[1] Эюп бойле джевап берди:
[2] – Джанымны не вакъыткъадже къыйнайджакъсыз? Не вакъыткъадже мени сёзлеринъизнен хорлайджакъсыз?
[3] Он кере мени сёгдинъиз, утанмадан мени сыкътынъыз.
[4] Эгер керчектен де ёлдан урулгъан олсам, меним гунам менде къалыр.
[5] Эгер исе менден устюн юксельмеге, масхаралыгъымны акъылыма кетирмеге истесенъиз,
[6] билинъиз: башыма беляны Алла тюшюрди, Озь агъынен О, чевремни сарды.
[7] Мен: «Беля!» – деп къычырам, джевап берген сою ёкъ, ярдымгъа чагъырам, адалет ёкъ!
[8] О, ёлумны къапатты, кечалмайым, ёлларымны къаранлыкънен сарды.
[9] Менден намымны алды, башымдаки таджымны алып ташлады.
[10] Эр якътан йыкъа мени, мен гъайып олып кетем, умютимни, терекни киби, тамырындан чыкъара.
[11] Манъа къаршы ачувы къайнады, О, мени душман деп корьди.
[12] Ордуларынынъ эписи манъа якъынлашты, манъа тараф ёл алды, чадырымнынъ чевресинде ерлешти.
[13] О, агъа-къардашларымны менден узакълаштырды, эписи танышларым менден четлешти.
[14] Сой-сопум мени быракъты, якъынларым мени унутты.
[15] Эвимдеки мусафирлернен къыз хызметчилери мени ябанджы деп саялар, мен козьлеринде ят адам олдым.
[16] Къулумны чагъырам, сес бермез, мен онъа ялвармагъа меджбурым.
[17] Нефесимден апайым джиренир, балаларыма да мен сасыкъ къокъусы кибидирим.
[18] Уфакъ балалар биле мени адам саймайлар, пейда олсам, олар мени мыскъыллай.
[19] Бутюн якъын достларым менден джиренди, севгенлерим менден юзь чевирди.
[20] Кемик-тери олып къалдым, янъгъыз тишлерим ве ченгелерим сагъ къалды.
[21] Эй, достларым! Аджынъыз, аджынъыз мени! Алланынъ къолу мени урды.
[22] Нечюн, Алла киби, сиз де мени къувалайсынъыз? Нечюн этиме тойып оламайсынъыз?
[23] Ах, сёзлерим язылгъайды! Олар китапкъа кечкейди!
[24] Демир къалемнен, къуршуннен эбедиен ташкъа оюлгъайды!
[25] Билем ки, Къорчалайыджым бар, ве О, сонъунадже оладжакъ. Устюмде тери олмагъанындан сонъ, мени парчалагъанлардан сонъ,
[26] джаным беденимден чыкъкъанындан сонъ, мен Алланы кореджегим.
[27] Мен озюм Оны кореджегим, башкъасынынъ дегиль, меним козьлерим Оны кореджек. Багърымда юрегим байыла!
[28] Сизлер айтасынъыз: «Насыл этип де оны даа хорлайыкъ?» Менде тапылгъан яманлыкънынъ тамыры неде?
[29] Къылычтан къоркъунъыз, чюнки къылыч ачувнен къабаатлыны джезалар, ве адалет бар олгъаныны билирсинъиз!