[1] Адамнынъ ер юзюндеки куньлери – аскернинъ агъыр хызмети кибидир, онынъ куньлери – ыргъатнынъ куньлери киби.
[2] Талдада раатланмакъ ичюн айырылгъан вакъытны къул сабырсызлыкънен беклегени дайын, ыргъат да иш кунюнинъ акъкъыны беклей.
[3] Джанымнынъ айлары бири-бири артындан бошуна кетелер, геджелери де къаарь-къасеветте кечелер.
[4] Ятар-ятмам, танъ аткъаныны беклейим, амма гедже пек узанып, уджу-буджу корюнмей, ве танъ аткъандже юварланам.
[5] Беденимни къуртлар ве чамурлы къотур къаплады, чатлагъан теримден ирин акъа.
[6] Куньлерим тез-тез кечелер, ишанчсыз битмектелер.
[7] Акълынъда тут, омюрим – бир ель эсмесидир, козюм де бир даа яхшылыкъ корьмез.
[8] Шимди манъа бакъкъан козьлер бир даа мени корьмейджек, манъа бакъкъанынъда, мен ёкъ оладжагъым.
[9] Булутлар дагъылып ёкъ олгъаны киби, олюлер дюньясына тюшкен бир даа чыкъмаз,
[10] бир даа эвине къайтмаз, булунгъан ери де оны танымаз.
[11] Шунынъ ичюн индемейип отурмайджагъым, юрек сыкъынтысынен айтаджагъым, джаным агъырлыгъы акъкъында агъланаджагъым.
[12] Аджеба, мен санъа денъизимми? Я да денъиз джанаварыммы? Не ичюн башыма къаравул къойдынъ?
[13] «Тёшегим манъа гонъюль берер, ятагъым белямны алып кетер», – деп тюшюнгенимде,
[14] Сен мени тюшлернен къоркъутасынъ, руяларнен отюмни патлатасынъ.
[15] Мени бирев богъып ташлагъайды, бу хайырсыз беден ичине яшамакътан ольмек хайырлыдыр.
[16] Бездим. Яшайышым эбедий дегильдир. Мени озь алыма къалдыр! Яшагъан куньлерим бошунадыр!
[17] Адамларгъа не о къадар къыймет кесесинъ? Неден токътамайып олар акъкъында тюшюнесинъ?
[18] Неден Сен эр саба оны корьмеге келесинъ? Неден Сен эр дакъкъа оны сынайсынъ?
[19] Козюнъни менден ич айырмайджакъсынъмы? Тюкюригимни ютмагъа биле манъа вакъыт бермейджексинъми?
[20] Гуна къазангъан олсам биле, Санъа не зарар кетирир эдим, эй, адамларнынъ къаравулы? Нечюн мени токътамаздан урасынъ? Нечюн санъа бир юк олдым?
[21] Нечюн гунамны багъышламайсынъ? Нечюн къабаатымны кечирмейсинъ? Энди топракъкъа киреджегим, мени къыдырырсынъ, амма мен олмайджагъым.