББИ Шейтандан: – Къайдан кельдинъ? – деп сорады. Шейтан: – Ер юзюни доланып кельдим, – деп джевап берди РАББИге.
[8] РАББИ Шейтангъа: – Къулум Эюпны корьдинъми? – деди. – Дюньяда онынъ киби адам ёкъ. Къусурсыз, догъру бир адамдыр. О, Алладан къоркъа ве яманлыкътан къача.
[9] Шейтан РАББИге: – Эюп Алладан къоркъкъанындан файда корьмейми? – деп джевап берди.
[10] – Сен оны, эвини ве бутюн барлыкъ-вариетини эр тарафлама къорчаламайсынъмы? Онынъ япкъан эр шейини Сен багъышладынъ, ве айванлары бутюн ер юзюнде чокълаштылар.
[11] Амма къолунъны узатып, онынъ эр шейине зарар кетирсенъ, о, Сени ачыкъ яманлайджакъ!
[12] О вакъыт РАББИ Шейтангъа: – Яхшы, онынъ бутюн малы-мулькюнен не япмагъа истесенъ, яп, янъгъыз озюне тийме, – деди. Сонъра Шейтан РАББИнинъ огюнден кетти.
[13] Бир кунь Эюпнынъ огъулларынен къызлары буюк агъасынынъ эвинде аш ашап шарап иче эдилер.
[14] Бир хаберджи Эюпкъа келип, бойле деди:
[15] – Биз огюзлернен топракъны сюре эдик, янларымызда эшеклер отлай эди. Бирден шевалылар бизге атылып, айванларынъны тутып алдылар, хызметчилеринъни исе къылычнен ольдюрдилер. Янъгъыз мен къуртулдым ве санъа бу хаберни кетирдим.
[16] О сёзюни битирмезден, башкъа бир хаберджи келип: – Алланынъ атеши коктен тюшип, къой-эчкилернен берабер хызметчилеринъни якъып ташлады. Янъгъыз мен къуртулдым ве санъа бу хаберни кетирдим, – деди.
[17] О сёзюни битирмезден, башкъа бир хаберджи келип: – Къасдийлилер учь тарафтан кельдилер ве девелерге атылып, оларны тутып алдылар, хызметчилеринъни исе къылычнен ольдюрдилер. Янъгъыз мен къуртулдым ве санъа бу хаберни кетирдим, – деди.
[18] О сёзюни битирмезден, башкъа бир хаберджи келип: – Огъулларынънен къызларынъ буюк огълунънынъ эвинде аш ашап шарап ичкенлеринде,
[19] апансыздан сахра тарафтан буюк боран къопып, дёрт тарафтан эвге урды ве эвни йыкъты. Эв йыкъылды, ве балаларынънен хызметчилеринъ ольди. Янъгъыз мен къуртулдым ве санъа бу хаберни кетирдим, – деди.
[20] О заман Эюп турды, урбасыны йыртты, сачларыны кести де, ерге тюшип, Аллагъа ибадет этти
[21] ве бойле деди: – Бу дюньягъа чыплакъ кельдим, мындан чыплакъ да кетеджегим. РАББИ берди, РАББИ алды, РАББИнинъ Ады мубарек олсун!
[22] Башына тюшкенлерине бакъмадан, Эюп гуна ишлемеди ве Алланы къабаатламады.