[1] ایسّا، هُدائے پاکێن روها سررێچ، چه اُرْدُنئے کئورا پِر ترّت و پاکێن روه، گیابانا آییئے رهشۆن اَت.
[2] اۆدا شئیتانا ایسّا تان چِل رۆچا چَکّاست. آ رۆچان آییا هچ وراکے نئوارت. وهدے آ رۆچ هلاس بوتنت شدیگ بوت.
[3] شئیتانا گوَشت: «اگن تئو هُدائے چُکّ ائے، گڑا اے سِنگا بگوَش نَگَنے ببیت.»
[4] ایسّایا پَسّئو دات: «پاکێن کتابا نبیسگ بوتگ که مردم تهنا په نان زندگَ نبیت.»
[5] گڑا شئیتانا آ، یک بُرزێن جاگهێا برت و په یک دمانے دنیائے سجّهێن بادشاهی پێش داشتنت و
[6] گوَشتی: «من اِشانی سجّهێن وَس و واک و شئوکتا ترا دئیان، چیا که اے منی دستا کپتگ‌اَنت و من هرکَسا بلۆٹان، دئیانِش.
[7] پمێشکا، اگن تئو منا پرستش بکنئے، اے سجّهێن تئییگَ بنت.»
[8] ایسّایا پَسّئو دات: «پاکێن کتابا نبیسگ بوتگ: وتی هُداوندێن هُدایا پرستش بکن و تهنا هماییئے هِزمتا بکن.»
[9] رَندا، شئیتانا ایسّا اورْشَلیما برت، مزنێن پرستشگاهئے دیوالئے بُرزترێن جاگها اۆشتارێنت و گوَشتی: «اگن تئو هُدائے چُکّ ائے گڑا وتا چه اِدا جهلاد دئور بدئے.
[10] چیا که پاکێن کتابا نبیسگ بوتگ: هُدا په تئیی نِگهپانیا وتی پرێشتگان هُکمَ کنت و
[11] آ، ترا وتی دَستانی دلا دارنت تان تئیی پاد ڈۆکێا ملگّیت.»
[12] ایسّایا پَسّئو دات: «پاکێن کتاب چُش هم گوَشیت: وتی هُداوندێن هُدایا مچَکّاس و آزمایش مکن.»
[13] شئیتانا، وهدے وتی سجّهێن چَکّاس هلاس کرتنت، ایسّایی په دگه شرترێن وهد و مۆهێا اِشت و شت.
[14] گڑا ایسّا گۆن پاکێن روهئے زۆر و واکا جَلیلا پِر ترّت و آییئے نام و تئوار آ سجّهێن دَمگا سر بوت.
[15] ایسّایا آیانی کَنیسَهانی تها تالیمَ دات و سجّهێن مردمان آ سَتا کرت و ساڑات.
[16] گڑا، ناسِرَها شت، همۆدا که رُستگ و مزن بوتگ‌اَت. شَبَّتئے رۆچا، وتی هێل و آدتئے سرا کَنیسَها آتک. اۆدا په وانگا اۆشتات.
[17] اِشئیا نبیئے کتابِش آییئے دستا دات. اَنچش که آییا پَچ کرت، چمّی په هما بهرا کپت که گوَشیت:
[18] «هُداوندئے روه منی سرا اِنت، آییا منا دست پِر مُشتگ تانکه وار و نێزگاران وشّێن مستاگے برسێنان، منا دێمی داتگ که بندیگ و اَسیران آزاتیئے بشارتا بدئیان و په کۆران بیناییئے مستاگا برسێنان، زُلم دیستگێنان برَکّێنان و
[19] هُداوندئے مِهر و رهمتئے سالئے بشارتا بدئیان.»
[20] گڑا، ایسّایا کتاب پێتک، کَنیسَهئے هِزمتکارئے دستا دات و نِشت. پرستشگاهئے سجّهێن مردم آییئے نێمگا چارگا اتنت.
[21] ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «مرۆچی گۆن شمئے گۆش دارگا، پاکێن کتابئے اے نبشتهئے راستی پکّا و سَرجم بوت.»
[22] هرکَسا په آییا شَرّێن گواهیے دات و چه آییئے پُرمِهرێن هبران، سجّهێن مردم هئیران و هَبَکّه منتنت. گوَشتِش: «بارێن، اے هما ایسُّپئے چُکّ نه‌اِنت؟»
[23] ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «من دلجم آن شما اے بَتَلا په منَ کارێت که ‹اگن تئو داکترے ائے گڑا پێسرا وتا دْراه بکن. هما مۆجزه که ما اِشکتگ تئو کَپَرناهوما کرتگ‌اَنت، آیان اِدا وتی شهر و هَنکێنا هم پێش بدار.›»
[24] گێشی کرت: «شمارا راستێنَ گوَشان، هچ نبیێا وتی شهر و هَنکێنا شرپ نێست.
[25] دلجم ببێت که اِلیاس نبیئے زمانگا، وهدے تان سئے و نێم سالا آسمانئے دپ بند بوت و سجّهێن مُلکا مزنێن ڈُکّالے کپت، اِسراییلا بازێن جنۆزامے هست‌اَت.
[26] بله اِلیاس په کُمکا چه آیان یکّێئے کِرّا هم راه دئیگ نبوت، تهنا سئیدونئے شهر سَرَپَها، په یک جنۆزامێئے کُمکا رئوان دئیگ بوت.
[27] همے پئیما، اِلیشا نبیئے زمانگا، اِسراییلا بازێنے سْیَه‌گَرّئے نادْراهیا گپتگ‌اَت، بله یکّے هم دْراه نبوت. تهنا نۆمان نامێن مردے رَکّت که آ سوریَهئے مُلکا نندۆک اَت.»
[28] چه اے هبرانی اِشکنگا، کَنیسَهئے نِشتگێن مردم زهر گپتنت.
[29] پاد آتکنت و ایسّااِش تێلانک دئیان چه شهرا در کرت و هما کۆهئے کَشَگا برت که شهر آ کۆهئے سرا اڈّ بوتگ‌اَت، تانکه جهلاد دئوری بدئینت.
[30] بله ایسّا چه مردمانی نیاما در آتک، وتی راهی گپت و شت.
[31] رَندا، ایسّا کَپَرناهوما شت، که جَلیلئے دَمگئے شهرے. شَبَّتئے رۆچا، پرستشگاهئے تها مردمی تالیم داتنت.
[32] ایسّائے تالیمانی گۆش دارۆک چه آییئے هبرانی اِشکنگا هئیران اتنت، چیا که آییا گۆن واک و اِهتیار، گپّ و تْرانَ کرت.
[33] کَنیسَهئے تها یک مردێا که آییا جِنّے پِر اَت، کوکّار کنانا گوَشت:
[34] «او ایسّا ناسِری! ترا گۆن ما چِه کار اِنت؟ آتکگئے که مارا گار و تباه بکنئے؟ منَ زانان تئو کئے ائے، تئو هُدائے گچێن کرتگێن هما پاکێن ائے.»
[35] ایسّایا جِنّ هکّل دات و گوَشتی: «وتی دپا بدار و اے مردا یله دئے!» جِنّا مردمانی دێما آ مرد زمینا دئور دات و اَنچش در آتک که آ مردا هچ نُکسانے نرَست.
[36] چه اے کارا سجّهێن مردم هئیران بوتنت و وت‌مان‌وتا گوَشتِش: «اے چۆنێن هبرے؟! گۆن واک و اِهتیارے جِنّان هُکمَ دنت و آ هم مردمان یلهَ کننت.»
[37] نون، کِرّ و گوَرئے سجّهێن هَلک و هَنکێنان، ایسّائے نام و تئوار پرُشت و شِنگ بوت.
[38] ایسّا چه کَنیسَها در کپت و شَمونئے لۆگا شت. شَمونئے وسّیگ، ترندێن تَپێا گپتگ‌اَت. شَمونئے لۆگئے مردمان، په آییئے دْراه کنگا گۆن ایسّایا دَزبندی کرت.
[39] ایسّا شت، آییئے کَشا اۆشتات و تپی هکّل دات. هما دمانا تَپی سِست و په آیانی هِزمت کنگا پاد آتک.
[40] رۆنِندا، مردمان هر ڈئولێن نادْراه ایسّائے کِرّا آورتنت و آییا نادْراهانی سرا دست پِر مُشت و دْراه کرتنت.
[41] جِنّ، چه بازێن مردمان در آتکنت و کوکّار کنان گوَشتِش: «تئو هُدائے چُکّ ائے،» چیا که آیان زانتگ‌اَت، آ هُدائے هما گچێن کرتگێن مَسیه اِنت. بله ایسّایا هکّل دئیان بێتئوار کرتنت.
[42] وهدے رۆچ بوت، ایسّا یک گِستا و پناهێن جاگهێا شت. مردم آییئے شۆهازا اتنت. وهدے آیان ایسّا دیست، گوَشتِش: «گۆن ما بجَلّ و مارا یله مدئے.»
[43] ایسّایا گوَشت: «منا هُدائے بادشاهیئے مستاگ، آ دگه شهران هم رسێنگی اِنت، چیا که هُدایا منا په همے کارا راه داتگ.»
[44] گڑا یَهودیَهئے سجّهێن کَنیسَهان، وشّێن مستاگی جار جت.