Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:31

[1] Эюп бойле джевап берди:

[2] – Сёзюмни дикъкъатнен динъленъиз, бойле этип, манъа гонъюль беринъиз.

[3] Сабыр этинъиз, мен айтайым, мен айткъан сонъ, мыскъылланъыз.

[4] Айткъанларым адамгъамы, аджеба? Нечюн сабырсызланмайым?

[5] Манъа бакъынъыз да, къоркъу тюбюне къалынъыз, элинъизнен агъзынъызны къапатынъыз.

[6] Буны тюшюнгенде, ичимни къоркъу сара, вуджудым титремеге башлай.

[7] Яман адамлар не ичюн яшай берелер? Омюрлери узакъ олып, кучьлери де арта.

[8] Балалары эсен-аман олып, янларында, торунлары козьлери огюнде.

[9] Эвлери къоркъудан узакъ, Алланынъ джезасы оларгъа тиймей.

[10] Бугъаларнынъ чифтлешмеси ич бошкъа чыкъмаз, сыгъырлары эп бузавлай, ич ташламаз.

[11] Балалары, къойлар киби, секирелер, кучюк эвлятлары ойнайлар.

[12] Даре ве сантырнынъ авасына тюркю йырлайлар, къавал сесине къуваналар.

[13] Куньлерини бахыт ичинде кечирелер, ве бир аньде олюлернинъ дюньясына кечелер.

[14] Аллагъа: «Бизден узакъ тур! – дейлер. – Сенинъ истеклеринъни огренмеге истемеймиз.

[15] Къудретли Алла ким олгъан? Не ичюн онъа хызмет этейик? Онъа дува эткенде не файда?»

[16] Коресинъми, бахытлары къолларында дегильми? Лякин яман адамларнынъ огюти менден узакъ олсун.

[17] Къач кере яман адамларнынъ лампады сёне, башларына беля тюше? Алла ачувында оларгъа азап береми?

[18] Олар ель къувалагъан тобан киби, боран учургъан саман киби олурлар.

[19] Алла яман адамнынъ джезасыны балаларына берерми? Озь башына тюшюрсин, насыл олгъаныны бильсин.

[20] Белясыны озь козьлеринен корьсюн, Къудретли Алланынъ гъазабыны ичсин.

[21] Чюнки сайылы айлары сонъуна еткен сонъ, артындан къалгъан эви ичюн неге къайгъы чексин?

[22] Алла юкъарыда олгъанларны суд эте, лякин Онъа ким акъыл огретип олур?

[23] Бирлери сап-сагълам олып олер, бус-бутюн раат ве къайгъысыз.

[24] Ичи-багъры ягъ толу, кемиклери кучьке толу.

[25] Башкъалары къасеветке толу олер, эйиликнинъ дадыны бильмеден.

[26] Топракъта берабер ятарлар, устьлерини къуртлар къаплар.

[27] Манъа къаршы тизген тюшюнджелеринъизни, сизинъ ниетлеринъизни билем.

[28] «Мырзанынъ эви къайда? – дерсинъиз. – Яман адамларнынъ чадырлары не ерде?»

[29] Узакъ мемлекетлерге баргъанлардан ич сорамадынъызмы? Оларнынъ хаберлерине къулакъ асмадынъызмы?

[30] Беля куню яман адам къорчаланыр, гъазап куню о сакъланып къалыр.

[31] Ким оны япкъанлары ичюн бетине бакъып къабаатлар? Ким япкъанынынъ къаршылыгъыны онъа берер?

[32] Оны мезарлыкъкъа алып кетеджеклер, къабири башында къаравул къояджакълар.

[33] Вадий топрагъы онъа йымшакъ олур. Артындан бир сюрю адам кетер, огюнден кеткенлер де сайысыздыр.

[34] Бош лафларнен манъа гонъюль бермеге истейсинъизми? Джевапларынъыз ялангъа толудыр.

Эюп — Chapters