[1] شرپدارێن واجه تیوپیلُس! اَنچێن سَرگوَست مئے نیاما سَرجم بوتگ‌اَنت که اِنجیلئے ائولی هِزمتکاران چه بُنگێجا، همے سَرگوَست گۆن وتی چمّان دیستگ‌اَنت و رَندا په ما رسێنتگ‌اَنت. بازێنێا آیانی بارئوا نبشتگ و انّون من جُهلانکێن پَٹّ و پۆلے کرتگ و په وت گِهتر دیستگ که آیان په تئو گۆن شَرّێن رِد و بندے بنبیسان،
[4] تان هَما تالیم که تئو گپتگ‌اَنت، آیانی راستیئے بارئوا تئیی باور مُهر و مُهکمتر ببیت.
[5] یَهودیَهئے دَمگئے بادشاه، هیرودیسئے زمانگا، زَکَریا نامێن دینی پێشواے هست‌اَت که چه اَبیائے دینی پێشوایانی ٹۆلیا اَت. آییئے جَن، چه هارونئے نَسل و پدرێچا اَت و نامی اِلیزابِت اَت.
[6] آ، هر دوێن، هُدائے چمّ و نِزرا نێک و پهرێزکار اتنت و هُداوندئے سجّهێن هُکم و رهبندانی سرا په بێمئیاری زِندِشَ گوازێنت.
[7] بله چُکِّش نێست‌اَت، چیا که اِلیزابِت سَنٹ و بێچُکّ اَت و دوێنانی اُمر هم مزن اَت.
[8] یک رَندے که هِزمتکاریئے باریگ په زَکَریائے ٹۆلیا کپت و آ، هُدائے بارگاها دینی پێشوایی کنگا اَت،
[9] گۆن دینی پێشواییئے رهبندانی رَندگیریا، زَکَریا پالئے سرا گچێن کنگ بوت که آ، هُداوندئے مزنێن پرستشگاها برئوت و سۆچُکی دوتّ بدنت.
[10] وهدے زَکَریا سۆچُکی دوتّ دئیگا اَت، اے دگه سجّهێن مردم ڈنّا دْوا کنگا اتنت.
[11] اَناگت، هُداوندئے پرێشتگے، بۆسۆچئے راستێن نێمگا، زَکَریائے دێما زاهر بوت.
[12] گۆن پرێشتگئے گِندگا، زَکَریا بَه مَنت و آییئے جسم و جانا تُرسے کپت.
[13] بله پرێشتگا گۆن آییا گوَشت: «او زَکَریا! متُرس. تئیی دْوا مَنّگ بوت، تئیی جَن اِلیزابِت مردێن‌چُکّێئے سرا چِلّگَ بیت و باید اِنت تئو آییئے ناما یَهیا بکنئے.
[14] آ، په تئو شادهی و وشّیَ کاریت و چه آییئے بوتنا بازێنے هم شادانَ بیت،
[15] چیا که آ، هُداوندئے چمّا مزنێن مردمے بیت. نباید اِنت شراب و دگه هنۆش و بێسار کنۆکێن چیزّان دپ پِر بکنت و بوارت. آ، ماتئے لاپا چه هُدائے پاکێن روها پُرَّ بیت.
[16] بازێن بنی اِسراییلیانی دلان دێم په هُداوندا تَرّێنیت، که آیانی هُدا اِنت.
[17] آ، گۆن اِلیاس نبیئے روه و کدرتا، چه هُداوندا پێسرَ کئیت، تانکه پتانی دلان چُکّانی نێمگا بتَرّێنیت و نمَنّۆکان هم پهرێزکارانی هِکمتئے نێمگا چَهر بدنت، تانکه په هُداوندا کئومے تئیار بکنت.»
[18] زَکَریایا چه پرێشتگا جُست کرت: «اِشیا چۆن بزانان و باور بکنان؟ من پیر آن و منی جَن هم مزن‌اُمر اِنت.»
[19] پرێشتگا پَسّئو دات: «من جِبراییل آن و هُدائے بارگاها اۆشتۆک آن. انّون رئوان دئیگ بوتگان، گۆن تئو هبر بکنان و ترا اے مستاگا بدئیان.
[20] اے وهدا، نون تئو لِلّ و گُنگَ بئے و تان آ رۆچا که اے هبرانی راستی اَلّمَ بیت، هبر کرتَ نکنئے. چیا که تئو، منی اے هبر که کئول داتگێن وهدا راست و پَدّرَ بنت باور نکرتنت.»
[21] همے وهدا، مردم ڈنّا زَکَریائے اِنتزار و وَدارا اتنت. هئیران اتنت که آ چیا مزنێن پرستشگاها اینکدر مهتل بوتگ‌اَت.
[22] وهدے زَکَریا ڈنّا در آتک، آییا گۆن مردمان هبر کرت نکرت. گڑا زانتِش آییا پرستشگاها اِلهامے رَستگ و شُبێنے دیستگی. چیا که آییا گۆن مردمان اِشارهَ کرت و هبر کنگئے واکی نێست‌اَت.
[23] زَکَریا چه هِزمتکاریئے هلاسیا رَند، وتی لۆگا پِر ترّت.
[24] چیزّے وهدا رَند، آییئے جَن، اِلیزابِتا چُکّێئے اُمێتواری بوت و تان پنچ ماها، دێمگیر بوت و چه لۆگا درَ نکپت.
[25] آییا گۆن وت گوَشت: «هُداوندا په من چُشێن کارے کرتگ، اے رۆچان وتی مِهری منی سرا گوارێنتگ و مردمانی چمّا اے کم‌اِزّتی‌ای چه من دور کرتگ.»
[26] ششمی ماها، هُدایا وتی پرێشتگ جِبراییل، جَلیلئے دَمگئے شهر ناسِرَها، مَریم نامێن نِشتگێن جنکێئے کِرّا راه دات که آییئے سانگ گۆن ایسُّپ نامێن مردێا بوتگ‌اَت. ایسُّپ، چه داوودئے نَسل و پدرێچا اَت.
[28] پرێشتگ، مَریمئے کِرّا آتک و گوَشتی: «گَل و شادان بئے که هُدائے نێکێن واهگئے ساهگا ائے و هُداوند گۆن تئو گۆن اِنت.»
[29] چه اے هبرئے اِشکنگا، مَریم باز پرێشان بوت و دلا گوَشتی: «بارێن، اے ڈئولێن هال و هَوال کنگئے مانا چی اِنت؟!»
[30] پرێشتگا گوَشت: «او مَریم! متُرس، چیا که هُدائے مِهر و رهمت تئیی همراه اِنت.
[31] نون تئو په چُکّا اُمێتوارَ بئے و ترا مردێن‌چُکّے بیت، که باید اِنت آییئے ناما ایسّا بکنئے.
[32] آ، مزنێن مردمے بیت و بُرزێن اَرشئے هُدائے چُکّ زانگَ بیت و هُداوندێن هُدا، آییئے پت و پیرُکی، بزان داوودئے بادشاهیئے تَهتا آییا بَکشیت.
[33] آ، آکوبئے پدرێچئے سرا مُدام بادشاهیَ کنت و آییئے بادشاهی هچبرَ نکُٹّیت.»
[34] مَریما چه پرێشتگا جُست کرت: «اے چۆن بوتَ کنت که من تنینگه سور نکرتگ و جنێن‌چُکّے آن؟!»
[35] پرێشتگا پَسّئو دات: «هُدائے پاکێن روه تئیی سرا اێرَ کئیت و بُرزێن اَرشئے هُدائے زۆر و کدرت تئیی سرا ساهێلَ بیت. پمێشکا آ، پاک و هُدائے چُکّ زانگَ بیت.
[36] اِلیزابِت هم که تئیی سیاد اِنت، پیرانسریا په مردێن‌چُکّێا اُمێتوار اِنت. هما که گوَشتگ‌اَتِش سَنٹ و بێرَند اِنت، نون شَش ماه اِنت که لاپی پُرّ اِنت.
[37] چیا که په هُدایا، هچ کارے نبوتنی نه‌اِنت.»
[38] مَریما گوَشت: «من هُداوندئے مۆلد آن، همے ڈئولا که تئو گوَشتگ، اَنچش بات.» رَندا پرێشتگ چه آییئے کِرّا شت.
[39] هما رۆچان، مَریم اِشتاپیا سر گپت و یَهودیَهئے کۆهستانی هَند و دَمگئے شهرێا شت.
[40] اۆدا زَکَریائے لۆگا شت و اِلیزابِتی هال و هَوال کرت.
[41] اَنچش که مَریمئے تئوار اِلیزابِتئے گۆشان کپت، آییئے لاپا، چُکّا سِرّ بست و اِلیزابِت چه پاکێن روها پُرّ بوت.
[42] گۆن بُرزێن تئوارے گوَشتی: «تئو، جنێنانی نیاما بَهتاور ائے! بَهتاور اِنت هما چُکّ که تئیی لاپا اِنت.
[43] من کئے آن که منی هُداوندئے مات منی گِندگا بیئیت؟
[44] وهدے تئیی تئیارجۆڑیئے تئوار منی گۆشان کپت، چُکّ چه گَلا لاپئے تها سُرِت.
[45] بَهتاور ائے تئو که باورِت کرتگ، چیا که هُداوندئے هما هبر که گۆن تئو گوَشگ بوتگ‌اَنت، سَرجمَ بنت.»
[46] مَریما، آییئے پَسّئوا گوَشت: «منی ساه و جان، هُداوندا سَتا و سَنا کنت.
[47] منی روه گَل و بال اِنت، که هُدا منی رَکّێنۆک اِنت.
[48] چیا که وتی مۆلدئے نِزۆری‌ای چارتگ. چه اِد و رَند، سجّهێن نَسل و پدرێچ منا بَهتاورَ زاننت.
[49] چیا که آ پاک‌نامێن زۆراکا په من مزنێن کار کرتگ.
[50] آییئے مِهر و رهمت، هما سجّهێنانی پُشت در پُشتا مانیت که آییئے تُرسِش دلا هست‌اِنت.
[51] آییا گۆن وتی زۆراکێن باسکا، مزنێن کار و کِرد پێش داشتگ و هما که وتی دلا بازێن پَهرِش بستگ، آییا شِنگ و شانگ کرتگ‌اَنت.
[52] آییا، هُکمران چه وتی تَهتان سرشَکون و گریب، بُرز و سرپراز کرتگ‌اَنت.
[53] شدیگ، گۆن وشّێن چیزّان سێرلاپ و سێرێنی دست هۆرک و هالیگ رهادگ کرتگ‌اَنت.
[54] آ وتی مِهر و رهمتانی یات و تْرانَگا کپتگ و په وتی هِزمتکارێن بنی اِسراییلی کئوما مهربان بوتگ،
[55] بزان په اِبراهێم و آییئے چُکّ و اۆبادگان اَبدی مِهری بَکشتگ، هما پئیما که گۆن مئے پت و پیرُکان لَبزی کرتگ‌اَت.»
[56] مَریم، سئے ماهئے کِساسا اِلیزابِتئے لۆگا مَنت و رَندا پِر ترّت و وتی لۆگا شت.
[57] وهدے اِلیزابِتئے ماه و رۆچ سَرجم بوتنت، آییا مردێن‌چُکّے بوت.
[58] آییئے چِلّگیئے هال که سیاد و همساهگان سر بوت و اِشکتِش هُداوندا آییئے سرا مزنێن مِهر و رهمتے کرتگ، گڑا گۆن آییئے وشّیا هۆر و شریکدار بوتنت.
[59] وهدے نُنُّکا هَشت رۆچ بوت، په آییئے سُنّت کنگا آتکنت. آیان نُنُّکئے نام پتئے نامئے سرا، زَکَریا پِر بندگی اَت.
[60] بله نُنُّکئے ماتا گوَشت: «نه، آییئے نام باید اِنت یَهیا ببیت.»
[61] مردمان گوَشت: «تئیی کُٹُم و هاندانا، اے نامێن مردم کَسّ نبوتگ.»
[62] گڑا آیان چُکّئے پت، زَکَریا په اِشاره جُست کرت که آ وتی چُکّا چۆنێن نامے پِرَ بندیت؟
[63] زَکَریایا نبیسگی دارتَهتَگے لۆٹت و آییئے سرا نبِشتی: «چُکّئے نام یَهیا اِنت.» گڑا سجّهێن مردم هئیران بوتنت.
[64] هما دمانا زَکَریائے گُنگێن زبان پَچ بوت و هبرا لگّت و هُدائے سَتا و سَنایی بُنگێج کرت.
[65] چه اے هبرا، همساهگان تُرس دلا کپت و یَهودیَهئے دَمگئے کۆهستگانی سجّهێن مردمان اے بارئوا هبرَ کرت.
[66] هرکَسا که اے هال اِشکت وتی دل و هئیالا چُش گوَشتی: «بارێن، اے چُکّ چۆنێن مردمے بیت؟» چیا که هُداوندئے دست گۆن آییا گۆن اَت.
[67] گڑا، یَهیائے پت زَکَریا، چه پاکێن روها پُرّ بوت و پێشگۆیی کرت و گوَشتی:
[68] «هُداوند، اِسراییلئے هُدایا سَتا و سَنا بات، چیا که په وتی کئومئے مَدَت کنگا آتکگ و کئومی رَکّێنتگ.
[69] آییا چه وتی هِزمتکارێن داوودئے لۆگ و بُنجاها، کانٹے په مئے رَکّێنگا جۆڑێنتگ،
[70] اَنچش که آییا بازێن وهدێا پێسر، چه وتی پاکێن نبیانی زبانا کئول داتگ.
[71] آییا، چه مئے سجّهێن دژمن و بدواهان که چه ما نپْرتَ کننت، مارا رَکّێنتگ،
[72] مئے پت و پیرُکانی سرا مِهر و رهمتی کرتگ و وتی پاکێن هما اَهد و کَرارئے یات و تْرانگی داشتگ.
[73] گۆن مئے پت اِبراهێما سئوگندی هم کرتگ‌اَت،
[74] که مارا چه دژمنانی دستا برَکّێنیت، تانکه بے تُرس و بیمّا په آییا هِزمت بکنێن و
[75] آییئے چمّ و نِزرا وتی سَرجمێن زِندا نێک و پاک ببێن.
[76] تئو، او منی چُکّ! بُرزێن اَرشئے هُدائے نبی زانگَ بئے، چیا که تئو چه هُداوندئے آیگا پێسر، آییئے راه و کِشکا تچک و تئیارَ کنئے.
[77] تئو آییئے کئوما اے زانتا دئیئے که گۆن آیانی گناهانی پهِلّیا، هُدا آیانَ رَکّێنیت.
[78] چیا که مئے هُدا مهربان اِنت و چه آییئے بێکِساسێن رهمتان رۆچ چه بُرزێن اَرشا، مئے زِندمانا سرَ کَشّیت،
[79] تان په آیان که تهارۆکی و مَرکئے ساهگا نِشتگ‌اَنت، رُژنایی ببَکشیت و مارا دێم په سُهل و آسودگیئے راها رهشۆنی بکنت.»
[80] آ چُکّ، رُدان و مان پاکێن روها زۆرمند بئیان اَت. چه بنی اِسراییلیانی نیاما زاهر بئیگا پێسر، گیابانانَ مَنت.