[1] Рухтан тюштим, куньлерим битеята, мезар мени беклей.
[2] Мыскъылджылар этрафымны сарды, мыскъыллары даима козюм огюндедирлер.
[3] Ялварам санъа, Озюнъ борджумны бойнунъа ал. Сенден гъайры меним ичюн ким къол береджек?
[4] Сен акъылларыны къапаттынъ, ве олар анълап оламаз, шунынъ ичюн енъмеге оларгъа ёл бермезсинъ.
[5] Бирев озь файдасы ичюн достларыны сатса, балаларынынъ козь нурлары сёнер.
[6] Алла мени халкънынъ тилине тюшюрди, бетлерине тюкюрген адамларнынъ сырасына кечирди.
[7] Къасеветлерден козьлерим бунарланды, къолларым-аякъларым азып кетти.
[8] Догъру адамлар бунъа шашар, къабаатсызлар алласызларгъа ачувланыр.
[9] Лякин инсафлы адам ёлунда къатты турар, къоллары темиз адам даа зияде кучьлю олур.
[10] Сизлер эпинъиз, къайтынъыз, яныма келинъиз! Аранъызда бир акъыллы адам тапамайджагъым!
[11] Куньлерим кечти, планларым ёкъ олды, юрек истеклери гъайып олды.
[12] Бу адамлар геджени куньдюзге чевирелер, «Ярыкъ якъын», – деселер де, къаранлыкъ чевре-четини къаплай.
[13] Эгер олюлернинъ дюньясыны эвим япсам, къаранлыкъта тёшегимни тёшесем,
[14] мезаргъа: «Сен – бабамсынъ», къуртларгъа: «Сиз – анам ве къызкъардашымсынъыз», – айтсам,
[15] бундан сонъ неге ишанырым? Беклегенимни ким корер?
[16] Умютим де олюлер дюньясына тюшеджек, меннен берабер тоз-топракъ устюне энеджек.