[1] Эюп бойле джевап берди:
[2] – Бунъа ошагъан чокъ шей эшиттим, эпинъиз – фена гонъюль бериджисинъиз!
[3] Бош сёзлернинъ сонъу бармы? Бойле джевабынъа не себеп олды?
[4] Сиз еримде олсанъыз, мен де сиз киби лаф этер эдим, сизге къаршы гузель сёзлер тизип, башымны саллай берер эдим,
[5] сёзлернен сизни юреклендирип, дудакъларымнен сизге гонъюль берер эдим.
[6] Лякин лаф этсем, дердим битмез, индемесем, агъырым кечерми?
[7] Энди о, къуветимни алды. Сен бутюн якъынларымны гъайып эттинъ.
[8] Мени сыкъып бурюштирдинъ, манъа къаршы шаат олды бу, хасталыгъым манъа къаршы айта.
[9] Онынъ гъазабы мени парчалай, мени кореджек козю ёкъ, манъа тишлерини гъыджырдата. Душманларым манъа козьлерини тиклей,
[10] манъа къаршы агъызларыны ача, сёгип, янакъларымдан уралар. Эписи манъа къаршы бирлешти.
[11] Алла мени имансызларгъа берди, яман адамларнынъ къолуна атты.
[12] Раат эдим, лякин О, мени сарсытты, бойнумдан алып, урып эзди, Озю манъа къаршы уджюм этти.
[13] Онынъ окъчулары мени сарды. О, аджымайып буйреклеримни окъларнен ура, зафрамны ерге тёке,
[14] мени яндыргъанда яндыра, аскер киби, къаршыма атыла.
[15] Беденим ичюн чувал урбасы яптым, тоз-топракъкъа кучюмни аттым.
[16] Агъламакътан бетим къызарды, козь къапакъларымда – олюм кольгесидир.
[17] Къолларым исе яманлыкътан узакъ, дувам да темиз-пак.
[18] Эй, топракъ! Тёкюльген къанымны къапатма, къычыргъаным басылмасын.
[19] Лякин энди коклерде Шаатым бар, юксек ерлерде Къорчалайыджым отура.
[20] Якъынларым – меним мыскъылджыларымдыр. Козьлерим Аллагъа яш тёкер.
[21] Инсан огълу башкъасынен тартышкъаны киби, адам Алланен тартышып олгъайды!
[22] Йылларым сонъуна етелер, мен къайтмагъан ёлгъа кетем.