Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:21

[1] وهدے شَبَّتئے رۆچ هلاس بوت، مَریم مَجْدَلیَه، آکوبئے مات مَریم و سالومَها، وشبۆێن دارو گپت که ایسّائے جۆنا چرپ کننت.

[2] یکشَمبِهئے بامگواها، دێم په ایسّائے کَبرا شتنت.

[3] راها، وت‌مان‌وت هبر کنگا اتنت که «بارێن، کَبرئے دَپئے ڈۆکا کئے په ما لێٹێنیت و دورَ کنت؟»

[4] بله وهدے نزّیک رَستنت دیستِش ڈۆک، که سکّ مزن اَت، لێٹێنگ بوتگ.

[5] کَبرا که پُترتنت، دیستِش که راستێن نێمگا یک اِسپێت‌پۆشێن ورناے نِشتگ. چه آییئے گِندگا، سکّ هئیران و هَبَکَّه منتنت.

[6] وَرنایا گوَشت: «متُرسێت، شما ایسّا ناسِریئے شۆهازا اێت که سَلیب کَشّگ بوتگ. آ زندگ بوتگ، جاهی جتگ و اِدا نه‌اِنت. بچارێت، اے هما جاگه اِنت که اِدا آییئے جۆن اێر اَت.

[7] نون شما برئوێت، پِتْرُس و آ دگه مریدان سهیگ کنێت که ایسّا چه شما پێسر، جَلیلا رئوت. اَنچش که وت شمارا گوَشتگ‌اَتی، همۆدا آییا گندێت.»

[8] جنێن در آتک و چه کَبرئے سرا جِستنت. آ چه تُرسا لَرزگ و درَهگا اتنت. پمێشکا، گۆن هچکَسا هبرِش نکرت.

[9] یکشَمبِهئے سَباها ماهَلّه، چه وتی جاه جنَگا رَند، ایسّا چه سجّهێنان پێسر، مَریم مَجْدَلیَهئے دێما پَدّر بوت. اے هما مَریم اِنت که ایسّایا چه آییا هپت جِنّ کَشّتگ‌اَت.

[10] آ شت و همایانا هالی دات که ایسّائے همراه بوتگ‌اتنت و نون گرێوان و مۆتک آران اتنت.

[11] بله وهدے آیان اے هبر اشکت که ایسّا زندگ بوتگ و مَریما دیستگ، باورِش نکرت.

[12] رَندا، ایسّا دگه شِکل و دْرۆشمێا، دو مریدئے دێما زاهر بوت که دێم په یک کلّگێا رئوگا اتنت.

[13] آ، پدا آتکنت و اے دگه مریدِش هال داتنت، بله آیان هم باور نکرت.

[14] رَندا، ایسّا وتی یازدهێن مریدانی دێما، هما وهدا آتک و زاهر بوت که وراک ورگا اتنت. ایسّایا، په آیانی کَمباوری و سِنگدلیا، آ مئیاریگ کرتنت چیا که آ مردمانی هبرِش باور نکرتگ‌اَت که ایسّااِش چه جاه جنَگا رند دیستگ‌اَت.

[15] گۆن آیان گوَشتی: «شما دنیائے سجّهێن کئومانی کِرّا برئوێت و وشّێن مستاگا سر کنێت.

[16] هرکَس که منی سرا باورَ کنت و پاکشۆدیَ کنت، آ رَکّیت. بله کَسے که منی سرا باورَ نکنت، مئیاریگَ بیت.

[17] باورمندان، اے نشانی گۆنَ بنت: منی نامئے سرا، جِنّان چه مردمانَ کَشَّنت، نۆک نۆکێن زبانان هبرَ کننت،

[18] ماران په دستَ گرنت و اگن زَهرناکێن چیزّ هم بوَرنت، آیان هچ پرواهَ نبیت. گۆن باورمندانی دست پِر مُشَگا، نادْراه وشّ و دْراهَ بنت.»

[19] اَنچش که هُداوندێن ایسّایا گۆن آیان وتی هبر هلاس کرتنت، آسمانا برگ بوت و هُدائے راستێن نێمگا نِشت.

[20] مرید، په آییئے مستاگئے شِنگ و تالان کنگا، هر مُلک و شهرا شتنت و هُداوند هم آیانی همراه اَت و گۆن بازێن مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانیان، وتی هبرانی بَرهَکّی‌ای راست و پَدّر کرت.

پاکێن اِنجیل چه مَرکاسئے کَلَما — Chapters