[1] Эюп озь догърулыгъында эмин олгъаны ичюн, бу учь акъай Эюпкъа джевап бермектен вазгечтилер.
[2] О вакъыт Буз союндан, Рам къабилесинден олгъан Баракелнинъ огълу Элиху, Эюп озюни Алладан акълы сайгъаныны корип, онъа гъает ачувланды.
[3] Эюпнынъ учь достуна да ачувланды, чюнки олар Эюпкъа джевап бермеге бильмейип, оны къабаатладылар.
[4] Эюпнынъ достлары Элихунынъ буюк олгъаны ичюн, о, Эюпнен лаф этмек ичюн сырасыны беклей эди.
[5] Бу учь адам джевап бермегенини корип, Элихунынъ ачувы къайнады.
[6] Буз союндан Баракелнинъ огълу Элиху бойле деди: – Мен – яшым, сизлер – баягъы яштасынъыз, онынъ ичюн чекиндим, тюшюнгенимни айтмагъа къоркътым.
[7] «Чокъ кунь корьгенлер лаф этсин, – дедим. – Чокъ йыл яшагъанлар акъыл огретсин».
[8] Лякин адамнынъ ичинде рух бар, Къудретлининъ нефеси анълав берер.
[9] Акъыл адамнынъ яшына багълы дегиль, адалетнинъ анъламасы да къартлыкъкъа багълы дегиль.
[10] Онынъ ичюн: «Мени динъленъиз, – дейим. – Мен де тюшюнгенимни айтайым».
[11] Сиз лаф эткенде, мен бекледим, сиз не дейджегинъизни къыдыргъанда, тюшюнджелеринъизни динъледим.
[12] Бутюн дикъкъатымны сизге чевирдим. Амма ич биринъиз Эюпнынъ акъсызлыгъыны косьтералмадынъыз, онынъ айткъанларына джевап берип оламадынъыз.
[13] «Биз бир акъыллы шейнинъ фаркъына бардыкъ: “Оны Алла къабаатласын, адам дегиль”», – деменъиз.
[14] Лякин Эюп меннен лаф этмеди, шу себептен онъа сизинъ сёзлеринъизнен джевап бермейджегим.
[15] Олар къоркъты, джевап бермейлер, айтаджакъ шейлери къалмады!
[16] Не къадар беклесем де, олар лаф этмейлер, токътадылар, джевап бермейлер!
[17] Меним исе айтаджакъ сёзюм бар, мен тюшюнгенимни айтаджагъым.
[18] Ичим сёзлерге толу, ичимдеки рух мени зорлай.
[19] Иште, ичим ачылмагъан шарап киби, янъы шарап мешин торбалары киби аман-аман патлайджакъ.
[20] Айтарым да, енгиллеширим, агъзымны ачып, джевап берерим.
[21] Кимсенинъ бетине бакъмайджагъым, кимсенинъ шерефи ичюн, айры-айры сёзлер къыдырмайджагъым,
[22] чюнки ялтакъланмагъа бильмейим. Ойле олмаса, Яратыджым мени шимди ольдюрсин!