[1] Омрюмден бездим. Шикяетимни ачыкъ айтаджагъым, джанымнынъ аджджылыгъынен айтаджагъым.
[2] Аллагъа: «Мени къабаатлама. Айт манъа, не ичюн меннен давалашасынъ?» – дейджегим.
[3] Озюнъ яраткъан шейлеринъни хорлагъанынъ ве ред эткенинъ, ярамазларнынъ ниетлеринен разы олгъанынъ Сен ичюн яхшымы?
[4] Сенде адам козю бармы? Адам корьген киби коресинъми?
[5] Куньлеринъ адамнынъ куньлери кибими? Йылларынъ да инсаннынъ кибими?
[6] Не ичюн менде къабаат къыдырасынъ? Неге гуналарымны тапмагъа истейсинъ?
[7] Ярамаз адам олмагъанымны билесинъ, ве Сенинъ къолунъдан мени кимсе къуртармайджакъ.
[8] Къолларынъ манъа бичим берип, мени бутюнлей яратты, шимди исе мени ёкъ этесинъ.
[9] Унутма, Сен мени чамурдан яптынъ! Энди исе тоз-топракъкъа чевиреджексинъми?
[10] Мени сют киби тёктинъ, пенир киби къаттырдынъ.
[11] Манъа эт ве тери кийдирдинъ, мени кемиклернен ве джылынларнен пекиттинъ.
[12] Манъа омюр бердинъ, мени севдинъ, джаныма Озюнъ мукъайт олдынъ.
[13] Амма юрегинъде бир шейлер гизлединъ, акъылынъда ойле ниет бар эди:
[14] гуна япкъанымны Сен беклеп тура эдинъ, къабаатымны джезаламагъа истединъ.
[15] Яманлыкъ япкъан олсам, башыма беля! Инсафлы олсам биле, башымны котералмам. Масхаралыкъкъа ве дертлерге тойдым.
[16] Аякъкъа турсам, арслан киби, манъа атыласынъ, Озь аджайип къуветинъни кене манъа косьтересинъ.
[17] Манъа къаршы янъы шаатларынъны чыкъарасынъ ве гъазабынъны арттырасынъ. Сыра-сыра беляларны башыма тюшюресинъ.
[18] Нечюн манъа догъмагъа ёл бердинъ? Мени ич кимсенинъ козю корьмеден, ольгейдим!
[19] Ич бар олмагъан олур эдим, къарындан мезаргъа къоюлыр эдим.
[20] Омюрим къыскъа дегильми? Вазгеч, ташла мени. Аз олса да, къуванмагъа чаре бер манъа.
[21] Къайтмагъа ёлу олмагъан ерге кетмезден эвель, къаранлыкъ ве олюм кольгеси ерине,
[22] зульмет мемлекетине, зифт къаранлыкъкъа, олюм кольгесине, тек къалабалыкъ олгъан ерге, ярыкъ зульмет киби олгъан ерге кетмезден эвель, озь алыма къалдыр мени.