[1] بێهُمیرێن نانئے ایید، هما که سَرگوَز گوَشگَ بیت نزّیک اَت.
[2] مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگر په ایسّائے کۆشارێنگا، راه و نیمّۆنے شۆهاز کنگا اتنت، بله چه مردمانَ تُرستِش.
[3] هما وهدا، یَهودا که اِسْکَریوتی نام کپتگ‌اَت و وت چه ایسّائے دوازدهێن مریدان یکّے اَت، شئیتان آییئے پۆستا پُترت.
[4] یَهودا، مزنێن دینی پێشوا و مزنێن پرستشگاهئے نِگهپانێن سپاهیگانی مسترانی کِرّا شت و گۆن آیان گِند و نِندی کرت که چِه پئیما ایسّایا بدرۆهیت و آیانی دستا بدنت.
[5] آ باز وشّ بوتنت و شئورِش کرت که آییا چیزّے زَرّ بدئینت.
[6] یَهودایا مَنِّت و نون گوَم و گێگێن وهد و مۆهێئے شۆهازا اَت که چه مردمانی مُچّیا دور، ایسّایا آیانی دستا بدنت.
[7] گڑا، بێهُمیرێن نانئے اییدئے هما رۆچ آتک که گوَرانڈا کُربانیگَ کننت.
[8] ایسّایا پِتْرُس و یوهَنّا دێم داتنت و گوَشتی: «بِرئوێت سَرگوَزئے اییدئے شامئے تئیاریا بکنێت که بوَرێن.»
[9] آیان جُست کرت: «تئو چے لۆٹئے، ما اے تئیاریا کجا بکنێن؟»
[10] پَسّئوی دات: «شهرا که رسێت، مردێا گندێت که آپی کونزگے گۆن اِنتی، آییئے رَندا هما لۆگا برئوێت که آ رئوت.
[11] لۆگئے واهندا بگوَشێت: ‹استاد جُستَ کنت: «مهمانهانه کجا اِنت که من گۆن وتی مریدان سَرگوَزئے شاما همۆدا بوَران؟»›
[12] آ مرد، شمارا وتی لۆگئے سَربُرا، پْراهێن بان و دیوانجاهے پێشَ داریت که اۆدا هر چیزّ هست، شامئے تئیاریا همۆدا بکنێت.»
[13] آ شتنت. اۆدا، آیان هر چیزّ هما پئیما دیست که ایسّایا گوَشتگ‌اَت. سَرگوَزئے شامِش همۆدا تئیار کرت.
[14] هما ساهت که رَست، ایسّا گۆن مریدان پَرزۆنَگئے سرا نِشت.
[15] گۆن آیان گوَشتی: «منی مسترێن اَرمان همے بوتگ که گرانێن سکّی و سۆریانی سگّگا پێسر، اے سَرگوَزئے شاما گۆن شما هۆریگا بوَران.
[16] شمارا گوَشان، تان هُدائے بادشاهی برجاه دارگ مبیت، دگه برے اے شاما نئوَران.»
[17] گڑا، جامے چستی کرت، هُدائے شُگری گپت و گوَشتی: «اے جاما بزورێت، وتی نیاما بهر کنێت.
[18] شمارا گوَشان که چه اِد و رَند، تان هُدائے بادشاهی مئیئیت و مرسیت، من انگورئے دَهل و سَمَرا ننۆشان.»
[19] نَگنی هم زرت، هُدائے شُگری گپت، چُنڈ چُنڈی کرت، مریدانا دات و گوَشتی: «اے منی جسم اِنت که په شما کُربانیگَ بیت، اے رسما په منی یات و یاتمانا برجاه بدارێت.»
[20] همے ڈئولا، چه ورگا رَند، جامے زرت و گوَشتی: «اے جام، منی نۆکێن اَهد و کَرارئے هۆن اِنت که په شمئیگی رێچگَ بیت.
[21] بله، هما که منا درۆهیت، آییئے دست گۆن منی دستا یکّێن پَرزۆنَگا اِنت.
[22] چیا که هما ڈئولا که پێشا شئور بُرّگ بوتگ، انسانئے چُکَّ رئوت، بله بَژن و اَپسۆز په هما مردما که آییا درۆهیت.»
[23] آ وهدی، مرید یکدومیا جُست کنگا لگّتنت: «بارێن، چه ما کئے چُشێن کارے کنت؟»
[24] مریدانی نیاما اَڑ و داواے پاد آتک که «بارێن، مئے نیاما سجّهێنانی مستر و کماش کئے اِنت؟»
[25] ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «درکئومانی بادشاه، وتی مردمانی سرا گۆن زۆراکی واجهیَ کننت و آیانی هاکمانی مکسد و مُراد اِش اِنت که مردم آیان هئیر و برکت دئیۆک بزاننت.
[26] بله شما چُش مکنێت، بِلّێت که شمئے مسترێن، کَسترێنئے ڈئولا ببیت و شمئے هاکم، هِزمتکارئے ڈئولا.
[27] بارێن، کئے مستر اِنت؟ هما که نِشتگ و ورگا اِنت، یا هما که هِزمت کنگا اِنت؟ البت، هما که نِشتگ و ورگا اِنت. بله من شمئے نیاما، هِزمتکارێئے ڈئولا آن.
[28] شما هما اێت که منی آزمایش و چَکّاسان، گۆن من همراه و همکۆپگ بوتگێت.
[29] هما ڈئولا که پتا منا بادشاهی بَکشتگ، من هم آییا شمارا بکْشان
[30] تان منی بادشاهیئے تها چه منی پَرزۆنَگا بوَرێت، بنۆشێت، تَهتانی سرا بنندێت و بنی اِسراییلئے دوازدهێن کَبیلهانی دادرسیا بکنێت.
[31] «شَمون، او شَمون! شئیتانا مۆکل و اِجازت لۆٹت که شمارا گندمئے ڈئولا کَمَک بکنت و بگێچیت.
[32] بله من په تئو دْوا کرت تان تئیی باور و ایمان زئوال مبیت. گڑا، وهدے پِر ترّت و پدا منی راها آتکئے، وتی براتانی دستا بگر و دِلبڈّی بدئے.»
[33] بله پِتْرُسا پَسّئو تَرّێنت: «او هُداوند! من گۆن تئو هۆریگا په کئید و بَند و مَرکا هم تئیار آن.»
[34] ایسّایا گوَشت: «او پِتْرُس! من ترا گوَشان که مرۆچی تئو چه کرۆس‌بانگا پێسر، منی پَجّاه آرگا سئے رَندا اِنکارَ کنئے و نمَنّئے.»
[35] رَندا چه آیان جُستی کرت: «بارێن، هما وهدا که من شمارا بے زَرتورَگ و پێلک، بے چئوَٹ و سواسا دێم دات، شما په چیزّے وازمند و مُهتاج بوتێت؟» آیان پَسّئو دات: «نه، په هچ چیزّا.»
[36] گڑا گوَشتی: «بله نون چه شما اگن کَسێئے کِرّا زَرتورَگ و پێلک هست، گۆن وت بزوریت و آییئے کِرّا که زَهم نێست، وتی کباها بها بکنت و زَهمے بها بگیپت،
[37] چیا که اے نبشته منی بارئوا، باید اِنت پوره و سَرجم ببیت که گوَشیت: آ گۆن گُنهکاران هساب کنگ بوت. هئو! آ چیزّ که منی بارئوا نبیسگ بوتگ نون سَرجم بئیگی اِنت.»
[38] مریدان گوَشت: «او هُداوند! بچار، مارا دو زَهم گۆن اِنت.» گوَشتی: «بَسّ اَنت.»
[39] رَندا، ایسّا در آتک و اَنچش که آییئے هێل و آدت اَت، دێم په زئیتونئے کۆها شت. مرید هم آییئے رَندا شتنت.
[40] اۆدا که سر بوت، گوَشتی: «دْوا کنێت که آزمایش و چَکّاسا مکپێت.»
[41] رَندا، یک ڈۆکێئے چَگلجاهئے کِساسا، چه مریدان دور بوت، کۆنڈانی سرا نِشت و چُش دْوایی کرت:
[42] «او منی پت! اگن تئیی رزا اِنت گڑا اے سکّیانی جام و پیالها چه من دور کن و بٹَگلێن، بله نه په منی لۆٹ و واهگا، په تئیی جندئے وَشنۆدیا.»
[43] هما وهدا، چه آسمانا پرێشتگے زاهر بوت و ایسّایی دلداری و دِلبڈّی دات.
[44] آ، یک گْران و جان‌سۆچێن رنجێا دُچار اَت، پمێشکا گێشتر دْوایی کرت و آییئے هێد، هۆنئے ترَمپانی ڈئولا زمینئے سرا پِٹِّتنت.
[45] چه دْوایا که پاد آتک، مریدانی نێمگا پِر ترّت، دیستی که چه بازێن گَم و اَندۆهان، واب کپتگ‌اَنت.
[46] گوَشتی: «په چے وپتگێت؟ پاد آێت، دْوا کنێت که چَکّاسا مکپێت.»
[47] اَنگت ایسّا گۆن مریدان هبر کنگا اَت که رُمبے مردم آتک و رَست. چه ایسّائے دوازدهێن مریدان یکّے، بزان یَهودا، آیانی رهشۆن اَت. آ، ایسّائے نزّیکا آتک تان بچُکّیتی.
[48] ایسّایا گوَشت: «او یَهودا! تئو گۆن چُکّگ و درۆت، انسانئے چُکّا گراێنئے؟»
[49] وهدے ایسّائے همراهان دیست چے بئیگا اِنت، جُستِش کرت: «او هُداوند! وتی زَهمان بکَشّێن؟»
[50] چه مریدان یکّێا وتی زَهم کَشّت و مسترێن دینی پێشوائے نئوکرئے راستێن گۆشی سِست.
[51] بله ایسّایا گوَشت: «بَسّ اِنت! دست بدارێت!» آییئے گۆشا دستی پِر مُشت و دْراهی کرت.
[52] آ وهدا، ایسّایا گۆن مزنێن دینی پێشوا، مزنێن پرستشگاهئے نِگهپانێن سپاهیگانی مستر و کئومئے کماشان که په آییئے دَزگیر کنگا آتکگ‌اتنت، گوَشت: «زانا، من یاگی و رَهزنے آن که شما گۆن زَهم و لَٹّان په منی دَزگیر کنگا آتکگێت؟
[53] من هر رۆچ مزنێن پرستشگاها گۆن شما هۆر و یکجاه بوتگان، اۆدا شما منا دست نجتگ. بله هئو! نون وهد شمئیگ اِنت و تهارۆکی هاکم اِنت.»
[54] گڑا، ایسّااِش دَزگیر کرت و مسترێن دینی پێشوائے لۆگا برت. پِتْرُس دور دورا، آیانی پُشتا رئوان اَت.
[55] لۆگئے پێشجاها، آسے رۆکِش کرتگ‌اَت و آسئے چاگردا نِشتگ‌اتنت. پِتْرُس هم گۆن آیان نِشت.
[56] مۆلدێا، آسئے رُژناییا، پِتْرُس دیست، رُگورُگو چارت و گوَشتی: «اے مرد هم گۆن ایسّایا همراه بوتگ.»
[57] بله پِتْرُسا نمَنّت و گوَشتی: «او جنێن! من آییا نزانان.»
[58] کمّے وهدا رَند، دگرێا پِتْرُس دیست و گوَشتی: «تئو هم چه همایان ائے.» پِتْرُسا پَسّئو دات: «او مرد! من چه آیان نه‌آن.»
[59] کمّ و گێش ساهتێا رَند، دگه یکّێا پِتْرُسئے نێمگا چارت و په دلجمی گوَشتی: «اے مرد اَلّما ایسّائے همراه بوتگ چیا که آ هم جَلیلیے.»
[60] پِتْرُسا درّاێنت: «او مرد! من سرپدَ نبان تئو چے گوَشگا ائے.» پِتْرُس همے هبرا گوَشگا اَت که کرۆسا بانگ دات.
[61] هُداوندێن ایسّایا چَکّ تَرّێنت و پِتْرُسئے نێمگا چارت. گڑا، پِتْرُس هُداوندئے هبرئے یات و تْرانگا کپت که گوَشتگ‌اَتی: «تئو مرۆچی کرۆس‌بانگا پێسر، سئے رَندا منی پَجّاه آرگا اِنکارَ کنئے.»
[62] نون ڈنّا در آتک و سکّ گْرێتی.
[63] آ سپاهیگان که ایسّا وتی نیاما گپتگ‌اَت، آییئے جنَگ و مَلنڈ و مَسکرا کنگِش بُنگێج کرت.
[64] ایسّائے چمِّش بستنت و گوَشتِش: «نون پئیگمبری کن، بگوَش کئیا ترا جت؟!»
[65] دگه بازێن بَد و رَدے هم گوَشتِش.
[66] وهدے رۆچ بوت، کئومئے کماشانی دیوان، بزان مزنێن دینی پێشوا و شَریَتئے زانۆگر یکجاه بوتنت، ایسّااِش لۆٹت و آورت.
[67] جُستِش کرت: «اگن تئو مَسیه ائے گڑا مارا بگوَش.» ایسّایا پَسّئو دات: «اگن من بگوَشان، باورَ نکنێت.
[68] او اگن جُست بگران، پَسّئوَ ندئیێت.
[69] بله چه انّون و رَند، انسانئے چُکّ زۆراورێن هُدائے راستێن نێمگا نندیت.»
[70] آ وهدا سجّهێنان گوَشت: «اَچه، تئو هُدائے چُکّ ائے؟!» پَسّئوی دات: «شما وت گوَشگا اێت که من هما آن.»
[71] آیان گوَشت: «نون دگه چۆنێن گواه و شاهدیے لۆٹێن؟ ما وت چه آییئے جندئے زبانا اے هبر اِشکت.»