[1] Эюп бойле джевап берди:
[2] – Бугунь мен эп даа шикяет эте берем, эп даа инълеп агълайым.
[3] Оны къайда тападжагъымны бильгейдим, О, булунгъан ерге якъынлашып олгъайдым!
[4] Онынъ огюне ишимни айтып, агъызымдан чыкъкъан сёзлернен акъланыр эдим.
[5] Манъа берген джевабыны билип, не айтаджагъыны анълар эдим.
[6] О, буюк кучюнен манъа къаршы чыкъармы? Ёкъ! Лякин О, мытлакъа мени динълер эди.
[7] Догъру адам давасыны Онъа ачып олур эди, ве Къадым мени эбедиен акълар эди.
[8] Мына, куньдогъушкъа кетсем, Алла анда дегиль, куньбатыгъа айлансам, Оны тапамайым.
[9] Шимальде бир иш япса, шуны корамайым, дженюпке чевирсе, фаркъына барамайым.
[10] Амма О, мен туткъан ёлумны билир, мени сынагъанында, алтын киби олып чыкъаджагъым.
[11] Аякъларым Онынъ изинден догъру кетти, Онынъ ёлуны къавий туттым, ёлдан урулмадым.
[12] О, берген эмирлеринден ве низамнамелеринден мен айырылмадым, Онынъ сёзлерини юрегимде сакъладым.
[13] О – бирден-бир. Эгер О, бир шей япмагъа истесе, ким Онъа къаршы чыкъаджакъ? Джаны не истесе, оны япар!
[14] Манъа япмагъа истегенини ерине кетирир, бунъа ошагъан чокъ иши бардыр.
[15] Онынъ ичюн юзю огюнде титрерим, тюшюнгенде, Ондан къоркъарым.
[16] Алла юрегимни къырды, Къудретли мени къоркъузды.
[17] Къаранлыкъкъа бакъмадан, зифт къаранлыкъ тюбюнде къалгъаныма бакъмадан, мен сесимни кесмедим.