[1] Башкъа бир кунь Алланынъ огъуллары РАББИнинъ огюне кельгенде, Шейтан да оларнен берабер кельди. Шейтан РАББИнинъ огюне кельгенде,
[2] РАББИ Шейтандан: – Къайдан кельдинъ? – деп сорады. Шейтан: – Ер юзюни доланып кельдим, – деди.
[3] РАББИ Шейтангъа: – Къулум Эюпны корьдинъми? – деди. – Дюньяда онынъ киби адам ёкъ. Къусурсыз, догъру бир адамдыр. О, Алладан къоркъа ве яманлыкътан къача. О озь къусурсызлыгъында але даа къатты тура, сен исе бош ерде оны къабаатсыз ёкъ этмеге Мени къозгъадынъ.
[4] Шейтан РАББИге: – Джангъа джан, – деп джевап берди. – Адам озь джаны ичюн эр шейини берер.
[5] Амма къолунъны узатып, онынъ беденине ве кемиклерине зарар кетирсенъ, о, Сени ачыкъ яманлайджакъ!
[6] РАББИ Шейтангъа: – Яхшы, онъа не япмагъа истесенъ, яп, янъгъыз джаныны алма, – деди.
[7] Сонъра Шейтан РАББИнинъ огюнден кетти. О, Эюпкъа зарар кетирип, къоркъунчлы тери хасталыкънен онынъ беденини табанларындан башынынъ тёпесинедже къаплады.
[8] Эюп бир бардакъ парчасы алды да, куль ичине отурып, яраларыны къырып башлады.
[9] Апайы онъа: – Сен эп даа къусурсызлыгъынъда къатты турасынъмы? Алланы яманла да, ебер, – деди.
[10] Лякин о, апайына бойле джевап берди: – Къабакъбаш къадын дайын лаф этесинъ. Алладан яхшылыкъны къабул этип, аджеба яманлыкъны къабул этмейджекмизми? Башына тюшкенлерине бакъмадан, Эюп озь айткъанында гуна ишлемеди.
[11] Эюпнынъ учь досту бар эди: теманлы Элифаз, шуалы Билдад ве наамалы Цофар. Олар онынъ башына тюшкен бутюн белялар акъкъында эшитип, эр бири озь еринден ёлгъа чыкъып топлаштылар ве, оны аджып, рухуны котермек ичюн, онъа кетмеге анълаштылар.
[12] Оны узакътан корип, танып оламадылар. Сонъра олар къычырып, агъладылар, урбаларыны йырттылар ве башларынынъ устюнден кокке топракъ септилер.
[13] Еди кунь еди гедже онен берабер ерде отурдылар. Кимсе агъзыны ачмады, чюнки Эюпнынъ хорлугъы аджджы олгъаныны коре эдилер.